ΣΕΜΦΕ forum

Στο   http://www.freerice.com μπορείτε να παίξετε ένα παιχνίδι με (αρκετά δύσκολες) αγγλικές  λέξεις. Για κάθε σωστή λέξη που θα βρίσκετε, δωρίζετε 10 κόκκους ρυζιού στον πληθυσμό του τρίτου κόσμου, μέσω του ΟΗΕ.
Το site  άνοιξε στις 7/10/2007 και μέχρι σήμερα οι "εισφορές" είναι
1,897,053,670 κόκκοι...(πολύ λίγο μέχρι στιγμής φυσικά, αλλά αν το "παιχνίδι" συνεχιστεί και συνεχίσουν να αυξάνονται με αντίστοιχο ρυθμό οι παίκτες , μπορούν έτσι να επισιτίζονται ολόκληροι οικισμοί)  Αυτό γίνεται δυνατό με τους σπόνσορες που διαφημίζονται στο site.
Προσωπικά είμαι αρκετά καχύποπτη ή  τουλάχιστον δύσπιστη με τέτοιου είδους κινήσεις, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει κανείς τίποτα να χάσει παίζοντας, το αντίθετο μάλιστα, αφού το παιχνίδι σε βοηθά να πλουτίσεις σημαντικά το λεξιλόγιό σου στα αγγλικά!!
Και αν είναι αλήθεια όλα αυτά για την προσφορά του ρυζιού, με 3' ή 4' παιχνιδιού μπορείς να προσφέρεις ένα γεύμα σε έναν άνθρωπο που το χρειάζεται...

Δεν ξέρω αν ισχύει, πάντως είναι καλό παιχνιδάκι!

re sy einai apisteyta palouki.Mono me lexiko dipla kai an

Έτσι, όμως, τους δίνουμε λίγο φαΐ ακόμα, για να συνεχίσουν να επιβιώνουν σ'αυτήν την άθλια κατάταση. Τους χαρίζουμε 10 σπόρους ακόμα, για να συνεχίσουν να ζουν και να παράγουν για μας προϊόντα σε εξευτελιστικές τιμές.

Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ να πάμε να τους σκοτώσουμε! Αλλά κάτι καλύτερο που έχουμε να κάνουμε (όχι εμείς σαν άτομα, αλλά σαν ανεπτυγμένος κόσμος) είναι να σταματήσουμε την εκμετάλλευση του πλούτου τους. 'Η να τους δωρίσουμε τεχνολογία και την κατάλληλη εκπαίδευση, ώστε να μπορέσουν να την χρησιμοποιήσουν, να τους δώσουμε πίσω αξίες που, κατά την διάρκεια της Ιστορίας, τους έχουμε πάρει. Να τους δώσουμε, τέλος πάντων,  τα εφόδια για να μπορέσουν να χτίσουν έναν πολιτισμό (δεν θέλω να πω "κράτος") που να είναι ικανός να στηριχτεί στα δικά του πόδια και δεν θα εξαρτάται από τις δικές μας δωρεές.

Αυτά τα λες εκ του ασφαλούς.

Αν είχες να διαλέξεις ανάμεσα στο να πας στη σχολή ή να πας να δουλέψεις για να έχεις κάτι να φας το μεσημέρι, τι θα διάλεγες;

Παιδιά. αν χάνετε συνέχεια πέφτει το επίπεδο και έχει πιο εύκολες μετά. Αν απαντάτε σωστά δίνει πιο δύσκολες, οπότε είναι απλά θέμα χρόνου

Μην ανησυχείτε για το επίπεδο. Σε ένα εικοσάλεπτο μάζεψα 2500 και έχω πάρα πολλά χρόνια να ασχοληθώ με μη επιστημονικό αγγλικό κείμενο.

...

Αλλά κάτι καλύτερο που έχουμε να κάνουμε (όχι εμείς σαν άτομα, αλλά σαν ανεπτυγμένος κόσμος) είναι να σταματήσουμε την εκμετάλλευση του πλούτου τους. 'Η να τους δωρίσουμε τεχνολογία και την κατάλληλη εκπαίδευση, ώστε να μπορέσουν να την χρησιμοποιήσουν, να τους δώσουμε πίσω αξίες που, κατά την διάρκεια της Ιστορίας, τους έχουμε πάρει. Να τους δώσουμε, τέλος πάντων,  τα εφόδια για να μπορέσουν να χτίσουν έναν πολιτισμό (δεν θέλω να πω "κράτος") που να είναι ικανός να στηριχτεί στα δικά του πόδια και δεν θα εξαρτάται από τις δικές μας δωρεές.

