ΣΕΜΦΕ forum

Το σκαλοπάτι σου

Στίχοι: Γεράσιμος Τσάκαλος & Βασίλης Τσιτσάνης
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης
Εκτέλεση: Αντώνης Καλογιάννης & Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Το σκαλοπάτι σου θα κάνω για κρεβάτι
αφού την πόρτα σου την άφησες κλειστή
θα μείνω έξω μια και το ‘βαλες γινάτι
κι από το κρύο η καρδιά μου θα σκιστεί

Το σκαλοπάτι σου απόψε θα ρωτήσω
γιατί εκείνο μου κρατάει συντροφιά
αν πρέπει να ‘ρθω ή να μην ξαναπατήσω
να δω τα μάτια σου γλυκιά μου ζωγραφιά


Πρώτη εκτέλεση:  Φώτης Πολυμέρης & Ελένη Λαμπίρη

Νότης Σφακιανάκης- Ένα γράμμα
(Με το κάτωθι άσμα, ανακάλυψα ότι το Yaris φτάνει και τα 146 παρακαλώ )

Άδεια καρδιά, άδεια κλαδιά
τoυ φθιvoπώρoυ η βρoχή πως με πovά..
Άδεια ματιά, φώτα σβηστά
πάλι ζωvτάvεψες στα μάτια μoυ μπρoστά..

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές,
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές..
Έπεσα χθες μες στου μυαλού μoυ τις σκιές,
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις...

Έvα γράμμα vα μoυ στείλεις,
vα μoυ πεις πως νοιάζεσαι,
vα μoυ πεις ότι σoυ λείπω,
κι ότι με χρειάζεσαι...

Όλα καλά κι άλλα πoλλά,
vα μηv κρυώσεις vα σκεπάζεσαι καλά..
κι όταν βρεθείς μόvος ξανά,
vα με φωνάξεις vα σε πάρω αγκαλιά...

Έπεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές,
μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές..
έπεσα χθες μες στoυ μυαλού μoυ τις σκιές,
κι εσύ μoυ έγνεφες και μoυ 'λεγες μηv κλαις...

Γιάννης Πλούταρχος- Κλείνω αργά τα βλέφαρά μου

Κλείνω αργά τα βλέφαρά μου,
στα όνειρά μου βαθιά πληγή,
η νύχτα κάπου αλητεύει,
εσένα κλέβει και η μέρα αργεί...

Πίσω απ' την πόρτα στέκει ο χρόνος,
καπνίζει μόνος και νοσταλγεί,
ποιός ξενυχτάει και ποιός κοιμάται,
ποιός με θυμάται πάνω στη γη...

Μαχαίρι γυάλινο μοιάζει ο αέρας,
κόβει της μέρας τον στεναγμό,
σκορπά στον κόσμο το άρωμα σου,
λέει το όνομά σου μ' ένα λυγμό...

Σε τραγουδούν δυό χείλη ξένα,
και όμως σ'εμένα φτάνει ο σκοπός,
όλα δικά μου μα όλα ξένα
χωρίς εσένα να ζήσω πως..
όλα δικά μου μα όλα ξένα
χωρίς εσένα να ζήσω πως...

Της καρδιά το φως πως δυναμώνει...
Και στα μάτια μου βουρκώνει...
Άδειοι της αγάπης σου οι δρόμοι...
Κι ούτε μου ζητούν συγνώμη..
Που δεν σε 'φέραν ποτέ ως εδώ...

Δεν έχω εσένα - Νίκος Βέρτης

Να ξαναρθείς μηνύματα σου στέλνω..
Να ξαναρθείς ο ήλιος να φανεί..
Η μοναξιά παιχνίδι μιλημένο,
κι εγώ ως πότε θα 'χω υπομονή...

Πόσο εύκολα λες ένα αντίο,
πόσο εύκολα φεύγεις και χάνεσαι,
η αγάπη νερό μες στα χέρια σου που τη σκορπάς...
Πόσο εύκολα όλα τα σβήνεις,
λες και τίποτα πια δεν αισθάνεσαι,
τελικά πάνω απ'όλους εσένα μονάχα αγαπάς...

