ΣΕΜΦΕ forum

Με αφορμη το οτι δεν κοιμηθηκα χτες βραδυ και παρολ' αυτα καταφερα πρωτη φορα μετα απο αρκετο καιρο να σηκωθω νωρις και να κανω καποιες δουλειες θα ηθελα να ανοιξω μια κουβεντα πανω σε ενα ζητημα που βιωνει μια μεγαλη μεριδα των ελληνων φοιτητων.
Εχω περασει σχεδον τη μιση φοιτητικη μου ζωη κοιμωμενος το πρωι κατα τις 6 και ξυπνωντας στις 5 το απογευμα.Το αποτελεσμα-περα απο τη γκρινια των γονιων-ειναι να μην ειμαι τοσο παραγωγικος οσο θα ηθελα,να αισθανομαι συνεχως κουρασμενος,να χανω τη μερα μου,εν ολιγοις να εχω κανει το ενα τεταρτο οσων θα ηθελα να εχω κανει μεσα σε 3 χρονια.Το αστειο πιο ειναι;Ειναι οτι αν και τα συνειδητοποιω ολα αυτα, αν και καταφερνω να σπασω το φαυλο κυκλο του χωρις νοημα υπνου, μετα απο λιγο καιρο ξανακυλαω..
Η ερωτηση στην οποια πρεπει νομιζω αρχικα δοθει μια απαντηση ειναι η εξης..
Πως ξεκινα ολο αυτο;Τι το προκαλει;
Η συνηθεια σε εναν τροπο ζωης ο οποιος αρχιζει στο πρωτο ετος με δικαιολογια οτι εχουμε το δικαιωμα να ξεσκασουμε λιγο μετα την πιεση των πανελληνιων.Η αισθηση οτι οντας φοιτητης δεν εχεις καμια απολυτως υποχρεωση.Και τελος η βλακωδης συνηθεια να κανονιζονται εξοδοι για μετα τις εντεκα η δωδεκα το βραδυ..Επισης εχω παρατηρησει οτι οι περοσσοτεροι που το κανουν αυτο δεν βρισκουν μεγαλο ενδιαφερον στη σχολη τους, οποτε δεν τους καιει να παρακολουθησουν τα μαθηματα.
Ποτε και πως σταματαει αυτο;
Δεν ξερω ακομα αν θα πρεπει να μπω στο χορο της εργασιας για να αρχισω  να αναγκαζομαι να ξυπναω νωρις η αν θα απολυθω απο την πρωτη βδομαδα γιατι θα πηγαινω συνεχως αργοπορημενος στη δουλεια μου.
Μαλλον γινομαι υπερβολικος αλλα εμενα μου φαινεται βουνο το να σηκωνομαι νωρις απο το κρεβατι μου..Ολα τα παραπανω ειναι υποκειμενικα  και βασιζονται σε προσωπικα μου βιωματα, γι'αυτο σταματω εδω να γραγω και περιμενω να διαβασω τις απαντησεις σας.

Νομιζω πως σε καταλαβαινω απολυτα.Σου μιλαει ενα ατομο που δυσκολευται απιστευτα να κοιμηθει νωρις.Ειδικα τις μερες που εχει μαθημα .Ειναι γεγονος οτι χανεις μεγαλο μερος της μερας αν ας πουμε κοιμηθεις μετα τις 2.Αλλα και αν ξυπνησεις το πρωι εισαι χωμα ολη μερα{οπως εγω σημερα πχ}.Παντως τις πρωινες ωρες ο καθενας μας εχει μεγαλυτερη αποδοση οχι μονο στο διαβασμα και στην παρακολουθηση αλλα και γενικα σε οτι κανει.Ο υπνος ειναι σημαντικος γι'αυτο δεν πρεπει να τον βαζουμε σε δευτερη μοιρα.Γενικα επειδη ξερω καποια παιδια που εμεναν Γερμανια και εχουν ερθει να σπουδασουν εδω απορουν που κοιμομαστε τοσο αργα και πεφτουν για υπνο το μεγιστο στις 12.