Έχεις απόλυτο δίκιο, αλλά δεν βλάπτει να  δώσουμε και μια μικρή υλική βοήθεια σε πρώτη φάση(αν δεχτούμε ότι όντως η βοήθειά μας φτάνει σε αυτούς που τη χρειάζονται) .Δεν μπορούμε εμείς να σώσουμε τον κόσμο.
Η εκμετάλλευση του πλούτου των χωρών του Τρίτου κόσμου (π.χ. ο καφές και τα πορτοκάλια της Νότιας Αμερικής, ο χρυσός και τα διαμάντια της Αφρικής)είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, είναι ένα πραγματικό γεγονός και σαν μεμονωμένα άτομα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτο. Μάλιστα , κάθε φορά που πίνουμε ένα φλιτζάνι καφέ ή αγοράζουμε ένα χρυσό κόσμημα, συμμετέχουμε και εμείς στην εκμετάλλευση αυτή, γιατί τα προιόντα αυτά έχουν παραχθεί υπό άθλιες συνθήκες εργασίας και έναντι εξευτελιστικών μισθών, που μετα βίας φτάνουν για επιβίωση, ενώ οι μεσάζοντες "μοσχοπουλάνε" τα προιόντα αυτά στο δυτικό κόσμο. Η εναλλακτική που έχουμε είναι να μπουκοτάρουμε τα προιόντα αυτά, σπρώχνοντας τους ανθρώπους που τα παράγουν σε βέβαιο θάνατο από ασιτία.
Σε επίπεδο μεγάλων διεθνών οργανισμών, μπορεί πράγματι να γίνονται προσπάθειες για προσφορά εκπαίδευσης, κατάρτισης κλπ σε ανθρώπους του Τρίτου κόσμου ώστε να μπορούν να είναι αυτάρκεις, αλλά είμαστε πολύ μακριά από την πλήρη υλοποίηση αυτού του στόχου! Πόσο μάλλον στις δυνατότητές μας αν είμαστε μεμονωμένοι πολίτες!( εκτός αν είμαστε ιεραπόστολοι ή μέλη των γιατρών χωρίς σύνορα!)
Οπότε γιατί να μη δώσουμε τουλάχιστον κάτι τόσο δα μικρό, αντί να μένουμε εντελώς απαθείς??

Angeliki έγραψε:Οπότε γιατί να μη δώσουμε τουλάχιστον κάτι τόσο δα μικρό, αντί να μένουμε εντελώς απαθείς??

Γιατί είναι μια εκτονωσούλα που σου δίνει την αίσθηση ότι έχεις κάνει κάτι, ψυχολογικά έχεις εκπληρώσει ένα χρέος, ενώ δεν είναι έτσι. Μακροπρόθεσμα αυτή η κίνηση σε κάνει πιο απαθή και αδρανή απέναντι στο πρόβλημα, με αντιστάθμισμα μια μηδενική συμβολή που πιο πολύ οφελεί μια διαφημιστική παρά τα παιδάκια του τρίτου κόσμου. Τέλος πάντων, δεν είναι μάλλον ο χώρος να σχολιάσουμε την ντροπή της (διαφημιστικής) φιλανθρωπίας, οπότε διασκεδάστε το παιχνιδάκι χωρίς να το συνδυάζετε με κάτι θεάρεστο ή ηθικό (ή κάτι τέτοιο)

drcypher, δεν αναφέρθηκα σε τίποτα "θεάρεστο ή ηθικό".
Αναφέρθηκα με καθαρά ρεαλιστική διάθεση σε ένα  πρόβλημα υπαρκτό.

αυτή η κίνηση σε κάνει πιο απαθή και αδρανή απέναντι στο πρόβλημα.

...Mε ποιο τρόπο???
..και αφού είσαι τόσο επικριτικός, τι παραπάνω πιστεύεις ότι θα έπρεπε (και θα μπορούσε )να κάνει ένας πολίτης ώστε να μην είναι "απαθής και αδρανής"?
'Η τι κάνεις εσύ γι'αυτο?