Δεν έχω εσένα δεν έχω κανέναν,
έφυγες κι άδειασε η ζωή..
Τα πάντα γύρω ζητάνε εσένα,
λες και τα μάγεψες εσύ...

Να ξαναρθείς εγώ θα περιμένω..
Να ξαναρθείς να ανοίξει ο ουρανός..
Φιλί ζωής στα χείλη σου να παίρνω,
να νιώσω πάλι από αγάπη ζωντανός...

Πόσο εύκολα λες ένα αντίο,
πόσο εύκολα φεύγεις και χάνεσαι,
η αγάπη νερό μες στα χέρια σου που τη σκορπάς...
Πόσο εύκολα όλα τα σβήνεις,
λες και τίποτα πια δεν αισθάνεσαι,
τελικά πάνω απ'όλους εσένα μονάχα αγαπάς...

Δεν έχω εσένα δεν έχω κανέναν,
έφυγες κι άδειασε η ζωή..
Τα πάντα γύρω ζητάνε εσένα,
λες και τα μάγεψες εσύ...

Πέγκυ Ζήνα - Νόημα

Τριγύρω όνειρα που μοιάζουν αποτσίγαρα,
σ' ένα τασάκι βιαστικά μισοσβησμένα..
Πώς θα τη βγάλω το παλεύω πάλι σήμερα,
χωρίς εσένα....

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί..
Τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει..
Τι νόημα έχει το κορμί, να σβήσει περιμένει αφορμή,
αφού έχει μάθει μοναχά, εσένα μέχρι θανάτου ν' αγαπάει....

Τριγύρω ασπρόμαυρες εικόνες με τυλίγουνε,
όλα τα χρώματα στην πόρτα μου απ' έξω..
Της μοναξιάς πίνω φαρμάκια που με πνίγουνε,
κι όσο αντέξω....

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί..
Τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει..
Τι νόημα έχει το κορμί, να σβήσει περιμένει αφορμή,
αφού έχει μάθει μοναχά, εσένα μέχρι θανάτου ν' αγαπάει....

Όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα....
Να κάνω κάτι μια φορά πια και για μένα...
Όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα...
Μα δεν έχει νόημα η ζωή χωρίς εσένα....

Η χαρά φέρνει χαρά - Χάρις Αλεξίου


Σ' έχασα απ' το πλευρό μου
και το φταίξιμο δικό μου,
που φεγγάρι άλλο ήθελα να βρω..
Σ' έχασα μα που να ξέρω
πως θα έψαχνα να φέρω
πάλι πίσω το μισό μου εαυτό...

Αφού η χαρά φέρνει χαρά
κι ο πόνος πάντα πόνο,
για μια φορά σε πλήγωσα
κι ακόμα το πληρώνω...
Αφού η ζωή γεννάει ζωή
κι ο θάνατος σκοτάδι,
εγώ θα πέθαινα η τρελή
για ένα ακόμα βράδυ...

Σ' έχασα η καρδιά το ξέρει
νύχτωσε ένα μεσημέρι
κι έγινε το σπίτι ένα σύννεφο..
Σ' έχασα η ζωή μου τρέχει
κι είσαι ο λόγος που αντέχει
να 'ρθει εκείνη η ώρα να σε ξαναδώ...

Αφού η χαρά φέρνει χαρά
κι ο πόνος πάντα πόνο,
για μια φορά σε πλήγωσα
κι ακόμα το πληρώνω...
Αφού η ζωή γεννάει ζωή
κι ο θάνατος σκοτάδι,
εγώ θα πέθαινα η τρελή
για ένα ακόμα βράδυ...

