Καλό είναι να μην ξεχνάμε
Δημοσιεύτηκε: Τρί Φεβ 19, 2008 2:13 am
6 μήνες έχουν περάσει και λίγοι τους θυμούνται. Τώρα μετά τις φωτιές βιώνουν και τα χιόνια. Με αφορμή αυτό το υπέροχο άρθρο της Έλενας Ακρίτα ήθελα να υπενθυμίσω τις πυρκαγιές της πελοπονήσσου και της εύβοιας τα όσα έταξαν οι πονόψυχοι ηγέτες και τα όσα τελικά έγιναν. Καλό είναι να έχουμε μνήμη και να θυμόμαστε αν δεν θέλουμε κάποια στιγμή να ξεχάσουν και μας. Ο λαός έχει αρχίσει σιγά σιγά να ξυπνάει αλλά για να γυρίσει ο ήλιος (όχι του πασόκ αυτός πάει έδυσε) θέλει δουλειά πολλή. Ντροπή σε όλους μας μα πιο πολύ σ εκείνους...
αρθρο της Ελενας Ακριτα
ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ που ενοχλώ, αλλά τι μου ΄ρθε τώρα και θυμήθηκα η τρελή τις πυρκαγιές του καλοκαιριού. Πες το διαστροφή, πες το πανασχέτου, αλλά έτσι όπως έβλεπα την καταιγίδα να μαστιγώνει το τζάμι, αναρωτήθηκα πώς τη βγάζουν μες στο μαύρο ψοφόκρυο οι πυροπαθείς της Πελοποννήσου. Όλοι εκείνοι που μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα είδαν σπίτι, βιος και ζωή να γίνονται στάχτη, παρελθόν και ανάμνηση.
Ειλικρινά, χίλια συγγνώμη που ενοχλώ. Ξέρω πολύ καλά πως έχουμε πιο σοβαρά ζητήματα να σκεφτούμε. Τα ελληνικά δικαστήρια θα επιδικάσουν τα 23.000 για τα παιδιά της κυρίας Βατίδου; Θα μας εκπροσωπήσει η Καλομοίρα ή ο Μαρτάκης στον Μέγα του Γένους Θεσμό; Φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα και κάθομαι τώρα εγώ κι ασχολούμαι με ντεμοντέ και παρωχημένα. Ποιος θυμάται τις πυρκαγιές; Ποιος την καταστροφή, ποιος τα θύματα;
Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ και θα μας κάτσει το σουφλέ στο φούρνο. Αλλά τι γίνεται, ρε μάγκες, κατά κει μεριά; Αν δεν με απατά η μνήμη (του ελέφαντα), η κυβέρνηση δεν είχε τάξει τότε την Άρτα με τα Γιάννενα στις πυρόπληκτες περιοχές;
ΘΑ ΞΕΚΙΝΟΥΣΕ και καλά από τα 3.000 ευρώ (που τα έπαιρνες απλώς με το που χαμογελούσες στον ταμία της τράπεζας) και μετά θα προχώραγε ακάθεκτη σε τρελές χλιδές και σούπερ μεγαλεία. Τι σπιταρόνες θα έχτιζε! Τι επαύλεις, τι ανάκτορα, τι παλάτια, τι τζακούζι και θερμαινόμενες πισίνες. Άσε πια τις οικοσκευές στα νοικοκυριά. Όλα στην κουζίνα εντοιχισμένα από μαόνι και γρανίτη, χαρά μου! Και το Υπουργικό Συμβούλιο θα κένταγε σεμενάκια με τα χρυσά του τα χεράκια για να στολίσει την Ρlasma τη 42άρα που θα χάριζε ως πακέτο με το Ηome σινεμα στον κάθε πυροπαθή.
Πέρα από πλάκα, έγινε κάτι από της Παναγιάς τα μάτια που έταξε προεκλογικά αυτή η κυβέρνηση; Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ, αλλά τον απολογισμό της Κόλασης τον διάβασε κανείς; Γιατί το γραφείο Ελλάδας του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF) σε συνεργασία με το Εργαστήριο Δασικής Διαχείρισης και Τηλεπισκόπησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου τον έδωσε στη δημοσιότητα.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, η καμένη πελοποννησιακή γη φτάνει τα 1.772.654 στρέμματα. Από αυτά, πάνω από τα μισά (το 55%) ήταν δάση και φυσικές εκτάσεις, 781.043 στρέμματα γεωργικές εκτάσεις και καλλιέργειες, 16.432
στρέμματα τεχνητές επιφάνειες (σε απλά ελληνικά, δρόμοι, σπίτια, το βιος του κοσμάκη, τέλος πάντων.) Από αυτά, περισσότερα από 300.000 στρέμματα υπόκεινται στο καθεστώς προστασίας του δικτύου Νatura 2000.
