ΣΕΜΦΕ forum

Σπέσιαλ αφιερωμένο στο Τσέρι


Δούλευα σε σκυλάδικο για να τα βγάλω πέρα
όλη τη νύχτα γάβγιζα κοιμόμουνα τη μέρα
όλη τη νύχτα γάβγιζα κοιμόμουνα τη μέρα

Είναι σκληρό και άδικο!
γκρεμίζουν το σκυλάδικο
γκρεμίζουν το σκυλάδικο
είναι σκληρό και άδικο...

Γάβγιζαν στο σκυλάδικο σκυλιά από κάθε ράτσα
μα η δική μου η φωνή έφτανε στην ταράτσα
μα η δική μου η φωνή έφτανε στην ταράτσα

Επωδός

Γκρεμίζουν το σκυλάδικο που τόσο έχω γαβγίσει
μα την αγάπη στα σκυλιά κανείς δε θα μου σβήσει
μα την αγάπη στα σκυλιά κανείς δε θα μου σβήσει

Επωδός

Σ’ ένα όνειρο γλυκό
μου πες να σε αγαπώ
μου 'δωσές ένα φιλί
σε κάνα πριγκίπισσα

Μα πριν έρθει η αυγή
ήρθες και με ξύπνησες
κι όσα ονειρεύτηκα
πίσω μου τα ζήτησες

R:Κι έμεινα παιδί μικρό
να κοιτώ τον ουρανό
αστεράκι φωτεινό
δεν σε φτάνω και πονώ

Έπεσα να κοιμηθώ
μήπως να ονειρευτώ
πως τ' αστέρια αφήσες
και ξαναγύρισες

Δεν σε βρήκα πουθενά
κι ήθελα να 'ρθω ψηλά
μα στο όνειρο αυτό
μου 'χες κόψει τα φτερά

R:...

Αστεράκι φωτεινό
δεν σε φτάνω και πονώ

Παίδες...εν τάξει: Αστεράκι φωτεινό

Κατερίνα Κούκα-Σεισμογράφος

Μόλις σε είδα είπα φέρτε σεισμογράφο
κεραυνοβόλα σ'αγαπώ το υπογράφω....
Αν είσαι άβυσσος ας χάσω τη ζωή μου
αν είσαι έρωτας ας χάσω το κορμί μου...

Κι αν είσαι ό,τι είσαι σ'αγαπώ,
τη φόρα μου εγώ δε σταμάτω..
κι αν είμαι ό,τι έιμαι μ'αγαπάς,
προχώρα κ κανέναν μη ρωτάς..

Μόλις σε είδα είχα κιόλας αρρωστήσει
είπα θα πιώ απτο φιλί σου όλη τη ζήση...
αν είσαι φάρμακο θα πιώ μήπως κ γιάνω
αν είσαι άδικο θα πιώ για να πεθάνω...

Αμέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε  

Έλα!
Έστω και μέσα στ' όνειρό μου
χτύπημα στο τηλέφωνό μου
Έστω σαν θύμηση πικρή

Έλα!
Έστω σαν ζάλη στο πιοτό μου
φοβάμαι για τον εαυτό μου
όσοι αγαπούν νοιώθουν μικροί

Έλα!
Μια τελευταία χάρη κάνε
ήμουν δικός σου όσο να 'ναι
δεν ήμουν ένας αριθμός

Έλα!
Τρέμω τη νύχτα πού 'μαι μόνος
έγινε θάλασσα ο πόνος
κι η απουσία σου βαθύς γκρεμός

Έλα!
Έστω και μέσα στ' όνειρό μου
χτύπημα στο τηλέφωνό μου
Έστω σαν θύμηση πικρή


Πρώτη εκτέλεση: Τζένη Βάνου

(Με αφορμή τη χθεσινή συναυλία του εν λόγω καλλιτέχνη, στην οποία πέρασα απίστευτα...)

Μιχάλης Χατζηγιάννης-Να μείνεις εδώ

Σκοτάδι πυκνό κι ακούω τα βήματα..
μα προς τα που τρέχεις, έρχεσαι ή φεύγεις...?
Βουτιά στο κενό ή μέσα στα κύματα..
δεν ξέρω τι θέλεις και τι αντέχεις..

