ΣΕΜΦΕ forum

in.gr έγραψε:Τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση που διαμορφώνεται κυρίως στην Αθήνα αναφορικά με το πρόβλημα του κυκλοφοριακού έκρουσαν οι συγκοινωνιολόγοι κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο αμφιθέατρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων επιστημόνων και την παρουσία του υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστή Χατζηδάκη.

Σύμφωνα με τους συγκοινωνιολόγους, κάθε χρόνο στο Λεκανοπέδιο Αττικής κυκλοφορούν 150.000 νέα οχήματα και με τους ρυθμούς αυτούς το 2010 θα παρατηρείται κορεσμός στο 95% των οδικών αξόνων.

Επισημάνθηκε δε, ότι σε καθημερινή βάση υπάρχουν περίπου 30.000 αυτοκίνητα που σταθμεύουν παράνομα στην Αθήνα, στα οποία, εάν προστεθούν και τα εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα ΙΧ, δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο το κυκλοφοριακό.

:
:

Πηγή: www.in.gr

Μ' αρέσει που μαζί με τα καμπανάκια αρχίζουν και τα υπουργικά ευχολόγια: "Η κατάσταση σύντομα θα φτάσει στο απροχώρητο, αλλά ελπίζουμε ότι θα εφαρμόσουμε μέτρα που θα οδηγήσουν σε ύφεση".

Κάποια πράγματα απλώς δεν αλλάζουν, και αυτός ο κορεσμός που προβλέπεται για το 2010, ο οποίος συνεπάγεται πλήρη ακινησία των Ι.Χ. σε κάποιον από τους εν λόγω "βασικούς οδικούς άξονες" της πόλης, είναι μάλλον ο μόνος τρόπος να μειωθεί η μετακίνηση με Ι.Χ..

Όσο, πάντως, δεν υπάρχουν αριθμητικά ικανοί και οικονομικά προσιτοί (αν όχι δωρεάν) χώροι στάθμευσης δίπλα στους σταθμούς του μετρό, έγκυρα (ως προς την ώρα διέλευσης) και πυκνά δρομολόγια τουλάχιστον για τις λεωφορειακές γραμμές μετεπιβίβασης στα μέσα σταθερής τροχιάς, ο κόσμος θα χρησιμοποιεί Ι.Χ. χωρίς να μπορεί κανείς με ασφάλεια ή αυτοπεποίθηση να του καταλογίσει "σφάλμα"

Παιδιά η κατάσταση όλο και χειροτερέυει (τουλάχιστον για βόρεια προάστια-Πολυτεχνειο που διασχίζω κάθε μέρα) και η Αττική Οδός δεν είναι πια εναλλακτική λύση...
Κάνω ακόμα και μια ωρα να έρθω κάποιες φορές!

Τώρα δίνω μαθήματα και κουβαλάω 5 τόμους κάθε μέρα. Από Νοέμβριο όμως τέρμα τα αστεία..Θα παίρνω τα 3 τρενα που χρειάζεται (Ηλεκτρικός - προαστιακός - μετρό), το 242, θα ακούω την μουσικούλα μου ήσυχα και ωραία χωρίς να ειμαι στο γκαζόφρενο,χωρίς να βρίζω γριές-γυναικόπαιδα-λεπρούς και χωρίς να πληρώνω 130 ευρώ τον μήνα βενζίνη,μολυνοντας και το περιβάλλον!

Σήμερα ειδικά κάτι είχαν πάθει... Δεν ξέρω! Μια ώρα από Πολυτεχνείο για Γκύζη! Άλλη φορά, On foot

Άντε ρε πάρτε μηχανές να ησυχάσουμε κι εμείς από τα τετράτροχα κι εσείς από την κίνηση! Ένας ένας κυκλοφορείτε μέσα στα αυτοκίνητα!

Όλοι λένε υποτιθέμενες λύσεις, αλλά το χεράκι στην τσέπη να σκάσουν κανα χιλιαρικάκι για μεταχειρισμένο παπί, δεν το βάζουν!!