Μόνο εγώ έχω την εντύπωση οτι είναι 100% ψέμματα;
Μου θυμίζει πολύ τα πολυαγαπημένα μας chain mails "για κάθε έναν που στέλνεις αυτό το mail, 3 cent μπαίνουν στον λογαριασμό υπέρ των αγριοκατσαρίδων της Μαλαισίας"

HD, το ξέρω ότι τα λεω εκ του ασφαλούς. Δε νομίζω οι άνθρωποι στην Αφρική να μην δεχτούν το ρίζι, από τη στιγμή που το'χουν ανάγκη. Και αν ήμουν στη θέση τους, το ίδιο θα'κανα.

Επειδή, όμως, τελικά δεν είμαι στη θέση τους, οπότε έχω την πολυτέλεια να κοιτάζω κι άλλα θέματα εκτός απ'αυτό της επιβίωσής μου, μετά από σκέψη καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αυτή η κίνηση προσφοράς ριζιού σε τριτοκοσμικές χώρες είναι επιφανειακά μόνο καλή πράξη.
Πίσω από τις "καλές προθέσεις" του ΟΗΕ για βοήθεια, βρίσκονται άλλες όχι τόσο καλές. Αυτές των πρωτοκοσμικών εταιριών που έχουν πλουτίσει εκμεταλλευόμενοι τον τρίτο κόσμο. Τους ρουφάνε ό,τι έχουν και δεν έχουν και μετά, υπό τον όρο "ανθρωπιστική βοήθεια" τους δίνουν πίσω μερικά ψίχουλα, όχι επειδή τους λυπούνται, ούτε για την ψυχή της μάνας τους, αλλά επειδή έτσι θα διαφημιστούν και θα βγάλουν την καλή φήμη μίας (ντεμέκ) ανρθωπιστικής εταιρείας που νοιάζεται για την ανθρωπότητα και την φτώχεια κλπ  Και ποιος ξέρει πόσοι από τους κόκκους ριζιού που θα μαζευτούν θα δοθούν τελικά και δεν θα τους πάρουν οι διαφημιζόμενες εταιρείες σε μορφή χρημάτων...

Angeliki έγραψε:...Mε ποιο τρόπο???

Όντως, αυτή η κίνηση σε κάνει πιο αδρανή απέναντι στο πρόβλημα, γιατί έχεις την συνείδησή σου (και καλά) καθαρή, ότι βοήθησες όσο μπορούσες σαν άτομο. Αντιθέτως, όμως, αυτό που έχεις κάνει είναι να βοηθήσεις τις ήδη υπερπλούσιες εταιρίες να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο εκμεταλλευόμενοι ακόμα περισσότερο τον τρίτο κόσμο. Αυτή είναι η δική μου οπτική, τουλάχιστον.

Angeliki έγραψε:Οπότε γιατί να μη δώσουμε τουλάχιστον κάτι τόσο δα μικρό, αντί να μένουμε εντελώς απαθείς??

Έχω την εντύπωση, ότι μ'αυτήν σου την φράση αναίρεσες τα προηγούμενα που είχες γράψει στο post σου.

