Μπαμπάς έγραψε:Δυστυχώς
το ίντερνετ έχει γίνει ανεξέλεγκτο και ζωόδες, τα παιδιά εμπνεύστηκαν την ιστοσελίδα από τον ιστοχώρο
http://www.whenisbritneygoingtodie.com & σκέφτηκαν να την αντιγράψουν βάζοντας τον κόσμο να παίζει με την υγεία του
θρησκευτικού πατέρα των Ελλήνων.
:
Δεσμεύομαι αυτή η ιστοσελίδα να μετατραπεί σε
αφιέρωμα για το έργο του αρχιεπισκόπου που είναι μέσα στις καρδιές όλων των ελλήνων. Τα έσοδα από τις διαφημίσεις τις google που δεν γνωρίζω πόσα είναι αυτή τη στιγμή θα κατατεθούν σε λογαριασμό φιλανθρωπικού σωματείου και η καταθετήρια απόδειξη θα δημοσιευθεί αύριο το πρωί στην σελίδα.
Νίκο, καταλαβαίνω αυτό που λες, και ξέρεις ότι δεν είναι έτσι. Δηλ., πέρα από το θέμα των εντυπώσεων, υπάρχει μια άλλη πτυχή: Απ' όσο γνωρίζω, το να είσαι κυνικός, μακάβριος, μηδενιστής, άπατρις ή μη-Χριστιανός, δεν είναι επιλήψιμο, τουλάχιστον με τρόπο ρητά κωδικοποιημένο στην Ελληνική νομοθεσία.
Αν αυτό έχει σημασία για σένα ή για οποιονδήποτε άλλο, εγώ προσωπικά δεν θα οργάνωνα ή θα συμμετείχα σε μια τέτοια κίνηση, για τους λόγους που εξηγήθηκαν παραπάνω (δηλ. από ανθρώπινη συμπάθεια, δεδομένου ότι έχω βρεθεί σε παρόμοιες καταστάσεις με συγγενικά μου πρόσωπα).
Αυτό στο οποίο έδωσα έμφαση είναι
από ποιον και με τι επιχείρημα μπορεί να αποφασιστεί η διακοπή λειτουργίας μιας ιστοσελίδας. Όπως φαίνεται υπάρχουν τουλάχιστον 2 εκδοχές:
- Από τον ίδιο τον host, επειδή έτσι γουστάρει (γιατί ουσιαστικά επιχείρημα δεν είχε κατ' εμέ).
- Από τον μπαμπά, και τον κάθε "μπαμπά" που μπορεί να αποφασίζει τί θα λέγεται και τί όχι.
Ο περήφανος μπαμπάς με εντυπωσίασε σε κάποια από τα σημεία του λογιδρίου του τα οποία και ετόνισα:
- Το Internet έχει γίνει ανεξέλεγκτο και ζωώδες: Προσωπική μου άποψη είναι πως το Internet συνιστά ένα ελκυστικό, ενδιαφέρον και λειτουργικό μέσον στο βαθμό που είναι ανεξέλεγκτο (τουλ. όσο μιλάμε για ενήλικους χρήστες). Καθετί που εξελίσσεται ανεξέλεγκτα (ή αν το θες, άναρχα) μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει κατά τμήματα ή στο σύνολό του ζωώδες. Όπως έχει γίνει κάθε άλλο μέσον που εν τέλει είναι αδύνατον να ελεγχθεί από τους μηχανισμούς της κοινωνίας ή του κράτους (βλ. την τηλεόραση), όπως είναι τελικά και το ίδιο το κράτος απέναντι στην εξουσία.
Η διαφορά, όμως, είναι πως το Internet, ζωώδες όσο μπορεί να είναι κατά στιγμές, είναι το μόνο ανεξέλεγκτο που μπορεί να κάνει σήμερα ο καθένας μας, και όχι μια περιορισμένη και κλειστή "ελίτ πατέρων". Και κάποιοι από εμάς στο semfe.gr (όπως και εσύ) γνωρίζουμε καλύτερα τι σημαίνει "έλεγχος" και πόσο εύκολα μπορούμε να πέσουμε στην παγίδα να νομιμοποιούμε οποιονδήποτε "θίγεται" να μιλήσει για συκοφαντία και να απειλήσει μια ιστοσελίδα με κλείσιμο ή να απαιτήσει ευνοϊκή προς αυτόν λογοκρισία.
- αφιέρωμα για το έργο του [..] θρησκευτικού πατέρα των Ελλήνων: Και κάπου εδώ γινόμαστε αμερικανική ταινία... Η τιμή του δήθεν κοινώς αποδεκτού και πανθολογουμένως αξιοσέβαστου και παραδειγματικού ηγέτη θα αποκατασταθεί από την ίδια ομάδα ανθρώπων (περίπου) που στην αρχή προσπάθησαν να τον καταβαραθρώσουν... Σαν την αυλαία κάθε αμερικανιάς που στο τέλος έχει σώσει από την περιπέτεια των "πατέρα/πρόεδρο των Αμερικανών" και άλλα συναφή.
Άλλη μια ακραία ενέργεια που εν τέλει πήρε αυτή τη γλιτσερή στροφή, που κατέληξε ξανά να ξεπερνά την απλή συμπάθεια προς έναν άνθρωπο που αργοσβήνει σε έναν ήρωα και πατέρα ενός έθνους ή ενός γένους. Σε τελική ανάλυση, και χωρίς να θέλω να απορρίψω πλήρως την ανθρώπινη επιδίωξη της υστεροφημίας, διερωτώμαι:
Ως πότε θα ηρωοποιούμε ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή βίωσαν το μοιραίο; Ως πότε τεράστια σφάλματα ή εγκλήματα θα παραγράφονται από το σιωπηρό χέρι του "μπαμπά" (ή ιστορικού), της "δημοσίας αιδούς" ή του "ηθικού νορμαλισμού" μόνο και μόνο με τα επιχειρήματα της συμπάθειας απέναντι στον πόνο;
Ο άνθρωπος αυτός περνάει ό,τι περνάει. Του το έδωσε ο Θεός; Ο Σατανάς; Η ζωή του και οι επιλογές του; Τα έργα και οι ημέρες του; Δεν ξέρω. Και ανεξάρτητα απ' αυτά, δεκτή και θεμιτή η συμπάθεια προς το δράμα του, και από μένα και από όλους. Αλλά καλώς ή κακώς αυτός ο άνθρωπος θα φύγει από τη ζωή. Αυτό, όμως, που μένει είναι οι αποφάσεις που παίρνουμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις, για το τι δικαιούται να γράφει κανείς σε μια ιστοσελίδα, και πόσο αυθαίρετα μπορεί κανείς να ζητά ή να επιβάλλει το κλείσιμό της.