Remali tis Fokionos Negri έγραψε:Ένας ένας κυκλοφορείτε μέσα στα αυτοκίνητα!

Εδω που τα λεμε εχω σπαστει απιστευτα αρκετες φορες απο τη φαση που ειναι μεχρι το μετρο στη κατεχακη πηχτρα, ενα τσουρμο να περιμενει το 242 επι και γω δε ξερω ποση ωρα και μια ατελειωτη σειρα αυτοκινητων το καθενα με ενα ατομο μεσα κολλημενα στη κινηση.

Αν ο καθενας που εχει στο δρομο του το μετρο ή το πολυτεχενιο επαιρνε μαζι και κανα δυο που πανε προς την ιδια κατευθυνση δε θα αντιμετωπιζοταν σε μεγαλο βαθμο αυτο το καθημερινο βασανο;


ΥΓ: ευτυχως τα χω αφησει πισω αυτα εδω και καιρο, χαρη στο ποδηλατο... Δικυκλιστες ενωμενοι ποτε νικημενοι!  :P  :P

Τα προβλήματα είναι πολλά και δεν λύνονται εύκολα.
Θα αναφέρω παράδειγμα Γερμανικών πόλεων που ο συνδυασμός μετρό κάθε χχ:00, μετά τα μεσάνυχτα (στις περισσότερες πόλεις), και μεγάλα πεζοδρόμια καθιστούν το αυτοκίνητο, μέσα στο κέντρο, περιττό, όταν πρόκειται για την συνηθισμένη βραδινή έξοδο. Το πρώτο είναι πολύ εύκολο να γίνει, το δεύτερο όμως είναι το αιώνιο πρόβλημα που δεν επιτρέπει το περπάτημα σε Αθήνα, Πειραιά και περίχωρα.
Σε παραδίπλα thread ανέφερα ότι θα μπορούσα ευχαρίστως να αντικαταστήσω ένα λεωφορείο με περπάτημα μόνο και μόνο επειδή η συγκεκριμένη διαδρομή, 2 χλμ, αποτελείται από 2 μεγάλα πάρκα και έρημα στενάκια στα οποία μπορώ να περπατάω στη μέση του δρόμου, αφού τα πεζοδρόμια είναι ανύπαρκτα (όχι απλά μικρά ή γεμάτα από αυτοκίνητα). Αυτό όμως είναι μια πολύ συγκεκριμένη περίπτωση και δεν είναι όλοι οι δήμοι τόσο τυχεροί να έχουν μεγάλα πάρκα. Χρειαζόμαστε πεζόδρομους για περπάτημα και όχι για καρέκλες, τραπεζάκια και μικροπωλητές. Χρειαζόμαστε πεζοδρόμια που χωράνε δύο πεζούς ταυτόχρονα και δεν αποτελούν εναλλακτικό χώρο στάθμευσης.

Το παπί δεν είναι λύση. Η ασφαλής οδήγηση δικύκλου, σε άμεση συνάρτηση με την ηλικία, είναι ικανότητα που πολλές φορές είναι δύσκολο έως αδύνατο να αποκτηθεί.

Τα λεωφορεία είναι αναξιόπιστα και ελκύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Στον αντίποδα ο δήμος της Ν. Υόρκης, αν και πάσχει από κυκλοφοριακό, έχει αναπτύξει ένα σύστημα μετρό τέτοιο που τεράστιο κομμάτι των πολιτών θεωρεί το αυτοκίνητο το λιγότερο περιττό, ειδικά όσοι διαμένουν στο κέντρο.
Ένα άλλο μέτρο στην ίδια πόλη είναι οι λωρίδες carpooling στους αυτοκινητόδρομους. Λωρίδες που απαγορέυεται να μπει κάποιος οδηγός αν είναι μόνος του στο όχημα!
Άλλο παράδειγμα είναι η Βιέννη με του δακτυλίους περιορισμένης κυκλοφορίας. Ένα σύστημα που όταν το έζησα, το βρήκα ιδιαίτερα αποδοτικό.
Υπάρχει και το ("φασιστικό") παράδειγμα της Ρώμης, με τις κάμερες και τα ηλεκτρονικά, αυτόματα διόδια για την είσοδο στο κέντρο.

