ΣΕΜΦΕ forum

snodrion έγραψε:

d d doora!! έγραψε:αλλά να κάνουμε και κατάληψη (στο όνομα του αντιφασισμού και αντιρατσισμού) το υπουργίο Προστασίας του Πολίτη (το άνδρο του κρατικού ρατσισμού).

Πας καλά ρε?

Εεεε...

πρώτον δεν το κάνεις στο όνομα κανενός

Εκείνη την χρονική στιγμή, στο συγκεκριμένο υπουργείο θα έπρεπε να το κάνεις.

και δευτερον πολύ απλά με την δυναμική του κόσμου που υπάρχει σήμερα(ακόμα και όλη την κερατέα να φωνάξεις)δεν παίζει να μπεις στο υπουργείο προστασίας του πολιτη

Τυχαίνει να πιστεύω πως μπορούμε...

.θα πεθάνεις την ώρα που θα το σκεφτείς.

,

Σε ποιους ακριβως αναφερεσαι οταν λες πως υπαρχει δυναμικη?

Αυτοι που πρεπει να καταρχας να αλλαξουν ειναι οσοι περιμενουν σωτηρες απο την αριστερα και το οποιο πολιτικο ρευμα. Τα διαφορα αριστερα κομματα και ομαδες εξυπηρετουν το καθενα τις δικες τους σκοπιμοτητες ειτε με ειλικρινη ανιδιοτελεια ειτε με παθολογικη βλακεια, ειτε εποφθαλμιωντας σε διαφορα ωφελη. Δεν εχει τοση σημασια να κρινει κανεις το πολιτικο ελλειμα της αριστερας στη παρουσα φαση, οσο την ιστορικη υποσχεση που χτιζει η αριστερα εδω και δεκαετιες καλλιεργωντας το μεσιανιασμο μιας μαγικη επαναστατικης διαδικασιας που θα επελθει οταν ολοι γινουν αριστεροι ή αναγνωρισουν τη θεωρητικη υπεροχη καποιας αοριστης ιδεαλιστικης προτασης (χονδροειδως διατυπωμενα και υπεραπλουστευμενα).

Καταληγω πως μου ειναι αδιαφορη μια αριστερα που θα κατσει να κανει αυτοκριτικη και θα παλεψει για να βελτιωθει. Καλως θα κανει δηλαδη αν μπει ποτε σε αυτη τη διαδικασια, αλλα απο τη στιγμη που δε συμμετεχω σε αριστερα σχηματα απο συνειδητη επιλογη δε βρισκω νοημα να γκρινιαζω για τη παθογενεια τους ή να ελπιζω σε αλλαγη τους.

Πιο πολυ νοημα βρισκω στο να κραξω το κοσμο που ειτε δε κανει τιποτα, ειτε επαναπαυεται πως καποιοι απο τα κοκκινα κομματικα γραφεια θα πλασαρουν μια λυση που "θα εχει αποτελεσμα", ειτε ασπαζομενοι ενα ευρυτερο ιδεολογικο αχταρμα χωρις συνοχη θεωρουν πως κανουν κατι ουσιαστικο στη ζωη τους και γινονται "αγωνιστες" με ψηφο στις ΓΣ και 5 πορειες το χρονο.

Αυτος που πρεπει να αλλαξει ειναι ολος αυτος ο κοσμος που εχει μαθει να αναθετει τα προβληματα του, τις αναγκες τους και τη ζωη του ολοκληρη, σε ειδικους. Ειδικοι στη βουλη, ειδικοι στην επανασταση, ειδικοι στο να βαψεις εναν τοιχο... και αλλοι τοσοι καλοθελητες να αποδεχτουν το ρολο του ειδικου εχοντας "τη λυση" για καθε προβλημα και απαιτηση. Οι διαδικασιες πολιτικης ζυμωσης και αγωνα, απο κει που θα επρεπε και θα μπορουσε να ειναι καθημερινοτητα πο μας αγγιζει ολους και να βλεπαμε φοιτητες, εργαζομενους και κοσμο στο δρομο να συζητανε μεταξυ τους στο φυσικο τους χωρο τουλαχιστον, κοντευουν να γινουν μασωνικες τελετες των 30 και στο τσακιρ κεφι 200-300 ατομων σε καποια αιθουσα, αμφιθεατρο, γραφειο που θετουν το συνορο των πολιτικων διαδικασιων με τον υπολοιπο (αμυητο) κοσμο. Τελοσπαντων, ακομα και για αυτο δε θα κατηγορησω το ρολο της αριστερας (στη τελικη δεν ειναι μονο δικο της φαινομενο).