Εγω προτεινω να pusharoume την σχολη να γινονται τα μαθηματα μετα τις 12 για να εχουν ξυπνησει ολοι

Οι επιπτώσεις του λίγου/πολύ ύπνου

( μπορεί να αργεί λίγο - πατήστε δεξί κλικ και play )

Καλά κι εγώ που νόμιζα ότι είμαι ο μόνος (ή σχεδόν ο μόνος) που πήγαινε για ύπνο... νωρίς νωρίς το πρωί!!!  :lol:
Θα συμφωνήσω απόλυτα ότι παίζουν σπουδαίο ρόλο σε αυτό και οι πανελλήνιες. Θυμάμαι πώς περίμενα να τελειώσουν οι εξετάσεις για να είμαι ελεύθερος να ακολουθώ όποιο τρελό πρόγραμμα μου ερχόταν και μάλιστα τους πρώτους μήνες συνήθιζα να κοιμάμαι τη μέρα και να ξυπνάω νύχτα. Έτσι μπορούσα να εκμεταλλευτώ τις καλύτερες ώρες της ημέρας: 3:00, 4:00, 5:00, 6:00, κ.λ.π...
Τώρα πάλι σε ότι αφόρα το αντικειμενικά πρωινό ξύπνημα, έχω δει ότι δε με δυσκολεύει τόσο όσο το να κοιμάμαι νωρίς. Δε με πειράζει (που λέει ο λόγος) να είμαι όλη μέρα με λίγες ώρες ύπνο, αρκεί να μην κοιμάμαι νωρίς, πράγμα πολύ δύσκολο και συμβαίνει μόνο όταν είμαι άρρωστος, άντε και καμιά φορά που δίνω κάποιο δύσκολο μάθημα εξετάσεις.

skywalker έγραψε:Εγω προτεινω να pusharoume την σχολη να γινονται τα μαθηματα μετα τις 12 για να εχουν ξυπνησει ολοι

Όχι μόνο τη σχολή! Καλό θα ήταν τα πάντα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα να ξεκινούν μετα τις 12...  :lol:  :lol:

Εγώ που κάθε βράδυ κοιμάμαι με το ζόρι στις 3-4 και το πρωί πάω κανονικά για μάθημα (ξυπνώντας στις 8 - μένω κοντά), μετά δουλειά (κάποιες μέρες) και το βράδυ πάλι ξανακοιμάμαι τέτοια ώρα, θεωρούμαι βλαμμένος??  

Soulhunter έγραψε:Εγώ που κάθε βράδυ κοιμάμαι με το ζόρι στις 3-4 και το πρωί πάω κανονικά για μάθημα (ξυπνώντας στις 8 - μένω κοντά), μετά δουλειά (κάποιες μέρες) και το βράδυ πάλι ξανακοιμάμαι τέτοια ώρα, θεωρούμαι βλαμμένος??  

Μάλλον προκομμένος...  :D

η και καμμενος:P

Ηρωας εισαι αλλα καποια στιγμη θα καταρευσεις αν συνεχισεις ετσι..Το θεμα ομως ειναι γιατι κοιμασαι τοσο λιγο;Και γιατι πεφτεις τοσο αργα για υπνο;

nouvelle vague έγραψε:Ηρωας εισαι αλλα καποια στιγμη θα καταρευσεις αν συνεχισεις ετσι..

Τα Σάββατα και τις Κυριακές κοιμάμαι λίγο παραπάνω (συνήθως)...

nouvelle vague έγραψε:Το θεμα ομως ειναι γιατι κοιμασαι τοσο λιγο;

Δε μου βγαίνει να κοιμηθώ παραπάνω...Σκέφτομαι ότι έχω και σχολή το πρωί...

nouvelle vague έγραψε:Και γιατι πεφτεις τοσο αργα για υπνο;

Είτε δεν είμαι σπίτι και έχω βγεί, οπότε γυρίζω αργά, είτε είμαι σπίτι και κάθομαι στο PC μου ή μιλάω στο τηλ ή κοιτάω πράγματα για τη δουλειά...

skywalker έγραψε:η και καμμενος:P

Εγω διαπιστωνω και αλλα προβληματα οπωσ οτι δεν εχεισ καποιο ντελιβερι να φασ τετοιεσ ωρεσ δυστηχωσ.Χθεσ μαλιστα το σιζηταγαμε με τον skliraio οτι το βραδυ δεν λειτουργεει τπτ εκτοσ τον internet cafe αλλα και γιαυτο τα βλεπεισ γεματα τετοιεσ ωρεσ τπτ να φασ πουθενα δεν εχεισ να πασ (γιατι ολοι οι φιλοι σου κοιμουντα η ειναι στο σπιτι και ειναι στο pc...(Αν ανοιγαμε μια πιτσαρια 24 ωρεσ λεσ να χεζομασταω στο 50e????