Όλα τα ανωτέρω είναι μέτρα που αν και δεν έλυσαν εντελώς τα προβλήματα, έχουν βοηθήσει σημαντικά στην μείωση τους. Όλα αυτά τα μέτρα έχουν κατά καιρούς προταθεί και για την Ελλάδα/Αθήνα. Όλα, όμως απαιτούν συνέπεια και σύμπνοια, με το πρώτο να είναι δύσκολο και το δεύτερο αδύνατο, στην συνδικαλιστική πραγματικότητα του 2007.

ΥΓ: το ακόλουθο σε πρώτη φάση ακούγεται αστείο αλλά πιστέψτε με είναι πολύ σοβαρό και πολύ σύνηθες. Κατά καιρούς, έχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους που προτιμούν την κίνηση μέσα στην πανάκριβη, γυαλιστερή τους Mercedes, το τεράστιο Land Rover ή οτιδήποτε άλλο επιβεβαιώνει την κοινωνική τους θέση και το τεράστιο πουλί τους, αφού σνομπάρουν τα ΜΜΜ του "απλού λαουτζίκου". Αυτό το ποσοστό ανθρώπων είναι τεράστιο στην Αθήνα και ως σύνολο είναι κατά πολύ μεγαλύτερο των διευθυντικών στελεχών και συμβούλων αφού πλέων κάθε προϊστάμενος μπορεί να αγοράσει "cabriolet". Τον τελευταίο χρόνο, πηγαινοερχόμενος στον Αγ. Στέφανο κάθε μέρα, κουράστηκα να βλέπω κυράτσες να οδηγούν Porsche σε τόσο χαμηλές ταχύτητες που προκαλούσαν μποτιλιαρίσματα. Έλεος πια με τα ψώνια. Αν οι ίδιοι οι υπουργοί δεν κάνουν τα πρώτα βήματα, δε θα αλλάξει ποτέ αυτή η κατάσταση. Προτιμώ τον Ψωμϊάδη που άφησε την λιμουζίνα και κυκλοφορεί με scooter χωρίς κράνος, παρά όλα τα στελέχη του Π. Ψυχικού που θέλουν αστυνομική συνοδεία για να πάνε με τις μαούνες τους "για τσιγάρα".

noir έγραψε:Αν ο καθενας που εχει στο δρομο του το μετρο ή το πολυτεχενιο επαιρνε μαζι και κανα δυο που πανε προς την ιδια κατευθυνση δε θα αντιμετωπιζοταν σε μεγαλο βαθμο αυτο το καθημερινο βασανο;

Μια φορά αποπειράθηκα να κάνω τον καλό Σαμαρείτη και με κοιτάζαν όλοι σαν χαζοί... Φυσικά κανείς δεν μπήκε μέσα, αν και πιστεύω πως αν επέμενα θα έμπαιναν. Ντρεπόμουν όμως, έτσι που με κοίταζαν όλοι σαν ΟΥΦΟ!

Μια φορά αποπειράθηκα να κάνω τον καλό Σαμαρείτη και με κοιτάζαν όλοι σαν χαζοί... Φυσικά κανείς δεν μπήκε μέσα, αν και πιστεύω πως αν επέμενα θα έμπαιναν. Ντρεπόμουν όμως, έτσι που με κοίταζαν όλοι σαν ΟΥΦΟ!

Ναι!Το εχω παθει κι εγω αυτο...Οπως εχω βρεθει και στην αλλη θεση..Να κανω ωτο στοπ περιμενωντας λεωφορειο στην Κοκκινοπουλου!Παντως ευχαριστως θα κανονιζα να παιρνω παιδια καθε πρωι με την εναρξη του ακαδ. ετους.Η ακομα καλυτερα να με μαζευει καποιος καθε πρωι απο τη σταση!Οποιος θελει-οποιοδηποτε απο τα δυο!- ας μου στειλει pm οταν ερθει εκεινη η ωρα.