Να μείνεις εδώ, να φτάσουμε ως το τέρμα
να μείνεις εδώ, να δουμε αν στ'αλήθεια αγαπιόμαστε..
Φοβάμαι..γι αυτό σε θέλω πια μόνο για μένα..
να μείνεις εδώ, να γίνουμε ένα..

Να μείνεις εδώ, εσύ δε συγκρίνεσαι..
το νιώθω βαθιά μου, φως μου σκιά μου..
Για σένα είμαι γω, μην απομακρύνεσαι..
απ'την αγκαλιά, μου απ'τα όριά μου..

Να μείνεις εδώ, να φτάσουμε ως το τέρμα
να μείνεις εδώ, να δουμε αν στ'αλήθεια αγαπιόμαστε..
Φοβάμαι..γι αυτό σε θέλω πια μόνο για μένα..
να μείνεις εδώ, να γίνουμε ένα..

Πάμε χέρια ψηλάαααααααααα...!!!!!!!!!

Μην υποκρίνεσαι / Ν.Ζιώγαλας

Ένα ποτό κι άλλο ένα
μια τεκίλα ξανά,
βάλε ένα ούζο σε μένα
απόψε θέλω να μου γελάς
ναι θέλω να μου γελάς.

Θέλω, τα πόδια σου κάτω
μέσ' το ρυθμό να χτυπάς,
απόψε τη ψυχή μου στη δίνω
για να σε δω να ξεσπάς
για να σε δω να ξεσπάς.

Πόσο μ' αρέσει αυτό το γέλιο
πόσο όμορφη γίνεσαι
αυτή τη στιγμή καν' τη δική σου
μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.

Το ξέρω περνάς δύσκολες μέρες,
από παντού στριμώχνεσαι,
μοιάζεις σαν θαύμα πως τώρα μπροστά μου
μεταμορφώνεσαι, μεταμορφώνεσαι.

Πόσο μ' αρέσει αυτό το γέλιο
πόσο όμορφη γίνεσαι
αυτή τη στιγμή καν' τη δική σου
μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.

Milos 2007...

ΤΟ ΤΑΓΚΟ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ
ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ
Το χρυσό κουρέλι που στα μαλλιά της φόραγε η Νεφέλη
να ξεχωρίζει απ'όλες μες στ'αμπέλι
ήρθανε δυό μικροί μικροί αγγέλοι
και της το κλέψανε.

Δυό μικροί αγγέλοι
που στα ονειρά τους θέλαν την Νεφέλη
να την ταίζουνε ρόδι και μέλι
να μη θυμάται να ξεχνάει τι θέλει.
Την πλανέψανε.

Υάκινθοι και κρίνα
της κλέψαν τ'άρωμα και το φοράνε
κι οι έρωτες πετώντας σαϊτιές, την περιγελούν.

Μα α καλός ο Διας
της παίρνει το νερό της εφηβείας
την κάνει σύννεφο και την σκορπά
για να μην τη βρουν.

Δυό μικροί αγγέλοι
που στα ονειρά τους θέλαν την Νεφέλη
να την ταίζουνε ρόδι και μέλι
να μη θυμάται να ξεχνάει τι θέλει.
Την πλανέψανε

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Μιχάλης Χατζηγιάννης-Που 'ναι η αγάπη..

Μοιάζουν οι ώρες να είναι μεγάλες ανηφόρες..
σα να παλεύω, έτσι αισθάνομαι και ζω..
μοιάζουν οι ώρες να πέφτουν πάνω μου σα μπόρες..
κι οι αναμνήσεις να ρίχνουν πάλι κεραυνό..

Κάτι στην ψυχή είναι ακόμα τόσο ευσυγκίνητο..
κλαίω σαν παιδί όταν πάω εσένα να σκεφτώ..
ώρες στη σιωπή, ώρες στη δουλειά και στ’ αυτοκίνητο..
βράδυ και πρωί ψάχνω τρόπους για να ξεχαστώ...

Που 'ναι η αγάπη που μ’ ανέβασε στα σύννεφα,
δώσε μου κάτι τώρα που πέφτω να σωθώ..
που 'ναι η αγάπη να μ’ αποδείξει πριν το τέλος,
αν είναι απάτη ή αν είναι κάτι μαγικό..
αν είναι απάτη ή αν είναι κάτι μαγικό....