nouvelle vague έγραψε:Εχω περασει σχεδον τη μιση φοιτητικη μου ζωη κοιμωμενος το πρωι κατα τις 6 και ξυπνωντας στις 5 το απογευμα.Το αποτελεσμα-περα απο τη γκρινια των γονιων-ειναι να μην ειμαι τοσο παραγωγικος οσο θα ηθελα,να αισθανομαι συνεχως κουρασμενος,να χανω τη μερα μου,εν ολιγοις να εχω κανει το ενα τεταρτο οσων θα ηθελα να εχω κανει μεσα σε 3 χρονια.Το αστειο πιο ειναι;Ειναι οτι αν και τα συνειδητοποιω ολα αυτα, αν και καταφερνω να σπασω το φαυλο κυκλο του χωρις νοημα υπνου, μετα απο λιγο καιρο ξανακυλαω..

Η ερωτηση στην οποια πρεπει νομιζω αρχικα δοθει μια απαντηση ειναι η εξης..
Πως ξεκινα ολο αυτο;Τι το προκαλει;

:
:

Ποτε και πως σταματαει αυτο;

Περνάω αυτήν την κατάσταση που περιγράφεις για πολύ μεγαλύτερο διάστημα από το μισό της "φοιτητικής μου ζωής", ειδικά δεδομένου ότι θα έπρεπε να την είχα ολοκληρώσει εδώ και ένα χρόνο.

Κατ' αρχάς να παραθέσω κάποιες λεπτομέρειες που λογικά θα είναι γνωστές σε όλους: Ο απαιτούμενος για έναν ενήλικο άνθρωπο ύπνος ανέρχεται στις 7-8 ώρες ανά ημέρα. Ο ιδανικός, δε, ύπνος ξεκινά από τις 11-12:30 το βράδυ και διαρκεί μέχρι τις 6:00-8:00 το πρωί. Και αυτό δεν το υποδεικνύει η βιβλιογραφία αλλά το "βιολογικό" ρολόι του ανθρώπινου οργανισμού που σχετίζεται με την παραγωγή ορμονών. Αν πέσεις για ύπνο μετά τις 3:00-3:30 το πρωί έχεις ήδη κακό ύπνο, αποψιλωμένο με το μεγαλύτερο (αν όχι όλο) το μέρος των ευεργετικών αποτελεσμάτων του (ξεκούραση, ανανέωση, κτλ.).

Οι αφορμές ή οι δικαιολογίες για την έναρξη αυτού του φαινομένου είναι πολλές, αλλά παραμένουν δικαιολογίες και αφορμές. Η "κούραση" από τις εξετάσεις, η έλλειψη ενδιαφέροντος για τα τεκταινόμενα σε μια σχολή που ενδεχομένως να μην είναι της αρεσκείας μας, ή ακόμη κι αν είναι δεν μας δημιουργεί μια αυθόρμητη τάση ή ένα αυθεντικό ενδιαφέρον για να οργανωθούμε και να ενταχθούμε πλήρως στις δραστηριότητές της.

Υπέρ αυτής της κατάστασης συνηγορούν κάποιες καταστάσεις όπως η μη υποχρεωτική παρακολούθηση, το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν έχουμε την ανάγκη να δουλέψουμε για να βγάλουμε τον βραδινό καφέ ή τα έξοδα της διασκέδασης (καθώς τα πληρώνει ο μπαμπάς). Εν ολίγοις μιλάμε για μια χύμα κατάσταση απαλλαγμένη από τα κρίσιμα χαρακτηριστικά είτε του ενδιαφέροντος είτε της ανάγκης, που θα λειτουργούσαν ως κινητήριος δύναμη.

