Με μπερδεύεις λίγο. Εφ' όσον ο Ελληνικός πολιτισμός δεν είναι το θέμα, το κοινοβούλιο δε θα γινόταν πολυπολιτισμικό αλλά πολυεθνικό. Ή τουλάχιστον αυτή είναι η παράμετρος που θες να αναδείξεις.Ευ-Αγγελος έγραψε:Άλλο ο ελληνικός πολιτισμός και άλλο η εθνική οντότητα. Ο ελληνικός πολιτισμός δεν χάνεται με αυτόν τον τρόπο.Είναι οικουμενικός
[..]
Αυτό που εννοώ και με την εθνική οντότητα είναι πως αν δώσουμε το δικαίωμα ψήφίζεις και ψηφίζεσαι σε 5 ή 6 εκατομμύρια(αν υπήρχαν) μετανάστες στην Ελλάδα τότε δεν θα είχαμε ελληνικό κοινοβούλιο αλλά πολυπολιτισμικό.
[..]
Αυτό το 1.5 εκατομμύριο μεταναστών σημερινών αν ξαφνικά δημιουργούσαν ένα κόμμα (δηλαδή έπαιρναν το δικαίωμα του ψηφίζει και ψηφίζεσθαι) χωρίς να νιώθουν ευπρόσδεκτοι και χειρότερα σαν ένα ξένο σώμα στην κοινωνία τότε η πολιτική που θα ασκούσαν , αμφιβάλλω αν θα ήταν αποτέλεσμα κατοχύρωσης των συμφερόντων τους ή καθοδήγησης απο διάφορα προξενεία για εσωτερική αντιπολίτευση όχι με στόχο την εξουσία αλλά με στόχο άλλα πράγματα...
Έβαλες ένα σημαντικό θέμα: "χωρίς να νιώθουν ευπρόσδεκτοι". Εδώ υπάρχει ένας φαύλος κύκλος. Ο ίδιος ο φόβος της εθνικής οντότητας (που καλλιεργείται ειδικά στην περιφέρεια) ενισχύει την αφιλοξενία προς μάζες μεταναστών από χώρες όπως η Αλβανία, η Τουρκία, η Βουλγαρία και αρκετές Αραβικές.
Το πρόβλημα ξεκινάει από τη στιγμή που δέχεσαι όλους αυτούς τους ανθρώπους. Δεν τους θες; Μην τους βάζεις στη χώρα. Από τη στιγμή που τους βάζεις και τους εκμεταλλεύεσαι για να σου κάνουν φτηνή δουλειά χωρίς ασφάλιση και όλα τα συναφή, κάνεις διπλό έγκλημα: Εναντιόν εκείνων αλλά και των Ελλήνων που αφήνεις χωρίς δουλειά.
Τους έβαλες μέσα; Τότε σταμάτα να τους συμπεριφέρεσαι σαν να ήταν σκουπίδια. Ειδάλλως παραδέχεσαι ότι επέτρεψες την είσοδο σε σκουπίδια. Και τότε εσύ ο ίδιος απειλείς την εθνική σου οντότητα. Αμφιβάλλεις για το κατά πόσο ενδεχόμενη συμμετοχή τους στα κέντρα λήψης αποφάσεων θα είχε κριτήρια υγιή (για τους Έλληνες) με το επιχείρημα ότι "νιώθουν σαν ξένο σώμα", αλλά το ίδιο το κράτος και οι πολίτες του τους ωθούν στο να αυτοπροσδιοριστούν ως ξένο σώμα και να λειτουργούν ως μειονότητες. Και να συμπεριφερθούν ως τέτοια σε κάθε θέση που θα καταλάβουν στο Ελληνικό Σύστημα.
Τέλος, ο αριθμητικός παράγοντας μου φαίνεται περίεργος. Μου λες, δηλ., ότι τώρα που είναι 1,5 εκατομμύριο (δηλ. το 15% περίπου του πληθυσμού) δεν μας ενοχλεί να τους δώσουμε δικαιώματα, αλλά αν ήταν περισσότεροι (π.χ. το 40% ή το 50%) δεν θα έπρεπε να το κάνουμε. Δηλ. "δικαιοσύνη" και "ισοπολιτεία" υπό προϋποθέσεις; Από τη στιγμή που η Κρατική Μηχανή έχει αποδεχθεί και λειτουργεί με 50% μετανάστες, τα πολιτικά τους δικαιώματα είναι η τελευταία απειλή που έχεις να αναδείξεις, και η στέρησή τους είναι καθαρή υποκρισία και ένδειξη φόβου. Και αυτό συνεπάγεται ρατσισμό, όχι με την έννοια, πλέον, της ανωτερότητας, αλλά του τρόμου για εθνική αλλοίωση και πληθυσμιακή νοθεία.