Στον Ταΰγετο 86.542 καμένα στρέμματα. Στον Πάρνωνα 45.066 στρέμματα. Παραδομένο στις φλόγες και το 1/3 του φαραγγιού του Βουραϊκού. Στο δάσος στη λίμνη Καϊάφα κάηκαν 7.577. Στην Ολυμπία το 1/5 της περιοχής και πάει λέγοντας.
Γράφει η έκθεση:
«Η σπάνια βιοποικιλότητα της περιοχής επλήγη σε μεγάλο βαθμό. Τόσο τα ενδημικά είδη της χλωρίδας όσο και της πανίδας υπέστησαν σοβαρό πλήγμα. Ωστόσο, δεν ανησυχούμε για το τι θα κάνει, από δω και πέρα η Φύση, αλλά ο Άνθρωπος». Έλα μου, φως μου, που κι εγώ για τον ίδιο λόγο ανησυχώ. Η Φύση η καψερή τι να σου κάνει; Στο χέρι της είναι; Η Φύση υφίσταται, δεν πράττει. Η Φύση είναι το θύμα, όχι ο θύτης.
ΚΑΙ ΜΙΛΩΝΤΑΣ για θύματα- χίλια συγγνώμη που ενοχλώ, αλλά τα θύματα τα θυμάται κανείς;
Κάπου ογδόντα άτομα, ογδόντα ανθρώπινες ψυχές, ογδόντα ζωές έγιναν παρανάλωμα του πυρός! Τους θυμάται κανείς; Ακούει κανείς; Ενδιαφέρεται κανείς; Νοιάζεται κανείς; Δακρύζει κανείς; Διαμαρτύρεται κανείς; Φωνάζει κανείς; Ή έχουμε αποβλακωθεί άπαντες με τη Βατίδου και τον Πασχάλη κι αλείφουμε μεθοδικά μέλι στο ψωμάκι της κυβέρνησης;
Όταν ο Πρωθυπουργός μίλησε τόοοοοτε στην Τρίπολη δήλωσε επί λέξει «έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας!» Προεκλογικά, εννοείται...
Μετεκλογικά, πώς πάν΄ τα κέφια, κύριε Πρωθυπουργέ; Από την «πολλή δουλειά μπροστά σας» έχετε καθόλου δουλειά πίσω σας; Από την «πολλή δουλειά μπροστά σας» κάνατε τη λίγη; Κάνατε κάτι; Κάνατε τίποτα; Ή κάνατε το απολύτως τίποτα; Εδώ ακούσαμε παπάδες! Πέρα από τα σπίτια που θα χτίζατε! Πέρα από τις αποζημιώσεις που θα δίνατε. Θα κάνατε- άμεσα- αντιδιαβρωτικά κι αντιπλημμυρικά έργα. Θα δημιουργούσατε- άμεσα- νέα δίκτυα ύδρευσης και οδοποιίας. Θα αναδασώνατε- άμεσα- τις δασικές εκτάσεις. Θα ενισχύατε- άμεσα- τις αντιπυρικές ζώνες.
Εκτός από το τριχίλιαρο, κάνατε τίποτα «άμεσα»; «Έμμεσα» έστω; Κάνας υπουργός πατάει το πόδι του κατά κει μεριά; Γιατί τότε- εν όψει εκλογώνμιλιούνια το Υπουργικό Συμβούλιο και οι βουλευτές της περιφέρειας: Κοινωνική ευαισθησία, πόνος, σπαραγμός στο δεξί το μάτι...