Σε τέτοιες περιπτώσεις η προσφορά ρυζιού (αλήθεια τι μάρκας?),δημιουργεί κάποιες απορίες.
Μία απο αυτές είναι γιατί να μην δώσουν το ρύζι δίχως τη συμμετοχή του κόσμου?Ποιος ο λόγος να μπούμε σ'αυτήν τη διαδικασία?
Δεν αλλάζει κάτι.Ο κόσμος δεν προσφέρει λεφτά (όπως σε ένα τηλεμαραθώνιο για παράδειγμα) ώστε να καθίσταται απαραίτητη η συμμετοχή του.
Επομένως δεν υπάρχει ουσιαστική συνεισφορά.
Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση δεν υπάρχει,καθώς δεν παρατήρησα αναλυτικές αναφορές για την κατάσταση στις τριτοκοσμικές χώρες.Το μόνο που γράφει είναι οτι έτσι θα βοηθήσουμε να αντιμετωπιστεί η πείνα και η έλλειψη φαγητού σ'αυτές τις περιοχές.
Τίποτα το ουσιαστικό δηλαδή.Λες και δεν ξέρουμε ήδη οτι εκεί πεινάνε.
Το θέμα είναι να γίνεται ουσιαστική ενημέρωση,η οποία να προκαλεί το ενδιαφέρον μας (παπάρια δηλαδή,τίποτα δε γίνεται).
Συνεπώς,καμία τέτοιου είδους προσπάθεια δεν επιφέρει αποτέλεσματα,ούτε είναι αθώα.
Παρατηρήστε και τις διαφημίσεις στο site και θα καταλάβετε.Η συμμετοχή του κόσμου είναι απαραίτητη,γι'αυτόν ακριβώς το λόγο.
Όσο πιο πολλά "χτυπήματα" έχει ένα site,τόσες περισσότερες εταιρείες θα θελήσουν να διαφημιστούν.Σαν την τηλεθέαση ενός τηλεοπτικού προγράμματος,σαν την ακροαματικότητα ενός ραδιοφωνικού προγράμματος.
Ακόμα και αν τελικά δίνουν και βράζουν ρύζια με βάση τη συμμετοχή και τις απαντήσεις,πάλι λαμογιά είναι αφού όπως προανέφερα,αν θες να προσφέρεις κάντο αφιλοκερδώς,δε χρειάζεται να στήνεις αυτό το παιχνίδι...

Και ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ:

Η εκμετάλλευση του πλούτου των χωρών του Τρίτου κόσμου (π.χ. ο καφές και τα πορτοκάλια της Νότιας Αμερικής, ο χρυσός και τα διαμάντια της Αφρικής)είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, είναι ένα πραγματικό γεγονός και σαν μεμονωμένα άτομα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτο. Μάλιστα , κάθε φορά που πίνουμε ένα φλιτζάνι καφέ ή αγοράζουμε ένα χρυσό κόσμημα, συμμετέχουμε και εμείς στην εκμετάλλευση αυτή, γιατί τα προιόντα αυτά έχουν παραχθεί υπό άθλιες συνθήκες εργασίας και έναντι εξευτελιστικών μισθών, που μετα βίας φτάνουν για επιβίωση, ενώ οι μεσάζοντες "μοσχοπουλάνε" τα προιόντα αυτά στο δυτικό κόσμο. Η εναλλακτική που έχουμε είναι να μπουκοτάρουμε τα προιόντα αυτά, σπρώχνοντας τους ανθρώπους που τα παράγουν σε βέβαιο θάνατο από ασιτία.

Η εκμετάλλευση ,συμφωνώ και επαυξάνω ότι ΥΠΑΡΧΕΙ.
Και είναι σκληρή,αδυσώπητη &γενικευμένη.Και θα συνεχίσει να συμβαίνει.

Όντως, αυτή η κίνηση σε κάνει πιο αδρανή απέναντι στο πρόβλημα, γιατί έχεις την συνείδησή σου (και καλά) καθαρή, ότι βοήθησες όσο μπορούσες σαν άτομο. Αντιθέτως, όμως, αυτό που έχεις κάνει είναι να βοηθήσεις τις ήδη υπερπλούσιες εταιρίες να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο εκμεταλλευόμενοι ακόμα περισσότερο τον τρίτο κόσμο. Αυτή είναι η δική μου οπτική, τουλάχιστον.

Επειδή το πρόβλημα είναι τεράστιο&δεν επιλύεται ριζικά θα πρέπει να κατακρίνουμε κάθε  μικρή προσπαθειούλα που γίνεται προς μια θετική κατεύθυνση?!Από την αρχή είπα ότι είμαι &εγώ δύσπιστη με όλα αυτά. Άλλο δυσπιστία όμως, και άλλο να κατακρίνεις ελαφρά τη καρδία κάθε προσπάθεια που γίνεται, και μάλιστα χωρίς να έχεις χειροπιαστές αποδείξεις.Γιατί τόσος αρνητισμός??
Το να κάνεις κάτι πολύ μικρό επειδή δεν μπορείς να κάνεις κάτι μεγάλο ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΘΙΣΤΑ ΑΔΡΑΝΗ.
Το να το παίζεις  κυνικός και ψυλλιασμένος -ότι και καλά "δεν πιάνεσαι κορόιδο" από τέτοιες δραστηριότητες μήπως απλά είναι ένας γρήγορος τρόπος να ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΣΟΥ και να βγεις και από πάνω?
Και εν πάσει περιπτώσει, κατά τη γνώμη σας, τι πρέπει να κάνει κάποιος για να είναι είναι πραγματικά "μη-αδρανής"? Τρομοκρατική επίθεση κατά  του ΟΗΕ???!!!