Επιβεβαίωση των παραπάνω είναι η συμπεριφορά φοιτητών που ενδιαφέρονται έντονα για τη σχολή ή την βλέπουν σαν σοβαρή επένδυση (οπότε ξυπνάνε από το πρωί και παρακολουθούν μαθήματα) είτε για όσους παράλληλα με τις σπουδές τους εργάζονται (οπότε υποχρεούνται σε ένα ωράριο). Κατά κανόνα, δε, όσοι εργάζονται κατά τη διάρκεια των σπουδών, δεν το κάνουν από χόμπυ, αλλά σε μεγάλο βαθμό από ανάγκη.

Θα μπορούσε, λοιπόν, κανείς να εξάγει το συμπέρασμα πως οι φοιτητές είναι τεμπέληδες, βολεμένοι και άχρηστοι κοιμήσιδες, συνιστώντας μια πολυπληθή αντιπαραγωγική τάξη μέσα στην κοινωνία. Και αυτό είναι εν πολλοίς αρκετά αληθές. Ας πάμε, όμως, και σε μια άλλη παράμετρο που συνδέεται εν γένει με τον κακό ύπνο (είτε ως διάρκεια, είτε ως χρονική περίοδος που λαμβάνει χώρα, κτλ.), και στους ανθρώπους που αντί να το εκμεταλλεύονται και να δηλώνουν πως "περνάνε φοιτητική ζωή/ζωή και κότα", κτλ., προβληματίζονται και νιώθουν να τους κρατά πίσω από διάφορες δραστηριότητες που θέλουν ή πρέπει να εκτελέσουν.

Και ερχόμαστε στον παράγοντα της ψυχολογίας. Όλο και περισσότερος κόσμος, πλέον, ξεκινώντας ήδη από τις μικρές ηλικίες (από εφηβεία, προς τα φοιτητικά χρόνια και φυσικά και στα χρόνια της εργασίας), ο τρόπος ζωής διαμορφώνει μια πολύ πιεστική ψυχολογία, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάθλιψη, με διαφορετικές εκδοχές έντασης. Κατάθλιψη με την κλινική έννοια βέβαια, είναι μια κατάσταση που χρειάζεται την συνδρομή αρκετών δυσάρεστων και σχετικά σπάνιων παραγόντων (ακόμη και γενετικών), αλλά υπάρχουν πάντα τα ενδιάμεσα στάδια όπως η διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη ενδιαφέροντος, η απαισιοδοξία, οι τάσεις φυγής, κτλ..

Η κατάσταση του ύπνου είναι αρκετά "βολική" για όσους δεν νιώθουν άνετα όσο είναι ενσυνείδητοι. Τις περισσότερες φορές, παρόλο που κανείς δεν έχει ανάγκη να κοιμηθεί παραπάνω από 7-8 ώρες, επιτρέπει ή υποχρεώνει τον εαυτό του να συνεχίσει τον ύπνο, καθώς δεν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει μια κατάσταση χωρίς ενδιαφέρον ή νόημα. Φυσικά το γεγονός ότι ο ύπνος ξεκινά στις 5 ή στις 6 το πρωί επιτείνει την ανάγκη παρατεταμένου ύπνου, καθώς το άτομο δεν ξεκουράζεται, αλλά όλα τα στοιχεία μαζί εν τέλει οδηγούν μάλλον σε λιγότερο ξεκούραση κατάτασταση κατά την αφύπνιση, παρά το αντίθετο.

Η υπερυπνία (κατά τη διάρκεια της ημέρας) και η αϋπνία (κατά τη νύχτα), όπως επίσης και ο ανήσυχος ύπνος (όσες ώρες κι αν διαρκεί), όπως επίσης και η απουσία ξεκούρασης είναι πολύ συχνά αποτελέσματα κατάθλιψης, και θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν μάλλον με προσοχή. Από εκεί και πέρα, η ιστορία είναι λίγο αυτεντατική και αυτοενισχυόμενη. Από τη στιγμή που κανείς μπει στο τριπάκι, ο νους συνηθίζει σε μια ρουτίνα, παρό,τι είναι αφύσικη για τον οργανισμό.

