Λίγη ιστορία γιατί κάποιοι βρίσκονται στο ΕΜΠ ενώ δεν πρέπει να έχουν τελειώσει ούτε δημοτικό.
Ιωνική Επανάσταση
Ιωνική Επανάσταση ονομάστηκε η προσπάθεια των ιωνικών πόλεων του ανατολικού Αιγαίου, της Μικράς Ασίας, της Κύπρου και της Θράκης για την αποτίναξη του περσικού ζυγού, η οποία ξεκίνησε την άνοιξη του 499 π.Χ..
Τα αίτια της επανάστασης ήταν πολιτικά και οικονομικά. Καθώς οι Ίωνες στερήθηκαν την ελευθερία και την αυτονομία τους, ενώ συγχρόνως το εμπόριο και η ναυτιλία ζημιώθηκαν, λόγω ανταγωνισμού από τους Φοίνικες που είχαν μεγαλύτερη περσική εύνοια, οι συνθήκες αυτές δημιούργησαν ένα γενικό αίσθημα δυσαρέσκειας.
Σπάρτακος
Ο Σπάρτακος ήταν μονομάχος θρακικής καταγωγής, που ηγήθηκε μεγάλης επανάστασης δούλων και άλλων κοινωνικώς καταπιεσμένων ατόμων εναντίον των Ρωμαίων. Σχεδόν όλες οι γνώσεις μας για τον Σπάρτακο περιορίζονται στα γεγονότα της επανάστασης που ηγήθηκε (73 π.Χ. – 71 π.Χ.), γνωστής και ως Επανάσταση του Σπάρτακου ή Επανάσταση των Μονομάχων
Η επανάσταση του Σπάρτακου είναι μία από τις μεγαλύτερες και μαζικότερες της αρχαιότητας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την τραγική της κατάληξη, ενέπνευσε πολλά κινήματα αλλά και διανοούμενους και καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια των αιώνων, πολλοί εκ των οποίων ερμήνευσαν ποικιλοτρόπως το χαρακτήρα της επανάστασης, άλλοι δε χρησιμοποίησαν και το όνομα του Σπάρτακου για δηλώσουν τη ριζοσπαστικότητα των ενεργειών τους.
Αμερικανική Επανάσταση ή Πόλεμος Της Ανεξαρτησίας
Με τον όρο Αμερικανική Επανάσταση ή Πόλεμος της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ορίζεται ο πόλεμος μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των 13 αποικιών της στην αμερικανική ήπειρο (1775-1783).
Ο ένοπλος αγώνας των αποικιών εναντίον της καταπιεστικής μητρόπολης ήταν η κορύφωση των πολιτικών διεργασιών του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα.
Ορλωφικά
Με το όνομα Ορλωφικά έμεινε γνωστή η ελληνική εξέγερση που ξέσπασε με την υποκίνηση της Ρωσίας το 1770, η οποία έστειλε στην Ελλάδα τους αδελφούς Ορλώφ για να αναλάβουν την ηγεσία. Με τη συνθήκη Κιουτσούκ-Καϊναρτζή οι ρωσικές δυνάμεις αποχώρησαν εγκαταλείποντας τους Έλληνες.
Οι Ρώσοι και οι Έλληνες είχαν φιλικές σχέσεις λόγω της κοινής Ορθόδοξης πίστης τους. Ταυτόχρονα οι Ρώσοι θεωρούσαν ότι οι Έλληνες μπορούσαν να αποδυναμώσουν την οθωμανική αυτοκρατορία προς δικό τους όφελος ενώ οι Έλληνες, από τότε που άρχισαν να αποκτούν εθνική συνείδηση ήλπιζαν ότι η Ρωσία θα τους χαρίσει την απελευθέρωσή τους.
Βαταβική Επανάσταση
O όρος Βαταβική Επανάσταση αναφέρεται στην πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική αναταραχή που σημάδεψε το τέλος της Ολλανδικής Δημοκρατίας, τις τελευταίες δεκαετίες του 18ου αιώνα. Στην Ολλανδία αυτή η περίοδος λέγεται, μαζί με την Ναπολεόντεια, Γαλλο-Βαταβική περίοδος. Διήρκησε 20 χρόνια, από τα οποία 3 ήταν υπό γαλλική κατοχή.