Angeliki έγραψε:
Οπότε γιατί να μη δώσουμε τουλάχιστον κάτι τόσο δα μικρό, αντί να μένουμε εντελώς απαθείς??

Έχω την εντύπωση, ότι μ'αυτήν σου την φράση αναίρεσες τα προηγούμενα που είχες γράψει στο post σου.

Κάνεις λάθος.

Η ιστορία είναι λίγο "να σε κάψω Γιάννη να σ' αλείψω μέλι". Θεωρώ ότι η φιλανθρωπία ως νοοτροπία και πράξη (τουλ. σήμερα) είναι από τα πιο χυδαία και καλοστημένα θέατρα. Και εξηγούμαι: Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν όλα αυτά τα προβλήματα στις "χώρες του τρίτου κόσμου" είναι επειδή οι "ανεπτυγμένες" χώρες τις εκμεταλλεύονται με ποικίλλους καταστροφικούς τρόπους (βιολογικά πειράματα στον πληθυσμό, εργατική/παιδική εκμετάλλευση, πρόκληση εμφυλίων πολέμων/παρέμβαση στα εσωτερικά τους, κλοπή ορυκτού πλούτου, καταστροφή/κλοπή εν γένει φυσικών πόρων, κλπ.).

Η ιστορία αυτή γίνεται από επιχειρήσεις των "ανεπτυγμένων" οι οποίες ξεζουμίζουν τέτοιες χώρες (είτε το έμψυχο είτε το άψυχο δυναμικό τους) και πλουτίζουν πουλώντας τα κλοπιμέα σε μας, τους "ανεπτυγμένους" καταναλωτές. Όταν καθημερινά δέχεσαι να αγοράζεις και να καταναλώνεις προϊόντα που έχουν έρθει από τέτοιου είδους ενέργειες, τότε (συνειδητά ή μη) συμβάλλεις σημαντικά στο να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση.

Πάμε, τώρα, στην αντίδραση: Είναι φυσικό πως πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα αντιδρά σε αυτές τις απάνθρωπες πρακτικές των εταιριών, και θα προσπαθεί να ξεσηκώσει τον κόσμο. Και όσο κι αν είμαστε γεννημένοι καταναλωτές, έχουμε λίγο-πολύ μέσα μας αισθήματα ευθύνης και συμπόνοιας ή αλληλεγγύης. Ο μόνος τρόπος για να μην εξεγερθεί ο κόσμος είναι να του δίνεις την αίσθηση πως δεν συμπεριφέρεται εντελώς ως ζώο. Δηλ. να του δίνεις ένα λόγο να πιστεύει πως η αγριότητα των εταιριών που νομιμοποιεί μέσω της αγοράς προϊόντων τους αντισταθμίζεται από δικές του κινήσεις "φιλανθρωπίας".

Φτάνουμε, λοιπόν, σε αυτήν την πρακτική που μπορείς να την ερμηνεύσεις και ως "ο ανώτερος/ανεπτυγμένος άνθρωπος ως φίλος του ζωανθρώπου/τριτοκοσμικού ανθρώπου" (κάτι σαν την φιλοζωία). Εκεί τι γίνεται ακριβώς; Μήπως οι εταιρίες (οι ίδιες που κάνουν αυτά που ανέφερα ή άλλες που απλώς συμμετέχουν και επικροτούν αυτόν τον κύκλο/σύστημα) βγάζουν λεφτά από τις τράπεζες και τα μοιράζουν για να ανακουφιστεί ο κόσμος που "βασανίζουν"; Όχι... σε καμία φιλανθρωπία δεν γίνεται αυτό. Γιατί τότε θα μπορούσαν κατ' ευθείαν να πληρώνουν ανθρώπινους μισθούς, ασφάλεια, περίθαλψη, κλπ.... Υπάρχει, λοιπόν, μια διαφορά, που είναι και ο λόγος για τον οποίον επιλέγουν την έμμεση "προσφορά" από την άμεση εκτέλεση των υποχρεώσεών τους: ότι έχουν και πάλι κέρδος.

