ΣΕΜΦΕ forum

Hengeo έγραψε:

Off Topic

Επειδή αναφέρθηκαν τα περί υποστήριξης του συντάγματος-δημοκρατίας, κ.λ.π., έχω το εξής να παρατηρήσω. Όταν κάποιοι λένε ότι απορρίπτουν ολοκληρωτικά το σύνταγμα και τους θεσμούς, αλλά όταν συλληφθεί κάποιος δικός τους φωνάζουν για δίκαιη δίκη, μήπως αντιφάσκουν; Δεν είναι δυνατόν η ολοκληρωτική απόρριψη ενός συνόλου κανόνων-θεσμών να ισχύει μόνο όποτε και για όποιους συμφέρει, διότι τότε δεν είναι ολοκληρωτική!

Fekal1ty έγραψε:Μὲ βάση τὸ Σύνταγμα παραβιάστηκαν:
Ἄρθρο 5 παρ.1 (Ἐλεύθερη ἀνάπτυξη προσωπικότητας)
Ἄρθρο 7 παρ.2 (Σωματικὲς κακώσεις καὶ προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας)
Μὲ βάση τὸν Ποινικὸ Κώδικα παραβιάστηκε:
Ἄρθρο 309 ΠΚ (Ἐπικίνδυνη σωματικὴ βλάβη)
(Συνταγματικὸ καὶ Ποινικὸ Δίκαιο εἶναι τὰ ἀγαπημένα μου μαθήματα. )
Ἐρωτῶ λοιπόν:
Κάποιοι οἱ ὁποῖοι κάνουν συνεχῶς ἀναφορὲς στὴ δημοκρατία καὶ προασπίζονται (καὶ ὀρθῶς πράττουν) τὶς ἐλευθερίες ποῦ τοὺς παρέχει τὸ Σύνταγμα, πῶς διαπράττουν τόσα ἐγκλήματα κατὰ συρροὴ σὲ ἄλλους;

για να μιλήσωμεν λίγο και εις τη βαρβαρικήν

Η συζήτηση γενικά εδώ είναι για την φάση του να περιφέρονται αστυνομικοί εν υπηρεσία μέσα σε πορεία. Όχι για τον αν κάποιος που έκανε για κάποιο λόγο την επιλογή στη ζωή του να δουλέψει ως αστυνομικός έχει ή όχι το δικαίωμα να έχει γνώμη στη ζωή του, ή να κατέβει σε πορεία κλπ ..

Όταν είναι εν υπηρεσία, σαφώς και αποτελεί πρόκληση η παρουσία του. Έχεις έναν εν δυνάμει χαφιέ να περιφέρεται. Τον αφήνεις να κόβει βόλτες σα γιαπωνέζος τουρίστας; Αυτό μόνο σε χώρες σαν την Αμερική γίνεται, κι εκεί ακόμα επειδή αν πας να τους μπαγλαρώσεις, βγάζουν όπλο και πυροβολάν κατά βούληση. Και στην Αμερική όμως έχουν Σύνταγμα, και ψιλοπροστατεύει την ανθρώπινη ζωή (των Αμερικανών τουλάχιστον). Είναι απλά τα πράγματα .. Για αρκετό κόσμο που κατεβαίνει σε πορεία, το επάγγελμα αυτό είναι πρόκληση. Όπως ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα και το επάγγελμα του αστυνομικού, όπως ήταν κι οι στρατιωτικές σχολές. Εσένα μπορεί να μη σου αρέσει αυτό. Οκ .. Διαφορά βιωμάτων, οπτικής του κόσμου και επιλογών. Αλλά ο κόσμος που κατεβαίνει διεκδικεί, μεταξύ και των πολλών άλλων, και τη μη παρουσία χαφιέδων μέσα του. Και καλά κάνει, κατ' εμέ! Και αυτό προφανώς δε γίνεται με δικαστήρια και τέτοια. Το διεκδικείς στην πράξη ..