@Noir Το ποδηλατο οντως βολευει-ειδικα αν διπλωνει οπως το δικο σου και μπορεις να το παιρνεις μεσα στο μετρο.Τι γινεται ομως οταν βρεχει και το νερο σου φτανει στο γονατο;;;!

Αυτό που λέτε με το ΕΜΠ (και θα μπορούσε να γίνει και με άλλα ιδρύματα) μου έχει περάσει από το νου... Το βασικό πρόβλημα είναι το εξής: Καθένας έχει διαφορετικό πρόγραμμα (συνήθως με διαφορά διώρων στην έναρξη ή την λήξη των μαθημάτων), οπότε είναι δύσκολο να συνεννοηθούν δυο ή τρια συγκεκριμένα άτομα ώστε καθημερινά να μοιράζονται αυτοκίνητο και έξοδα.

Βέβαια ακόμη κι αν ο μοιρασμός γινόταν για την μισή εβδομάδα, το όφελος θα ήταν αρκετό, παρόλα αυτά θα μπορούσε να γίνει και κάτι άλλο: Ένα είδος "κάρτας" (μερικών εκατοστών μήκους και πλάτους), που να μπορεί κανείς να τοποθετεί κατά βούληση (δηλ. αν και όποτε το θέλει) σε κάποιο σημείο του παρμπριζ (ώστε να είναι ευδιάκριτο), να είναι αναγνωρίσιμη (δηλ. να έχει συγκεκριμένο χρώμα ή κάτι τέτοιο, καθώς θα εκδίδεται από το ίδρυμα και θα το γνωρίζουν όλοι οι φοιτητές).

Αν το σκεφτείτε μπορεί να μην μένουμε όλοι στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο, αλλά με εξαίρεση το κέντρο της Αθήνας και τον Δήμο Ζωγράφου (που παρουσιάζει την μεγαλύτερη συγκέντρωση φοιτητών), οι φοιτητές είναι διάσπαρτοι σε όλα τα σημεία της πόλης (είτε μιλάμε για χονδρικές κατατμήσεις του Λεκανοπεδίου, όπως τα προάστια, είτε πιο ειδικά, π.χ. δήμους ή συνοικίες δήμων).

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως οδεύων κανείς με το αυτοκίνητο από τον τόπο διαμονής του, περνάει από αρκετές ενδιάμεσες περιοχές στις οποίες υπάρχουν φοιτητές.

Το σύστημα, λοιπόν, θα μπορούσε να συνιστά κάτι σαν "Ι.Χ. σε ρόλο μίνι λεωφορείων", ώστε να κατανεμηθεί ο φόρτος: Κανείς μπορεί να διστάζει να ξεκινήσει για τη σχολή όταν γνωρίζει ότι το μόνο που περιμένει είναι ένα ασυνεπές/σπάνιο λεωφορείο. Όταν όμως ξέρει ότι εκτός από το λεωφορείο μπορεί να πετύχει ενδιαμέσως 10 αυτοκίνητα με την κάρτα που ουσιαστικά σημαίνει "πάω προς ΕΜΠ" είναι διαφορετικά. Φυσικά σε αυτό παίζει έντονα η στατιστική (λόγω κατανομής των φοιτητών στην Αθήνα και ωρών προσέλευσής τους στη σχολή), που σημαίνει ότι κάποιοι μπορεί τελικά να παραμείνουν με την μοναδική διέξοδο του λεωφορείου, κάποιοι άλλοι να βρίσκουν συνάδελφο (που μέχρι τώρα δεν θα ήξεραν ότι πηγαίνει στη Σχολή ανάμεσα στα χιλιάδες αυτοκίνητα που περνάνε) ό,τι ώρα και να βγουν στον δρόμο!

