Κόσοβο: Το 1ο βήμα για Μεγάλη Αλβανία...;
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 25, 2008 9:50 pm
Υπό σερβική δικαιοδοσία οι «πιστοί πολίτες του Κοσόβου», λέει ο Κοστούνιτσα
Την ώρα που οι διαδηλώσεις από τη σερβική μειονότητα του Κοσόβου συνεχίζονται, ο πρωθυπουργός της Σερβίας Βόισλαβ Κοστούνιτσα δηλώνει ότι η Σερβία σκοπεύει να επεκτείνει την δικαιοδοσία της σε όλους τους «πιστούς πολίτες στο Κόσοβο». Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση σκοπεύει να αντικαταστήσει τον ΟΗΕ στον έλεγχο του Κοσόβου και ενώ οι δυτικές κυβερνήσεις αναγνωρίζουν πλέον το Κόσοβο σαν ανεξάρτητο κράτος.
«Δεν μπορεί να υπάρξει εξομάλυνση με τις δυτικές χώρες αν δεν ακυρώσουν την αναγνώριση της παράνομης, όπως την χαρακτηρίζει σταθερά η Σερβία, ανεξαρτησίας του Κοσόβου», προσθέτει ο Κοστούνιτσα που διευκρινίζει ότι θα συνεχιστούν και οι διαδηλώσεις μέχρι να ακυρωθούν οι αναγνωρίσεις. «Το Κόσοβο δεν υπάρχει για τη Σερβία», υπογράμμισε ο Σέρβος πρωθυπουργός.
Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται οι διαδηλώσεις στο τμήμα του Κοσόβου όπου κατοικεί η σερβική μειονότητα του Κοσόβου. Περί τα 2.000 άτομα συγκεντρώθηκαν για έβδομη συνεχή ημέρα σε διαμαρτυρία στην Κοσόφσκα Μιτρόβιτσα για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας. Έκαψαν την σημαία της ΕΕ όπως και φωτογραφίες της Κοντολίζα Ράις και του φιλοδυτικού Σέρβου προέδρου Μπόρις Τάντιτς.
Σε άλλο περιστατικό, περίπου 150 Σέρβοι βετεράνοι των πολέμων προσπάθησαν να εισέλθουν στο Κόσοβο προκαλώντας τον τραυματισμό 18 Κοσοβάρων αστυνομικών. Έγινε χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία για να διαλύσουν τους διαδηλωτές που κρατούσαν πέτρες και ξύλα. Στην διαμάχη παρενέβησαν για την τήρηση της τάξης και δυνάμεις του NATO.
Ο διοικητής των δυνάμεων του ΟΗΕ στο Κόσοβο Γιοακίμ Ρίκερ προέτρεψε τη Σερβία να σεβαστεί τα ψηφίσματα του ΟΗΕ ενώ υπενθύμισε τον Σλόμπονταν Σάμαρντζιτς, τον Σέρβο υπουργό υπεύθυνο για το Κόσοβο ο οποίος υποστηρίζει τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των Σέρβων στην περιοχή, ότι η KFOR έχει περιοχή ευθύνης όλο το Κόσοβο.
Ο Σάμαρντζιτς, που θεωρεί «νόμιμες» τις επιθέσεις των τελευταίων ημερών κατά των συνοριακών φυλακίων, επισκέφτηκε τη Δευτέρα το Κόσοβο. Αρχικά ο Ρίκερ είχε αποφασίσει να μην επιτρέψει την είσοδό του στο Κόσοβο αν δεν καταδικάσει ρητά ο Σέρβος υπουργός τη βία.
Η Σερβία έλαβε την Δευτέρα για άλλη μία φορά την υποστήριξη της Ρωσίας καθώς τη χώρα επισκέπτονται ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ο Μεντβέντεφ τόνισε και αυτός ότι η Σερβία είναι ενιαίο κράτος με μία δικαιοδοσία σε όλη την επιφάνεια του.
Εντωμεταξύ, ο αρχηγός του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στην ΠΓΔΜ, Αλί Αχμέτι, δήλωσε ότι η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου θα έχει θετικές επιδράσεις για την ΠΓΔΜ και ότι θα συμβάλει στην ενίσχυση της σταθερότητας στην περιοχή. «Η θέλησή μας είναι να αναγνωριστεί το κράτος του Κοσόβου και τώρα περιμένουμε να δούμε πότε θα συμβεί αυτό» ανέφερε και πρόσθεσε ότι η αλβανική μειονότητα στην ΠΓΔΜ τάσσεται υπέρ αυτής της προοπτικής. Απαιτούνται όμως «λεπτοί πολιτικοί χειρισμοί, για να μην προκληθούν ανεπιθύμητες καταστάσεις στη χώρα», τόνισε ακόμα.