Όπως σε
κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης
μια μερίδα των Ολλανδών αποζητούσε μια πιο ειλικρινή κυβέρνηση και μια πιο
ίση κοινωνία. Ο λαός χωρίστηκε
σε δύο στρατόπεδα : από τη μία πλευρά, οι Πορτοκαλί
(βασιλόφρονες) οι οποίοι υποστήριζαν τον ηγεμόνα Γουλιέλμο Ε', πρίγκιπα της Οράγγης, και από την άλλη οι
Πατριώτες, που ώντας επηρεασμένοι από την
Αμερικανική Επανάσταση και τις ιδεές του
Διαφωτισμού, ήθελαν μια πιο
δημοκρατική κυβέρνηση.
Μέχρι το 1787 αυτές οι ένοπλες ομάδες πολιτών κατέλαβαν αρκετές πόλεις και περιοχές. Το 1785 ο Γουλιέλμος ο Ε' εγκατέλειψε το δυτικό τμήμα της χώρας και κατέφυγε στο Ναϊμέγκεν, καθώς οι Πολιτείες της Ολλανδίας δεν διατίθονταν να στείλουν τα στρατεύματά τους εναντίον των Πατριωτών.
**************************************************************************************************************************************************
Γαλλική Επανάσταση
Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 ήταν η κοινωνική επανάσταση που κατήργησε την απόλυτη μοναρχία στην Γαλλία γκρεμίζοντας το φεουδαρχικό σύστημα και αντικαθιστώντας το με το δημοκρατικό, και ώθησε σε αναδιοργάνωση την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Γαλλική Επανάσταση ενέπνευσε τους λαούς όλης της Ευρώπης στο να παλέψουν ενάντια στην εκμετάλλευση και την απολυταρχική μοναρχία, αποτελώντας το έναυσμα για τον ξεσηκωμό στην
Ισπανία, την
Ιταλία και την
Ελλάδα.
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα αποκεφαλίστηκαν στην γκιλοτίνα. 
"χλαπ" (απ' τους αστούς)
Την περίοδο της τρομοκρατίας κατά την πρώτη Γαλλική Επανάσταση, που διήρκεσε ενάμισι χρόνο, οι νεκροί ήταν 19.000.
***************************************************************************************************************************************************
Ελληνική Επανάσταση
Η Ελληνική επανάσταση του 1821 – 1824 είναι το πρώτο μέρος του Ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας (1821-1832), που διεξήγαγε ο υπόδουλος ελληνισμός ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία και που κατέληξε στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Ελληνικού κράτους από την Πύλη, με την συνθήκη του Μαΐου του 1832.
Πολλές επαναστάσεις ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία είχαν λάβει χώρα στον ελληνικό γεωγραφικό χώρο πριν από την μεγάλη επανάσταση του 1821. Άλλες από αυτές ήταν μικρότερης και άλλες μεγαλύτερης σημασίας, όλες όμως είχαν γενικά τοπικό χαρακτήρα.
Βελγική Επανάσταση
Η Βελγική Επανάσταση ήταν μια σύγκρουση στο Ηνωμένο Βασίλειο των Κάτω Χωρών που ξεκίνησε με μια ταραχή στις Βρυξέλλες τον Αύγουστο του 1830 και τελικά οδήγησε στην εγκαθίδρυση ενός ανεξάρτητου, Καθολικού και ουδέτερου Βελγίου.
Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου
Με τον όρο επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου περιγράφονται τα γεγονότα του 1843, τα οποία κατέληξαν στην παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα και στην μετάβαση της Ελληνικής πολιτείας από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική μοναρχία.
Οκτώ χρόνια μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, η κατάσταση στον ελλαδικό χώρο ήταν δραματική. Μεγάλα προβλήματα όπως η αγροτική γη, οι εθνικές γαίες, η εκπαίδευση κ.ά. συνέχισαν να ταλανίζουν την χώρα, με αποτέλεσμα την δικαιολογημένη δυσφορία του λαού.
Γερμανικές επαναστάσεις 1848-1849
Οι Γερμανικές επαναστάσεις 1848-1849 είναι βίαιη εποχή της Γερμανικής ιστορίας που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1848. Οι επαναστάσεις έλαβαν μέρος στο έδαφος της Γερμανικής Ομοσπονδίας αλλά και πέρα από τα σύνορά της στα εδάφη των δύο ισχυρότερων αλλά και αντιτιθέμενων δυνάμεων της Αυστρίας και της Πρωσίας.
