Ο Χαμένος παραπάνω δήλωσε άπατρις, από αντίδραση (όπως κάνει συνήθως αυτό το "κοπάδι"),και το δήλωσε με τον χαρακτηριστικό τους τρόπο.. Η κοινή λογική θα θεωρούσε την πατρίδα μια ιδέα που ενώνει ανθρώπους που ζουν σε μια γεωγραφική περιοχή, ώστε να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες, και να την υπερασπίζουν όλοι μαζί σε περίπτωση κινδύνου
ακομα και ας λες οτι ειμαι σε ενα κοπαδι μεσα βαλμενος θεωρω ρησπεκτ το ποστ σου λεγοντας πως για εμενα περισσοτερο χωριζει τους ανθρωπους η εννοια πατριδα παρα τους εννωνει...
ο συναδελφος ΒΟ με αναγκασε να ψαξω τις πηγες μου (εμεις οι αριστεροαναρχοκρυφοσυμμοριτες εχουμε μια συμπαθεια προς τον παλαιστηνιακο λαο και εχουμε μια συμπαθεια στην μεση ανατολη)
γραφω λοιπον για να απαντησω τα περι λιακοπουλισμου:
Η ΒΡ (τοτε αγγλοπερσικη εταιρια πετρελαιου) απο τις αρχες του 20ου αιωνα προσπαθουν να εκμεταλλευτουν τις πηγες πετρελαιου του ιρακ ομως συναντουν ως εμποδιο την παραπαιουσα οθωμανικη αυτοκρατορια. οι βρετανοι υποσχονται στους τοπικους αρχηγους των αραβων οτι θα κερδιζαν την ανεξαρτησια τους αν εξεγειρονταν εναντια στον σουλτανο. ομως η αληθεια ηταν αλλη αγγλια και γαλλια ηθελαν να μοιρασουν την μεση ανατολη ενω η βρετανια συγκεκριμενα πιστευε πως η εγκαθιδρυση αποικιακου κρατους στην παλαιστινη θα μπορουσε να εξασφαλισει τα συμφεροντα τους στην περιοχη σε σχεση με ο πετρελαιο.μετα τον δευτερο παγκοσμιο πολεμο οι ηπα υποστηριζει διεφθαρμενα καθεστωτα οπως του σαχη παχλεβι στο ιραν και με τεραστια οικονομικη και στρατιωτικη βοηθεια απο τις ηπα ιδρυεται και το κρατος του ισραηλ. ακολουθησε ο πολεμος των 6 ημερων το 1967 οπου το ισραηλ κερδιζει και δειχνει την δυναμη του κατατροπωνοντας συρια και αιγυπτο. η αυγυπτος αργπτερα γνωριζει νεα συντριπτικη ηττα και αλλαζει ροτα υποστηριζοντας αμερικη και ισραηλ στην μεση ανατολη.
επισης ανιδεε ΒΟ ψαξε για την διακυρηξη του Μπουλφουρ και τι ελεγε αυτη
φασιστας εισαι οπως στεκεις και τα εθνικοχρωμα αυτακια σου δεν δεχονται να ακουσουν κατι το διαφορετικο...
νηο φιλε μου ασε τις τριμπλες και αν δεν γουσταρεις αυτα που λεω πες μου κωστα εισαι μ@λ@κ@ς και ξεκωλα να προκαλεις! οσο ομως σας βλεπω να "ψαρωνεται" τοσο θα συνεχιζω να σας απλωνω κοκκινα πανια! τα επιχειρηματα μου τα εχω δωσει εν μεσω χλευασμων και ειρωνιων και ετσι θα συνεχισω να κανω!
Και για να κλεισω με επικλειση στο συναισθημα και εγω
Σαν θα με καλέσει η πατρίδα, να πάω τον οχτρό να πολεμήσω
Θα τους πω, δεν έχω ‘γω πατρίδα, ούτε θυσιάζομαι ποτές
Για των μπουρζουάδων τα μεράκια, για των μπουρζουάδων τα σαγόνια.
Θα τους πω, δεν βαστώ, δεν περνάει το παραμύθι
Δεν με μπλέκουν εμένα μ’ αδερφούς μου να σφαχτώ
Οι οχτροί μου είστε ‘σεις που μας θέτε ν’ αρπαχτούμε
Τα αισχρά συμφέροντά σας ματωβάφουνε τη γη
Η κεφαλαιοκρατία πάει πια έχει σαπίσει
Κι οι φαντάροι που ξυπνήσαν άλλο πια δεν πολεμούν.
Τα ντουφέκια μας τα θέμε, τα θέμε, για τα στήθεια τα, τα στήθεια τα δικά σας.
Κι οι λαοί αδέ..., λαοί αδελφωμένοι, θα σας στήσουνε, σας στήνουνε στον τοίχο.
Σαν κινήσετε, κινήσετε πολέμους
Τότε η μάχη θε να γίνει ταξική
Τότε η μάχη στα κεφάλια σας θα πέσει
Τότε η μάχη θα γυρίσει ταξική
Τούρκοι, Έλληνες, Άραβες και νέγροι
Όλοι επανά..., όλοι επανά..., όλοι επανά-επαναστατήσαν
Και η νίκη μας ζυγώνει κάθε μέρα που περνά.
Σαν θα με καλέσει η πατρίδα, να πάω τον οχτρό να πολεμήσω
Θα τους πω, δεν έχω ‘γω πατρίδα, μόν’ τα χέρια μου έχω για δουλειά.
Και αυτά τα δυο μας χέρια σαν σηκώσουμε σφιγμένα
Θα γιομίσουνε οι δρόμοι απ’ ανθρώπινες ζωές.
Που οι βοές τους θα συντρίβουν κάθε σας τσανακοκλέφτη.
Τίποτα, τίποτα, τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει
Δεν μπορεί, δεν μπορεί να σταματήσει, τις φωνές, τις φωνές
Των πεινασμένων, τις φωνές, τις φωνές των σκλαβωμένων,
Που διψάν, που διψάν για λευτεριά, που διψάν, που διψάν
Αδελφωσύνη, που διψάν, που διψάν ελευτεριά.
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει το διάβα μας.
Της γης οι κολασμένοι, της γης οι κολασμέ...
Της γης οι προλετά..., οι προλετάριοι
Της γης οι προλετάριοι σαν βρούνε τους οχθρούς τους
Σα βρούνε τους οχθρούς τους, δεν κάνουν βήμα πίσω
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει το διάβα μας.
Ο καιρός, ο καιρός είναι μαζί μας
Και η επανάσταση θα γίνει
Κάθε μικρούλα σπίθα φουντώνει σε φωτιά.
Τα ντουφέκια μας τα θέμε, τα θέμε
Για τα στήθεια τα, τα στήθεια τα δικά σας
Κι οι λαοί αδέ-λαοί αδερφωμένοι
Θα σας στήσουνε, σας στήσουνε στον τοίχο.
Αυτοίνοι που χωρίσανε το βιος τους σε πατρίδα
Σε σύνορα μας μάντρωσαν σαν ζώα σε κλουβιά
Σε κάθε μας εξέγερση απάντησαν με βία
Κάτω το κεφάλαιο. Ρε κάτω η δουλειά
Η επανάστασή μας, θα γίνει, θα γίνει
Το μεγάλο άλμα για τη λευτεριά.
Το ξέρουμε, το μάθαμε, δεν έχουμε πατρίδα
Τους καθοδηγητάδες της κρεμά η εργατιά
Η επανάστασή μας θα γίνει, θα γίνει
Το μεγάλο άλμα για τη λευτεριά.