Fekal1ty έγραψε:Μὲ βάση τὸ Σύνταγμα παραβιάστηκαν:
Ἄρθρο 5 παρ.1 (Ἐλεύθερη ἀνάπτυξη προσωπικότητας)
Ἄρθρο 7 παρ.2 (Σωματικὲς κακώσεις καὶ προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας)
Μὲ βάση τὸν Ποινικὸ Κώδικα παραβιάστηκε:
Ἄρθρο 309 ΠΚ (Ἐπικίνδυνη σωματικὴ βλάβη)
(Συνταγματικὸ καὶ Ποινικὸ Δίκαιο εἶναι τὰ ἀγαπημένα μου μαθήματα. )
Ἐρωτῶ λοιπόν:
Κάποιοι οἱ ὁποῖοι κάνουν συνεχῶς ἀναφορὲς στὴ δημοκρατία καὶ προασπίζονται (καὶ ὀρθῶς πράττουν) τὶς ἐλευθερίες ποῦ τοὺς παρέχει τὸ Σύνταγμα, πῶς διαπράττουν τόσα ἐγκλήματα κατὰ συρροὴ σὲ ἄλλους;

Ξέρεις τι λέω εγώ; Το νομικό σύστημα (που ακόμα κι αυτό κατασκευάστηκε κατά παραγγελία και προς όφελος της αστικής τάξης) αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ανθρώπων, όχι των γουρουνιών. Ακόμα και όταν τα γουρούνια, υποκρινόμενα τους ανθρώπους, περπατάνε στα δύο πόδια, και κατεβαίνουν και σε πορείες. Αφού είσαι τόσο διανοούμενος, θα έπρεπε να γνωρίζεις την σημασία του παρακάτω:

"Όμως τα πρόσωπα εκεί μέσα έμοιαζαν τόσο πολύ, που δεν μπορούσες πια να ξεχωρίσεις ποιος ήταν ο άνθρωπος και ποιο το γουρούνι..."

Ὑπάρχουν δύο τύποι νεοελλήνων, ἀνεξαρτήτως ἰδεολογίας, ὁ ἕνας λέει:
"Ἔλα μωρέ, γιατί νὰ τὸν τηρήσω τὸ νόμο, ἂς τὸν τηρήσουν τὰ "λαμόγια", ἔγω εἶμαι ὁ "ἀδικημένος" τῆς ὑπόθεσης".
Αὐτὸς εἶναι ὁ τύπος τῆς πλειοψηφίας τῶν "ἐξυπνάκηδων" νεοελλήνων ποὺ νομίζουν διάφορα γιὰ τὸν ἑαυτό τους.
Ὁ ἄλλος τύπος, ποὺ παίζει πολὺ τὸν τελευταῖο καιρὸ λέει: "Θὰ γ*** όποιον θέλω, δὲν θὰ ὑπακούω σὲ κανέναν, παρὰ μόνο στοὺς ὑποκινητὲς (εἴτε στὰ γήπεδα εἴτε στὶς πορεῖες), καὶ γενικὰ θὰ ἀπολαμβάνω τὰ δικαιώματα πού μού παρέχει τὸ Σύνταγμα (ἄσυλο, συναθροίσεις-συγκεντρώσεις κλπ) παρὰ τὶς όποιες πράξεις μου. Εγώ ὅμως δὲν θὰ τὰ σέβομαι όποιου δὲν γουστάρω, παρόλου ποὺ τὰ παρέχει καὶ σὲ αὐτὸν τὸ Σύνταγμα".
Ὑπάρχει βέβαια καὶ ἕνας τρίτος τύπος, αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔχει τὴ λογικὴ "Θὰ σέβομαι τοὺς νόμους ὅλους ἀνεξαιρέτως γιὰ νὰ εἶμαι ἔγω προσωπικὰ σωστός, καὶ δὲν θὰ κόβω-ράβω ὅτι δὲν μοῦ ἀρέσει."
Αὐτὸς ὁ τρίτος τύπος, εἶναι πολὺ σπάνιος στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα, ἕως ἀνύπαρκτος, ὅμως πηγαίνει μὲ μία λογική, ποὺ ἂν εἴχαμε ὅλοι, οὔτε τὰ "λαμόγια" θὰ υπήρχαν οὔτε κανείς. Ποιοὶ εἶναι τὰ "λαμόγια"; Οἱ πολιτικοί; Λάθος. Αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ εἶναι τῶν πρώτων δύο τύπων, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸν εὔκολο δρόμο, αὐτὸν τῶν "λαμογιών". Ὁ ἄλλος ὅμως τύπος, ἐπειδὴ γνωρίζει καλὰ ὅτι ἡ διεφθαρμένη κοινωνία, μὲ διαφθορὰ δὲν πολεμάται, προσπαθεί μὲ τὴν ἀτομική του συμπεριφορὰ νὰ δώσει παράδειγμα στοὺς ἄλλους. Αὐτοὶ οἱ ἄλλοι, θὰ δημιουργήσουν μία καλύτερη κοινωνία. Καὶ μέσα ἀπὸ τὴν καλύτερη κοινωνία θὰ ὑπάρξουν καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοί, γιατί οἱ πολιτικοὶ αὐτὸ εἶναι, κοινωνοὶ παρόμοιου χαρακτήρα μὲ τὰ ὑπόλοιπα λαμόγια ποὺ ἁπλὰ ἔτυχε νὰ μὴν βρεθοῦν στὴ θέση τους ὥστε νὰ κλέψουν ἀκόμα παραπάνω.
Γιατί περὶ φθόνου μιλᾶμε, φθόνου γιὰ τὶς ἀπολαύσεις ποὺ καταφέρνουν νὰ ἔχουν μόνο κάποιοι.
Αὐτὰ τὰ ἔγραψα μὲ ἀφορμὴ τὰ προηγούμενα ποστς ποὺ σχολίασαν τὸ Σύνταγμα, καὶ τὰ οποία ποστς, διέκρινα ὅτι, εἴτε ἄνήκαν στὸν πρώτο τύπο εἴτε στὸν δεύτερο.

