Re: Χριστιανισμός και σύγχρονη εποχή
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μάιος 28, 2009 8:48 am
4 ο πρώτος, βρίσκει θέση σε κάθε μέσο ενημέρωσης και προπαγανδίζει τα φασιστικά του...
To forum των φοιτητών της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών & Φυσικών Επιστημών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
https://semfe.gr/forum/
Και για να μιλάμε με αποδείξεις...o_apolytos έγραψε:Και έρχεται ο μορφωμένος ο παπάς να σου πει:timos_m έγραψε:(Είμαι σίγουρος πως υπάρχει ψυχιατρικός όρος για αυτήν την κατάσταση στην οποία κάποιος πιστεύει ότι αποτελεί μέρος κάποιου ανώτερου σχεδίου ή πως του έχουν δοθεί ξεχωριστές ικανότητες).
Δε ξέρω αν υπάρχει και πώς λέγεται ο όρος, αλλά ξέρω κάτι άλλο αναφορικά με την τέχνη (που ως γνωστόν διαφθείρει και εκμαυλίζει τους νέους): Το σύνδρομο Σταντάλ
Χαχαχα, μας την έσκασαν!
Εγώ αυτό που καταλαβαίνω από τα παραπάνω είναι ότι ο αγνωστικιστής δεν αποκλείει την ύπαρξη του θεού γιατί αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει με τις υπάρχουσες γνώσεις μας. Δηλαδή μέχρι στιγμής δεν έχουμε αποδείξεις της μη ύπαρξης του θεού. Αυτό σημαίνει ότι ο αγνωστικιστής δεν είναι άθεος (γιατί δεν αποκλείει ρητά την ύπαρξη του θεού) και επομένως μπορεί να ακολουθεί κάποια θρησκεία (βεβαία σε μικρότερο βαθμό από κάποιον που πιστεύει στο θεό). Για αυτό και ψήφισα “Αγνωστικιστής” και το "Συμφωνώ με τον επιστημονισμό" και θα ψήφιζα και το “Χριστιανός” (αν υπήρχε η δυνατότητα τριών επιλογών) γιατί για μένα ο χριστιανισμός είναι τρόπος ζωής και όχι πίστη στο θεό και είμαι σκεπτικός απέναντι σε κάποιες βεβαιώσεις του χριστιανισμού, όμως δεν αποκλείω την ύπαρξη του θεού αν και δεν έχω πειστεί για την ύπαρξή του (δηλαδή είμαι και αγνωστικιστής).Αγνωστικισμός ονομάζεται η φιλοσοφική θεώρηση ότι η αλήθεια ορισμένων μεταφυσικών υποθέσεων, όπως οι θεολογικοί ισχυρισμοί που αφορούν την ύπαρξη του Θεού, των θεών ή θεοτήτων, είναι είτε προς το παρόν άγνωστη είτε εγγενώς απρόσιτη.
Οι αγνωστικιστές μπορεί να ισχυρίζονται ότι δεν είναι δυνατόν να κατακτήσουμε απόλυτη ή βέβαιη πνευματική (μεταφυσική) γνώση· εναλλακτικά μπορεί να πρεσβεύουν ότι ενώ η βεβαιότητα ενδέχεται να είναι δυνατή, οι ίδιοι προσωπικά δεν κατέχουν τέτοια γνώση. Και στις δύο περιπτώσεις, ο αγνωστικισμός εμπεριέχει σκεπτικισμό απέναντι στις θρησκευτικές βεβαιώσεις.