Τώρα; Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, ούτε η Δόξα δεν περπατάει μονάχη! Με το κρύο, τις βροχές και καταιγίδες, με τον κακό μας τον καιρό, πώς τη βγάζουν εκεί πέρα αυτοί οι άνθρωποι; Ή δεν τη βγάζουν; Τόσο απλά;
Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ... Αλλά βλέπετε, αυτό διάλεξα στη ζωή μου. Να είμαι δημοσιογράφος. Και να ενοχλώ...
Α, και μην το ξεχάσω: Τώρα που το σκέφτομαι, κύριοι...
Τα «χίλια συγγνώμη» δεν τα χρωστάμε...
Τα «χίλια συγγνώμη» τα χρωστάτε!
αρθρο της Ελενας Ακριτα
ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ που ενοχλώ, αλλά τι μου ΄ρθε τώρα και θυμήθηκα η τρελή τις πυρκαγιές του καλοκαιριού. Πες το διαστροφή, πες το πανασχέτου, αλλά έτσι όπως έβλεπα την καταιγίδα να μαστιγώνει το τζάμι, αναρωτήθηκα πώς τη βγάζουν μες στο μαύρο ψοφόκρυο οι πυροπαθείς της Πελοποννήσου. Όλοι εκείνοι που μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα είδαν σπίτι, βιος και ζωή να γίνονται στάχτη, παρελθόν και ανάμνηση.
Ειλικρινά, χίλια συγγνώμη που ενοχλώ. Ξέρω πολύ καλά πως έχουμε πιο σοβαρά ζητήματα να σκεφτούμε. Τα ελληνικά δικαστήρια θα επιδικάσουν τα 23.000 για τα παιδιά της κυρίας Βατίδου; Θα μας εκπροσωπήσει η Καλομοίρα ή ο Μαρτάκης στον Μέγα του Γένους Θεσμό; Φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα και κάθομαι τώρα εγώ κι ασχολούμαι με ντεμοντέ και παρωχημένα. Ποιος θυμάται τις πυρκαγιές; Ποιος την καταστροφή, ποιος τα θύματα;
Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ και θα μας κάτσει το σουφλέ στο φούρνο. Αλλά τι γίνεται, ρε μάγκες, κατά κει μεριά; Αν δεν με απατά η μνήμη (του ελέφαντα), η κυβέρνηση δεν είχε τάξει τότε την Άρτα με τα Γιάννενα στις πυρόπληκτες περιοχές;
ΘΑ ΞΕΚΙΝΟΥΣΕ και καλά από τα 3.000 ευρώ (που τα έπαιρνες απλώς με το που χαμογελούσες στον ταμία της τράπεζας) και μετά θα προχώραγε ακάθεκτη σε τρελές χλιδές και σούπερ μεγαλεία. Τι σπιταρόνες θα έχτιζε! Τι επαύλεις, τι ανάκτορα, τι παλάτια, τι τζακούζι και θερμαινόμενες πισίνες. Άσε πια τις οικοσκευές στα νοικοκυριά. Όλα στην κουζίνα εντοιχισμένα από μαόνι και γρανίτη, χαρά μου! Και το Υπουργικό Συμβούλιο θα κένταγε σεμενάκια με τα χρυσά του τα χεράκια για να στολίσει την Ρlasma τη 42άρα που θα χάριζε ως πακέτο με το Ηome σινεμα στον κάθε πυροπαθή.
Πέρα από πλάκα, έγινε κάτι από της Παναγιάς τα μάτια που έταξε προεκλογικά αυτή η κυβέρνηση; Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ, αλλά τον απολογισμό της Κόλασης τον διάβασε κανείς; Γιατί το γραφείο Ελλάδας του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση (WWF) σε συνεργασία με το Εργαστήριο Δασικής Διαχείρισης και Τηλεπισκόπησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου τον έδωσε στη δημοσιότητα.
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, η καμένη πελοποννησιακή γη φτάνει τα 1.772.654 στρέμματα. Από αυτά, πάνω από τα μισά (το 55%) ήταν δάση και φυσικές εκτάσεις, 781.043 στρέμματα γεωργικές εκτάσεις και καλλιέργειες, 16.432
στρέμματα τεχνητές επιφάνειες (σε απλά ελληνικά, δρόμοι, σπίτια, το βιος του κοσμάκη, τέλος πάντων.) Από αυτά, περισσότερα από 300.000 στρέμματα υπόκεινται στο καθεστώς προστασίας του δικτύου Νatura 2000.