Για να είμαι πιο πλήρης στην περιγραφή, να αναφέρω πως η παράδοση σε μια "αυτοκαταστροφική" συνήθεια, εκτός από ένδειξη κατάθλιψης (είτε παροδικής είτε προοδεύουσας) είναι συχνά αποτέλεσμα χρήσης διεγερτικών ουσιών και ναρκωτικών, αλλά υποθέτω αυτό το σκέλος θα ήταν καλό να το ψάξει κανείς προσωπικά, και όχι σε ένα δημόσιο forum

Όπως και να'χει, το Internet βρίθει από ιατρικά fora στα οποία δίδονται κάποιες συμβουλές για καλύτερο ύπνο, οι οποίες, βέβαια, από μόνες τους εφαρμόζονται δύσκολα αν υπάρχει κάποιος πραγματικός ψυχολογικός παράγων, εξ' αιτίας του οποίου οποιαδήποτε βελτιωτική παρέμβαση θα αποτυγχάνει άμεσα ή μετά από σύντομα χρονικά διαστήματα (για όσους τα καταφέρνουν για 2-3 μέρες το πολύ και μετά υποτροπιάζουν).

Να ξέρετε, μόνο, πως μετά από κάποιο σημείο, το να κοιμάσαι στις 5 ή στις 7 ή στις 10 το πρωί, δεν είναι μαγκιά, είναι σοβαρό πρόβλημα, και καλό θα ήταν να αντιμετωπιστεί ως τέτοιο. Όχι γιατί θα τα βρείτε σκούρα όταν θα πιάσετε δουλειά. Αλλά γιατί επηρεάζει άμεσα και σημαντικά την ποιότητα ζωής σας και την πνευματική διαύγεια και αποτελεσματικότητά σας, σε σημείο που ακόμη κι αν δεν σας κάνει τώρα εντύπωση, σίγουρα θα σας ενοχλήσει περισσότερο απ' όσο φαντάζεστε

Τι να τα κανεις τα ιατρικα fora οταν εχεις το δοκτορα!
Πλακα πλακα , αυτη την απαντηση περιμενα να τη δω. Αν και σκιαχτηκα λιγο απο τα γραφωμενα, συμφωνω και επαυξανω. Καθε μερα αντιλαμβανομενος την πηγη μιας συνεχους εξαντλησης, αναθεματιζω το ρημαδι ωραριο που μου εχει γινει συνηθεια πλεον, αλλα τελικα παλι θα με βρουν οι πρωτες πρωινες ωρες πανω απο τον υπολογιστη...
Θα με παρακινησω μετα απο αυτα, για αλλη μια φορα να αλλαξω το ωραριο του υπνο μου... Για να δουμε!

Παντως περα απο το βιολογικο ρολόι και τα ορμονικα θεματα, διερωτωμαι μηπως αυτες οι ισορροπιες εχουν κατα καποιον τροπο διαταραχθει τις τελευταιες δεκαετιες κυριως λογω τον διαφορετικων απαιτησεων στην εργασια (λιγοτερη σωματικη κοπωση, περισσοτερη πνευματικη), φωτισμος κατα τη διαρκεια της νυχτας κ.α., ωθωντας ισως σε ενα επαναπρογραμματισμο του "βιολογικου ρολογιου" και των αναγκων μας σε υπνο.

ΥΓ: και επειδη ξεχασα το κατεξοχην emote που ταιριαζει στο τοπικ:

noir έγραψε:Παντως περα απο το βιολογικο ρολόι και τα ορμονικα θεματα, διερωτωμαι μηπως αυτες οι ισορροπιες εχουν κατα καποιον τροπο διαταραχθει τις τελευταιες δεκαετιες κυριως λογω τον διαφορετικων απαιτησεων στην εργασια (λιγοτερη σωματικη κοπωση, περισσοτερη πνευματικη), φωτισμος κατα τη διαρκεια της νυχτας κ.α., ωθωντας ισως σε ενα επαναπρογραμματισμο του "βιολογικου ρολογιου" και των αναγκων μας σε υπνο.