Μοιάζουν οι ώρες να είναι αφιλόξενες σα χώρες..
όπου δε βρίσκω το καταφύγιο που ζητώ..
μοιάζουν οι ώρες να είναι μεγάλες ανηφόρες..
σα να παλέυω έτσι αισθάνομαι και ζω...

Κάτι στην ψυχή είναι ακόμα τόσο ευσυγκίνητο..
κλαίω σαν παιδί όταν πάω εσένα να σκεφτώ..
ώρες στη σιωπή, ώρες στη δουλειά και στ’ αυτοκίνητο..
βράδυ και πρωί ψάχνω τρόπους για να ξεχαστώ..

Που 'ναι η αγάπη...;  

"Φίλοι κι εχθροί"
Μιχάλης Χατζηγιάννης

Πως με δικάζουν όσα δεν ξέχασα..
Πως με τρομάζουν οι λόγοι που σ'έχασα..
Δεν τους κατάλαβα ποτέ τελικά,
Εγώ δεν έβαλα στη σχέση φωτιά..

Τι 'ναι άβυσσος τι..
Είναι η δική σου ψυχή..

Θέλω ξανά να σου πω είναι επικίνδυνα εδώ,
Όμως τώρα θα φύγω εγώ..
Μη ζητάς να με βρεις ένα ξένο θα δεις,
Αντιμέτωποι θα 'μαστε εμείς..
Μάχη πρώτης γραμμής είναι θέμα τιμής,
Ως το τέλος εχθροί συνεπείς..
Μη ζητάς να με βρεις ενα ξένο θα δεις,
Αντιμέτωποι θα 'μαστε εμείς..
Φίλοι κι εχθροί...

Αλλάζω στάση μήπως κι αλλάξουμε..
Απεναντί σου θα 'μαι αν βουλιάξουμε..
Φίλοι αποτύχαμε ας δούμε κι ως εχθροί..
Ας δοκιμάσουμε έτσι απ 'την αρχή..

Τι 'ναι άβυσσος τι..
Είναι η δική σου ψυχή..

Γιαουρτάααααααααααααααααας...
Γιαουρτάααααααααααααααααας...
Γιαουρτάααααααααααααααααας!

Γιαούρτι έχω πρόβ-ι-ο
γιαούρτι αιωνόβιο
γιαούρτι με καϊμάκι

Που τρώγουνε στα φανερά και στα κρυφά οι γόηδες
και φάγαν το κεφάλι τους μ' αυτό οι τεντυ-μπόυδες

Γιαούρτι έχω μάνα μου
ομορφανιά σουλτάνα μου
λίγο να δοκιμάσεις

Και τότε καθημερινώς θα έρχεσαι μικρούλα
πότε ν' αδειάζεις τον κεσέ και πότε τη σακούλα μου

Γιαουρτάααααααααααααααααας...

Όλες μου φωνάζουνε
με γλυκοκοιτάζουνε

Οι νιά θέλει φρεσκότατο
η χήρα νοστιμότατο

Ο Λέλος το χωριάτικο
ο γέρος το "μπαγιάτικο"

Η ζωντοχήρα που πονά
λαχτάρα έχει στα "ξινά"
κι οι λεύτερες ορθά κοφτά
αντί γιαούρτι, Γιαουρτά!

Γιαουρτάααααααααααααααααας...

Ντάμπολ Κλικ - Μετάληρα


Θα κάνω restart στην καρδιά μου
μου πήρες το μυαλό και τα όνειρα μου
θα κάνω και undo στα φιλιά μου
δεν είσαι 'σύ για μένανε γλυκιά μου.

Όσο κι αν προσπάθησα
μαζί σου εγώ την πάτησα
έκανα μεγάλο λάθος
Με σένα καταστράφηκα
με τα φιλιά σου κάηκα
πνιγήκαμε κι οι δυο στο παθος.

Ντάμπολ κλικ!
Έκανα format και τέρμα.
Ντάμπολ κλικ!
Βδέλλα που κολλάει στο δέρμα.
Έβαλα anti-virus για να σ'αφήσω έξω
η καρδιά μου ξέρει πόσο ακόμα θα τ'αντέξω.