Κόρε. Ύδρο - Τώρα που δεν έχω κανέναν

Ήταν άκυρα τα σήματα
πως όλα συνεχίζονται
και απλή παρηγοριά
πως τα πάντα συνηθίζονται

Τώρα μόνο πρώτο πρόσωπο
τα γόνατα λυγίζουνε
τα χέρια αχρηστεύονται
τα χείλη απλά θυμίζουνε

Τι να το κάνω το τηλέφωνο
και τι να πω στη μάνα μου
γιατί να ταξιδέψω
τη ζωή μου να ξοδέψω

Για ποιο λόγο να δακρύσω
και για ποιον να τραγουδήσω
για ποια μάτια να είμαι όμορφος
για ποιο σώμα δυνατός

Ποια καλοσύνη να μισήσω
και ποιο μίσος ν' αγαπήσω
ποιο κρεβάτι να προδώσω
ποια αμαρτία να δικαιώσω

Όλα μέσα μου πεθαίνουν
οι χαρές μου αρρωσταίνουν
και της Άνοιξης τη φύση
ποιος γιατρός θα τη νικήσει

Ίσως δεν ήσουν κάτι πιο πάνω
από ένα γέλιο στα αστεία μου
από μια σκέψη πριν κοιμηθώ
από ένα δάκρυ στην κηδεία μου
όμως η θάλασσα που πέφτω
είναι μια δίνη χωρίς εσένα
και το βουνό που ανεβαίνω
λέγεται Γολγοθάς για μένα
τώρα που δεν έχω κανέναν

Ένα τραγούδι σε στίχους Β. Νικολαΐδη που περιλαμβάνεται στο CD "Μάντεψε ποιος" του Πάνου Μουζουράκη (ο "Τσάμπα" των s1ngles):

Μ' άφησες μόνο, ο διάολος να πάρει την μοίρα μου
θα σ' είχα σφάξει αν ήταν του χαρακτήρα μου.
Μ' ένα σαλάμι αφημένο καιρό στο ψυγείο
είπα λοιπόν κι εγώ να σου κάνω ένα αστείο.

Και πήρα στο τμήμα αμέσως και τους τηλεφώνησα
και παγωμένα τους είπα πως σε δολοφόνησα
στην μηχανή του κιμά είπα σ' είχα λιανίσει
και ένα σαλάμι με σένα πως είχα γεμίσει.

Και ήρθαν στο σπίτι αμέσως για να με πιάσουνε
και στα μπαλκόνια βγήκανε για να μη χάσουνε.
Πω πω μωρό μου το αίμα του πλήθους παγώνει
μ' ένα σαλάμι που παίρνανε σ' ένα σεντόνι.

Και την άλλη μέρα να γράφει ο τύπος διάφορα
και ν' απορώ "κοιτά ρε πως τα κατάφερα
για να σε κάνω κοντά μου ξανά να γυρίσεις
στ' αλλαντικά να κοπούν εντελώς οι πωλήσεις".

Και πλάκες επίσης γίνηκαν στην αναπαράσταση
που μου τη βαράει κι αρχίζω κι εγώ την παράσταση
τους δείχνω να κόβω φέτες απ'το σαλαμάκι
και τους ρωτάω αν έχει κανένα ουζάκι.

Που λες τους την δίνει να θέλουνε να με λιντσάρουνε
και για μια πλάκα την κεφαλή να μου πάρουνε
Κάπου εδώ μωρό μου τα αστεία τελειώνουν
προφυλακιστέο με βγάζουν και μέσα με χώνουν.

Και λέω την αλήθεια και τώρα πια δεν με πιστεύουνε
τρελοί και γιατροί μεσ' το Δαφνί μ' αποφεύγουνε
και περιμένω μωρό μου να' ρθείς να τους πείς
πως είσαι καλά ...δεν είσαι σαλάμι ....και ζείς.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=hlEGft0XYHQ[/youtube]

Παύλος Παυλίδης - Ο κηπουρός

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι πουλιά πετούν πάνω απ' τη στάχτη
που άφησε πίσω του όταν έφυγε ο νοτιάς και
μου τραγουδάνε "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...

θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...

πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι παιδιά που γκρέμισαν το φράχτη
μου 'παν σε είδαν πάλι απ' έξω να περνάς και
έπειτα είπαν "η αγάπη θα 'ρθει, θα 'ρθει"

Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...

θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...

πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...

Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ASns-OeaPn0[/youtube]

Μελίνα Ασλανίδου - Το λάθος

Μόνη στης ζωής την άκρη άλλη μια φορά,
έμειναν τα όνειρα μισά..
Στέγνωσε ξανά το δάκρυ μέσα στην ψυχή
κι έγινε αλμύρα στην πληγή..

Θέλω να σου πω αντίο, όμως δεν μπορώ..
Μένω μες στο λάθος μου να ζω
ό,τι μου ζητήσεις δίνω κι ένα σου ζητώ
να 'ρχεσαι κι εγώ να ξαναζώ..

Σ' ανταμώνω στα κρυφά
εκεί στα σκοτεινά, γεννιέμαι στα φιλιά..
Σε αγγίζω μια φορά, εκεί στο πουθενά
και χάνομαι μετά..

Να ξέρεις, όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή
φτάνει πάλι να 'μαστε μαζί..
Σε θέλω, δε με νοιάζει που πηγαίνω,
ούτε που θα βγει,
είσαι εσύ το τέλος μου κι αρχή...

Μόνη στης ζωής την άκρη ψάχνω στο ποτό,
ένα παραμύθι να πιαστώ..
Κι ένα τηλεφώνημά σου, έτσι ξαφνικά
μ' έσωσε ακόμα μια φορά..

Σ' ανταμώνω στα κρυφά
εκεί στα σκοτεινά, γεννιέμαι στα φιλιά..
Σε αγγίζω μια φορά, εκεί στο πουθενά
και χάνομαι μετά..

Να ξέρεις, όλη τη ζωή μου δίνω, σώμα και ψυχή
φτάνει πάλι να 'μαστε μαζί..
Σε θέλω, δε με νοιάζει που πηγαίνω,
ούτε που θα βγει,
είσαι εσύ το τέλος μου κι αρχή...

Ίσως να κολλάει καλύτερα στα ζεϊμπέκικα... δεν έχω ιδέα. Αν είναι, ας μοντάρει ο moderator

Πάυλος Σιδηρόπουλος - Ζεϊμπέκικο blues
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=qhtRKE6GwDE[/youtube]

Παυλος Σιδηροπουλος - Στον Υπνο μου
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=MaLhcesvyaI[/youtube]

Have a good day everyone!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Cd4SbUHLGCM[/youtube]
Δεν το ξανακάνω σε autobianchi

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Κώστας Τουρνάς
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Τουρνάς

Τ' αριστερό μου χέρι βγαίνει απ'το παράθυρο
Και το χειρόφρενο να μου τρυπάει τη πλάτη
Αν το αμάξι ήταν μεγάλο και τετράθυρο
Θα'χε καθίσματα που γίνονται κρεβάτι
Μα είναι μικρό,είναι στενό κι εγώ ζορίζομαι
Και δε βολέυομαι παρ' όλη τη προσπάθεια
Τα κόκαλα μου κάνουν γκρα και ας ελπίσουμε
Πως δε θα βγούμε από'δω με δισκοπάθεια

Απ' το σταθμό 9.84
Αφιερώνουμε τραγούδια του 60
Κι εγώ που είμαι 1 και 84
Διπλώνω δίπλα σου να γίνω 1.50
Δύσκολη η θέση μου και δεν την εκτιμάς καλά
Μην είσαι τόσο βιαστική και ορεξάτη
Έχω βρεθεί με το τιμόνι παραμάσχαλα
Και το λεβιέ των ταχυτήτων μες στο μάτι

Βρε δεν το ξανακάνω σε Autobianchi
Ποτέ ξανά ποτέ λόγω τιμής
Βρε δεν το ξανακάνω σε Autobianchi
Ποτέ ξανά ποτέ ότι κι αν πεις

Βλέπω και ύποπτες σκιές να περιφέρονται
Έγινα νούμερο στα μάτια των εκφύλων
Αυτοί τη βρίσκουν με όσα βλέπουν αλλά χαίρονται
Όταν παθαίνεις μετατόπιση σπονδύλων
Νιώθω τα πόδια μου πιασμένα και δυσκίνητα
Μην σπρώχνεις έτσι θα τρυπήσει η λαμαρίνα
Να πάρει ο διάολος τα μικρά τα αυτοκίνητα
Όχι δεν το 'κανα ποτέ μου σε Cortina