Fekal1ty έγραψε:Ὑπάρχουν δύο τύποι νεοελλήνων, ἀνεξαρτήτως ἰδεολογίας, ὁ ἕνας λέει:
"Ἔλα μωρέ, γιατί νὰ τὸν τηρήσω τὸ νόμο, ἂς τὸν τηρήσουν τὰ "λαμόγια", ἔγω εἶμαι ὁ "ἀδικημένος" τῆς ὑπόθεσης".
Αὐτὸς εἶναι ὁ τύπος τῆς πλειοψηφίας τῶν "ἐξυπνάκηδων" νεοελλήνων ποὺ νομίζουν διάφορα γιὰ τὸν ἑαυτό τους.
Ὁ ἄλλος τύπος, ποὺ παίζει πολὺ τὸν τελευταῖο καιρὸ λέει: "Θὰ γ*** όποιον θέλω, δὲν θὰ ὑπακούω σὲ κανέναν, παρὰ μόνο στοὺς ὑποκινητὲς (εἴτε στὰ γήπεδα εἴτε στὶς πορεῖες), καὶ γενικὰ θὰ ἀπολαμβάνω τὰ δικαιώματα πού μού παρέχει τὸ Σύνταγμα (ἄσυλο, συναθροίσεις-συγκεντρώσεις κλπ) παρὰ τὶς όποιες πράξεις μου. Εγώ ὅμως δὲν θὰ τὰ σέβομαι όποιου δὲν γουστάρω, παρόλου ποὺ τὰ παρέχει καὶ σὲ αὐτὸν τὸ Σύνταγμα".
Ὑπάρχει βέβαια καὶ ἕνας τρίτος τύπος, αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔχει τὴ λογικὴ "Θὰ σέβομαι τοὺς νόμους ὅλους ἀνεξαιρέτως γιὰ νὰ εἶμαι ἔγω προσωπικὰ σωστός, καὶ δὲν θὰ κόβω-ράβω ὅτι δὲν μοῦ ἀρέσει."
Αὐτὸς ὁ τρίτος τύπος, εἶναι πολὺ σπάνιος στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα, ἕως ἀνύπαρκτος, ὅμως πηγαίνει μὲ μία λογική, ποὺ ἂν εἴχαμε ὅλοι, οὔτε τὰ "λαμόγια" θὰ υπήρχαν οὔτε κανείς. Ποιοὶ εἶναι τὰ "λαμόγια"; Οἱ πολιτικοί; Λάθος. Αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ εἶναι τῶν πρώτων δύο τύπων, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸν εὔκολο δρόμο, αὐτὸν τῶν "λαμογιών". Ὁ ἄλλος ὅμως τύπος, ἐπειδὴ γνωρίζει καλὰ ὅτι ἡ διεφθαρμένη κοινωνία, μὲ διαφθορὰ δὲν πολεμάται, προσπαθεί μὲ τὴν ἀτομική του συμπεριφορὰ νὰ δώσει παράδειγμα στοὺς ἄλλους. Αὐτοὶ οἱ ἄλλοι, θὰ δημιουργήσουν μία καλύτερη κοινωνία. Καὶ μέσα ἀπὸ τὴν καλύτερη κοινωνία θὰ ὑπάρξουν καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοί, γιατί οἱ πολιτικοὶ αὐτὸ εἶναι, κοινωνοὶ παρόμοιου χαρακτήρα μὲ τὰ ὑπόλοιπα λαμόγια ποὺ ἁπλὰ ἔτυχε νὰ μὴν βρεθοῦν στὴ θέση τους ὥστε νὰ κλέψουν ἀκόμα παραπάνω.
Γιατί περὶ φθόνου μιλᾶμε, φθόνου γιὰ τὶς ἀπολαύσεις ποὺ καταφέρνουν νὰ ἔχουν μόνο κάποιοι.
Αὐτὰ τὰ ἔγραψα μὲ ἀφορμὴ τὰ προηγούμενα ποστς ποὺ σχολίασαν τὸ Σύνταγμα, καὶ τὰ οποία ποστς, διέκρινα ὅτι, εἴτε ἄνήκαν στὸν πρώτο τύπο εἴτε στὸν δεύτερο.