Βέβαια υπάρχει και το ζήτημα της επιστροφής, καθότι μπορεί μεν όταν κανείς πηγαίνει προς τη σχολή να έχει κοινό προορισμό με τους υπόλοιπους, όταν όμως επιστρέφει τα πράγματα είναι πάλι ψιλοχαοτικά. Σε αυτήν την περίπτωση, θα μπορούσε αυτή η κάρτα να περιέχει μόνο μια λέξη ως προορισμό (π.χ. Ηλιούπολη, Ζεφείρι, Πειραιάς). Άλλωστε συχνά μόνο και μόνο ένα τμήμα της διαδρομής (το οποίο περιλαμβάνει λεωφορεία μέχρι κάποιον κεντρικό δρόμο ή μέχρι κάποιο μετρό) μπορεί να λειτουργεί ανασταλτικά στην χρήση μέσων μαζικής μεταφοράς.

Το μέτρο, φυσικά, αυτό, ενέχει "κινδύνους" (ποτέ δεν ξέρεις αν θα πέσεις σε κανέναν ανώμαλο που ψάχνεις φοιτητές/φοιτήτριες) και προϋποθέτει νοοτροπία (ότι δηλ. ο φοιτητής θα το θεωρεί φυσιολογικό ή δεν θα διστάζει να ζητήσει να επιβιβαστεί σε ένα αυτοκίνητο αγνώστου συναδέλφου του, ή αντίστοιχα ότι κανείς δεν θα έχει πρόβλημα να πάρει μαζί του κάποιον άγνωστο φοιτητή).

Πέραν, πάντως, από το καθαρά πρακτικό πρόβλημα της μεταφοράς και της ρύπανσης, θα είχε ενδιαφέρον από κοινωνικής σκοπιάς (γνωριμίες, κτλ.).

Φυσικά αυτό είναι ένα καθαρά θεωρητικό κατασκεύασμα και αφορά πληθυσμιακές ομάδες με μεγάλη a priori συνάφεια και προδιάθεση συμπάθειας (π.χ. φοιτητές, συναδέλφους μιας μεγάλης εταιρίας, κτλ.). Το πιο πιθανόν είναι να ακολουθήσουμε κομπογιαννίτικες μεθόδους τύπου "Ρώμη" με διόδια και λοιπά ημίμετρα τα οποία θα ισχύουν κατά τα γνωστά για μια-δυο βδομάδες το πολύ...


Υ.Γ.: Για την ιστορία, η ιδέα μου ήρθε από το γεγονός πως αφ' ενός έχω σκεφτεί πολλές φορές να σταματήσω στην στάση του 242 (όποτε έχω αυτοκίνητο) για να πάρω μαζί μου οποιονδήποτε, αλλά το θέμα είναι πως εγώ πάω από περιφερειακό, και όχι από μετρό. Αφ' ετέρου μου'χει περάσει πολλές φορές από το μυαλό (καθώς δεν περνάει τίποτα από λεωφορεία) να σηκώσω το χέρι μπας και πηγαίνει κάποιος προς τα Νότια, αλλά δεν είναι δουλειά να ρωτάς τον καθένα (αν σταματήσει κανείς, μπλοκάροντας την κυκλοφορία) για να τον ρωτήσει αν πηγαίνει προς κάποιο μέρος λες και είναι ταξιτζής.

Πριν μερικούς μήνες, σταματώντας σε περίπτερο δίπλα από στάση, μια γιαγιά μου ζήτησε να την πάω 2 χλμ παραπέρα για να γλιτώσει το τοπικό λεωφορείο. Δέχτηκα πρόθυμα. Την ίδια στιγμή τα 2-3 άτομα που ήταν στην στάση αποδοκίμασαν αδικαιολόγητα την πράξη μου λες και έκανα κάτι επικίνδυνο ή τρομερά λάθος!
Και μια προσωπική αλήθεια είναι ότι τις λίγες φορές που περνάω από Κατεχάκη με αμάξι, πάντα ψάχνω για γνωστές φάτσες στην στάση, αλλά μόνο για γνωστές φάτσες. Μια φορά σταμάτησα στο περίπτερο και βλέποντας το πλήθος ρώτησα 2-3 άτομα που ήταν στην άκρη αν πάνε ΕΜΠ και με κοίταξαν σαν εξωγήινο, τελικά δεν μπήκαν στο αμάξι. Από τότε δεν ξανά τόλμησα να κάνω τέτοιο "παράπτωμα" (!) και περιορίστηκα σε γνωστούς...

