Είναι γνωστό, πως ό,τι και να γίνει, κάποιοι θα υπερασπιστούν το καθεστώς.
Μπορεί να το παίζουν έξυπνοι, και να μιλάνε με ειρωνείες και μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό τους, αλλά στην πραγματικότητα είναι ηλίθιοι, χρήσιμοι για το σύστημα.
Ας πούμε με απλά λόγια πόσο αστεία, ανερμάτιστη και αντιφατική είναι η άποψή τους για τη ζωή.
Υπερασπίζονται το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης, το Mall. Καταδικάζοντας εκείνους που ενεργούν κατά της αυθαιρεσίας, τη Σύμπραξη Αναρχικών Οργανώσεων.
Κατά τα άλλα στρέφονται κατά απλών ανθρώπων που έχουν κάποιο αυθαίρετο, υπερασπίζοντας την άποψη ότι από εκεί χάνει η οικονομία.
Όλες αυτές τις θέσεις τις αντλούν απ' τα ΜΜΕ. Τις αναπαράγουν με τα ίδια ακριβώς λόγια, διατηρώντας όμως την πεποίθηση ότι είναι ανεξάρτητοι και ότι η λογική τους δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Λάτση.
Επιχειρήματα των ΜΜΕ, που αυθαίρετα, καταχρηστικά και παράνομα έχουν κάνει κατάληψη στις δημόσιες συχνότητες και τις χρησιμοποιούν υπό την ανοχή των κυβερνήσεων.
Κατά τα άλλα την ίδια στιγμή θα στραφούν ενάντια στην κατάληψη της σχολής τους, αντλώντας και για εκεί επιχειρήματα απ' τα ΜΜΕ, την ώρα που εκείνα κάνουν κατάληψη στις δημόσιες συχνότητες.
Κατάληψη με την ανοχή των κυβερνήσεων που κάνουν τα στραβά μάτια για τους καναλάρχες/βιομήχανους, γιατί αυτοί είναι που θα τους πληρώσουν τις προεκλογικές εκστρατείες και θα τους προβάλουν.
Ως αντάλλαγμα οι κυβερνήσεις θα τους δώσουν μεγάλα έργα, απευθείας χωρίς διαγωνισμό, τα οποία θα υπερκοστολογηθούν. Όπως το Mall.
Οι φίλοι μας όμως δεν θα δώσουν σημασία σε αυτό. Θα καταδικάσουν την αναξιοκρατία και το μέσον μόνο του δημόσιου υπαλλήλου.
Στη συνέχεια θα υπερασπιστούν πως η πολιτική των μέχρι τώρα κυβερνήσεων ήταν σε γενικές γραμμές σωστή, και την ευθύνη για την κατάσταση την έχει η αριστερά που εμπόδισε αυτή τη πολιτική να εφαρμοστεί σε όλο της το μεγαλείο.
Θα χαρακτηρίσουν φυσικά καταστροφή το ενδεχόμενο της αριστεράς στην εξουσία. Αν και ανεξάρτητοι, με κάθε ευκαιρία θα πουν έναν κακό λόγο για την αριστερά, ξεχνώντας πάντα να μιλήσουν για όσους παίρνουν τις αποφάσεις.
Θα βγάλουν παιάνες και ύμνους για τη σημασία τήρησης των νόμων. Θα πουν πως το πρόβλημα ξεκινάει απ' τον καθένα. Ο καθένας θα πρέπει να γίνει καλύτερος άνθρωπος και να υπακούει στους νόμους.
Θα ξεχάσουν όμως να επισημάνουν ότι ο μεγαλύτερος παράνομος της χώρας είναι το ελληνικό κράτος. Και πως ακόμα και οι νόμοι του είναι παράνομοι σύμφωνα ακόμα και με το δικό του Σύνταγμα.
Τέλος θα καταδικάσουν φυσικά όποιον πάρει την κατάσταση στα χέρια του, τις οργανώσεις επαναστατικής βίας, γιατί θα πουν πως η κοινωνία μας έχει προοδεύσει. Έχει ξεφύγει απ' τους νόμους της ζούγκλας.
Βέβαια δύο βδομάδες μετά θα το ξεχάσουν, κάνοντας σχόλια με τα οποία αφήνουν να εννοηθεί ότι καλώς βασανίστηκαν οι κρατούμενοι.
Όλοι όσοι τα λεν αυτά δεν είναι ανεξάρτητοι. Δεν είναι δημοκράτες. Δεν είναι με την ειρήνη, και σίγουρα δεν είναι καλοί άνθρωποι.
Είναι είτε κρυφοχουντικοί, είτε πληρωμένοι, με κάποια θέση ή κάποιο διορισμό ίσως, είτε απλά ηλίθιοι οπαδοί του συστήματος και καταναλωτές της καθεστωτικής προπαγάνδας.
Μικρή σημασία έχει.
Αυτό που έχει σημασία είναι πως αν περιμένουμε να πείσουμε και τον τελευταίο ηλίθιο θα είναι πια αργά.
Αυτή είναι μία κατάσταση που στρέφεται εναντίων των περισσότερων, και οι οποίοι νομιμοποιούνται επαναστατικό δικαίω να αντισταθούν, με κάθε μέσο, ακόμα και σύμφωνα με ένα παλιό άρθρο του Συντάγματος που πλέον έχει καταργηθεί.
Αν αυτή η νομιμοποίηση είναι σωστή ή λάθος επαφίεται στην αντίληψη του καθενός για τη ζωή. Η μία αντίληψη είναι αυτή που έγραψα παραπάνω. Η άλλη είναι επαναστατική.
Και κάτι ακόμα.
Αυτή είναι η σημασία της παρακάτω διαπίστωσης.
Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.
Υ.Γ.