Μηνύματα από τις ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, υπογραμμίζουν με έμφαση ότι «πρέπει να γίνει σαφές σε όλους ότι το Κόσοβο δεν πρόκειται ποτέ ξανά να αποτελέσει τμήμα της Σερβίας». Ωστόσο, θα συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού με τη Σερβία και τη Ρωσία προκειμένου να επιλυθούν τα ανοιχτά ζητήματα.
«Δεν θέλουμε να απομονώσουμε τη Σερβία» ανέφερε ο Τομ Κάσεϊ, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας.
Παράλληλα, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόβλημα με τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας αρκεί να μην έχουν βίαιη κατάληξη. Την Πέμπτη, κατά τη διάρκεια μεγάλης διαδήλωσης στο κέντρο του Βελιγραδίου, μερικές εκατοντάδες άτομα επιτέθηκαν στο κτίριο της αμερικανικής πρεσβείας και πυρπόλησαν το άδειο από υπαλλήλους κτίριο.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press, ΑΠΕ-ΜΠΕ
πηγη in.gr
Ο διάδοχος Πούτιν στο Βελιγράδι
Ρωσική στήριξη στη σερβική εθνική κυριαρχία στο Κοσσυφοπέδιο
Ο εκλεκτός του Πούτιν στο Βελιγράδι - Αποσχιστικές κινήσεις των Σέρβων στο Κόσοβο (24/2/2008)
Για την απόλυτη ρωσική στήριξη στη σερβική κυριαρχία στο Κοσσυφοπέδιο βεβαιώνει ο προαλειφόμενος διάδοχος και συνεχιστής του Βλ.Πούτιν, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, σε επίσημη επίσκεψη στο Βελιγράδι με άξονα το Κόσοβο και τη διμερή ενεργειακή συνεργασία με φόντο τον αγωγό South Stream. Κλυδωνισμών συνέχεια για την απόσχιση...
Μία εβδομάδα πριν από την αναμενόμενη νίκη του στις προεδρικές εκλογές της Ρωσίας, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ενεργειακού κολοσσού της Gazprom, μετέβη μαζί με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο Βελιγράδι προσφέροντας ηχηρή στήριξη στη σερβική πολιτική ηγεσία.
«Θεωρούμε δεδομένο ότι η Σερβία είναι ένα και μοναδικό κράτος με δικαιδοσία που καλύπτει όλη την επικράτειά του. Εμμένουμε σε αυτή τη θέση» τόνισε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ κατόπιν συνομιλιών με τον φιλοδυτικό Σέρβο πρόεδρο Μπόρις Τάντιτς και τον πρωθυπουργό Βόισλαβ Κοστούνιτσα.
«Οι ενέργειες που έγιναν [για την αναγνώριση του Κοσόβου] καταστρέφουν το σύστημα της διεθνούς νομιμότητας και της ασφάλειας, τα οποία η ανθρωπότητα έχει θέσει σε εφαρμογή εδώ και 100 χρόνια» είπε ο Μεντβέντεφ για να προειδοποιήσει ότι «δεν θα υπάρξει εξομάλυνση σχέσεων με τα κράτη που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία, εάν δεν επανεξετάσουν την απόφασή τους».
Επιστροφή των ρωσικών δυνάμεων στο Κόσοβο;
Η επίσκεψη Μεντβέντεφ-Λαβρόφ στο Βελιγράδι ήλθε τη στιγμή που κλιμακώνεται η αντιπαράθεση της Μόσχας με την Ουάσινγκτον με αφορμή τη μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσόβου και την ακόλουθη αναγνώρισή του.
Ο εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μιχαήλ Καμίνιν στράφηκε ξανά την Κυριακή κατά των ΗΠΑ, λέγοντας ότι είναι «κατάφωρα κυνική η υποστήριξη μόνο της πλευράς των Κοσοβάρων Αλβανών από την Ουάσινγκτον, η περιφρόνηση του δικαίου χάριν της 'πολιτικής αναγκαιότητας', η αδιαφορία για τις τύχες των 100.000 Σέρβων που οδηγούνται ουσιαστικά στον 21ο αιώνα σε γκέτο».
