Από που να αρχίσω και που να τελειώσω τώρα. Πρωί είναι όμως, χρόνο έχω...
Παρέα της πλατείας Εξαρχείων στήνεται έξω από καφέ που μόλις έχει ανοίξει, σχολιάζοντας: «Πολύ κυριλέ είναι... Να του χώσουμε κανένα γκαζάκι;». Αργότερα, συσπειρωμένοι, εκβάλλουν την επαναστατική φωνή: «Γιάπηδες έξω! Να πάτε στο Κολωνάκι!». Το σύνθημα μού θυμίζει, αναπόφευκτα, εκείνο του φιλήσυχου μικροαστού: «Πρεζάκια έξω! Να πάτε στην πλατεία Βάθη!». Στο μεταξύ, λαμβάνω ένα e-mail που γράφει: «Άλλαξε μυαλά, θα πάθεις ό,τι έπαθε η Κούνεβα! Ξέρουμε πού μένεις...».
Ουάο. Τώρα ΚΑΙ οι ανοιχτόμυαλοι "αριστεροί" δημοσιογράφοι (γιατί έχω την εντύπωση ότι η κυρία Τριανταφύλλου θεωρείται αριστερίζουσα, no?) γράφουν και μιλούν σαν όλους τους δημοσιογράφους των ΜΜΕ. Οι κακοί αναρχικοί χουλίγκανοι, θερμοκέφαλοι και άξεστοι πετάν έξω από την καφετέρια τον καθημερινό πολίτη...
Η προειδοποίηση δεν προέρχεται από τα εγκληματικά αφεντικά, προέρχεται από θερμοκέφαλους «εξεγερμένους»: από εκείνους που κατέστρεψαν τη βιβλιοθήκη της Νομικής, το βιβλιοπωλείο του «Παπασωτηρίου», το πολυκατάστημα «Πλαίσιο».
...και καίνε τα μεγάλα πολυκαταστήματα. Όπως γράφτηκε και στο indy, ξεχνάει η κυρία Τριανταφύλλου γιατί εξεγέρθηκε ο λαός το Δεκέμβρη; Α ναι! Μιά δολοφονία μικρού παιδιού από έναν μπάτσο έγινε μωρέ...
Η συγγραφέας εδώ κάνει αυτό που κάνουν όλοι οι ΜΜΕτζήδες...αυτό που ξέρουν καλύτερα να κάνουν: δηλαδή να ταμπελώνουν, να καταδικάζουν, να στιλητεύουν ένα ολόκληρο κίνημα, αναδεικνύοντας τη συμπεριφορά (η οποία μπορεί εν προκειμένω να μην εκδηλώθηκε και ποτέ) μιας χούφτας πιτσιρικάδων. Το αναρχικό κίνημα δεν πρόκειται ποτέ να έχει την υποστήριξη του καθημερινού πολίτη που σαπίζει μπροστά από μιά τηλεόραση και δέχεται μασημένη τροφή για το κουρασμένο από την καθημερινότητα μυαλουδάκι του. Και ούτε πρόκειται να έχει την υποστήριξη των δήθεν μορφωμένων αριστερών, που διαβάζουν ένα κείμενο μιας ομοϊδεάτισσας τους και αμέσως ξυπνάει μέσα τους η μόρφωση και η κουλτούρα.
Βλέπουν τα:
Σκέφτομαι το πόσο απέχει η πράξη από τις ιδέες, από τον «εξεγερμένο άνθρωπο» του Αλμπέρ Καμύ, από τους ευγενείς, σοφούς επαναστάτες: τον Τσερνιτσέφκι, τον Μαγιακόβσκι· τον Γιουτζήν Ντεμπς· τον Γκράμσι
Και αμέσως καταλαβαίνουν ποιοί είναι οι πραγματικοί επαναστάτες. Αμέσως καταλαβαίνουν ότι όλος ο αναρχικός χώρος αποτελείται από ανόητα παιδαρέλια που δεν έχουν διαβάσει ποτέ στη ζωή τους.
otinanai έγραψε:Καβλωμενα αμορφωτα (κυριως αυτο) παιδακια ειστε γαμωτο.