Αν εγώ ως επιχείρηση έπρεπε να πληρώνω π.χ. 100 δολλάρια για έναν εργαζόμενό μου στον τρίτο κόσμο (ή για μια ζημιά που κάνω στο περιβάλλον της αφρικής, κλπ), πληρώνω 10 και το αποτέλεσμα της εργασίας του πουλάω στους "ανεπτυγμένους" 150. Μετά διοργανώνω (με την αρωγή φαρισαϊκών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ) φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ή καμπάνιες στις οποίες διαφημίζομαι ακόμα περισσότερο (και ως φιλάνθρωπος πλέον) στα καταναλωτάκια, οδηγούμενος σε ένα εξτρά "φιλανθρωπικό" κόστος της τάξης των 5 δολλαρίων (τρίχες). Φυσικά έχω βγάλει ήδη 50 από την διαφήμιση, αλλά αυτό είναι μια μακρινή σκέψη που οι περισσότεροι αγνά σκεπτόμενοι θα θεωρήσουν θεωρία συνωμοσίας.

Τις περισσότερες φορές, δε, την φιλανθρωπία δεν την εφαρμόζουν καν έτσι. Κάνουν π.χ. μια συναυλία ή ένα event στο οποίο προσκαλούν καλλιτέχνες που παίζουν "αφιλοκερδώς". Αυτό είναι διαφήμιση για τους καλλιτέχνες και τους "χορηγούς" (παρόλο που τελικά δεν βάλανε τίποτα από την τσέπη τους, ούτε για τη διαφήμιση ούτε για τον τρίτο κόσμο) και φυσικά τα λεφτά πάλι τα βάζουν οι καταναλωτές.

Αν θεωρείς πως οποιοσδήποτε από τους "φιλάνθρωπους" ζημιώνεται έστω και ένα ευρώ σε όλες αυτές τις φιέστες απατάσαι. Αν αισθάνεσαι ότι κάνεις πράγματι "κάτι" με το να μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία, τότε αποδεικνύεις πως έχουν πετύχει (δηλ. σε έπεισαν πως τα πράγματα μπορούν να παρουσιαστούν/φανούν ρόδινα). Ο σπόνσορας είναι κατά κανόνα αυτός που οφείλεται για ό,τι περνάνε αυτοί που νομίζεις ότι ευεργετείς (ενώ στην ουσία δίνεις άλλοθι στους δυνάστες τους), και η φιλανθρωπία είναι ένας περίτεχνος και ταυτόχρονα χυδαίος τρόπος για να φανούν όμορφα στον καλοπροαίρετο (ή αφελή). Σε τελική ανάλυση τον εκτονώνουν και αδρανοποιούν/απονευρώνουν...

Θες τη δική μου (αντι)πρόταση; Πολλές οργανώσεις βγάζουν στοιχεία για πολυεθνικές που είτε ζημιώνουν το περιβάλλον είτε υιοθετούν πρακτικές όπως η παιδική εργασία, η καταστρατήγηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή του εργατικού δικαίου σε χώρες του τρίτου κόσμου. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πάψεις να αγοράζεις οτιδήποτε απ' αυτούς (σε μεγαλύτερα κλίμακα αυτό λέγεται μποϋκοτάζ).

Όλα τα εγκλήματα που έχουν αφορμή και στόχο το κέρδος συνεχίζονται όσο υπάρχει κέρδος. Και με τις φιλανθρωπίες δεν σταματάς τον κύκλο, τον ενισχύεις και τον εξωραΐζεις. Καλό είναι λοιπόν να καταλάβουμε πως (δυστυχώς ή ευτυχώς) την λύση δεν θα την δώσουμε ως "φιλεύσπλαχνοι" άνθρωποι (ντροπή) αλλά ως συνειδητοποιημένοι καταναλωτές