Τα ίδια αυτά άτομα είναι που δεν επιλέγουν να χρησιμοποιούν λεωφορείο... απλώς δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Αν μπορούσαν να αγοράσουν και να συντηρήσουν αυτοκίνητο να είσαι σίγουρος ότι δεν θα ξανάπαιρναν λεωφορείο. Το πιθανότερο, δε, είναι στην περίπτωση που περιγράφεις με την γριά να σταματούσαν δίπλα σου, να κατεβάζανε το παράθυρο, να αδειάζανε στο κάθισμά σου το τασάκι με τις γόπες από τα πούρα τους και να σε λέγανε αδερφή φεύγοντας με R'n'B στην διαπασσών

Γι'αυτό μίλησα για νοοτροπία... τέλος πάντων, κομπλεξικοί και είρωνες για πράγματα που προϋποθέτουν τετριμμένη λογική ή στοιχειώδη ευγένεια θα υπάρχουν πάντα

sparc έγραψε:Την ίδια στιγμή τα 2-3 άτομα που ήταν στην στάση αποδοκίμασαν αδικαιολόγητα την πράξη μου λες και έκανα κάτι επικίνδυνο ή τρομερά λάθος!

Μάλλον τη γιαγιά αποδοκίμασαν για την πράξη της που δεν ήξερε που έμπαινε

@ drcypher
Αυτο που γραφεις cypher για τη "καρτα" εινια πολυ καλη ιδεα, αν και ειναι λιγο ουτοπικο να εφαρομστει σε τοσο μεγαλη κλιμακα. Νομιζω αξιζει να προωθηθει ακομα και αν οι πιθανοτητες ειναι να "αποτυχει".  

Παντως για αρχη θα βοηθουσε να διαδοθει σαν ιδεα (φλύερ κανα συντομο κειμενακι στα αυτοκινητα που ειναι μεσα στο ΕΜΠ και φυσικα στο κοσμο που περιμενει στις στασεις) για πιο στοιχειωδεις αποστασεις και διαδρομες οπως μεταξυ πολυτεχνειου ( ή αλλο ιδρυμα/εταιρεια αν μιλαμε γενικοτερα) με καποιο σταθμο του μετρο ή καποια κεντρικη σταση λεοφωρειων. Σταδιακα μπορει κατι τετοιο να οδηγησει στο να πετυχει κατι πιο ευρυτερο οπως αυτο που περιγραφεις.

Παντως αμα δε γινει η αρχη με καποιες απαγορευσεις για εισοδο των αυτοκινητων σε ορισμενες περιοχες δε νομιζω να αλλαξουν πολλα πραγματα. Ισως κατι τετοιο να ειναι μια καλη αρχη για να βελτιωθουν και οι δημοσιες συγκοινωνιες.

@  nouvelle vague
το χειμωνα βαζω λασπωτητρες για να μη πεταγεται το νερο απο τα λαστιχα πανω μου, και ενα μπουφαν σχετικα αδιαβροχο. Το προβλημα ειναι καμια κρυμενη λακουβα απο τη βροχη.......

Φέτος η κίνηση έχει αυξηθεί πολύ. Προβλέπω να κάνω μια ώρα καθημερινά για μια απόσταση που θα έπρεπε να μου παίρνει το πολύ μισή ώρα. Η μόνη λύση για να αποσυμφορηθεί είναι να επεκταθεί το μετρό και για μας να δημιουργηθεί ένας κοινός σταθμός μετρό για Πολυτεχνείο - Πανεπιστήμιο γιατί το 242 δεν παλευέται το πρωί.. Στο Μέγαρο Μουσικής για τον Λαμπράκη και την πρεσβεία έφτιαξαν στάση ενώ είναι δίπλα ο Ευαγγελισμός, για μας τίποτα..
Τώρα που κατωχηρώθηκε το Π.Δ. ας θέσουμε αυτό σαν πρώτο αίτημα