Κυριο ρολο εχει παιξει η αποδοχη του ρολου μας ως ατομικοτητες σε μια κοινωνια κανιβαλισμου που καταφερνει να ειναι σε συνοχη παρα τη διογκουμενη αντικοινωνικοτητα της. Αυτο οφειλεται στις δομες που εχουν κατασκευαστει και κατασκευαζονται τους τελευταιους αιωνες οσο ο ανθρωπος πειραματιζεται με το καπιταλισμο και την επιβιωση του στα μεγαλα αστικα κεντρα. Ειναι οι ιδιες δομες που καλλιεργουν απο τη στιγμη που γεννιομαστε ενα πλεγμα αγραφων νομων, ηθικης και συμπεριφορικων προτυπων προσαρμοσμενων στις αναγκες μια εξαιρετικα συνθετης κοινωνικης δομης που απαιτει διαρκη προσαρμογη σε αλλαγες λογω της ρευστοτητας της, αποδοχη του εργαλειακου ρολου που ειναι απαραιτητος για την ευρυθμη λειτουργιας της, αποδοχη της αποξενωσης μεταξυ των εκκατομυριων ατομικοτητων που τη συνθετουν, αποδοχη της ελλειψης ισορροπιας με το φυσικο περιβαλλον, αποδοχη συστηματων διαχειρισης που επιτρεπουν τη πληρη εκμεταλλευση και αφαιρεση της αξιοπρεπειας των ανθρωπων που τη συνθετουν και αλλα ωραια σημεια αυτοκαταστροφικης αλλοτριωσης.

Αν η αριστερα ειναι μια φορα ηλιθια με τις λυσεις σε πακετο (πρωτο πραγμα, μοναδικη ευκαιρια κλπ για το marketing της υποθεσης), ο εργαζομενος που δε θα στραφει στο συναδελφο του αναζητωντας αλληλεγγυη, μια δευτερη φωνη να δυναμωσει τη φωνη του ποσες φορες ηλιθιος ειναι; Ποσο ηλιθιος μπορει να ειναι καποιος για να αποδεχεται το φοβο που καλλιεργει το συστημα, οταν γνωριζει πως αυτος και η ταξη του ειναι αυτη που το στηριζει; Ποσο απαραδεκτος μπορει να ειναι ο μεσος ελληνας γρινιαρης, παθητικος σε ολα ή ο μικροαστος που κοιταει πως θα σωσει το τομαρι του εστω και αν εχει την ιδια αξια και αντιμετωπιση με αυτο των υπολοιπων;

Δε βρισκω λογο να γκρινιαζω για την αριστερα πλεον. Εχει διαλεξει το δρομο της και ενιοτε διασταυρωνεται με τη κοινωνικη πραγματικοτητα σημειακα μεχρι να ξαναπροχωρησει στην επαναστατικη ονειρωξη, αντανακλαση μιας φιγουρας του λενιν, του τσε, του μαο... Ηρθε η ωρα να εγκαλλουμε ανεξαρτητως πολιτικης προελευσης και ταυτοτητας το καθενα διπλα μας για αδρανεια, για συνενοχη στα εγκληματα που διαπρατονται απεναντι μας απο τη στιγμη που αποδεχεται μια δεδομενη κατασταση. Να προσφερουμε τη βοηθεια μας και τις ιδεες μας, να επικοινωνησουμε και να συνδιαμορφωσουμε, να κατεβουμε ολοι μαζι στο δρομο και να επανοικιοποιηθουμε τις ζωες μας. Να ξεκολλησουμε τις λεξεις απο τα βιβλια της πολιτικης ιστοριας και να τις κανουμε κομματι της καθημερινοτητας μας.

ΥΓ: ηθελα να γραψω και για το ασυλο καποια πραγματα, αλλα μαλλον θα περιμενουν για το αναλογο τοπικ...