Απ' όσο φαίνεται, το κείμενο αναφέρεται στην κλασική αντιπαράθεση ενστίκτου-συνειδητού. Πράγμα το οποίο έχει βιολογική βάση. Οι ενστικτώδεις συμπεριφορές είναι κάτι απαραίτητο σε κάθε ζωντανό οργανισμό. Ακριβώς γι' αυτό είναι και ενστικτώδεις. Είναι δηλαδή ορμές προς συγκεκριμένες ενέργειες και αντιδράσεις σε ερεθίσματα οι οποίες πηγάζουν από την ίδια τη δομή του νευρικού συστήματος, ή της χημικής κατασκευής του κάθε οργανισμού. Ως τέτοιες, υφίστανται από την αρχή της ζωής ή εμφανίζονται αυτομάτως με την ωρίμανση και εξασφαλίζουν ότι ο οργανισμός δε θα βρεθεί απροετοίμαστος σε διάφορες καταστάσεις. Γι αυτό ενστικτωδώς τραβάμε το χέρι αν αγγίξουμε ζεματιστή κατσαρόλα. Κι έχει και πιο περιπλοκα, όπως το σεξουαλικό ένστικτο και η ανάγκη της επαφής με τους άλλους. Στα ανεπτυγμένα κοινωνικά είδη όμως, το να φτιάξουν σχετικά σταθερές ομάδες σημαίνει πως θα πρέπει να τηρηθούν πολύ πιο λεπτές ισορροπίες, ακόμα κι αν κάποια ένστικτα καταπιεστούν στη διαδικασία. Ή μάλλον καλύτερα, ομάδες των οποίων τα μέλη μπορούσαν καλύτερα να διατηρούν τους δεσμούς της ομάδας, ακόμα και αν χρειαζόταν να καταπιέσουν ένστικτα, ήταν πιο επιτυχείς εξελικτικά και είχαν καλύτερα προγνωστικά απέναντι στο ξεσκαρτάρισμα του χρόνου.philip έγραψε:Χρ. Γιανναράς in Αλφαβητάρι της πίστης έγραψε:Νιώθουμε συχνα να υπαρχουν μεσα μας δυο επιθυμιες, δυο θελησεις, δυο αναγκες που ζητουν ικανοποιηση. Η μια επιθυμια, θεληση ή αναγκη εκφραζει την προσωπική μας επιλογη και προτιμηση, ενω η αλλη ειναι μια φυσικη παρόρμηση που αντιμαχεται την πρωτη και εμφανιζεται σαν απρόσωπη (ενστικτώδης όπως λέμε) απαιτηση που δεν αφηνει περιθωρια ελευθερης σκεψης, κρισης και αποφασης.[...] Αυτή η "ανταρσία" της ανθρώπινης φύσης εναντια στην ελευθερια του προσώπου - η ορμη της φυσης να υπαρξει, να συντηρηθει και να διαιωνισθει μόνο ως φύση και όχι ως προσωπική ετερότητα και ελευθερία, με λιγα λογια αυτος ο διχασμος φυσεως και προσωπου συνιστά αυτό που η εκκλησια ονομαζει "αμαρτια" δηλαδη αποτυχια της υπαρξης του ανθρωπου με εσχατη συνεπεια το θανατο..."
Ο βαθμος στον οποιο καποιος ακολουθει μια θρησκεια ειναι καθαρα θεμα του ιδιου του ανθρωπου. Καποιος μπορει να ειναι χριστιανος και να κανει προσευχη καθε μερα, να πηγαινει στην εκκλησια τις Κυριακες κτλ. ενω καποιος αλλος να πηγαινει μονο τα Χριστουγεννα και το Πασχα αλλα να θεωρειτα χριστιανος (μαλλον να θεωρει τον εαυτο του χριασιανο, αλλα αυτο ειναι που εχει σημασια). Κατα τον ιδιο τροπο καποιος που ειναι αγνωστικιστης δεν ειναι απαραιτητα και αθρησκος και μπορει να συμφωνει με ορισμενα κομματια καποιας θρησκειας και να την ακολουθει. Οπως ειπα, προσωπικα θεωρω τον εαυτο μου χριστιανο γιατι για μενα ειναι περισσοτερο τροπος ζωης και οχι τοσο πιστη στο θεο.Hengeo έγραψε:Αγνωστικιστής πράγματι δεν σημαίνει άθεος. Όπως λέει και στο κείμενο όμως, εξ'ορισμού είναι σκεπτικιστής στις θρησκευτικές βεβαιώσεις, κάτι που οι θρησκείες κάνουν κατά κόρον! Οπότε, ναι μπορεί να συμφωνεί με κάποια κομμάτια ορισμένων θρησκειών, αλλά δεν βλέπω πως μπορεί να θεωρηθεί ότι ακολουθεί μία συγκεκριμένη θρησκεία. Στο μυαλό μου το <<ακολουθεί>> και το <<σκεπτικιστής>> δεν πολυσυμβαδίζουν ως έννοιες.