Jason24 έγραψε:Eimaste polloi pio ellines apo pollous elladites.me oti sinepagetai i lexi ellinas.
Σχολίασα την έκφραση "είμαι
πιο τάδε από τους
δείνα, με ό,τι συνεπάγεται η λέξη
τάδε". Δεν ξέρω αν το είπες "έτσι", αλλά δεν το ακούω πρώτη φορά. Γενικά κατά καιρούς διάφορους κατοικούντες εκτός Ελλάδος βγαίνουν και "φωνάζουν" πως είναι "πιο Έλληνες", οπότε μιλάμε για κλίμακα Ελληνικότητας. Αν δεν θεωρείτε πως υπάρχει τέτοια κλίμακα, ή ότι τέλος πάντων κάποιος δεν μπορεί να είναι περισσότερο Έλληνας από κάποιον άλλον, παρακαλώ να αποφεύγετε αυτές τις εκφράσεις. Είναι σχήματα υπερβολής που δεν προσθέτουν ουσία στο λόγο. Το τί τελικά προσθέτουν ο καθένας το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Επειδή δεν θέλω να υπεισέλθω σε χαρακτηρισμούς, ας πούμε ότι το αποτέλεσμα είναι μάλλον αρνητικό.
Jason24 έγραψε:[..] min viasteite na me peite ethnikisti tora.afta isxioun gia kathe lao.Sevasmos stin istoria,stous agones ton progonon,ston politismo k.t.l.Porevese sto mellon me pixida to paralthon. [..]
Και μπήκαμε ξανά στο τριπάκι του "εθνικισμού" και των λοιπών -ισμών. Το σίγουρο είναι πως υπάρχει η μύγα, και είτε ξεκινάμε από επίθεση είτε από άμυνα (όπως κάνεις τώρα), συνήθως το αποτέλεσμα είναι ένα: (δια)μάχη.
NIKOLAS έγραψε:
[..] έντονο αίσθημα απειλής της ελληνικότητας του τόπου.
[..]
οι άνθρωποι εκφράζονται πιο ελεύθερα και δεν κινδυνέουν να χαρακτηριστούν (από τους Αλαβάνους και τις Ρεπούσηδες της Κύπρου) ακραίοι και εθνικιστές..
[..]
Να διατυπώσω λίγο διαφορετικά αυτό που μου είπες, να μου πεις αν συμφωνείς: "Άνθρωποι που εκφράζουν ελεύθερα τα
έντονα αισθήματά τους σχετικά με το έθνος και την πατρίδα δεν κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν ως ακραίοι και εθνικιστές". Αυτή η ελευθερία που αναγνωρίζεις και αποδίδεις στην Κύπρο δεν νομίζω πως είναι γενική, αλλά ειδική, περιορισμένη. Είναι ελευθερία απέναντι σε
μια ομάδα που εκφράζεται υπέρ μιας οπτικής. Για να στο θέσω αντίστροφα, όπως εδώ στην Ελλάδα (με τους ψευδοπροοδευτικούς) εκφράζονται πιο "ελεύθερα" όσοι διαφωνούν με τις ακρότητες και τα "εθνεγερτικά ιδεώδη", έτσι και στην Κύπρο μάλλον θα αντιμετωπίζονται με πιο καχύποπτο ή εχθρικό βλέμμα οι "προδότες" που δεν ασχολούνται με τόση θέρμη με τους ύμνους, τις στολές και τις σημαίες, ή έχουν αντίθετη άποψη.
Δεν είναι τυχαίο πως κάθε φορά αυτά τα θέματα οδηγούν σε ανταλλαγή εξυπνάδων ή "συγκινητικών" λέξεων. Μπορείς να γίνεις απόλυτος και ακραίος με πολλούς τρόπους. Είτε ντύνοντας τα πάντα με το εθνικό γαλάζιο είτε με το αριστερίστικο μαυροκόκκινο, κτλ.. Δεν ξέρω αν αυτό βοηθάει την ψυχολογία ορισμένων, αλλά έτσι συμβαίνει. Αυτού του είδους οι αγκυλώσεις δεν βοηθάνε καθόλου, ειδικά όταν πρόκειται για Ιστορία, αγώνες και διάφορα που ανέφερες. Ίσα-ίσα που με τον καιρό αλλοιώνουν ή στρεβλώνουν πολλά στοιχεία της πραγματικότητας, μόνο και μόνο για χάρη ενός εθνικού ή ιδεολογικού χρώματος. Η μελέτη της Ιστορίας δεν είναι δύσκολο να εκφυλιστεί σε προγονολαγνεία και αρχαιοπληξία.
Παραδείγματος χάριν, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος, ο Κεμάλ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Μπους και τόσοι άλλοι είναι άνθρωποι που ο καθένας με το δικό του πρόσχημα σφάγιασαν χιλιάδες άλλους ανθρώπους. Αναλόγως αν κάποιος είναι Μακεδόνας, Έλληνας, Τούρκος, Ναζιστής, Κομμουνιστής, Αμερικανός ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο, θα βλέπει είτε έναν εγκληματία κατά της ανθρωπότητας είτε έναν ηγέτη, ιδεαλιστή, ήρωα.
Αν αυτή η κατάσταση σας αφήνει αδιάφορους ή σας βολεύει, μπορείτε να την συνεχίσετε, καθένας με τον τρόπο του και για τον εαυτό του. Απλώς να ξέρετε ότι σε κάθε συζήτηση το ύφος και η πρόθεσή σας φαίνονται έντονα, και είναι μάλλον μοιραίο να τραβάτε για συνομιλητές εξίσου θερμούς οπαδούς της αντίθετης άποψης. Μπορεί να εκτονώνεστε και να βρίσκετε άλλοθι στις ακρότητες που δήθεν "αδίκως" εκτόξευσε ο αντίπαλός σας, αλλά συνήθως δεν πάτε πίσω.
Το αποτέλεσμα είναι ένα: συζήτηση δεν κάνετε.
Εχθρούς βρίσκετε πολύ εύκολα. Συνομιλητές όχι. Και σ' αυτό δεν φταίει ούτε η καφρίλα ή ειρωνία του αριστεριστή ούτε τα "ανατριχιαστικά" και μεστά συναισθηματικής και εθνοπατριωτικής φόρτισης λογίδρια σχετικά με εθνικούς ύμνους και σημαίες που σε τελική ανάλυση δεν συμβολίζουν τίποτα παραπάνω από αυτό που καθένας έχει ανάγκη να βλέπει σε αυτά... αυτό που λείπει από τον καθένα... Φταίει η υπερβολή.
Θα μείνω σε ένα συμπέρασμα: Αν δεν έχετε κάτι να πείτε, μην ξεκινάτε. Και αν δεν πιστεύετε κάποιες εκφράσεις ή σαχλαμαρίτσες, αποφύγετέ τις. Όταν ο αγώνας είναι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός το πιο πιθανόν είναι να υπάρξει θέαμα, αλλά όχι ουσία. Το ερώτημα είναι, σας αρέσει να'στε οπαδοί; Αν ναι, διαλέξτε την πλευρά σας και αρχίστε... αλλιώς προσπαθήστε να πείτε αυτό που θέλετε, κάνοντας σαφή τον λόγο που το λέτε.
cya!