Μικροαστές ουτοπίες....Αν έλεγε ο νόμος να καρφώνεις τον συνεργάτη σου στη δουλειά θα το κανες; Αν έλεγε ο νόμος όποιον φοράει κουκούλα να τον πυροβολείς θα το έκανες? Αν έλεγε ο νόμος όποιον λαθρομετανάστη βρεις μπροστά σου αν τον παραδίδεις στις αρχές θα το κανες? Ακόμα δεν έχεις καταλάβει ότι πολλοί απ'τους νόμους είναι εξουσιαστικοί και προκύπτουν από διάφορα συμφέροντα;

...
Τομ, ώρες ώρες με κάνεις να αναρωτιέμαι...
Πως γίνεται να θες να κινείσαι εντός των πλαισίων της αστικής νομιμότητας, της ίδιας που αναγνωρίζεις ως άδικη κι εξουσιαστική;...

msl έγραψε:

Fekal1ty έγραψε:Μὲ βάση τὸ Σύνταγμα παραβιάστηκαν:
Ἄρθρο 5 παρ.1 (Ἐλεύθερη ἀνάπτυξη προσωπικότητας)
Ἄρθρο 7 παρ.2 (Σωματικὲς κακώσεις καὶ προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας)
Μὲ βάση τὸν Ποινικὸ Κώδικα παραβιάστηκε:
Ἄρθρο 309 ΠΚ (Ἐπικίνδυνη σωματικὴ βλάβη)
(Συνταγματικὸ καὶ Ποινικὸ Δίκαιο εἶναι τὰ ἀγαπημένα μου μαθήματα. )
Ἐρωτῶ λοιπόν:
Κάποιοι οἱ ὁποῖοι κάνουν συνεχῶς ἀναφορὲς στὴ δημοκρατία καὶ προασπίζονται (καὶ ὀρθῶς πράττουν) τὶς ἐλευθερίες ποῦ τοὺς παρέχει τὸ Σύνταγμα, πῶς διαπράττουν τόσα ἐγκλήματα κατὰ συρροὴ σὲ ἄλλους;

για να μιλήσωμεν λίγο και εις τη βαρβαρικήν

Η συζήτηση γενικά εδώ είναι για την φάση του να περιφέρονται αστυνομικοί εν υπηρεσία μέσα σε πορεία. Όχι για τον αν κάποιος που έκανε για κάποιο λόγο την επιλογή στη ζωή του να δουλέψει ως αστυνομικός έχει ή όχι το δικαίωμα να έχει γνώμη στη ζωή του, ή να κατέβει σε πορεία κλπ ..

