jakob έγραψε:
Για εμένα μια πραγματικά αμεσοδημοκρατική διαδικασία θα ήταν η δημιουργία ενιαίου φοιτητικού συλλόγου, οπου οι οποιες ομάδες-θέσεις θα αναπτύσονται παροδικά. ΩΣΤΟΣΟ, δεν πιστεύω οτι αυτό πρέπει-μπορεί να γίνει αυριο το πρωί, γιατί δεν υπάρχει ακόμα καποιος τρόπος ωστε αυτός ο ενιαίος συλλογος να μην "καπελωθεί" απο οποιαδήποτε πλευρά. Απλώς είναι μια ιδέα για συζήτηση.
Δεν είναι θέμα καπελώματος. Απλά, πρέπει να καταλάβεις ότι οι παρατάξεις δεν είναι κάτι αφηρημένο ή κάτι το τεχνικό. Είναι ομάδα ανθρώπων που έχουν κοινά συμφέροντα και ιδέες,
ομάδα ανθρώπων όμως,
ανθρώπων όπως ο καθένας μας.
Επομένως, το να υπάρξει ένα οποιοδήποτε σύνολο Ν ανθρώπων μες στην κοινωνία (στην προκειμένη το σύνολο των φοιτητών της ΣΕΜΦΕ) στο οποίο σύνολο θα υπάρχουν Ν 'ανεξάρτητοι' άνθρωποι, με διαφορετικές απόψεις τελείως ο καθένας, είναι από αστείο ως αδύνατο. Θέλω να πω ότι ομάδες που συμφωνούν σε κάποια βασικά πράγματα και ενεργούν σχετικά ενιαία, δημιουργούνται αυτόματα σε κάθε περίσταση, τόσο ιστορικά όσο και γεωγραφικά αν το δεις.
jakob έγραψε:
Π.χ. Θα μπορούσε να υπάρχει ενα ν-μελές συμβούλιο φοιτητών από όλα τα έτη (εκλεγμένο με κάποιο τρόπο), το οποίο θα δέχεται θέματα απο οποιονδήποτε φοιτητή ή ομάδα φοιτητών και θα έχει την υποχρέωση να τα θέσει προς ψήφιση στη ΓΣ (αυτά προς αντικατάσταση του "πλαισίου").
Πρώτον, ένα μεγάλο πρόβλημα που φταίει για το ότι δεν κερδίζουν οι αγώνες στα πανεπιστήμια και έξω από αυτά είναι ότι συχνά δημιουργούνται συμβούλια, εκπροσωπήσεις κλπ στα οποία ο περισσότερος κόσμος εναποθέτει τον αγώνα, χωρίς να καταλαβαίνει ότι πρέπει να πάρει ο ίδιος την κατάσταση στα χέρια του. Αυτό σαν παρένθεση, γιατί δεν ξέρω αν με αυτό το συμβούλιο που λες εννοείς κάτι τέτοιο, ίσως και όχι.
Και για το άλλο που λες, είναι πραγματικά πολύ απλό (πολύ πιο απλό από το να κατεβάσει κάποιος ανεξάρτητος πλαίσιο, όπως έγινε την Τρίτη) να πάει ο οποιοσδήποτε στην αρχή της συνέλευσης και να πει δυνατά "Έχει προκύψει το τάδε θέμα εκεί (είτε σε ένα εργαστήριο ή μάθημα που έγινε κάτι είτε ακόμα και γιατί κάποιος απολύθηκε αναίτια από τη δουλειά που κάνει εκτός σχολή). Τότε, το θέμα αυτό μπορεί να συζητηθεί και να συμπεριληφθεί και στην απόφαση.
palasso έγραψε:
Ακόλουθοι συγκεντρώνονται στο γήπεδο και ψηφίζουν το κείμενο που έφερε ο αρχηγός από τα κεντρικά του κόμματος....
Η ιδέα του πάω στη ΓΣ και ψηφίζω αντί να tickάρω ένα poll στο web έγκειται στο ότι σε μία συνέλευση που λειτουργεί με υγιείς διαδικασίες (αντί των ευτράπελων που έγιναν) υπάρχει διάλογος με πρωταρχικό σκοπό την εξεύρεση κοινά αποδεκτών λύσεων με αποτέλεσμα την συναίνεση του σώματος της συνέλευσης σε ένα πλαίσιο το οποίο παράγεται την ώρα της συνέλευσης από το ίδιο το σώμα της συνέλευσης. Εδώ ο στόχος των παρατάξεων είναι το "διαίρει & βασίλευε" και ότι άλλες ατζέντες έχουν εκ των προτέρων.