Όσο για αυτό που γράφετε για το ένα άτομο σε κάθε αυτοκίνητο το σκέφτομαι και εγώ κάθε πρωί κατεβαίνοντας την Κηφισίας όπου όλοι είμαστε μόνοι στα αυτοκίνητα. Υπάρχει η ιδέα του carpooling, αλλά στην Ελλάδα το βλέπω δύσκολο να πιάνει..

http://en.wikipedia.org/wiki/Carpooling
http://www.carpooling.gr/

Το μετρό θα επεκταθεί, είναι προσχεδιασμένο. Το πρόβλημα της κυκλοφορίας όμως δεν είναι μόνο το πως θα πας στη σχολή. Πολλοί δεν παίρνουν τα βιβλία γιατί απλά δεν θέλουν να μπουν στον κόπο να ψάχνουν για τους εκδ. οίκους μέσα στο μποτιλιάρισμα.
Η ουσία είναι πως στην Ελληνική νοοτροπία, μιλώντας πάντα πλειοψηφικά, όσοι δεν έχουν αυτοκίνητο το ονειρεύονται γιατί έχει γαλουχηθεί η ιδέα πως είναι απαραίτητο για κάθε ολοκληρωμένο πολίτη (δεν υπάρχει ΜΜΕ που να μην χαρίζει 2 και 3 αυτοκίνητα, δεν είναι τυχαίο, είναι το πιο άμεσο όνειρο κάθε πολίτη) και όσοι έχουν αυτοκίνητο και ανακάλυψαν πόσο μπούρδες είναι τα ανωτέρω απλά συμβιβάζονται με την κίνηση και το πάρκινγκ και τα έξοδα και την συντήρηση, κ.ο.κ., μόνο και μόνο επειδή δεν θέλουν να γυρίσουν πίσω στα ΜΜΜ. Όταν μπαίνεις σε ένα λεωφορείο και δεν ακούς πουθενά Ελληνικά, υποσυνείδητα όλο το σύστημα λεωφορείων έχει χαρακτηριστεί ως μέσο δεύτερης κατηγορίας. Δύσκολα αφήνεις ένα προβληματικό μέσο που σε ευχαριστεί για ένα μέσο που δε σε ευχαριστεί.

Πιστεύεται πραγματικά, πως αν φτιαχτεί ένα μετρό στην πολ/λη, όσοι χρησιμοποιούν αυτοκίνητο, θα το παρατήσουν; Ίσως στην αρχή, ίσως για κάνα μήνα, ίσως, μέχρι την πρώτη φορά που θα βρέξει και θα γίνουν μούσκεμα.
Αν θέλουμε αλλαγές, δεν αρκούν έργα, πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία.
Κανείς δεν σταμάτησε να τρέχει στις εθνικές οδούς παρ' όλες τις χιλιάδες νεκρούς. Ωστόσο, μειώθηκαν τα ατυχήματα, αφού φτιάξαμε καλύτερους δρόμους. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, όχι μόνοι τους.
Το μόνο σύστημα που έχει δουλέψει για το ξεβόλεμα είναι οποιοδήποτε ανταποδοτικό. Με άλλα λόγια, το να χτιστεί το μετρό είναι αναγκαίο και θα γίνει, για να γίνει όμως, πρώτη επιλογή, χρειάζονται κίνητρα ισχυρότερα από την διατήρηση της ιδιωτικότητας, της ρουτίνας και της συνήθειας. Τα διόδια είναι ένα τέτοιο μέτρο. "Με την συγκοινωνία δεν πληρώνεις", αρκεί βέβαια να διαφημιστεί με ανάλογο τρόπο. Ένα άλλο μέτρο θα ήταν έκπτωση στα καύσιμα (ή άλλα είδη, όπως με την ανακύκλωση και τα σούπερ μάρκετ) με κάποιο μεγάλο σύνολο κουπονιών που αποκτώνται με την χρήση των ΜΜΜ, ακούγεται ειρωνικό αλλά δουλεύει.