Οι επαναστάσεις ήταν πράξεις αστικών δημοκρατικών αλλά και εθνικών εξεγέρσεων σε πολλά μέρη της κεντρικής Ευρώπης του καιρού εκείνου. Τον Ιανουάριο του 1848 είχαν ήδη ξεσηκωθεί Ιταλοί επαναστάτες κατά της ηγεμονίας των Αψβούργων στα βόρια των Απέννινων ορών και εναντίων των Ισπανών Βουρβόνων στα νότια της Ιταλίας. Μετά από τις εξεγέρσεις της Γαλλικής Επανάστασης ακολούθησαν και οι Γερμανοί το παράδειγμα και επαναστάτησαν κατά της αριστοκρατίας και της Ευρωπαϊκής αποκατάστασης.
Παρισινή Κομμούνα
Η Παρισινή Κομμούνα ήταν η εργατική επαναστατική κυβέρνηση που εγκαθιδρύθηκε στο Παρίσι μετά την εξέγερση της εθνοφρουράς και των εργατών της πόλης και διήρκεσε από τις 26 Μαρτίου του 1871 μέχρι τις 28 Μαΐου της ίδιας χρονιάς.
Με το τέλος του Γάλλο-Πρωσικού πολέμου το Παρίσι ήταν υπό Πρωσική κατοχή. Ο λαός και η εθνοφρουρά του Παρισιού ωστόσο, ενώ είχε αντέξει την Πρωσική πολιορκία για έξι μήνες, αρνήθηκαν την Πρωσική κατοχή αποκλείοντας τους Πρώσους σε μία μικρή περιοχή του Παρισιού και αστυνομεύοντας τα «σύνορα» της περιοχής αυτής. Η κυβέρνηση της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας με πρόεδρο τον Αδόλφο Τιέρ, φοβήθηκε ότι οι εργάτες του Παρισιού θα έπαιρναν τα όπλα της εθνοφρουράς και θα προκαλούσαν τους Πρώσους και έτσι στις 18 Μαρτίου ο Γαλλικός στρατός μπήκε στο Παρίσι. Η εθνοφρουρά του Παρισιού αρνήθηκε να παραδώσει τα όπλα. Ο στρατός υποχώρησε στις Βερσαλλίες και η κυβερνηση κήρυξε τον πόλεμο στις δυνάμεις που κρατούσαν το Παρίσι.
Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
Η Κρητική Επανάσταση του 1866-1869, υπήρξε από τις πιο σημαντικές από μια σειρά επαναστάσεων τον 19ο αιώνα στην Κρήτη ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία.
Οι χριστιανικοί πληθυσμοί του νησιού, είχαν επαναστατήσει και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες, όμως παρά τις σποραδικές επιτυχίες καταπνήγηκε. Το 1828 η Κρήτη πέρασε υπό τον έλεγχο του Αιγύπτιου ηγέτη, Μοχάμετ Άλη, αλλά το 1840 ξαναπέρασε υπό τον άμεσα έλεγχο της Υψηλής Πύλης. Το 1841 και το 1858 η Κρήτη επαναστάτησε και πάλι. Τελικά από το 1858 αναγνωρίστηκαν κάποια δικαιώματα στους Κρητικούς, όπως να οπλοφορούν, καθώς και σειρές κανονισμών σχετικά με το χριστιανικό δίκαιο και την απόλυτη ελευθερία της άσκησης της θρησκείας.
Κρητική Επανάσταση (1897-1898)
Στα μέσα του 19ου αιώνα το Κρητικό ζήτημα κυριαρχούσε στα Διεθνή νέα. Οι Κρητικοί, μην υποφέροντας την Οθωμανική κυριαρχία, επαναστατούσαν σε κάθε ευκαιρία. Το 1878 με τη σύμβαση της Χαλέπας ένα από τα πράγματα που πέτυχαν ήταν η δέσμευση του Σουλτάνου ότι η Κρήτη θα αστυνομευόταν μόνο από Κρητικούς. Αποφασίστηκε μάλιστα η δημιουργία σώματος Χωροφυλακής μόνο από κατοίκους της Κρήτης, στο οποίο οι Χριστιανοί θα μπορούσαν να γίνουν και αξιωματικοί.
Επανάσταση του Λιτοχώρου
Η Επανάσταση του Λιτοχώρου , αν και αποτυχημένη, έγινε το 1878 και επηρέασε τη μετέπειτα ιστορία της Μακεδονίας, οδηγώντας στην ταχύτατη απελευθέρωσή της.
