ΣΕΜΦΕ forum

Μεγαλωμένη όπως όλα τα καθώς πρέπει κοριτσάκια της εποχής μου, έμαθα να ντύνω, να χτενίζω, να αλλάζω και γενικά να προσέχω τις κουκλίτσες μου. Έτσι με προετοίμασαν καλά για τον μελλοντικό μου ρόλο, με πότισαν με το μητρικό φίλτρο αυτό που θα με ξεχώριζε αργότερα από τους μελλοντικούς μπαμπάδες.

Και από μικρή με είχε φάει η αναρώτηση: Εγώ πότε θα γίνω μητέρα?

Και έγινα. Έτσι απέκτησα το "δικαίωμα" να γιορτάζω κι εγώ στις 13/5.

Να παίρνω τα λουλούδια μου, ένα άδολο φιλάκι από το παιδί μου κι ένα συγκαταβατικό χτύπημα στην πλάτη από τον σύζυγο. Αυτά μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα, τότε που τα μάγια λύνονται και όλα γίνονται όπως πριν, όπως πάντα.

Το φιλάκι γίνεται "παράτα μας ρε μάνα" και τα λουλούδια χίλια "πρέπει" και απαιτήσεις. Γι'αυτό παρακαλώ ξεχάστε με στις 13/5. Αν μπορείτε θυμηθείτε με τις υπόλοιπες 364 ημέρες του χρόνου ή έστω κάποιες από αυτές. Θυμηθείτε ότι ξυπνάω από τις 7 το πρωί να πάω για δουλειά και, όταν σχολάσω, έχω να ψωνίσω, να μαγειρέψω, να πλύνω, να σιδερώσω, να συμμαζέψω το σπίτι, να φροντίσω για τα μαθήματα, τα φροντιστήρια, τα ερωτικά, τα ψυχολογικά και υπαρξιακά προβλήματα της εφηβείας, και τις κοινωνικές υποχρεώσεις. Να μην πρέπει να ξεχνάω, να φροντίζω πριν από εσάς για εσάς. Να είμαι ήρεμη, γεμάτη κατανόηση και τρυφερότητα. Κατά κανόνα, μια εργαζόμενη μητέρα και νοικοκυρά είναι:

Υπερβολική αν θυμώσει ή αγανακτήσει βλέποντας ο,τι καθάρισε να βρωμίζει σε χρόνο ρεκόρ.

Απαράδεκτη αν το φαγητό δεν πετύχει ή δεν είναι έτοιμο το αγαπημένο τζιν.

Καταπιεστική αν πιέζει για διάβασμα ή στοιχειώδη καθαριότητα του δωματίου.

Πορτογύρα αν έχει πολιτική δραστηριότητα και "παρατάει" το παιδί της.

Υπόλογη ό,τι στραβό κάνει το παιδί, είναι δικό της. Για ό,τι καλό, είναι δικό του.

Γι'αυτό σας παρακαλώ ξεχάστε με στις 13/5. Γιατί έτσι με κάνετε, αν μη τι άλλο, να νιώθω σαν είδος υπό εξαφάνιση, ένα ζώο δηλαδή κανονικό.

Θυμηθείτε ότι ξυπνάω από τις 7 το πρωί να πάω για δουλειά και, όταν σχολάσω, έχω να ψωνίσω, να μαγειρέψω, να πλύνω, να σιδερώσω, να συμμαζέψω το σπίτι, να φροντίσω για τα μαθήματα, τα φροντιστήρια, τα ερωτικά, τα ψυχολογικά και υπαρξιακά προβλήματα της εφηβείας, και τις κοινωνικές υποχρεώσεις. Να μην πρέπει να ξεχνάω, να φροντίζω πριν από εσάς για εσάς. Να είμαι ήρεμη, γεμάτη κατανόηση και τρυφερότητα.