drcypher, συμφωνώ με όσα λες περί εκμετάλλευσης των πολυεθνικών και μάλιστα σ'αυτό αναφέρθηκα, αν και πολύ πιο συνοπτικά απ'ότι εσύ ,στα προηγούμενα  posts μου. Είμαι της γνώμης όμως, ότι το μπουκοτάζ δεν λύνει καθόλου το πρόβλημα, το αντίθετο μάλιστα: αν μειωθούν οι πωλήσεις των προιόντων από τις τριτοκοσμικές χώρες, ναι μεν θα χάσουν τεράστια κέρδη οι πολυεθνικές, αλλά οι άνθρωποι που τα παράγουν θα οδηγηθούν στην ασιτία με μαθηματική ακρίβεια.Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν κανένα άλλο πόρο για να ζήσουν!"Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα " δηλαδή. Είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι αν μειωθούν οι πωλήσεις των προιόντων από τις τρίτες χώρες οι πολυεθνικές θα πληρώνουν περισσότερο τους παραγωγούς για τις πρώτες ύλες ?!! Αν μειωθεί η ζήτηση τότε είναι που οι παραγωγοί θα παίρνουν ακόμα λιγότερα ψίχουλα για τα προιόντα τους.
Φυσικά και πολλές φιλανθρωπικές κινήσεις στοχεύουν να ρίξουν στάχτη στα μάτια των καταναλωτών. Φυσικά και οι πληθυσμοί του τρίτου κόσμου θα είναι πάντα τα θύματα και οι πολυεθνικές οι εκμεταλλευτές. Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει να δεχτούμε και με βάση αυτό να κάνουμε ό,τι είναι εφικτό.Αν μπορούμε να συνεισφέρουμε έστω και στο να
επιστραφεί το 1/1000000 από αυτά που έχει καταχραστεί ο δυτικός κόσμος στις αναπτυσσόμενες χώρες , ας το κάνουμε. Γιατί το 1000000 θα το έχουμε καταχραστεί έτσι & αλλιώς.
'Ενα παράδειγμα: τα καλλυντικά της THE BODY SHOP. Η εν λόγω -αρχικά βρετανική, στη συνέχεια πολυεθνική- φίρμα διαθέτει στην αγορά φυτικά καλλυντικά εδώ και πάνω από 25 χρόνια , έχει 1000δες παραρτήματα σε όλο τον κόσμο και κατάφερε να εδραιωθεί στο χώρο της αγοράς επειδή ήταν από τις πρώτες που υποστήριξαν ότι για τα προιόντα της δεν γίνονται πειράματα σε ζώα. Σήμερα διαφημίζει το λεγόμενο fair-trade για ορισμένα από τα προιόντα της. Δηλαδή: Επειδή για τα καλλυντικά της χρησιμοποιεί φυτικά έλαια /καρπούς από διάφορα εξωτικά δέντρα &φυτά που προμηθεύεται από τριτοκοσμικές χώρες, διαφημίζει ότι πληρώνει δίκαιες τιμές στους φτωχούς αγρότες αυτών των περιοχών βοηθώντας τους να εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, να χτίσουν σχολεία κλπ. Φυσικά όλο αυτό αποτελεί εξαιρετική διαφήμιση για την εν λόγω εταιρεία , που συνεχίζει να πολλαπλασιάζει τις πωλήσεις και βέβαια τα κέρδη της. Είναι φυσικό στόχος μιας επιχείρησης να είναι το κέρδος και όχι η φιλανθρωπία!!
Αν όμως πράγματι κάποιοι άνθρωποι βοηθιούνται έστω και ελάχιστα, γιατί να κατακρίνουμε την προσπάθεια αυτή, και μάλιστα όταν τα προιόντα αυτά δεν είναι καθόλου ακριβότερα από αντίστοιχα άλλων εταιρειών? Οι πολυεθνικές έτσι &αλλιώς πλουτίζουν, οι αγρότες έτσι &αλλιώς υποφέρουν αυτό θα συνεχίζεται.Αφού μπορούμε να κάνουμε κάτι καλό, απειροελάχιστο ίσως, αλλά τουλάχιστον κάτι, ας το κάνουμε.

Τώρα, για το συγκεκριμένο site που πρότεινα, νομίζω ότι είναι αρκετά μετριοπαθές, και αναφορικά με την ποσότητα βοήθειας που υπόσχεται αλλά και σε σχέση με τα ονόματα που πάρα πολύ διακριτικά διαφημίζονται εκεί.Δεν φαίνεται να έχει στόχο κανένα κέρδος.Και τέλος, ένα παιχνιδάκι με αγγλικές λέξεις καλό θα έκανε σε οποιονδήποτε.