Θα σβήσω απ' τον σκληρό τις αναμνήσεις.
Δεν κάνω ούτε back up κι ας με μισήσεις
Βαρέθηκα να ζω με παραισθήσεις

Όσο κι αν προσπάθησα
μαζί σου εγώ την πάτησα
έκανα μεγάλο λάθος
Με σένα καταστράφηκα
με τα φιλιά σου κάηκα
πνιγήκαμε κι οι δυο στο παθος.

Ντάμπολ κλικ!
Έκανα format και τέρμα.
Ντάμπολ κλικ!
Βδέλλα που κολλάει στο δέρμα.
Έβαλα anti-virus για να σ'αφήσω έξω
η καρδιά μου ξέρει πόσο ακόμα θα τ'αντέξω. (εις ντάμπολ)

Σου τ'ορκίζομαι - Πέγκυ Ζήνα

Όσα δεν τόλμησα να πω ποτέ μου σε κανέναν..
φαίνεται ήρθε η στιγμή σε σένα να τα πω..
κάνω πως δήθεν πολεμώ, μα αφήνω ένα ένα..
όλα τα κάστρα στο κορμί, για να παραδοθώ..

Και σου τ' ορκίζομαι..σου το ορκίζομαι..
πως θα σε αγαπάω μια ζωή..
και σου τ' ορκίζομαι..σου τ' ορκίζομαι..
γιατί είσαι ό,τι πιό ωραίο μου χει συμβεί,
γιατί είσαι ό,τι πιό ωραίο μου χει συμβεί...

Όσα δεν ήθελα να δω μου άνοιξαν τα μάτια..
μ' ένα φιλί σου δυνατό φωνάζουν οι ουρανοί..
και έκαναν κάθε τι παλιό θρύψαλλα και κομμάτια..
τώρα απλά για να σωθώ πεθαίνω η τρελλή..

Αντώνης Ρέμος  "Σ'εκδικήθηκα"

Σ'εκδικήθηκα
Ούτε μια φορά απόψε δεν σε θυμήθηκα
Τ'όνομα σου να το συλλαβίσω αρνήθηκα όπως παλιά

Σ'εκδικήθηκα
Και τα φώτα έσβησα μα δε φοβήθηκα
Ούτε με το μαξιλάρι σου κοιμήθηκα αγκαλιά

Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν'αγαπάω, για τίποτα να ζω
Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν'αγαπάω, για τίποτα να ζω

Σ'εκδικήθηκα τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα
τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα (Aξίζει;; )

Σ'εκδικήθηκα
Ούτε πάνω απ'το τηλέφωνο δεν στήθηκα
Ούτε από τα συγγνώμη σου κρατήθηκα,
λόγια φτηνά

Σ'εκδικήθηκα
Δεν μου λείπει τώρα ότι κι αν στερήθηκα
Για όσα έχασα για πάντα δε λυπήθηκα,
ειλικρινά

Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν'αγαπάω, για τίποτα να ζω
Δεν έχω τίποτα να θυμάμαι, τίποτα να μισώ,
τίποτα ν'αγαπάω, για τίποτα να ζω

Σ'εκδικήθηκα τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα
τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα

Σ'εκδικήθηκα τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα
τον εαυτό μου σκότωσα μα σ'εκδικήθηκα
Κι από τις στάχτες μου εγώ ξαναγεννήθηκα

Αφιερωμένο στον Λάκη Λαζόπουλο που το είπε στο τελευταίο Τσαντίρι και δεν έμεινε άντερο... Ελπίζω σύντομα να το πει και ο ΛεΠα (έτσι για την ιστορία)


Τ' όνειρο που ποτίσαμε
μ' αίμα νερό και δάκρυ
μια νύχτα το αφήσαμε
να μαραθεί σε μι' άκρη

Σαν της γαρδένιας τον ανθό
που ζει μια νύχτα μόνο
και το δικό μας όνειρο
το βρήκα κάποιο δειλινό
Σκουπίδι! σκουπίδι!
Μες στο δρόμο...

Το όνειρο που ποτίσαμε
με της καρδιάς το αίμα
στο δάκρυ μας το πνίξαμε,
στου χωρισμού το ρέμα

Επωδός

Σαν της γαρδένιας τον ανθό
που ζει μια νύχτα μόνο
και το δικό μας όνειρο
το βρήκα κάποιο δειλινό σκουπίδι, σκουπίδι
μες στο δρόμο


Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος
Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης