ΣΕΜΦΕ forum

Skliraios έγραψε:γιατι καποιοι ανθρωποι πρεπει απλα να γινονται κακοηθεις?ετσι για την πλακα τους

Ευ-Αγγελος έγραψε:Μην κρίνεις εξ' ιδίων τα αλλότροια.Αν έτσι νιώθεις εσύ ή έτσι πιστεύεις οτι νιώθουν ή συμπεριφέρονται οι υπόλοιποι είναι απλά η γνώμη σου και είναι σεβαστή.Να σου υπενθιμίσω όμως πως στη καρδιά του καθενός δεν μπορεί να βρεθεί κανένας , ασχέτως το τι πιστεύει και αισθάνεται.

Ευ-Αγγελος έγραψε: Δεν είναι όμως λύση , θεωρώ,να απαξιώνουμαι τη συγκύνηση και το συναίσθημα κανενός ανθρώπου. Η λύση είναι να γνωρίζουμαι σφαιρικά τη ιστορία μας , τα καλά και τα άσχημα μας.Γιατί πρώτα απ'όλα η ιστορία έχει ρόλο διδακτικό.

Qbric έγραψε:an eisai esi anistoritos autos einai kaoithis kai empathis?

antony07 έγραψε: Γιατί κάποιοι δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους, χάριν αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού, να συγκινούνται βλέποντας τα πλαστικά γαλανόλευκα σημαιάκια να κυματίζουν σε εθνικιστικές φιέστες (παρελάσεις), όπως και να κλείνουν τα μάτια τους στα κακώς κείμενα του "ένδοξης" ελληνικής ιστορίας.

antony07 έγραψε:Και γιατί κάποιοι έχουν την δύναμη να υπερβούν την μίζερη & σωβινιστική ελληνική παιδεία, με τα ηρωικά σκετσάκια (αθάνατο '21) και τα συγκινητικά ποιηματάκια (σουλιωτοπούλα), και να συνειδητοποιήσουν ότι οι "Έλληνες" θα έπρεπε, ορθώς, να αποκαλούνται Νεοραγιάδες.

antony07 έγραψε:

Ευ-Αγγελος έγραψε:Μην κρίνεις εξ' ιδίων τα αλλότροια.Αν έτσι νιώθεις εσύ ή έτσι πιστεύεις οτι νιώθουν ή συμπεριφέρονται οι υπόλοιποι είναι απλά η γνώμη σου και είναι σεβαστή.Να σου υπενθιμίσω όμως πως στη καρδιά του καθενός δεν μπορεί να βρεθεί κανένας , ασχέτως το τι πιστεύει και αισθάνεται.

Μόνο που δεν μιλάμε για έρωτα εδώ. Αναφέρομαι σε κοινωνιολογικό (άρα μαζικό) φαινόμενο, όπου δεν ισχύει ο καθένας "όπως αισθάνεται" (γυμνάσιο πας; ), αλλά το ποιές οι αιτίες και οι προεκτάσεις/συνέπειες αυτού του φαινομένου. Για να στο κάνω και λιανά, αν άνοιγα ένα τοπικ που θα έλεγα "Αντώνης & Αφροξυλάνθη=L.F.E", θα μπορούσες να απαντήσεις "Ωραία που αισθάνεσαι έτσι". Σε αισθήματα που καλλιεργούνται μαζικά από την νεοελληνική υποκουλτούρα, τα σκετσάκια, τις παρελάσεις, και τα ποιηματάκια, η κριτική-αντιγνωμία είναι αφενός επιτρεπτή, αφετέρου απαραίτητη. Μου θυμίζεις το "καθένας μπορεί να πιστεύει σε όποιο πολίτευμα επιθυμεί κλπ κλπ"

antony07 έγραψε:

Ευ-Αγγελος έγραψε: Δεν είναι όμως λύση , θεωρώ,να απαξιώνουμαι τη συγκύνηση και το συναίσθημα κανενός ανθρώπου. Η λύση είναι να γνωρίζουμαι σφαιρικά τη ιστορία μας , τα καλά και τα άσχημα μας.Γιατί πρώτα απ'όλα η ιστορία έχει ρόλο διδακτικό.

