Ποιος φταίει τελικά;

[The Godfather]

Εδώ έχουμε το ενδιαφέρον πεπλεγμένο σύνδρομο του σαδομαζοχισμού με το σύνδρομο της στοκχόλμης (το θύμα ταυτίζεται με το δράστη του).

Έχουμε δηλαδή πολύ χοντρικά ανθρώπους που δουλεύουν και βγάζουν 300, 500, 700, 1000, 1200, ακόμα και 3000 ευρώ, και έχουν τύψεις την ίδια ώρα που άλλοι χωρίς να δουλεύουν, ή δουλεύοντας ελάχιστα και σε κάθε περίπτωση εκμεταλευόμενοι την εργασία άλλων να βγάζουν εκατομύρια ευρώ.

Είναι παράνοια αν ασκεφτεί κανείς ότι ντρέπεται και θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο, την ίδα ώρα που περνάν πάνω απ' το κεφάλι του αστρονομικά ποσά. Σκεφτείται μόνο ένα σκάνδαλο πόσα μηδενικά έχει. Σκεφτείται τώρα πόσα σκάνδαλα ακούμε.

Γάμα τις αναλύσεις. Δες το απλά, με τα μάτια σου. Το troktiko που τόσο αγαπάς δημοσίευσε φωτογραφίες από διακοπές υπουργών και βουλευτών. Κότερα, λιμουζίνες, βίλες...

Ο κόσμος έχει θεοποιήσει όσους βλέπει στη τηλεώραση. Γι΄αυτό σπεύδει και να τους χαιρετήσει όποτε τους βλέπει. Παρότι 2010 θεωρούμε ακόμα την TV κάτι μαγικό. Ένα μαγικό κουτί. Και σου λέει κάποιος κάτι, και του λες δεν ισχύει, και σου λέει "μα το είπε η τηλεώραση".

Εδώ έχουμε ελέο TV πλουτοκρατία, εκμοντερνισμό δηλαδή της ελέο θεού βασιλείας.
Γιατί δηλαδή υπάρχει η άποψη ότι αυτοί τα δικαιούνται ενώ εμείς οι κοινοί θνητοί πρέπει να ντρεπόμαστε που δεν πεθαίνουμε απ' την πείνα.

Άκουγα έναν οικονομολόγο που έλεγε ότι για την κάλυψη του ελλείματος αρκεί η εθνικοποίηση του 10% μόλις των κερδών των επιχειρήσεων.

Γενικά δεν θυμάμαι νούμερα. Θα πω όμως ένα που θυμάμαι. 28 δισεκατομύρια ευρώ δόθηκαν στις τράπεζες πέρισυ.
Διαιρέστε το 28 δισεκατομύρια με το 10.000.000 και θα δείτε ποιός φταίει.

Αν δεν συνειδητοποιήσατε ακόμα το μέγεθος σκεφτείται τώρα ότι αυτά τα 28 δισ. δεν είναι τίποτα μπορστά στα νούμερα που διακινούνται καθημερινά. Με μαύρες σακούλες σκουπιδιών με τον Κωσκοτά και το Μπακογιάννη, με τσεκ επιταγών απ' το Βγενόπουλο.

Οι επιχειρηματίες δεν παράγουν τίποτε. Διαχειρίζονται όσα παράγουν οι εργαζόμενοι, τα οποία τους ανήκουν με βάση κάποιους τίτλους ιδιοκτησίας. Αντιθέτως οι εργαζόμενοι που παράγουν και που χωρίς αυτούς η χώρα θα πεθάνει (βλέπε τι σημβαίνει σε μια απεργία) αμοίβονται με το ελάχιστο.

Και τώρα σου λένε θα σου κόψουμε κι άλλο.

Αλλά εγώ ξαναλέω. Αφήστε τις αναλύσεις, ακόμα και τις πιο απλές. Απλά κοιτάξτε με τα μάτια σας. Ιδιωτικά αεροπλάνα, βίλες, τραπεζικοί λογαριασμοί εκατομυρίων... στα χέρια ελάχιστων.

Καποια στιγμη το βραδακι μαλλον θα επανέλθω για να εξηγησω κιολας...

Σε παρακαλώ, ΟΧΙ!

Πραγματικά παπαγαλάκο, αν και δεν έχω ιδέα ποιος είσαι και από λίγα post σου που έχω διαβάσει πιστεύω ότι μάλλον αντίθετος είμαι με πολλές από τις απόψεις σου, σε συτό το post περιγράφεις την (τραγική) πραγματικότητα. Μπράβο, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι για πολλά από τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας φταίει και η ίδια, αφού για χρόνια έμαθε να βολεύεται και να προχωράει με τη λογική του έλα μωρέ και τι έγινε...