Όταν είναι εν υπηρεσία, σαφώς και αποτελεί πρόκληση η παρουσία του. Έχεις έναν εν δυνάμει χαφιέ να περιφέρεται. Τον αφήνεις να κόβει βόλτες σα γιαπωνέζος τουρίστας; Αυτό μόνο σε χώρες σαν την Αμερική γίνεται, κι εκεί ακόμα επειδή αν πας να τους μπαγλαρώσεις, βγάζουν όπλο και πυροβολάν κατά βούληση. Και στην Αμερική όμως έχουν Σύνταγμα, και ψιλοπροστατεύει την ανθρώπινη ζωή (των Αμερικανών τουλάχιστον). Είναι απλά τα πράγματα .. Για αρκετό κόσμο που κατεβαίνει σε πορεία, το επάγγελμα αυτό είναι πρόκληση. Όπως ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα και το επάγγελμα του αστυνομικού, όπως ήταν κι οι στρατιωτικές σχολές. Εσένα μπορεί να μη σου αρέσει αυτό. Οκ .. Διαφορά βιωμάτων, οπτικής του κόσμου και επιλογών. Αλλά ο κόσμος που κατεβαίνει διεκδικεί, μεταξύ και των πολλών άλλων, και τη μη παρουσία χαφιέδων μέσα του. Και καλά κάνει, κατ' εμέ! Και αυτό προφανώς δε γίνεται με δικαστήρια και τέτοια. Το διεκδικείς στην πράξη ..