Εξέγερση των Μπόξερ
Η εξέγερση των μπόξερ ήταν μια επανάσταση από μέλη της Ομάδας της Ηθικής αρμονίας της Κίνας ενάντια σε κάθε ξένη επιρροή στην Κίνα. Η εξέργεση διέρκησε από το Νοέμβριο του 1899 μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου του 1901 που καταπνίγηκε στο αίμα. Οι επαναστάτες ονομάστηκαν μπόξερ από τους Δυτικούς εξαιτίας των πολεμικών τεχνών που μάθαιναν. Οι Μπόξερ πίστευαν ότι τα φυλαχτά και η γυμναστική θα τους έκαναν άτρωτους. Στερούνταν όμως στρατιωτικών ικανοτήτων καθώς τους έλειπαν ο στρατιωτικός εξοπλισμός και η οργάνωση της Δύσης.
Κίνημα της 26ης Ιουλίου
Το Κίνημα της 26ης Ιουλίου ήταν μία επαναστατική ομάδα με ηγέτη τον Φιντέλ Κάστρο, που σχεδίασε και πέτυχε το 1959 την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα. Η ονομασία του προήλθε μετά από μία αποτυχημένη πολεμική επιχείρηση στη Μονκάδα, η οποία έλαβε χώρα στις 26 Ιουλίου 1953.
Ουγγρική Επανάσταση 1956
Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 (ουγγρικά: 1956-os forradalom), ήταν μια αυθόρμητη εθνική εξέγερση κατά της σταλινικής κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ουγγαρίας και των "σοβιετικών τύπου" πολιτικών της, η οποία διήρκησε από τις 23 Οκτωβρίου μέχρι τις 10 Νοεμβρίου 1956.
Η εξέγερση ξεκίνησε ως μια διαδήλωση φοιτητών η οποία προσέλκυσε χιλιάδες κόσμου που διαδήλωσαν στη Βουδαπέστη με πορεία προς το κτίριο του Κοινοβουλίου. Μια αντιπροσωπεία των φοιτητών αφού εισέρχεται στο κτίριο του ραδιοφώνου, σε μια προσπάθεια να επιδόσει ψήφισμα με τις απαιτήσεις της, τέθηκε υπό κράτηση.
Ρωσική Επανάσταση
Η Ρωσική Επανάσταση ήταν μια σειρά από μεγάλα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στη Ρωσία κατά το χρονικό διάστημα από την 24η Οκτωβρίου 1917 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1920 και δεν σφράγισαν μόνο την ιστορική πορεία της χώρας αυτής, αλλά επηρέασαν καθοριστικά ολόκληρη τη νεότερη παγκόσμια ιστορία. Έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά γεγονότα της ανθρωπότητας. Είναι γνωστή και ως Οκτωβριανή Επανάσταση, από το γεγονός που υπήρξε το σημείο αναφοράς της, την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, έδρας της προσωρινής ρωσικής κυβέρνησης, τη νύχτα της 24ης Οκτωβρίου 1917 (με το παλαιό ημερολόγιο), στην Αγία Πετρούπολη.
Δεκεμβριανά
Ο όρος Δεκεμβριανά αναφέρεται σε μία σειρά ένοπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβριο 1944 - Ιανουάριο 1945, ανάμεσα σε δυνάμεις αριστερών οργανώσεων (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ) και δυνάμεις που ανήκαν στο υπόλοιπο πολιτικό φάσμα, από την σοσιαλδημοκρατία (όπως ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ηγέτης του «Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος») έως την άκρα δεξιά. Στην σύρραξη ενεπλάκησαν και οι Βρετανοί. Αφορμή στάθηκαν οι πυροβολισμοί που ρίχθηκαν ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ στο κέντρο της Αθήνας, στις 3 Δεκεμβρίου του 1944, με αποτέλεσμα τον θάνατο 28 διαδηλωτών και τον τραυματισμό 148.
Μάης του '68
Ο όρος Μάης του '68 (γνωστός και ως Γαλλικός Μάης) περιγράφει την πολιτική και κοινωνική αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια των μηνών Μαΐου-Ιουνίου του 1968. Τα γεγονότα ξεκίνησαν από κινητοποιήσεις των Γάλλων μαθητών και φοιτητών, επεκτάθηκαν με γενική απεργία των Γάλλων εργατών και τελικά οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση, που άρχισε να παίρνει διαστάσεις επανάστασης και οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.
