(μιας και επιμενεις :P...αλλα δε θα το συνεχισω αλλο! )
Αν μπορεις εστω και ενα δυστυχημα να αποτρεψεις χαλωντας τη διαθεση 5, 10 ,1000 ανθρωπων, και να σωθει εστω και μια ζωη ή μια οικογενεια απο τη μιζερια και τη δυστυχια, ας χαλασει.
Επισης συνηθως μιλαμε για τροχαιο δυστυχηματα και οχι ατυχηματα. Και υπαρχει λογος δεν ετυχε απλα... αλλα πετυχε, επειδη σε πολλους απο μας δοθηκε το δικαιωμα να οδηγουμε στο δρομο χωρις να ειμαστε ετοιμοι και προετοιμασμενοι. (αληθεια θα οδηγουσαμε με τον ιδιο τροπο, αν πριν μας δοθει το διπλωμα, περνουσαμε μια βολτα απο τα επειγοντα περαστατικα στο ΚΑΤ;; )
Εχει τυχει να χρειαστει να σπρωξεις το αναπηρικο αμαξιδιο καποιου συνανθρωπου σου που μεχρι λιγο πιο πριν μπορουσε να αυτοεξυπηρετηθει; Δεν τυχαινει... πετυχαινει.
Ειναι τουλαχιστον υποκριτικο να αποφευγουμε τα γεγονοτα! Τι θα αλλαξει ποτε στον κοσμο αν κρυβομαστε απο αυτα; Δε λεω, υπαρχουν πολλα ασχημα, μα ποιος ειπε οτι ζουμε σε ομορφο κοσμο; και γιατι να μη προσπαθησουμε να ηταν λιγοτερο ασχημος; Αλλα για να γινει αυτο πρεπει πρωτα να τον αντικρισουμε στα ισα. Ειτε αυτο λεγεται πρεζα, ειτε τροχαιο, ειτε πολεμος, ειτε φτωχεια, ειτε εκμεταλλευση κλπ.
Βεβαια μπορεις να μου πεις "δε με ενδιαφερει να αλλαξω τον κοσμο...", τοτε μες στην αδιαφορια σου θα πρεπει να υποστεις και αυτους που θελουν. Κανεις δε μπορει να τα χει ολα!
Οσο για τα παιδια που αναφερεις, ειναι σιγουρα σκληρο να χρειαστει να προσγειωθουν με αυτο τον τροπο στην πραγματικοτητα. Ομως σε αυτη την πραγματικοτηα θα ζησουν ειτε ως παιδια ειτε ως ενηλικες, και προσωπικα νομιζω πως η προστατευτικη γυαλα που εχουμε ορθωσει γυρω απο τον πολιτσμο μας, περισσοτερο βλαπτει παρα βοηθα. ...οταν πια σπαει ειναι πολυ αργα για να δεις τι και απο που σου ρθε...