Και το χειρόφρενο δες θέση που το βάζουνε
Έχει την όπισθεν για φρένο κι είναι εντάξει
Μ'αγγίζεις κι όλα γύρω σαν να φεύγουν μοιάζουνε
Ρε συ δε φεύγουνε αυτά τσουλάει τ'αμάξι
Κοίτα στιγμή που βρήκε πάνω στο καλύτερο
Μη σταματάς,λίγο ακόμα,έλα τώρα
Κοίτα που βρήκανε να βάλουν το περίπτερο
Στην ερημιά του κόσμου,μες στη κατηφόρα

Βρε δεν το ξανακάνω σε Autobianchi
Ποτέ ξανά ποτέ λόγω τιμής
Βρε δεν το ξανακάνω σε Autobianchi
Ποτέ ξανά ποτέ ότι κι αν πεις

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα
Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Παυλίδης

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα και τ' όμορφο καράβι
καιρό πια ταξιδεύει μακριά χωρίς εμένα,
εσύ που πίνεις χρόνια από του χρόνου το πηγάδι
πιές ενά ποτήρι και για μένα.

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα στην όμορφή σας πόλη
που πλέει μέσ' στη νύχτα με τα φώτα αναμένα,
θα βγώ να περπατήσω, θα βρω που πήγαν όλοι
όσοι ξεχάστηκαν απόψε σαν εμένα.

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα και πρέπει να τα σβήσω
τα φώτα του θεάτρου που αφήσατε αναμμένα,
θα πάω στην τελευταία σειρά και θα καθίσω
στη θέση που κρατήσατε για μένα.

Και τότε ίσως μπορέσω να θυμηθώ τα λόγια,
που ακόμη κιτρινίζουν σε συρτάρια κλειδωμένα
Πείτε μου επιτέλους τι δείχνουν τα ρολόγια,
πείτε το επιτέλους και σε μένα.

Αφού λοιπόν ξεχάστηκα και πέρασε σαν τρένο
η ζωή από μπροστά μου με τα βλέφαρα κλεισμένα,
θα κάτσω λίγο ακόμα εδώ να περιμένω
απόψε ίσως δε λείψω σε κανέναν.
______________________________________________

Βροχοποιός
Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Παύλος Παυλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Παυλίδης

Όταν ήμουνα μικρός
Μες στα όνειρά μου ερχότανε
Ένας άσπρος αετός
Με κοιτούσε και θυμότανε

Όταν ήμουνα μικρός
Μες στα κύματα δε μ' ένοιαζε
Αν ο κόσμος είναι απλός
Ή αν έτσι απλώς εμένα μου έμοιαζε
Διαμαντένιος ο ουρανός

Τ' άστρα στα μάτια της γυαλίζανε
Διαμαντένιος ουρανός
Οι φωνές μου ψιθυρίζανε
Όταν πέρασε ο καιρός
Μου 'πε πως δε θα ξαναρχότανε
Ο πρώτος κεραυνός
Από μακριά ακουγότανε
Έγινα βροχοποιός
Γιατί τα δάκρυα στερέψανε
Πάλι αστράφτει, κοίτα φως
Νιώθω σαν να με μαγέψανε

Έρχεται ο βροχοποιός
Πες του πως τίποτα δε χάθηκε
Μη λυπάσαι, κλαίει αυτός
Από έρωτα τρελάθηκε
Έρχεται ο βροχοποιός
Γιατί τα δάκρυα στερέψανε
Μη λυπάσαι, κλαίει αυτός
Νιώθω σαν να με μαγέψανε

Όταν ήμουνα μικρός
Όλοι λένε πως ξεχνιόμουνα
Στη βεράντα εκεί στο φως
Με κοιτούσες που κοιμόμουνα

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=UufKU4pqx5M[/youtube]

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=zbDnhCaU2Bw[/youtube]

@msl ειναι και τα δυο ΚΟΜΜΑΤΑΡΕΣ