Επανάσταση των Γαρυφάλλων
H επανάσταση των γαρυφάλλων (πορτογαλικά: Revolução dos Cravos) ήταν μια επανάσταση στην Πορτογαλία στις 25 Απριλίου του 1974.
Στις 28 Μαΐου του 1926, πραξικοπηματίες στρατιωτικοί εγκατέστησαν στην Πορτογαλία μια φασιστική δικτατορία με επικεφαλής τον Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ, ο οποίος έγινε αρχικά υπουργός οικονομικών το 1928, και στη συνέχεια πρωθυπουργός το 1932. Το νέο καθεστώς ονομάστηκε "Estado Novo" (Νέο Κράτος) και έμεινε στην εξουσία έως το 1974.
Εξέγερση του Πολυτεχνείου
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο αρμάτων μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου.
Η Ελλάδα βρισκόταν από τις 21 Απριλίου 1967 υπό τη δικτατορική διακυβέρνηση του στρατού, ενός καθεστώτος που είχε καταργήσει τις ατομικές ελευθερίες, είχε διαλύσει τα πολιτικά κόμματα και είχε εξορίσει, φυλακίσει και βασανίσει πολιτικούς και πολίτες με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.
Υπάρχουν δύο τρόποι να διαβάσεις την ιστορία. Ο
αρχαίος, του Ηρόδοτου, που επικρατούσε μέχρι το 18ο-19ο αιώνα, και ο
διαλεχτικός υλισμός που ήταν ανακάλυψη του Μαρξ και που θεωρείται πιό επιστημονικός απ' τον πρώτο, όσων αφορά τη σύνδεση γεγονότων με την ιστορική εκάστοτε συγκυρία.
Ο πρώτος δηλαδή αρκείται στην
καταγραφή γεγονότων, ενώ ο δεύτερος στην κοινωνιολογική και οικονομική τους
ανάλυση.
Δεν είμαι με τα "κεφάλια" όπως σου έχουνε πει να λες. Δηλώνω μαρξιστής, όχι ως ακόλουθος του Μαρξ. Αυτός άλλωστε έχει πεθάνει. Αλλά αναγνωρίζοντας την επιστημονική του μόρφωση και το έργο του. Όπως αναγνωρίζω και κάθε αξιόλογο έργο επονύμου ή ασήμου.
Δεν ξέρω για
ποιούς μιλάς ότι με έχουν βάλει να ακούω κάποια μουσική, κι αν το μάθεις σε παρακαλώ να μου το πεις, να ξέρω κι εγώ από ποιόν καθοδηγούμαι.
Το ιστορικό ερώτημα "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα" έχει ξευτιλιστεί τελείως. Αλλά μπορούμε να το εκμοντερνίσουμε και έτσι ίσως να το "σώσουμε".
Γραφικότητα ή σταρχιδισμός;
Η Ελλάδα βρίσκεται σε μη εμπόλεμη κατάσταση εδώ και 36 χρόνια. Σε ιστορικούς χρόνους αυτό πόσο αυθαίρετα μπορείς να το βαφτίζεις τέλος της ιστορίας;
Ευτυχώς η ιστορία έχει διαφορετικά κριτήρια από τον κάθε μοντέρνο και κατά φαντασίαν καθολικό άνθρωπο.
Και οι κοινωνίες δεν περιμένουν τον έναν ή τον άλλο για να πορευτούν. Ό,τι και να λέω εγώ, ή να θες εσύ, ή να μονολογεί το ΚΚΕ ή να φωνάζει ο κάθε φωνακλάς αριστεριστής, η ιστορία θα προχωρήσει. Και θα προχωρήσει γιατί στις κοινωνίες όπως και στη φύση δεν υπάρχει στασιμότητα. Η κίνηση, η αλλαγή και η πρόοδος είναι ζωή. Ο συντηριτισμός θάνατος.
Επίλογος του Φιντέλ Κάστρο στην απολογία του όταν δικάστικε:
<<Η ιστορία θα μας δικαιώσει>>
Αυτό δε σημαίνει ότι έτσι είναι.
. Το αν μια πρόταση αποτυπώνει μέρος της πραγματικότητας, για σένα έχει να κάνει και με το ποιος την εκφράζει?
