lunatic έγραψε:Η αποψη ειναι αποψη κ δεν εχω αναγκη κανενα βιβλιο για να την πω..
Σαφώς και δεν είναι το μελετηρό διάβασμα προϋπόθεση για να πεις κάτι, αλλά το να γράφεις αφ' υψηλού και με υφάκι, απαντώντας με κανά τσιτάτο ή με αφορισμούς του τύπου "Μα το βλέπω, είναι προφανές! Είστε βλάκες και κολλημένοι." σε σοβαρά θέματα για το οποία δεν έχεις ουσιαστική γνώση, θα σε κάνει αντικείμενο χλευασμού και τίποτα παραπάνω. (τώρα, κι αυτό αναβάθμιση είναι θα μου πεις, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο)
lunatic έγραψε:Κ ετσι μετα απο πολλααααα χρονια κανουμε αυτην την συζητηση κ φερνω στο προσκυνιο αυτο το προβλημα του συστηματος κ τσουπ η απαντηση ετοιμη : "Πλασματικη αναγκη"
Διοτι ως πολυ καλα μελετημενο βιβλιο, εχει εφοδιασει τους αναγνωστες κ με εφοδια να αμυνονται...
"Προφανώς" δεν παίζει η πιθανότητα του να έχεις άδικο δηλαδή... Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσεις προφανώς μα τη θέση κάποιου άλλου, αλλά μη θεωρείς και a priori ότι κατέχεις την απόλυτη αλήθεια...
lunatic έγραψε:Εσεις αν θελετε συνεχιστε να παπαγαλιζεται οποιο βιβλιο θελετε... Επισης δεν ειπα πουθενα οτι δεν εχω δει ντοκιμαντερ ή καποια άλλη πηγη... Μονο για βιβλια ειπα αλλα μαλλον δεν θα το καταλαβατε ή θα κανατε τα στραβα ματια...
Δυο πράγματα:
- Σε ένα βιβλίο, ο συγγραφέας έχει πολύ περισσότερο χώρο και ελευθερία λόγου για να αναπτύξει τη σκέψη του. Ένα ντοκυμαντέρ πρέπει να είναι τηλεοπτικά "εύπεπτο", αλλιώς θα παραπονιέσαι ότι βλέπεις Αγγελόπουλο και θα αλλάξεις κανάλι.
- Αν διαβάσεις ένα ιδεολογικό βιβλίο, δε μπαίνει μέσα σου ένας "ιδεολογικός Βεελζεβούλης", να σε λοβοτομήσει με το σελιδοδείκτη, ώστε μετά απλά να παπαγαλίζεις τα περιεχόμενα του βιβλίου. Ανοίγουν λίγο παραπάνω οι ορίζοντές σου. Άλλωστε, αν μετά μπορείς μόνο να παπαγαλίζεις, εξ' αρχής δεν είχες κριτική σκέψη και ελεύθερη βούληση για να καταλάβεις, να αναλύσεις και να κρίνεις τι διάβαζες.
lunatic έγραψε:Νομιζω οτι καθε ιδεολογικο βιβλιο που περιγραφει ενα συστημα ειναι ενα πολυ καλα μελετημενο βιβλιο. Οχι μονο για το συστημα που περιγραφει αλλα κ για το πως θα αμυνθει αυτο το συστημα... Τι εννοω.
Παμε για παραδειγμα στο Χ κομμουνιστικο βιβλιο.
Παιρνει καποιος να διαβασει το Χ κ τι ωραια τι καλα που πανε ολα... Κ μετα σκεφτεται ο συγγραφεας του "Κ αν μου πει καποιος οτι θα θελει καλυτερο αμαξι τι θα κανω? Αυτο θα εθετε σε κινδυνο το εργο μου.... Χμμ...Ας το βαφτισω πλασματικη αναγκη..."
Κατ' αρχάς, αν θεωρείς τον εαυτό σου αρκετά έξυπνο και λογικό ώστε να μπορείς να εντοπίζεις και να αναδεικνύεις αυτά τα "λογικά άλματα" όπως τα αντιλαμβάνεσαι, δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιφρονείς αυτού του είδους τα βιβλία. Ίσα-ίσα που μπορεί να αποκτήσεις και επιχειρήματα με κάποια βάση. Η λογική που περιγράφεις είναι απλά η λογική της περηφάνιας γαι την τεμπελιά και την ημιμάθεια (ή αμάθεια).
Και στην τελική, στο συγκεκριμένο σημείο, αυτό με το καλύτερο αυτοκίνητο, θα σου πει να πιάσεις εργαλεία, μερικά βιβλία για μηχανές, κανα-δυο φίλους και να μαστορέψεις. Αλλά έτσι όπως το θέτεις το δίλημμα, φαίνεται πως θεωρείς τελείως λογικό ολόκληρη η κοινωνία και η παραγωγή να περιστρέφονται γύρω από τον εαυτούλη σου και την κάθε σου επιθυμία. Δεν έχει καμμιά υποχρέωση η παραγωγή (σε τέτοιου τύπου κοινωνία) να τρέχει πίσω από την κάθε λόξα του καθενός, αλλά να φροντίζει το σύνολο του πληθυσμού να έχει πρόσβαση σε μια σειρά αγαθά και υπηρεσίες που εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, όπου ο ορισμός της λέξης "αξιοπρεπές" θα διευρύνεται όσο καλυτερεύουν και οι παραγωγικές δυναντότητες. Grow up.