Σε ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών διατυπώνεται ξανά αίτημα για συμβιβασμό στο Κόσοβο και υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία είχε ειρηνευτικό απόσπασμα στο Κόσοβο από το 1999 έως το 2004 -ένας πιθανός υπαινιγμός για σχέδια επιστροφής των ρωσικών δυνάμεων στις περιοχές του βόρειου Κοσόβου, όπου κατοικεί η σερβική μειονότητα.
Οι αποσχιστικές κινήσεις των Σέρβων του Κοσόβου είναι πλέον ορατές και ο Ρώσος ειδικός απεσταλμένος στα Βαλκάνια Αλεξάντρ Μποτσάν-Χαρτσένκο δεν αποκλείει τη διχοτόμηση. «Δημιουργείται μία κατάσταση που έχει στόχο την απομόνωση των Σέρβων του
Κοσόβου, οι οποίοι δεν συμφωνούν ή δεν αποδέχονται τη μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας».
Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θα διατηρήσουν τις αποστολές τους στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου. «Η αποστολή μας καλύπτει όλη την επικράτεια του Κοσόβου» ανέφερε ο επικεφαλής ΚΕΠΠΑ Χαβιέρ Σολάνα μετά από την συνάντηση με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ στις Βρυξέλλες.
Με νέες δηλώσεις για το Κόσοβο επανήλθε, εν τω μεταξύ, και ο Ρώσος πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ Ντμίτρι Ρογκόζιν, κάνοντας λόγο για αναθεώρηση ολόκληρης της μεταπολεμικής τάξηες πραγμάτων και επικρίνοντας τη Δύση για επίδειξη «ηγεμονισμού και ιμπεριαλισμού» στο Κοσσυφοπέδιο.
«Ζούμε πλέον σε ένα πραγματικά διαφορετικό περιβάλλον» είπε σε συνέντευξή του ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στη Συμμαχία· επανέλαβε ότι η χώρα του δεν προτίθεται να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία στο Κόσοβο, και διευκρίνισε ότι απόφαση για τυχόν αποστολή ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων στο Κόσοβο «μπορεί να λάβει μόνο ο πρόεδρος της Ρωσίας».
Υπογράμμισε, επίσης, ότι εάν «οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, που βρίσκονται στο Κόσοβο, βγουν εκτός πλαισίου της εντολής τους και πάρουν ξαφνικά το μέρος των Αλβανών του Κοσόβου σε αυτή τη σύγκρουση» τότε η Ρωσία δεν θα συνομιλήσει μαζί τους
ούτε στη Μόσχα, ούτε στις Βρυξέλλες, αλλά στη Νέα Υόρκη, στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Από σερβικής πλευράς, ο πρωθυπουργός Βόισλαβ Κοστούνιτσα κάλεσε εκ νέου τις Ηνωμένες Πολιτείες να ακυρώσουν την απόφασή τους για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και να αποκαταστήσουν την έννομη τάξη.
«Οι ΗΠΑ θα πρέπει να ακυρώσουν την απόφαση αναγνώρισης ενός ψευδοκράτους επί της σερβικής επικράτειας και να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες προκειμένου το Συμβούλιο Ασφαλείας να επαναβεβαιώσει την ισχύ του Ψηφίσματος 1244, που εγγυάται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας» δήλωσε.
Σε διαφορετική περίπτωση, δήλωσε ο Σέρβος πρωθυπουργός (που κόντρα στον Μπόρις Τάντιτς ανοίξει μέτωπο και με την Ευρώπη) η κρίση που υπονομεύει τα θεμέλια ολόκληρου του κόσμου και απειλεί να θέσει σε κίνδυνο την ειρήνη και τη σταθερότητα, όχι μόνο στα Βαλκάνια, θα συνεχιστεί.
Επανέλαβε, επίσης, πως η σερβική κυβέρνηση εκτιμά ιδιαίτερα τη στάση μιας πολύ μεγάλης μερίδας χωρών που δεν αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου. «Όλες αυτές οι χώρες υπερασπίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ελευθερία ως τις υψηλότερες αξίες του σύγχρονου κόσμου» δήλωσε.
Σημειώνεται ότι η Σερβία εφαρμόζει διπλωματικά αντίμετρα για όσους χώρες έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, στα οποία περιλαμβάνεται η ανάκληση των πρεσβευτών της.
Αλυσιδωτές αντιδράσεις
Την έντονη αντίδραση των μουσουλμανικών κομμάτων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης προκάλεσε το ενδεχόμενο να προσφύγει η Σερβική Δημοκρατία σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίησή της από την Κροατομουσουλμανική Ομοσπονδία (σ.σ. οι δύο αυτές οντότητες απαρτίζουν τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη).