Στον Ταΰγετο 86.542 καμένα στρέμματα. Στον Πάρνωνα 45.066 στρέμματα. Παραδομένο στις φλόγες και το 1/3 του φαραγγιού του Βουραϊκού. Στο δάσος στη λίμνη Καϊάφα κάηκαν 7.577. Στην Ολυμπία το 1/5 της περιοχής και πάει λέγοντας.
Γράφει η έκθεση:
«Η σπάνια βιοποικιλότητα της περιοχής επλήγη σε μεγάλο βαθμό. Τόσο τα ενδημικά είδη της χλωρίδας όσο και της πανίδας υπέστησαν σοβαρό πλήγμα. Ωστόσο, δεν ανησυχούμε για το τι θα κάνει, από δω και πέρα η Φύση, αλλά ο Άνθρωπος». Έλα μου, φως μου, που κι εγώ για τον ίδιο λόγο ανησυχώ. Η Φύση η καψερή τι να σου κάνει; Στο χέρι της είναι; Η Φύση υφίσταται, δεν πράττει. Η Φύση είναι το θύμα, όχι ο θύτης.
ΚΑΙ ΜΙΛΩΝΤΑΣ για θύματα- χίλια συγγνώμη που ενοχλώ, αλλά τα θύματα τα θυμάται κανείς;
Κάπου ογδόντα άτομα, ογδόντα ανθρώπινες ψυχές, ογδόντα ζωές έγιναν παρανάλωμα του πυρός! Τους θυμάται κανείς; Ακούει κανείς; Ενδιαφέρεται κανείς; Νοιάζεται κανείς; Δακρύζει κανείς; Διαμαρτύρεται κανείς; Φωνάζει κανείς; Ή έχουμε αποβλακωθεί άπαντες με τη Βατίδου και τον Πασχάλη κι αλείφουμε μεθοδικά μέλι στο ψωμάκι της κυβέρνησης;
Όταν ο Πρωθυπουργός μίλησε τόοοοοτε στην Τρίπολη δήλωσε επί λέξει «έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας!» Προεκλογικά, εννοείται...
Μετεκλογικά, πώς πάν΄ τα κέφια, κύριε Πρωθυπουργέ; Από την «πολλή δουλειά μπροστά σας» έχετε καθόλου δουλειά πίσω σας; Από την «πολλή δουλειά μπροστά σας» κάνατε τη λίγη; Κάνατε κάτι; Κάνατε τίποτα; Ή κάνατε το απολύτως τίποτα; Εδώ ακούσαμε παπάδες! Πέρα από τα σπίτια που θα χτίζατε! Πέρα από τις αποζημιώσεις που θα δίνατε. Θα κάνατε- άμεσα- αντιδιαβρωτικά κι αντιπλημμυρικά έργα. Θα δημιουργούσατε- άμεσα- νέα δίκτυα ύδρευσης και οδοποιίας. Θα αναδασώνατε- άμεσα- τις δασικές εκτάσεις. Θα ενισχύατε- άμεσα- τις αντιπυρικές ζώνες.
Εκτός από το τριχίλιαρο, κάνατε τίποτα «άμεσα»; «Έμμεσα» έστω; Κάνας υπουργός πατάει το πόδι του κατά κει μεριά; Γιατί τότε- εν όψει εκλογώνμιλιούνια το Υπουργικό Συμβούλιο και οι βουλευτές της περιφέρειας: Κοινωνική ευαισθησία, πόνος, σπαραγμός στο δεξί το μάτι...
Τώρα; Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, ούτε η Δόξα δεν περπατάει μονάχη! Με το κρύο, τις βροχές και καταιγίδες, με τον κακό μας τον καιρό, πώς τη βγάζουν εκεί πέρα αυτοί οι άνθρωποι; Ή δεν τη βγάζουν; Τόσο απλά;
Χίλια συγγνώμη που ενοχλώ... Αλλά βλέπετε, αυτό διάλεξα στη ζωή μου. Να είμαι δημοσιογράφος. Και να ενοχλώ...
Α, και μην το ξεχάσω: Τώρα που το σκέφτομαι, κύριοι...
Τα «χίλια συγγνώμη» δεν τα χρωστάμε...
Τα «χίλια συγγνώμη» τα χρωστάτε!