Αν κρίνω από το ποστ σου, η ανάγνωση της ιστορίας θα έπρεπε να σου διδάξει πρωτίστως ορθογραφία....τα υπόλοιπα άστα για μεγαλύτερη τάξη.

dj manos έγραψε:για το θέμα των παρελάσεων,πιστεύω πως πρέπει να καταργηθούν διοτί τα παιδιά δεν είναι αναγκασμένα να προχωρούν με στρατιωτικό βάδην μπροστά από μία εξέδρα πολιτικάντηδων στους οποίους δείχνουν το σεβασμό τους γυρνώντας το κεφάλι και κοιτώντας τους ενώ στην πραγματικότητα το μόνο που αξίζουν είναι μούτζες.από εκεί και πέρα ούτε οι σχολικές γιορτές πιστεύω ότι προσφέρουν κάτι αλλά το όλο θέμα χωράει πολύ συζήτηση.1 απλό πράγμα θα πω εγώ...όταν τα σχολικά βιβλία ιστορίας επιμένουν περί "κρυφού σχολειού" και περί "ανύψωσης του λαβάρου της επανάστασης από τον παλαιών πατρών" και δεν παρουσιάζουν την ιστορία από μία αντικειμενική ματιά τότε νομίζω είμαι υπερβολικά απαιτητικός με το να ζητώ κατάργηση σχολικών εορτών.

dj manos έγραψε:κοίτα εγώ γενικά είμαι κατά της εθνικής ταυτότητας και κατά των ταμπελών "ελλάδα","κίνα" κλπ αλλά θα συμφωνήσω στο ότι η αντικειμενική γνώση της ιστορίας μάς βοηθά να ξεφύγουμε από αλυτρωτισμούς και τα λάθη του παρελθόντος.

Skliraios έγραψε:

Qbric έγραψε:an eisai esi anistoritos autos einai kaoithis kai empathis?

δε προκειται να σου αποδειξω οτι δεν ειμαι ελεφαντας.....ανιστοριτος δεν ειμαι
τωρα η κακοηθεια και η εμπαθεια ειναι βασικο χαρακτηριστικο μερικων που το παιζουν υπερδημοκρατες εδω μεσα....

O_Xamenos έγραψε:της παγκοσμιοποιησης η του διεθνισμου?

Qbric έγραψε:

Skliraios έγραψε:

Qbric έγραψε:an eisai esi anistoritos autos einai kaoithis kai empathis?

δε προκειται να σου αποδειξω οτι δεν ειμαι ελεφαντας.....ανιστοριτος δεν ειμαι
τωρα η κακοηθεια και η εμπαθεια ειναι βασικο χαρακτηριστικο μερικων που το παιζουν υπερδημοκρατες εδω μεσα....

Oxi den eisai elefantas ... eisai ANISTORITOS me auta pou grafeis. ... kserokefalos ethnikofron mporei ( an synexiseis etsi sigoura )
Apla parto xampari den einai oute empatheia oute kakoitheia oti se leo anistorito esi mou dineis ola ta epixirimata me tis ethnikistikes xazomares pou grafeis.

ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

ΜΥΘΟΣ #1: Η Εκκλησία φρόντιζε για τη μόρφωση των Ελλήνων κάτω από τη μύτη του κατακτητή (Κρυφό Σχολειό και άλλα κουραφέξαλα)

Το κρυφό σχολειό δεν υπήρξε ποτέ, δεν αναφέρεται από κανέναν ιστορικό, αποτελεί μια ιδεολογική επινόηση κατασκευασμένη αποκλειστικά για τα σχολικά «βιβλία». Στην πραγματικότητα η Μεγάλη του Γένους η Σχολή βρισκόταν επί αιώνες απέναντι από το παλάτι του Σουλτάνου, εντελώς ανενόχλητη. Οι μουσουλμάνοι σέβονται πολύ τις βιβλικές θρησκείες (ιουδαϊσμό, χριστιανισμό) και δεν καταπιέζουν τις ομάδες που τις ασπάζονται. Η Εκκλησία ενδιαφέρθηκε μόνο για τις καλές σχέσεις με τον κατακτητή και την βαθιά πνευματική υποδούλωση των κατοίκων της χερσονήσου του Αίμου. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του Γεναδίου στη θέση του Πατριάρχη, από τον ίδιο το Σουλτάνο, ένα μόλις χρόνο μετά την Άλωση, το 1454. Ο Πατριάρχης είχε πλέον τη διοικητική ευθύνη για τους χριστιανικούς πληθυσμούς, κι έβγαζε διαγγέλματα σύμφωνα με τα οποία «ο Σουλτάνος είναι ο καλλίτερος φίλος του χριστιανού και πρέπει να του δείχνει σεβασμό και υπακοή). Η Εκκλησία μάζευε τους φόρους και έκανε απογραφές των κατοίκων για το παιδομάζωμα, και προστάτευε την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων μέσα από το θρησκευτικό της προσωπείο, όπως ακριβώς έκανε και στην Κατοχή, και στη Χούντα, χωρίς ποτέ να χάσει το κοινωνικό της γόητρο.