Τα δύο ισχυρότερα κόμματα που εκπροσωπούν τη μουσουλμανική κοινότητα της Βοσνίας κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει στις εξαγγελίες περί πιθανού δημοψηφίσματος και προειδοποίησαν τη Σερβική Δημοκρατία να σταματήσει να απειλεί με διάσπαση.
Το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (SDA) εξέδωσε την Κυριακή ανακοίνωση, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το ψήφισμα που υιοθέτησε την περασμένη εβδομάδα το Κοινοβούλιο της Σερβικής Δημοκρατίας είναι αντισυνταγματικό και πράξη που αντίκειται στις αρχές της ειρηνευτικής συνθήκης του Ντέιτον.
Σημειώνεται ότι με το ψήφισμα της σερβοβοσνιακής βουλής αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία, σε περίπτωση που τα περισσότερα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίσουν το Κόσοβο.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press
πηγη in.gr
Title edited by O kanenas
Main article: History of Medieval Serbia
The Serbs entered their present territory early in the 7th century, settling in six distinct tribal delimitations:
* Raška
* Bosnia
* Duklja/Zeta
* Zahumlje
* Travunia
* Pagania
Serb lands in the 9th century, mostly according to De Administrando Imperio
Serb lands in the 9th century, mostly according to De Administrando Imperio
The first entry point was at Stari Vlah in Serbia. The first recorded Serb princes were Višeslav, Radoslav, Prosigoj, and Vlastimir (see also: List of Serbian monarchs#Earliest rulers). By that time, the country had entirely accepted Christianity. In Zeta, today's Montenegro, King Mihailo was crowned by the Pope in 1077. At this time, Serbs were Catholics as well as Orthodox. Due to Serbia's location on the Theodosian line. King Mihailo also obtained from the Pope the title of Archbishop for the city of Bar. With this act, the Serbs managed to achieve religious independence. His son, Konstantin Bodin, claimed the throne in 1080, and ruled until his death in 1101. The rulers kept changing and the country accepted supreme protection from the Byzantine Empire rather than from Bulgaria. Serbia was freed from the Byzantine Empire a century later.
Serbs have not been united since the Middle Ages. The nation was split into several states, which were at times independent but at other times united. The names of those states were Duklja (Zeta), Zahumlje (today's Hercegovina, with the city Dubrovnik), Travunija (Trebinje, part of today's Bosnia and Croatia), Pagania (today's eastern Dalmatia with the Islands), Bosna (Bosnia) and Rascia (today's Sandžak). Eventually Rascia emerged as the strongest and took the name Serbia instead. The first Serb-organized state emerged under Časlav Klonimirović in the mid-10th century in Rascia. The first half of the 11th century saw the rise of the Vojislavljević family in Zeta. Marked by disintegration and crises, it lasted until the end of 12th century.
After a struggle for the throne with his brothers, Stefan Nemanja, the founder of the Nemanjić dynasty, rose to power in 1166 and started renewing the Serbian state in the Raska region. Sometimes with the sponsorship of Byzantium, and sometimes opposing it, the veliki župan ('Grand Župan', a Slavic title, then equivalent to the rank of prince) Stefan Nemanja expanded his state by seizing territories in the east and south, and newly annexed the littoral and the Zeta region. Along with his governmental efforts, the veliki zupan dedicated much care to the construction of monasteries. His endowments include the Djurdjevi Stupovi Monastery and the Studenica Monastery in the Raška region, and the Hilandar Monastery on Mount Athos. The Nemanjići led Serbia to a golden age which produced a powerful state with its apogee under Tsar Stefan Dušan in the mid-14th century, before finally succumbing to the Ottoman Empire (with Zeta, the last bastion, finally falling in 1499).
Nemanjic's Serbia, 1150–1220, during the rules of Stefan Nemanja and Stefan Prvovenčani
Nemanjic's Serbia, 1150–1220, during the rules of Stefan Nemanja and Stefan Prvovenčani
Serbia in 1265
Serbia in 1265
Stefan Nemanja was succeeded by his middle son Stefan II, whilst his first-born, Vukan, was given the rule of the Zeta region (present-day Montenegro). Stefan Nemanja's youngest son Rastko became a monk and took the name of Sava, turning all his efforts to spreading Christianity among his people. Since the Curia already had ambitions to spread its influence to the Balkans as well, Stefan Prvovenčani of Serbia used these propitious circumstances to obtain his crown from the Pope Honorius III, thus becoming the first Serbian king in 1217. He was actually only the first Serbian King to come from Rascia, because the first Serbian king was King Mihailo (1077) from Zeta. In the Byzantine Empire, his brother Sava managed to secure the autocephalous status for the Serbian Church and became the first Serbian orthodox archbishop in 1219. Thus, the Serbs acquired both forms of independence: temporal and religious.