Noir εδώ με έφερε ένα σχολείο. Το σχολείο αυτό ανήκει στο σύστημα.
Το σχολείο του συστήματος που λες μου μαθαίνει πως να είμαι μέτριος, πως να παραμείνω μέτριος και πως να μην σκέφτομαι πως το να είσαι μέτριος είναι μέτριο. Το σχολείο του συστήματος μου μαθαίνει πως να γίνω ένας ευσυνείδητος πολίτης. Το σχολείο του συστήματος μου έμαθε να υπακούω στους νόμους. Το σχολείο του συστήματος με έκανε να μισώ το Αλβανάκι του πίσω θρανίου. Το σχολείο του συστήματος μου έμαθε τι να πιστεύω και σε ποιον. Το σχολείο του συστήματος με έκανε προγονολάτρη. Το σχολείο του συστήματος μου έμαθε πως αυτοί με τις κουκούλες είναι, εγκληματίες και εχθροί μου. Το σχολείο του συστήματος μου είπε πως η 17Ν ήταν τρομοκράτες. Το σχολείο του συστήματος δεν μου έμαθε να σκέφτομαι. Το σχολείο του συστήματος μου έμαθε τους πολιτικούς να εμπιστεύομαι. Στο σχολείο του συστήματος μοιραζόταν η Χρυσή Αυγή και ο Ριζοσπάστης. Στο σχολείο του συστήματος έκανες παρέες αν ήξερες τους στοίχους του τελευταίου τραγουδιού της Βανδή ή αν είχες καινούριο κινητό. Το σχολείο του συστήματος με έκανε αριθμό. Το σχολείο του συστήματος με έκανε πατέντα...Τώρα (εκτός απο αυτούς που ανήκουν στις "ελλατωματικές" πατέντες) είναι πολύ δύσκολο να ξεμάθω αυτά που μου μάθαιναν 18 χρόνια, γιατί βλέπω κάποιον να κατεβαίνει στους δρόμους, γιατί ακούω κάτι περίεργους στην δουλειά μου...Είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγω μόνος μου απο το σύστημα (φρόντισε το σύστημα γι αυτό...)

Άρα ναι, πιστεύω πως ο ρόλος της αριστεράς είναι σημαντικός. Και ναι, με τσούζει και με καίει αν η αριστερά αυτή μένει στάσιμη και πιόνι του συστήματος. Με καίει αν η αριστερά αυτή αλλάξει ή συνεχίσει να περιμένει την επαναστατική ονείρωξη.

Εκει που καταληγω ειναι πως οντως, το σχολειο, η οικογενεια, ο στρατος, η σχολη, ακομα και ο τροπος διασκεδασης και αξιοποιησης του ελευθερου χρονου ειναι προσανατολισμενα γυρω απο τη διατηρηση της κοινωνικης συνοχης του καπιταλιστικου μοντελου. Αυτο ειναι αυτονοητο. Αλλά αν θεωρεις πως η αριστερα σημερα δεν ικανοποιει το ρολο της ως τετοια, τοτε ειτε κανεις κατι για να την αλλαξεις αν σε ενδιαφερει τοσο πολυ, ειτε αναζητας δρομους εξω απο το μοντελο της αν το θεωρεις αποτυχημενο και δυσλειτουργικο. Δεν ειναι ουτε αυτονοητο ουτε αναγκαιο η αριστερα να προσφερει τα εφοδια για την αλλαγη της κοινωνιας σε μια κοινωνια αυτοδιευθυνσης ή για τη κοινωνικη επανασταση. Υπαρχουν και αλλοι δρομοι αγωνα ανοιχτοι στη καθημερινοτητα που βασιζονται στο χτισιμο σχεσεων αλληλεγγυης, ανεξαρτητα απο δυσκαμπτους πολιτικους θεωρητικους αξονες. Η αριστερα ειναι αυτο που ειναι και εμεις αυτο που ειμαστε ο καθενας (και δε το θετω ως πολιτικη ταυτοτητα). Απαιτησεις εχω περισσοτερο απο εμας παρα απο τους αριστερους. Οι αριστεροι ας εχουν απαιτησεις απο τους ιδιους τους εαυτους για το πως και αν μπορουν να κανουν κατι οπως ειναι διαμορφωμενη η αριστερεα σημερα.
Δε περιμενω κατι απο τους δημοκρατες, ουτε απο τους αριστερους. Αν ηταν διαφορετικη η δημοκρατια ή η αριστερα ισως τα πραγματα να ηταν διαφορετικα. Νομιζω πως δε μπορω να το καταστησω πιο σαφες.