+1

Fekal1ty έγραψε:Ὑπάρχουν δύο τύποι νεοελλήνων, ἀνεξαρτήτως ἰδεολογίας, ὁ ἕνας λέει:
"Ἔλα μωρέ, γιατί νὰ τὸν τηρήσω τὸ νόμο, ἂς τὸν τηρήσουν τὰ "λαμόγια", ἔγω εἶμαι ὁ "ἀδικημένος" τῆς ὑπόθεσης".
Αὐτὸς εἶναι ὁ τύπος τῆς πλειοψηφίας τῶν "ἐξυπνάκηδων" νεοελλήνων ποὺ νομίζουν διάφορα γιὰ τὸν ἑαυτό τους.
Ὁ ἄλλος τύπος, ποὺ παίζει πολὺ τὸν τελευταῖο καιρὸ λέει: "Θὰ γ*** όποιον θέλω, δὲν θὰ ὑπακούω σὲ κανέναν, παρὰ μόνο στοὺς ὑποκινητὲς (εἴτε στὰ γήπεδα εἴτε στὶς πορεῖες), καὶ γενικὰ θὰ ἀπολαμβάνω τὰ δικαιώματα πού μού παρέχει τὸ Σύνταγμα (ἄσυλο, συναθροίσεις-συγκεντρώσεις κλπ) παρὰ τὶς όποιες πράξεις μου. Εγώ ὅμως δὲν θὰ τὰ σέβομαι όποιου δὲν γουστάρω, παρόλου ποὺ τὰ παρέχει καὶ σὲ αὐτὸν τὸ Σύνταγμα".
Ὑπάρχει βέβαια καὶ ἕνας τρίτος τύπος, αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔχει τὴ λογικὴ "Θὰ σέβομαι τοὺς νόμους ὅλους ἀνεξαιρέτως γιὰ νὰ εἶμαι ἔγω προσωπικὰ σωστός, καὶ δὲν θὰ κόβω-ράβω ὅτι δὲν μοῦ ἀρέσει."
Αὐτὸς ὁ τρίτος τύπος, εἶναι πολὺ σπάνιος στὴ σημερινὴ Ἑλλάδα, ἕως ἀνύπαρκτος, ὅμως πηγαίνει μὲ μία λογική, ποὺ ἂν εἴχαμε ὅλοι, οὔτε τὰ "λαμόγια" θὰ υπήρχαν οὔτε κανείς. Ποιοὶ εἶναι τὰ "λαμόγια"; Οἱ πολιτικοί; Λάθος. Αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ εἶναι τῶν πρώτων δύο τύπων, ποὺ ἀκολουθοῦν τὸν εὔκολο δρόμο, αὐτὸν τῶν "λαμογιών". Ὁ ἄλλος ὅμως τύπος, ἐπειδὴ γνωρίζει καλὰ ὅτι ἡ διεφθαρμένη κοινωνία, μὲ διαφθορὰ δὲν πολεμάται, προσπαθεί μὲ τὴν ἀτομική του συμπεριφορὰ νὰ δώσει παράδειγμα στοὺς ἄλλους. Αὐτοὶ οἱ ἄλλοι, θὰ δημιουργήσουν μία καλύτερη κοινωνία. Καὶ μέσα ἀπὸ τὴν καλύτερη κοινωνία θὰ ὑπάρξουν καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοί, γιατί οἱ πολιτικοὶ αὐτὸ εἶναι, κοινωνοὶ παρόμοιου χαρακτήρα μὲ τὰ ὑπόλοιπα λαμόγια ποὺ ἁπλὰ ἔτυχε νὰ μὴν βρεθοῦν στὴ θέση τους ὥστε νὰ κλέψουν ἀκόμα παραπάνω.
Γιατί περὶ φθόνου μιλᾶμε, φθόνου γιὰ τὶς ἀπολαύσεις ποὺ καταφέρνουν νὰ ἔχουν μόνο κάποιοι.
Αὐτὰ τὰ ἔγραψα μὲ ἀφορμὴ τὰ προηγούμενα ποστς ποὺ σχολίασαν τὸ Σύνταγμα, καὶ τὰ οποία ποστς, διέκρινα ὅτι, εἴτε ἄνήκαν στὸν πρώτο τύπο εἴτε στὸν δεύτερο.

Πολύ απλοϊκή αντιμετώπιση του θέματος. Ο νόμος δεν είναι κάποια θεότητα, ούτε ο νομοθέτης είναι ο Παπας να έχει το αλάθητο και να μπορεί να αφορίζει όποιον διαφωνεί (βέβαια, συχνά οι νοοθέτες συμεριφέρονται σαν Πάπες). Οι νόμοι μπορούν να είναι και υπέρ, και κατά του κοινωνικού συνόλου. Και όπως φαίνεται τελευταία, πιο εύκολο είναι το να έιναι κατά. Υπάρχουν λοιπόν και άνθρωποι που απλά απαιτούν να έχουν λόγο στο τι γίνεται. Και δεν τους αρέσει να αλωνίζουν μια-δυο εκατοντάδες άτομα που είναι μπλεγμένα με χέρια και με πόδια με τον μεγαλοεπιχειρηματικό κόσμο.

Ανάμεσα σε μια κοινωνία που υπάρχει λιγότερος σεβασμός στους νόμους και είναι φτωχή, με την αλληλλεγγύη και το δέσιμο που υπάρχουν μεταξύ των φτωχών ανθρώπων και μια κοινωνία πλούσια με το δανεικό χρήμα, σεβασμό στους νόμους επειδή είναι νόμοι, όποιοι και να είναι, και την αδιαφορία ακόμα και για το συνάνθρωπο που έπεσε στο δρόμο που υπάρχει σήμερα, προτιμώ καθαρά την πρώτη. Τέλος.