ΜΥΘΟΣ #2: Οι Έλληνες επαναστάτησαν κατά των Τούρκων (ο εθνικός χαρακτήρας της Επανάστασης)

Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι εξεγερμένοι και κατά κανόνα οι μεγάλοι οπλαρχηγοί (Κολοκοτρώνης, Μπότσαρης, Μπουμπουλίνα) ήταν Αρβανίτες και δεν μιλούσαν καθόλου ελληνικά ή μιλούσαν ταυτόχρονα εκτός από ελληνικά και αρβανίτικα ή/και τουρκικά. Ακόμα και σήμερα μεγάλο κομμάτι των «απογόνων της Αρχαίας Ελλάδας» είναι αρβανιτικής και σλαβικής καταγωγής, ενώ επιμειξίες είχαν γίνει και με τους Τούρκους (γι αυτό δεν μοιάζεις με Κούρο ή Καρυάτιδα).
Οι εξεγερμένοι αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Γραικούς και Ρωμιούς και θεωρούσαν ότι είναι περισσότερο συνδεδεμένοι με το Βυζάντιο (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) παρά με την Αρχαία Ελλάδα (εξ ού και Ρωμιός). Παρεπιμπτόντως για τους ευαίσθητους που διαμαρτύρονται για τη διεθνή ονομασία Greece, ας μάθουν ότι το «Γραικός» πρόκειται για αρχαιότερη ονομασία από το «Έλληνες».
Οι καταπιεσμένες λοιπόν ελληνικές, σλαβικές και τουρκικές ομάδες εξεγέρθηκαν αυθόρμητα εναντίον των τσιφλικάδων, των προεστών και λοιπών φεουδαρχών, ο δε εθνικός χαρακτήρας και η αναβίωση του χρυσού αιώνα αποτελούσε περισσότερο ονείρωξη των φιλελλήνων και των αστών της διασποράς παρά ιστορική πραγματικότητα.
Οι εξεγερμένοι, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και Τούρκοι, πουλούσαν αγάλματα και πετούσαν σπονδύλους του Παρθενώνα στους (ταξικούς) εχθρούς τους, που ήταν πρωταρχικά οι Έλληνες προεστοί και δευτερευόντως οι Οθωμανοί κατακτητές.

ΜΥΘΟΣ #3: Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα

Το Πατριαρχείο είχε αφορίσει την Επανάσταση. Το Πατριαρχείο λέω είχε αφορίσει την Επανάσταση, ο δε Παλαιών Πατρών Γερμανός είχε εξαφανιστεί επειδή η εξέγερση ξέσπασε στην Πελοπόννησο νωρίτερα από όσο ο ίδιος και οι Φαναριώτες φίλοι του ήθελαν.
Όπως είπαμε και παραπάνω οι παπάδες συνέλεγαν φόρους, έκαναν απογραφές, βοηθούσαν στο παιδομάζωμα, ασκούσαν κοινωνικό έλεγχο μέσω του αφορισμού (πχ ο Ρήγας, ως λάβρος επικριτής του παπαδαριού, αφορίστηκε από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’) και έκαναν προπαγάνδα υπέρ της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, από τον πρώτο μόλις χρόνο της άλωσης.

ΜΥΘΟΣ #5: Οι προεστοί ήταν λαοπρόβλητοι τοπικοί άρχοντες

Απεναντίας, όπως ήδη ανεφέρθη η επανάσταση στράφηκε πρώτα ενάντια στους τοπικούς φεουδάρχες και μετά προς τους Οθωμανούς, καθώς οι πρώτοι αποτελούσαν πολύ μεγαλύτερο βάσανο για τους κατοίκους του «ελλαδικού» χώρου, απομυζώντας τους οικονομικά και υποδουλώνοντάς τους σωματικά και πνευματικά.

ΜΥΘΟΣ #6: Η θέση των Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν πολύ δυσμενής, λόγω του φυλετικού μίσους

Είπαμε και νωρίτερα ότι η ισλαμική θρησκεία σέβεται τις άλλες βιβλικές θρησκείες (άλλωστε για το Ισλάμ ιερά κείμενα είναι και η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη). Οι χριστιανικοί πληθυσμοί δεν υπέστησαν τη θρησκευτική καταπίεση που υποτίθεται ότι υπέστησαν, άλλωστε στο γνωστό επεισόδιο με το Νοταρά προτίμησαν το τουρκικό φέσι από την παπική μίτρα, διότι οι Καθολικοί ήταν χειρότεροι καταπιεστές από τους Τούρκους.
Οι Έλληνες κατελάμβαναν καλές θέσεις ειδικά στο ναυτικό και σε θέσεις διερμηνέων, γραφιάδων, μεταφραστών, αντιγραφέων, διότι ήταν εγγράμματοι. Πολλές Ελληνίδες είχαν υπάρξει μητέρες Σουλτάνων, ενώ το ισχυρότατο πολιτικά και στρατιωτικά Σώμα των Γενιτσάρων (που βρισκόταν μόλις μια θέση κάτω από το Μεγάλο Βεζύρη και από αυτό προέρχονταν τα επίλεκτα σώματα της φρουράς του Σουλτάνου) αποτελούνταν για αιώνες αποκλειστικά από Έλληνες.