Το μοντέλο που λες ακούγεται πολύ καλό, απλά είναι πολύ δύσκολο να υπάρχει σύνθεση πλαισίων από το μηδέν, γιατί στα περισσότερα ζητήματα και διατυπώσεις θα υπήρχαν πολλές διαφορετικές απόψεις και όποτε υπήρχε σχεδόν ισοδυναμία, θα κολλούσε η διαδικασία. Όπως, επίσης, αν δεχτούμε ότι θα γινόταν ό,τι λέει πάντα η πλειοψηφία, θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια πλειοψηφία με σαφή πολιτική θέση για τα κρίσιμα ζητήματα και να αποφασίζεται πάντα το δικό της, άρα τελικά θα γινόταν το ίδιο με το να υπάρχει από την αρχή ένα πλαίσιο το οποίο πλειοψηφεί στον κόσμο. Αν πάλι, δεχτούμε ότι δεν θα γίνεται ό,τι λέει η πλειοψηφία κάθε φορά, τότε μιλάμε για ένα μπάχαλο από το οποίο δεν θα μπορεί να βγει άκρη.
Με βάση αυτό, τα προτεινόμενα πλαίσια γίνονται από πριν ώστε να διευκολυνθεί η κατάσταση. Και, τουλάχιστον, από την εμπειρία μου από την ΕΑΑΚ, το πλαίσιο βγαίνει κατόπιν συζήτησης των μελών ενός σχήματος. Με αυτή την έννοια, ο καθένας που συμμετέχει σε μια συλλογικότητα συμμετέχει στη διαμόρφωση του πλαισίου που προτείνει η συλλογικότητα του και αν τελικά αυτό βγει πρώτο, συμμετέχει (κάπως έμμεσα) στην διαμόρφωση του πλαισίου-απόφαση της ΓΣ. Όπως επίσης, το πλαίσιο δεν το γράφει ούτε ο αρχηγός από το κόμμα, ούτε καν κάθε φορά το ίδιο άτομο. Γράφεται με εναλλαγή από διάφορα άτομα και στηρίζεται σε ό,τι έχει προκύψει από μια διαδικασία συζήτησης.
Επίσης, πολλές φορές (αυτό συνδέεται και με την προηγούμενη απάντηση μου), μέσα στην ίδια τη συνέλευση προκύπτει κάποιο θέμα ή προτείνεται κάποια δράση κλπ, που δεν υπήρχε στο πλαίσιο όπως ήταν αυτό στην αρχή που μοιράζεται, και στο τέλος που διαβάζονται τα πλαίσια, προστίθεται. Το τελικό πλαίσιο που περνάει δεν είναι το τυχαίο πλαίσιο που θα πάρεις στα χέρια σου, αλλά ένα συγκεκριμένο από αυτά στο οποίο μπαίνει η σφραγίδα του συλλόγου. Πολλές φορές, λοιπόν, σε αυτό το συγκεκριμένο μπορεί να προστεθεί και κάτι ακόμα.
Και για να τελειώνω, προφανώς και η ΓΣ έχει μεγάλα προβλήματα. Όμως, είναι θέμα και του κάθε φοιτητή να βοηθήσει για να μειωθούν. Γενικά, σε οποιαδήποτε κοινωνική/πολιτική διαδικασία συζήτησης και απόφασης γίνεται, μπορεί να υπάρχουν έντονες διαφωνίες και φωνές (δες τι γίνεται από τη βουλή μέχρι το τελευταίο καφενείο της επαρχίας), το ζήτημα είναι αυτές να μην ξεπερνάνε κάποια όρια.
Πάντως, ακόμα και στη σχετικά σάπια συνέλευση που γίνεται, αν έχεις έρθει, θα έχεις παρατηρήσει ότι όποτε πάει να μιλήσει κάποιος ανεξάρτητος φοιτητής, σχεδόν όλοι ακούνε με ησυχία τι θα πει. Και αυτό, έχει γίνει πολλές φορές στις τελευταίες συνελεύσεις.