Θα συμφωνήσω με τον Neo,όσον αφορά τον παράγοντα κούραση.Αυτό ήταν φανερό απο την πρώτη φάση,όπου η ομάδα δεν πατούσε καλά.Θα μου πείτε,"μα και στο Βελιγράδι αλλά και στην Ιαπωνία η ομάδα στα πρώτα παιχνίδια δεν έκανε καλές εμφανίσεις".Αυτό είναι αλήθεια,αλλά η ομάδα ήταν μία ταχύτητα κάτω στην Ισπανία.
Οι Παπαλουκάς και Διαμαντίδης δεν έχουν μόνο μία πλήρη σεζόν στις πλάτες τους αλλά 3.Παίζουν συνέχεια και οι ομάδες τους φτάνουν μέχρι το τέλος,με εκείνους να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Άλλοι παίκτες όπως ο Ζήσης ήταν εκτός φόρμας,ενώ και ο Σπανούλης είχε πολλά σκαμπαναβέσματα στην απόδοσή του.
Σημαντικές απουσίες αυτές του Σχορτσανίτη (θυμηθείτε πόσο καλά έπαιξε πέρυσι) αλλά κυρίως του Φώτση καθώς ήταν της τελευταίας στιγμής (ενώ του Σχορτσανίτη όχι,αφού ο Γιαννάκης δεν υπολόγιζε και πολύ σ'αυτόν λόγω των προβλημάτων που είχε).
Ένα σχόλιο για το Νίκο Ζήση, που ίσως πέρασε εντελώς αφανής. Ο Γιαννάκης τα βρήκε σκούρα πέρυσι με τον τραυματισμό του. Περίμενα ότι θα έκανε το καλύτερο παιχνίδι του με τη Σλοβενία και όντως ήταν φοβερή η συνεισφορά του σε σχέση με το χρόνο που έπαιξε αποδεικνύοντας ότι δεν είναι 100% σε φόρμα μετά την περιπέτειά του, αλλά είναι μεγάλος παίχτης. Ο Γιαννάκης με το να μη θέλει να ρίξει τα φώτα πάνω του, τον έβαζε για ελάχιστο χρόνο και μέχρι ένα σημείο αναγνωρίζω το ορθόν της απόφασής του. Από την άλλη πάλι, το Σάββατο ήθελα να τον δω περισσότερο να πληρώνει τους Ισπανούς με το ίδιο νόμισμα.
Κι εγώ την ίδια άποψη έχω-άλλωστε είχε πολύ μικρή συμμετοχή στα πρώτα παιχνίδια,άρα πιο ξεκούραστος απ'τους άλλους-ενώ έπρεπε να είχε ξεκουράσει και τον Σπανούλη για 2-3 λεπτά,όπως επίσης και οτι έκανε λάθος που επέμεινε στο Λάζο,μιας και ήταν φανερό οτι το παιχνίδι δεν του ταίριαζε (αργός για τον Γκασόλ,ενώ δεν μπορούσε να καλύψει χώρους και να βγεί στην περιφέρεια να μαρκάρει).Όλα αυτά βέβαια κατ'όπιν εορτής,αφού αν έμπαινε το τρίποντο του Παπαλουκά στο 65-67 δε θα τα'χα σκεφτεί αυτά...Ή αν είχαν χάσει και καμιά βολή οι Ισπανοί!!!
Και μιας και ο λόγος για την Ισπανία...Αρκετά με τα περί τρομερής και φοβερής ομάδας που ακούω δεξια κι αριστερά (κυρίως απο δημοσιογράφους).Είναι μια πολύ καλή ομάδα,η οποία όμως έχει χτυπητές αδυναμίες που φάνηκαν και στον ημιτελικό και στον τελικό.
Μπορούσαμε να παίξουμε με Διαμαντίδη και Παπαλουκά χαμηλά εκμεταλλευόμενοι τη διαφορά ύψους με τους Ισπανούς play.
Είχαν εξωπραγματική ευστοχία στις βολές (27/28 δε γίνεται κάθε μέρα) αλλά και στα τρίποντα (πολλά απ'αυτά ήταν απο τα 7 μέτρα και βάλε ενώ ήταν και υπο πίεση).

Ακόμα να τονίσω πως το ωραίο μπάσκετ δεν είναι βαράμε 22 τρίποντα και 21 (!!!) δίποντα,εκ των οποίων τα μισά απο έναν παίκτη (Γκασόλ).Δεν είναι θέαμα τα πολλά τρίποντα.Έχουμε χάσει την έννοια του καλού μπάσκετ.Γι'αυτό είμαι της άποψης οτι το τρίποντο πρέπει να πάει στα 7.25 (θα "ανοίξει" κι ο χώρος περισσότερο) αλλά και οι άμυνες να γίνουν πιο σκληρές (λιγότερα φάουλ).
Και για να μην έχουμε παρανοήσεις,δεν εννοώ οτι η Ελλάδα παίζει θεαματικό μπάσκετ.Ίσα ίσα.Άμυνα και control basket παίζει,κυνηγώντας την ουσία πάνω απ'όλα.Ούτε φυσικά ήταν ποτέ η Ελλάδα ομαδάρα,όπως την είχαν παρουσιάσει κάποτε.Έχει κι αυτή τις αδυναμίες της,με πρώτη και καλύτερη το περιφερειακό σούτ αλλά και τη στατικότητα στην επίθεση.
Όσον αφορά τις φιναλίστ, ήταν από τους πιο όμορφους τελικούς των τελυταίων χρόνων...
Συναρπαστικούς,όχι όμορφους δλδ όχι θεαματικούς.Εκτός κι αν με το όμορφος τελικός εννοείς συναρπαστικός,με εναλλαγές-ανατροπές στο σκόρ κλπ,οπότε συμφωνούμε...
Θεία Δίκη θα έλεγα την αστοχία των Ισπανών στις βολές, που έκρινε σε τεράστιο βαθμό το αποτέλεσμα και στέρησε το τρόπαιο από την πρωταθλήτρια κόσμου.
Αυτό που έλεγα για τις βολές.Και φάνηκε στον τελικό.Δεν είναι κάθε μέρα του Αη Γιαννιού...