ΜΥΘΟΣ #7: Παιδομάζωμα

Η τακτική του παιδομαζώματος κράτησε αρκετούς αιώνες, αλλά δεν είχε τη χροιά που της αποδίδει η σχολική «ιστοριογραφία». Η συλλογή των εύρωστων εφήβων ήταν προσεκτική και περιορισμένη αριθμητικά με αρκετά ευνοϊκές εξαιρέσεις. Οι γονείς προσπαθούσαν να χώσουν κρυφά στις ομάδες τα λιγότερο ρωμαλέα παιδιά τους που είχαν απορριφθεί, διότι θα αποκτούσαν μόρφωση, κοινωνική ισχύ και μισθό, οι δε Τούρκοι πολίτες αγανακτούσαν, καθώς τα δικά τους παιδιά συνήθως είχαν χειρότερη μοίρα, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν τον 18ο αι. και να περάσουν το να γίνονται δεκτοί ως Γενίτσαροι και Τούρκοι. Η προσέλευση μάλιστα ήταν τόσο μαζική, ώστε το Σώμα των Γενιτσάρων εξέπεσε σε έναν πολυάριθμο και δυσκίνητο δημοσιοϋπαλληλικό μηχανισμό.



ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΜΑΣ ΓΑΛΟΥΧΗΣΑΝ ΜΕ ΨΕΜΑΤΑ;

Όταν η αστική τάξη αποφάσισε πως η δομή του έθνους – κράτους είναι πρόσφορη για τις εμπορικές και χρηματιστικές της δραστηριότητες, ξέσπασε κατά τον 19ο αιώνα το κίνημα του εθνικισμού, σε μεγάλο βαθμό και ως αντίδραση στον Ναπολεόντειο επεκτατισμό. Οι φιλέλληνες και οι μορφωμένοι Έλληνες της διασποράς, υπό την επήρεια του αρχαιοελληνικού κλέους και των εθνικιστικών ιδεών είδαν στην κοινωνική εξέγερση των πληθυσμών του «ελλαδικού χώρου» την προβολή του εθνικού αγώνα των απογόνων του Περικλή, ενώ οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής δεν ένιωθαν καμιά συγγένεια με τους Αθηναίους της Κλασσικής Περιόδου και καλά έκαναν. Επίσης είναι μάλλον απίθανο το να είχαν διαβάσει όλοι οι «Έλληνες» το Θούριο ή να είχαν ιδέα περί εθνικισμού.
Ωστόσο η οργάνωση σε έθνος κράτος αποτελεί επιλεκτική επιλογή της αστικής τάξης: στη περίπτωση των Βάσκων, των Κούρδων, των Ιρλανδών και των Τσετσένων δεν κρίνεται ορθή η αυτονόμησή τους, και αντιμετωπίζονται ως «τρομοκράτες», όπως ακριβώς και οι εξεγερμένοι του 1821, ενώ στον 21ο αιώνα ο μονοπωλιακός πλέον καπιταλισμός επιλέγει υπερ – εθνικούς τύπους οργάνωσης. (Όπως ακριβώς και η επιλογή των καθεστώτων είναι κατά το συμφέρον: χούντα στη Λατινική Αμερική, κοινοβουλευτική «δημοκρατία» στις ΗΠΑ).

Οι διάφοροι όμως πληθυσμοί που κατοικούν σε μια εκτεταμένη περιοχή που τίθεται υπό τον έλεγχο μιας «εθνικής» κυβέρνησης έχουν διαφορετικά φυλετικά, γλωσσικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, για αυτό πρέπει να κατασκευαστεί για αυτούς μια κοινή «εθνική ταυτότητα». Έτσι, αφ’ ενός η ιστορία παραποιείται γιατί είναι επικίνδυνο για την εθνική «μας» ακεραιότητα, αφ’ ετέρου κατασκευάζεται ο «εξωτερικός εχθρός», ώστε μέσω του εθνικού ανταγωνισμού και του φυλετικού μίσους να ενισχύεται η εθνική συνοχή και η κρατική και μιλιταριστική οργάνωση της κοινωνίας. Αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε στον υπέρ – εθνικό σχηματισμό της παγκοσμιοποίησης να κατασκευάζεται ένας δια-πολιτισμικός ανταγωνισμός ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, Χριστιανισμό και Ισλάμ: Ώστε τα όλο και πιο συγκεντρωτικά κέντρα εξουσίας του μονοπωλιακού καπιταλισμού να ισχυροποιούνται από ένα δια - πολιτισμικό μίσος πλανητικών διαστάσεων.

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΞΕΝΟΙ

Ν.