apolski έγραψε:Σας πειραξε τοσο πολυ ενα email ενω δεν σας πειραζουν οι αφισες πολιτικης διαφημισης που υπαρχουν σε καθε τοιχο της σχολης μας?

pan έγραψε:Άλλο είναι ρε παιδιά να βάζει ένας φοιτητής μια αφίσα σε έναν τοίχο, και άλλο από θέση εξουσίας να προβάλει κάποιος ετσιθελικά τις ιδέες του (μέσω ΜΜΕ, μέσω ακριβοπληρωμένων διαφημίσεων, σπαμάροντας mail από λίστα ακαδημαϊκού ιδρύματος ή στέλνοντας στοχευμένα επιστολές σε σπίτια ή μηνύματα σε κινητά από κάποια ανάλογη βάση δεδομένων, κλπ κλπ)
Οι αφίσες τις περισσότερες φορές προβάλουν πολιτικές θέσεις/ιδέες γύρο από ζητήματα πολιτικά που αφορούν όλους μας, αλλά κάποιες φορές και ευρύτερα κοινωνικά, κ.α.
Μήπως τελικά γίνεται εμφανές ότι εκτός από την κομματικοποίηση ενοχλεί και η πολιτικοποίηση και οι αφίσες είναι απλά μια αφορμή για να πατήσει η αδιαφορία και η αποπολιτικοποίηση;
Το πραγματικά περίεργο είναι πως γίνεται να υπάρχουν τέτοιες τάσεις σε μια εποχή που ο συντηριτισμός μας ακουμπά όλους. Να πω ότι ήμασταν ακόμα στο 90' που το χρήμα ήταν άφθονο να πω εντάξη. Αλλά σήμερα;
Να μου πεις εδώ υπάρχουν συμφοιτητές που εν μέσω αυτής της ντροπής γράφονται στην ΠΑΣΠ και είναι και περήφανοι γι' αυτό.
Έχω ξαναπεί ότι όσοι σκοπεύουν να φύγουν στο εξωτερικό και δεν τους νοιάζει η εδώ πραγματικότητα ας μας κάνουν τη χάρη να συμπεριφαίρονται από σήμερα σαν να είχαν ήδη φύγει, κι ας αφήσουνε εμάς τους "γραφικούς" να ασχοληθούμε με τα της Ελλάδας που θα συνεχίσει να είναι η χώρα μας. Όχι ότι "εκεί έξω" θα βρούν τη Γη της επαγγελίας, αλλά ας κόψουν το λαιμό τους. Στα εδώ όμως ας μην ανακατεύονται.
Πως μπορεί κανείς να δηλώνει πατριώτης και να μην θέλει να ασχοληθεί αυτός, αλλά να έχει και την απαίτηση να μην ασχολείται κανένας με την κατρακύλα της χώρας του; Και το μόνο που να τον νοιάζει να είναι η "ομαλή λειτουργία της σχολής του" και "οι καθαροί τοίχοι".
Το Πολυτεχνείο δεν είναι αποκομένο απ' την πολιτεία, και όταν η δεύτερη βρίσκεται σε μια κατάσταση μεταξύ οικονομικής υποδούλωσης και πτώχευσης δεν γίνεται να "λειτουργεί ομαλά".
Ο κόσμος καίγεται...
Και τον έναν τον πειράζουν οι αφίσες στους τοίχους, τον άλλον οι παρατάξεις...
Όσο σκέφτομαι ότι ενώ τα μόνα θέματα που θα έπρεπε να κυριαρχούν στις φοιτητικές συζητήσεις είναι πως θα απαντήσουμε στην ισοπέδωση κυριαρχεί η απάθεια δεν ξέρω αν πρέπει να τα παρατήσω ή να αρχίσουν οι καρπαζιές.
Ακραίος είμαι; Το ΠΑΣΟΚ πάντως με τέτοια συνθήματα βγήκε κυβέρνηση έχοντας από κάτω μια σύμφωνη βάση, για να μεταλαχθεί στη συνέχεια συμπαρασύροντας όλο το λαό.
Οι απεργοσπάστες, και παραπέρα γενικότερα οι ρουφιάνοι και οι φασίστες έτρωγαν ξύλο όπου εμφανίζονταν, ενώ ήταν ντροπή να είσαι απολίτικος. Φόβος για μια τυχούσα δεύτερη κατρακύλα στο φασισμό. Σήμερα στο νέο φασισμό οι απεργοσπάστες είναι ο κανόνας, οι ρουφιάνοι παρασημοφορούνται, απ' τα δελτία των 8 μας μιλάν οι φασίστες και η αποπολιτικοποίηση είναι "in".
Αναρωτιέμαι κατά πόσο πρέπει να βάζεις στη κουβέντα κάποιον που σου θέτει την άποψη ότι δεν πρέπει να γίνει κουβέντα.
Γενικά μιλώντας.