noir έγραψε:Εκει που καταληγω ειναι πως οντως, το σχολειο, η οικογενεια, ο στρατος, η σχολη, ακομα και ο τροπος διασκεδασης και αξιοποιησης του ελευθερου χρονου ειναι προσανατολισμενα γυρω απο τη διατηρηση της κοινωνικης συνοχης του καπιταλιστικου μοντελου. Αυτο ειναι αυτονοητο. Αλλά αν θεωρεις πως η αριστερα σημερα δεν ικανοποιει το ρολο της ως τετοια, τοτε ειτε κανεις κατι για να την αλλαξεις αν σε ενδιαφερει τοσο πολυ, ειτε αναζητας δρομους εξω απο το μοντελο της αν το θεωρεις αποτυχημενο και δυσλειτουργικο. Δεν ειναι ουτε αυτονοητο ουτε αναγκαιο η αριστερα να προσφερει τα εφοδια για την αλλαγη της κοινωνιας σε μια κοινωνια αυτοδιευθυνσης ή για τη κοινωνικη επανασταση. Υπαρχουν και αλλοι δρομοι αγωνα ανοιχτοι στη καθημερινοτητα που βασιζονται στο χτισιμο σχεσεων αλληλεγγυης, ανεξαρτητα απο δυσκαμπτους πολιτικους θεωρητικους αξονες. Η αριστερα ειναι αυτο που ειναι και εμεις αυτο που ειμαστε ο καθενας (και δε το θετω ως πολιτικη ταυτοτητα). Απαιτησεις εχω περισσοτερο απο εμας παρα απο τους αριστερους. Οι αριστεροι ας εχουν απαιτησεις απο τους ιδιους τους εαυτους για το πως και αν μπορουν να κανουν κατι οπως ειναι διαμορφωμενη η αριστερεα σημερα.
Δε περιμενω κατι απο τους δημοκρατες, ουτε απο τους αριστερους. Αν ηταν διαφορετικη η δημοκρατια ή αριστερα ισως τα πραγματα να ηταν διαφορετικα. Νομιζω πως δε μπορω να το καταστησω πιο σαφες.

Αλλά αν θεωρεις πως η αριστερα σημερα δεν ικανοποιει το ρολο της ως τετοια, τοτε ειτε κανεις κατι για να την αλλαξεις αν σε ενδιαφερει τοσο πολυ, ειτε αναζητας δρομους εξω απο το μοντελο της αν το θεωρεις αποτυχημενο και δυσλειτουργικο.

Αν (προσπαθείς να) κάνεις και τα δύο??

Δεν ειναι ουτε αυτονοητο ουτε αναγκαιο η αριστερα να προσφερει τα εφοδια για την αλλαγη της κοινωνιας σε μια κοινωνια αυτοδιευθυνσης ή για τη κοινωνικη επανασταση. Υπαρχουν και αλλοι δρομοι αγωνα ανοιχτοι στη καθημερινοτητα που βασιζονται στο χτισιμο σχεσεων αλληλεγγυης, ανεξαρτητα απο δυσκαμπτους πολιτικους θεωρητικους αξονες.

Όντως υπάρχουν κ άλλοι δρόμοι!! Αλλά όσο σημαντικό είναι να υπάρχουν οι "εναλλακτικοί" αυτοί τρόποι δράσης, τόσο σημαντικό είναι να υπάρχει κ μια αληθινή επαναστατική αριστερά άρα ως ένα (μεγάλο) βαθμό την θεωρώ αναγκαία.

Δε περιμενω κατι απο τους δημοκρατες, ουτε απο τους αριστερους.

Αν ηταν διαφορετικη η δημοκρατια ή αριστερα ισως τα πραγματα να ηταν διαφορετικα. Νομιζω πως δε μπορω να το καταστησω πιο σαφες.

d d doora!! έγραψε:

Αλλά αν θεωρεις πως η αριστερα σημερα δεν ικανοποιει το ρολο της ως τετοια, τοτε ειτε κανεις κατι για να την αλλαξεις αν σε ενδιαφερει τοσο πολυ, ειτε αναζητας δρομους εξω απο το μοντελο της αν το θεωρεις αποτυχημενο και δυσλειτουργικο.

Αν (προσπαθείς να) κάνεις και τα δύο??

Θεωρω πως ειναι ιδιαιτερα χρονοβορο και κουραστικο, καθως αλλαγη μπορει να επελθει μονο μεσα απο την υπευθυνη και συστηματικη συμμετοχη στο αντικειμενο της αλλαγης, κατι που προσωπικα θεωρω απο δυσκολο ως αδυνατο για ενα ατομο που αγωνιζεται ηδη σε ενα μετωπο με το δικο του τροπο. Σαφως και θα ηταν καλυτερα και δεδομενων των συνθηκων κρισιμο να υπηρχε μια δυναμικη επαναστατικη αριστερα, ομως θα ηταν ανουσιο να βασισω ελπιδες σε ενα ευχολογιο. Κατα τα αλλα, καθε (αντιεξουσιαστικη-ελευθεριακη) κινηματικη συνιστωσα στο δρομο του αγωνα ειναι αποδεκτη και μαλιστα ευπροσδεκτη.

Αν ηταν διαφορετικη η δημοκρατια ή αριστερα ισως τα πραγματα να ηταν διαφορετικα. Νομιζω πως δε μπορω να το καταστησω πιο σαφες.

Off Topic

Κοίτα, εκτός κ αν δεν σε καταλάβα, μάλλον σε κατάλαβα!!