Με αφορμή τα τελευταία,
στην τελευταία συγκέντρωση μεγάλω πλήθος εργαζομένων διεκδικούσε δημοψίφισμα.
Το να γίνει δημοψήφισμα είναι νόμιμο.
Το να μην γίνει δημοψήφισμα είναι επίσης νόμιμο. Σε κάθε περίπτωση η επιλογή είναι στα χέρια αυτών που κυβερνούν.
Μια πολιτική πραγματικότητα με δημοψηφίσματα είναι το ίδιο νόμιμη με μια άλλη χωρίς δημοψηφίσματα. Μόνο που κατά τη γνώμη μου η δεύτερη είναι πιο δημοκρατική, κι αν σκεφτεί κανείς πως αυτοί που κυβερνούν έχουν πολύ λιγότερο από 50% της κοινωνίας μαζί τους η πρώτη δεν είναι καν δημοκρατική.
Το δημοψήφισμα είναι συνταγματικό δικαίομα. Η αντίσταση με κάθε μέσο απέναντι στην κατάλυση ή την απειλή κατάλυσης της δημοκρατίας είναι και καθήκον εκτός από δικαίομα, σύμφωνα πάντα με το σύνταγμα, τον ανώτερο νόμο.
Εσύ τώρα υπερασπίζεσαι ένα νόμο χωρίς κάποιο προσωπικό πολιτικό ή νομικό κριτήριο, επειδή αυτόν σε διατάζουν να υπηρετήσεις οι εργοδότες σου.
Μόνο που στη δική σου δουλειά οι εργοδότες δεν είναι κάποιοι τυχαίοι επιχειρηματίες, ενδεχομένος μικρής εμβέλιας. Είναι η κυβέρνηση.
Υπηρετείς λοιπόν μια κυβέρνηση που αυθαιρετεί, που παρανομεί και που βρίσκεται εκεί που βρίσκεται χωρίς καμία λαϊκή εντολή, ενώ όποτε κρίνει ότι χρειάζεται καταπατά το σύνταγμα.
Και το οχυρό της για να κρυφτεί από τη λαϊκή οργή, τη λαϊκή απαίτηση για αλλαγή είσαι εσύ ως αστυνομία. Ως ο φρουρός της τάξης και της νομιμότητας. Της διατήρησης της τάξης και της δικαιοσύνης ποιανών όμως;

Πρὸς τὸν φίλτατο "Μαλεφίνο".
1) Δὲν ξέρεις τί σημαίνει ἀστ-ός, - ικὸς καὶ λοιπά, ἄρα μὴν τὸ χρησιμοποιεῖς ὁπου θές.
2) Πουθενὰ δὲν ὑποστήριξα ὅτι ὁτιδήποτε εἶναι ἠθικὸ εἶναι καὶ νόμιμο.
Καὶ ὄχι, δὲν θὰ στὰ ζητήσει μὲ τὰ τωρινὰ δεδομένα, κανένας αὐτὰ ποὺ λές.
Πές μου ἕνα παράδειγμα νόμου ἀνήθικου, καὶ θὰ σοὺ πῶ τὴ γνώμη μου. Ἔχω ἕνα παράδειγμα υπ ' όψιν, ἀλλὰ θέλω ἐσὺ νὰ μοῦ πεῖς ἕνα ποὺ σὲ ἐνοχλεί ἀγαπητέ.
Πρόσεξε ὅμως, θέλω ἀνήθικο νόμο, καὶ συγκεκριμένο ἄρθρο, ὄχι ἁπλὰ ἕνα ἄρθρο τό ὁποῖο μπορεῖ νὰ μὴν σοὺ ἀρέσει, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἠθικὸ "πχ από τόν ΚΟΚ ὑποχρεωτικὰ πρέπει νὰ ἔχεις δίπλωμα ὁδήγησης." (ἄρθρο 100 ΚΟΚ).
Κάτι συγκεκριμένο καὶ ἀνήθικο δηλαδὴ τὸ ὁποῖο δὲν σοὺ ἀρέσει καὶ θὲς νὰ συζητήσουμε θεμιτοὺς τρόπους ἄμυνας.