Αυτό που λες θεωρώ ότι είναι αληθές, αλλά σε μια παραλλαγή του (ειδικά για τον φωτισμό κατά τη νύχτα): Δεν νομίζω πως είναι εφικτό (τουλ. σε βάθος μερικών δεκαετιών) να επαναπρογραμματισθεί ένας τέτοιος μηχανισμός για οποιονδήποτε οργανισμό. Παρόλα αυτά οι δυνατότητες που έχουμε να μεταβάλλουμε δραστικά κάποιες συνήθειες (π.χ. τα αυτοκινούμενα μέσα που λειτουργούν εις βάρος του περπατήματος, η μετατόπιση της βαρύτητας από την σωματική άσκηση στην πνευματική εργασία, τα ωράρια εργασίας, ο τρόπος διασκέδασης ή ξεκούρασης, η τροφή, κτλ.) ή παραμέτρους του περιβάλλοντος (φωτισμός, οξυγόνο, τσιμέντο, εξ' αποστάσεως "επικοινωνία" ανάμεσα στους ανθρώπους, κτλ.) δίνουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να ζήσουμε εξίσου φυσιολογικά, αλλά χωρίς αυτό να ισχύει.

Το γεγονός ότι μπορέσαμε να φωτίσουμε τις νύχτες δε σημαίνει ότι ο οργανισμός μας θα μπορέσει να προσαρμοστεί σε αυτές τις συνθήκες, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό ώστε να λειτουργεί όπως λειτουργούσε ανέκαθεν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι οργανισμοί αναπτύσσουν δραστηριότητα την ημέρα, ενώ στην μειοψηφία των ζωυφίων, φυτών και πτηνών δίνουμε την ξεχωριστή ονομασία (που δηλώνει και μια έκπληξη, τουλάχιστον των παλαιότερων) "νυχτολούλουδο", "νυχτοπούλι", κτλ..

Προφανώς και μπορούμε να επιβιώσουμε πουλώντας μέρα και αγοράζοντας νύχτα, και αυτό δίνει για λίγο το αίσθημα της "νίκης" έναντι των γενετικών μας προδιαγραφών, αλλά η κακή ποιότητα ζωής και η μόνιμη εξάντληση είναι μια απόδειξη πως ματαιοπονούμε. Ο τεχνητός φωτισμός υπάρχει για να λύνει έκτακτες ανάγκες και όχι για να προσφέρει μια εναλλακτική χρονική περίοδο ζωής (μέσα στη νύχτα).

Γι' αυτό και η νύχτα θα είναι πάντα νύχτα (παρά το φωτισμό) με αποτέλεσμα τις μειωμένες επιδόσεις μας, όπως και η μέρα θα είναι πάντα μέρα (παρά τα παντζούρια ή ό,τι άλλο) με αποτέλεσμα την κακή ποιότητα ύπνου και την ανισόρροπη ανάπτυξη και ξεκούρασή μας.

Εν ολίγοις όλα δείχνουν έναν πολύ αφύσικο τρόπο ζωής που όλο και περισσότερο αποκτά μαζικότητα... παρόλα αυτά, και για να μην γενικεύσουμε τη συζήτηση στα περί αποξένωσης από το φυσικό περιβάλλον, θα επιμείνω στον ψυχολογικό παράγοντα που οδηγεί στον "ανάποδο ύπνο"


Υ.Γ.: Θα εκπλαγείτε αν βάλετε ένα poll που να ρωτάει και τους υπόλοιπους αν κοιμούνται τις σωστές ώρες της ημέρας/νύχτας και κατά πόσο αυτό τους είναι αδιάφορο ή επιβλαβές... Είμαστε πολλοί

Έχετε ένα δίκιο σε όσα λέτε... Στις αρχές του εξαμήνου, δε μπορούσα να πάω τις πρωινές ώρες στη σχολή. Κοιμόμουνα μετά τις δύο το βράδυ, και τρείς ώρες ύπνου δε μου αρκούσαν. Για αυτό τον τελευταίο καιρό, προσπαθώ να κοιμάμαι από τις 11.30 μεχρι και τις 6.30 το πρωί (μα κάθε μέρα μάθημα στις 8.30...  :(  :oops: ). Η διαφορά είναι μεγάλη!

Να και μια ενθαρρυντική μαρτυρία. Για όσους, πάντως, η λύση ενός ειδικού είναι είτε ντροπιαστική είτε οικονομικά ασύμφορη, μπορούμε να οργανώσουμε μια ομαδική υπνοθεραπεία και να συναντιόμαστε μια φορά την εβδομάδα αρχίζοντας τη συζήτηση με την γνωστή ατάκα "απεξάρτησης" "Είμαι ο τάδε και κοιμάμαι την νύχτα!"