Μήπως επικρατεί ένας μικρός σνομπισμός; Κατά τη γνώμη σας λοιπόν, αγαπητοί αριστεροί, ο χώρος αποτελείται από καυλωμένα αμόρφωτα πιτσιρίκια τα οποία βγαίνουν έξω και τα σπάνε. Θα απαντήσω λοιπόν με το εξής: Όπως στο γήπεδο υπάρχουν οι πωρωμένοι συνδεσμίτες χουλίγκανοι που τα σπάνε όλα, έτσι και στον αναρχικό χώρο υπάρχουν οι μπάχαλοι, οι οποίοι είναι συνήθως παιδιά το πολύ 18-20 χρονών και καταστρέφουν ο,τι βρουν μπροστά τους σε πορείες κ.λπ. Στο Δεκέμβρη του '08 λοιπόν είχαν κατέβει κάθε λογής "αμόρφωτα αποβράσματα" και τα 'κάψαν όλα. Έτσι κάηκε το Πλαίσιο. Έτσι κάηκε και το δέντρο στο Σύνταγμα. Έτσι κάηκε και το InterSport στην Ερμού. Χμμμ...γιατί όλα αυτά;
Έχετε αναρωτηθεί άραγε ποτέ, αγαπητοί καλλιεργημένοι, γιατί υπάρχουν αυτές οι κοινωνικές ομάδες; Γιατί υπάρχουν χουλιγκάνια στο γήπεδο; Γιατί υπάρχουν χουλιγκάνια που τα σπάνε όλα στα μπάχαλα; Γιατί υπάρχουν τοξικομανείς; Γιατί χρόνο με το χρόνο ανεβαίνει ο δείκτης εγκλειματικότητας; Την περασμένη Κυριακή λοιπόν, είχα αράξει στο σαλόνι και διάβαζα το ένθετο περιοδικό του ΒΗΜΑτος, και συγκεκριμένα τη στήλη του Βίδου με τίτλο "Παίδες Ελλήνων". Αντιγράφω ένα απόσπασμα:
Κοσμάς Βίδος έγραψε:Είναι κάτι παιδιά που, εκτός του ότι (όπως όλα δείχνουν) δεν θα γίνουν ποτέ άντρες, ευχαρίστως θα τα σκότωνα. Κάθονται στην είσοδο του σπιτιού μου και είναι πελάτες του Internet café που έχει ανοίξει απέναντι. Επειδή ο ιδιοκτήτης δεν επιτρέπει το κάπνισμα μέσα στον χώρο του, προτιμούν τα φιλόξενα σκαλοπάτια μου. Και δεν σηκώνονται από αυτά με τίποτα, αν δεν το ρουφήξουν ολόκληρο το τσιγάρο – είναι μετά βίας 13, 14 ετών. Με τα του εθισμού τους ας ασχοληθούν οι δικοί τους. Εμένα εκείνο που με βγάζει από τα ρούχα μου είναι η καφρίλα που αποπνέουν. Και όχι, δεν θα μπω στο παιχνιδάκι τού «από πού είναι». Είναι και Αλβανοί, και Ρουμάνοι, και Γεωργιανοί, και Έλληνες. Πολλοί Έλληνες, οι οποίοι μιλάνε ελληνικότατα. Αν και τη φωνούλα τους την ακούς μόνο όταν αλληλοβρίζονται – οχετοί τα στόματά τους. Ειδάλλως, δεν το ανοίγουν. Σωριασμένοι στα σκαλοπάτια, ντυμένοι με βρώμικα ρούχα, με το τσιγάρο (δεν γνωρίζω τι έχει μέσα) στο χέρι, κοιτάζουν με απλανές βλέμμα προς το τίποτε και πληκτρολογούν μηνύματα στα κινητά τους.
Πότε πότε σηκώνουν το κεφάλι, πετάνε ένα «μ@λ@κ@!» στον απέναντί τους και ξαναπέφτουν στη νάρκη τους. Από την οποία δεν βγαίνουν ούτε όταν οι ένοικοι της πολυκατοικίας επιχειρούμε να μπούμε στα σπίτια μας φορτωμένοι με ψώνια – εκείνη τη στιγμή θέλω να τα σκοτώσω. Σε βλέπουν να πλησιάζεις – εκτός αν έχουν στραβωθεί από την εικοσιτετράωρη ενασχόλησή τους με τα videogames – και δεν... Δεν κουνιούνται. Παραμένουν ακίνητοι ώσπου να τους παρακαλέσεις: «Μπορώ να περάσω»; Τότε σηκώνουν το κεφάλι, σε κοιτάζουν ενοχλημένα και μετακινούν για δύο ως τρία εκατοστά τον δεξιό ή τον αριστερό γοφό τους – ανάλογα με τη θέση – ώστε να σου αφήσουν μερικά εκατοστά χώρο. Τέτοια γενναιοδωρία.