Αυτή τη στιγμή δεν έχω πρόσβαση σε νομικά τεφτέρια για να βρω τους συγκεκριμένου αριθμούς και την ακριβή διατύπωση άρθρων. Αλλά είμαι σίγουρος πως το να μην επιβάλλει δασμούς το ελληνικό κράτος σε ξένα προϊόντα (a.k.a "παγκοσμιοποίηση") είναι νόμος του κράτους. Είναι ένα καλό παράδειγμα. Γιατί στην ουσία αναγκάζει τον έλληνα εργαζόμενο να ανταγωνιστεί προς τα κάτω τον Βούλγαρο, τον Κινέζο, το Μεξικανό και τον κάθε εξαθλιωμένο εργαζόμενο.

Οι βουλευτές αποσύρονται όταν τα παιδιά τους φτάσουν σε εκλέξιμη ηλικία, οπότε κατεβαίνουν στις περιφέριες των γονιών.
Η γυναίκα του Πάγκαλου, αντιπρόεδρου της κυβέρνησης κατεβαίνει στις δημοτικές στην ίδια περιφέρια.
Ο Πάγκαλος ανακοίνωσε σε συνέντευξη προ ημερών πως νόμιμα διόρισε την κόρη του και δύο φίλους του σε θέσεις υπουργείων.
Ο Αλογοσκούφης σαν υποργός οικονομικών πρότεινε τη φορολόγηση και τη καταμέτρηση στον ΑΕΠ του μαύρου χρήματος.
Ο νόμος επιτρέπει στον Ρουσόπουλο να έχει καμιά 30αριά ακίνητα.
Ο Καραμανλής πληρώνεται παχειλά για να πάει για μπάνια ενώ οι εργαζόμενοι στην ακρόπολη είναι απλήρωτοι 21 μήνες.
Αν δεν είχαμε εξεταστική θα έψαχνα και κανέναν ακόμα..

Δὲν εἶδα κάποιο ἄρθρο ἑνὸς νόμου.
Παραθέτω λοιπὸν μία προσωπική μου ἄποψη ἀρθρων τοῦ σημαντικότερου νόμου, δηλαδὴ τοῦ Συντάγματος.
Αὐτὰ τὸ ἄρθρα κὰτ 'ἐμέ, εἶναι ἀνήθικα, παρόλο ποὺ εἶναι νόμιμα. Διότι δὲν προάγουν τὴ δικαιοσύνη.
Ὁ θεσμὸς τοῦ ἀνεύθυνου καὶ ἀκαταδίωκτου τῶν βουλευτῶν ποὺ προβλέπεται στὸ Σύνταγμα (ἄρθρα 61 καὶ 62), τὸν ὁποῖο παρὰ τὶς ὁποιες συστάσεις ἔγιναν ἀπὸ τὸ ΕΔΑΔ, συνεχίζουμε νὰ τηροῦμε ὡς Εὐαγγέλιο.
Ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ἄρθρο 49 (Εὐθύνη τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας).
Αὐτὰ τὰ ἄρθρα γιὰ μένα εἶναι ἀπαράδεκτα καὶ εἶναι εὐρέως γνωστά σὲ ὅλους μας. Ποιὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ λύση;

Oxi re gamwto tha fame stin mapa kai ton adwni georgiadi kai tis papares tou LA.o.S. me ton fen..

Mono o katzarafyrer mas eleipe apo to forum.

Όπως το σκέφτομαι εγώ, προφανώς κανένα σύστημα θεσμών ή νόμων δεν είναι τέλειο, αφού το δημιουργούν άνθρωποι, και κανείς δεν είναι τέλειος. Οπότε, είναι λογικό ότι σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις που είναι απόλυτα απαραίτητο-δεν γίνεται αλλιώς, αναγκαστικά θα παρανομήσεις. ΌΜΩΣ, το πρόβλημα ξεκινάει όταν οι λίγες ακραίες-εξαιρετικές περιπτώσεις γίνουν ο κανόνας, όπως συμβαίνει δυστυχώς στην κοινωνία μας, και είναι πολύ προβληματιστικό. Σε αυτή την περίπτωση μία από τις δύο πλευρές (θεσμοί - λαός) ή και οι δύο έχουν πρόβλημα, στην κοινωνία μας καταλήγω προς το και οι δύο..

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=T0m4096SxPk[/youtube]