Ο συγκεκριμένος αρθρογράφος είναι εξαιρετικά καυστικός και δηκτικός. Στο συγκεκριμένο άρθρο όμως διατηρεί την ίδια στάση που έχετε όλοι απέναντι στις "χαμηλά" κοινωνικά στρώματα. Απαξίωση, αδιαφορία, έχθρα.
Αγαπητοί υπεράνω καλλιεργημένοι αριστεροί, αντί να κάθεστε στην καρέκλα σας και να κρίνετε τους οργισμένους έφηβους, τους αμόρφωτους μπάχαλους, τους λούμπεν κάθε λογής τέλος πάντων, ανοίχτε τα μάτια σας και κοιτάξτε γύρω σας: Θα δείτε ότι η ίδια η κοινωνία είναι αυτή που κάνει έναν άνθρωπο αυτό που είναι. Θα δείτε ότι ο βαριεστημένος πιτσιρικάς στα internet-cafe κάνει ο,τι κάνει γιατί δεν γουστάρει την κοινωνία στην οποία ζει και θέλει να ξεφύγει σε κάτι άλλο. Θα δείτε ότι ο τοξικομανής κάνει ο,τι κάνει γιατί θέλει να ξεφύγει από τον κόσμο που τον απορρίπτει. Θα δείτε ότι ο ληστής κάνει ο,τι κάνει γιατί πολλές φορές δεν έχει να φάει. Και όσο η κοινωνία μας σαπίζει όλο και πιο πολύ, τόσο θα φουντώνουν αυτά τα φαινόμενα. Για αυτό ο Δεκέμβρης είχε τόση μαζικότητα, γιατί μαζεύτηκαν της Γης οι περιθωριοποιημένοι και τα σπάσανε όλα. Τα σπάσανε όλα γιατί δε γουστάρουν τον κόσμο στον οποίο ζουν. Τόσο απλά. Εσείς λοιπόν, οι φιλήσυχοι μορφωμένοι θα τους βρείτε απέναντί σας. Αν όμως είχατε ξεκολλήσει λίγο το μυαλό σας, θα βλέπατε πόσο υποφέρουν αυτοί οι άνθρωποι και θα παλεύατε στο πλευρό τους και εσείς για το δικαίωμα τους σε κάτι καλύτερο. Γιατί δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει του κόσμου τα βιβλιά για να καταλάβεις πότε σου πατάνε το λαιμό τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Αρκεί να έχεις την κρίση να το σκεφτείς. Και η οργή που έχεις για αυτούς που σου κάνουν αργά και μεθοδικά τη ζωή ποδήλατο θα ξεχειλίσει. Και δεν θα έχεις ανοίξει βιβλιό στη ζωή σου. Ας περιμένουμε λοιπόν την επόμενη κοινωνική εξέγερση, η οποία θα είναι 10 φορές πιο έντονη από την προηγούμενη. Και αντί να καθόμαστε στον καναπέ μας και να λέμε "τα κωλόπαιδα, τι τους έφταιξε η βιτρίνα;", ας καταλάβουμε ότι μέσα από την καταστροφή, θα δημιουργηθεί κάτι πιο ανθρώπινο: Ένας κόσμος χωρίς καταπίεση, ρατσισμό και περιθωριοποίηση, που θα διαχέεται από ένα στοιχείο που δεν διέπει σχεδόν κανέναν σήμερα: Την αλληλεγγύη απέναντι σε αυτόν που την έχει ανάγκη.
Τώρα τα υπόλοιπα που γράφει η κουλτουριάρα Σώτη, τα προσπερνώ γιατί είναι ουσιαστικά τα ίδια με αυτά που έγραψε πριν. Το αποκορύφωμα βέβαια είναι η κριτική που άσκησε στο πάρκο Ναυαρίνου...
Όσο για τη συνέλευση, από τη στιγμή που η ΠΚΣ θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται, θα βιώνει όλο και περισσότερο την απαξίωση των ανένταχτων φοιτητών στις ΓΣ. Τα ΕΑΑΚ παίρνουν τις συνελέυσεις επειδή ο ανένταχτος φοιτητής τους ψηφίζει. Ακόμα και αν κατεβάσουν όλο τον Περισσό λοιπόν, θα χάνουν πάντα, γιατί λένε απλά παπαριές.