The next generation of Serbian rulers - the sons of Stefan Prvovenčani - Radoslav, Vladislav and Uroš I, marked a period of stagnation of the state structure. All three kings were more or less dependent on some of the neighboring states - Byzantium, Bulgaria or Hungary. Hungary's ties played a decisive role in his son's Dragutin succession to the throne because of his son's marriage to a Hungarian princess. Later when Dragutin abdicated in favor of his younger brother Milutin (in 1282), the Hungarian king Ladislaus IV gave him lands in northeastern Bosnia, the region of Mačva, and the city of Belgrade, whilst he managed to conquer and annex lands in northeastern Serbia. Thus, some of these territories became part of the Serbian state for the first time. His new state was named Kingdom of Srem. In that time the name Srem was a designation for two territories: Upper Srem (present day Srem) and Lower Srem (present day Mačva). Kingdom of Srem under the rule of Stefan Dragutin was actually Lower Srem, but some historical sources mention that Stefan Dragutin also ruled over Upper Srem and Slavonia. After Dragutin died (in 1316), new ruler of the Kingdom of Srem became his son, king Vladislav II, which ruled this state until 1325.
Under the rule of Dragutin's younger brother — Milutin, Serbia grew stronger in spite of the fact that it had to fight wars on three different fronts occasionally. King Milutin was an apt diplomat much inclined to the use of customary medieval diplomatic expedients — dynastic marriages. He was married five times, with Hungarian, Bulgarian and Byzantine princesses. He is also famous for building churches, some of which are the brightest examples of medieval Serbian architecture: the Gračanica monastery in Kosovo, the Cathedral in Hilandar Monastery on Mount Athos, the St Archangel Church in Jerusalem etc. Because of his endowments, King Milutin has been proclaimed a saint, in spite of his tumultuous life. He was succeeded on the throne by his son Stefan, later dubbed Stefan Dečanski. The kingdom spread to the east by conquering the town of Niš and the surrounding counties, and to the south by acquiring territories in Macedonia. Stefan Dečanski was worthy of his father and built the Visoki Dečani Monastery in Metohia — the most monumental example of Serbian medieval architecture — that earned him his nickname.
Tsar Dušan's Serbia, circa 1350
Tsar Dušan's Serbia, circa 1350
Serbian states in the 14th century
Serbian states in the 14th century
Medieval Serbia enjoyed a high political, economic, and cultural reputation in Europe. It was one of the few states that did not practice the feudal order. Medieval Serbia reached its apex in the mid-14th century, during the rule of Tzar Stefan Dušan. This is the period of the Dušanov Zakonik (Dušan's Code, 1349), a juridical achievement unique among the European states of the time. Tzar Dušan opened new trade routes and strengthened the state's economy. Serbia flourished, featuring one of the most evolved countries and cultures in Europe. Some of Serbia's greatest Medieval arts were created during this period, most notably St. Sava's Nomocanon. Dušan doubled the size of his kingdom seizing territories to the south, southeast and east at the expense of Byzantium and conquered almost the entire of today's Greece without Peloponnesia and the islands. After he conquered the city of Ser, he was crowned as the Emperor of the Serbs and Greeks by the first Serbian Patriarch in 1346. Before his sudden death, Stefan Dušan tried to organize a Crusade with the Pope against the threatening Turks. He died in December 1355 at the age 47. Modern abduction of the emperor's body revealed that he was poisoned. He was succeeded by his son Uroš, called the Weak, a term that might also apply to the state of the kingdom slowly sliding into feudal anarchy. This was a period marked by the rise of a new threat: the Ottoman Turk sultanate which, gradually spread from Asia to Europe conquering Byzantium first and then the remaining Balkans states.
πηγη wikipedia
Το Κοσσοβο ,συμφωνα με τους ιστορικούς χαρτες που δειχνει το wikipedia, απο την δημιουργια του πρωτου Σερβικου Βασιλειου τον Μεσαίωνα ανηκει ξεκαθαρα και αιωνες στη Σερβια , ενω η Αλβανια πρωτοεμφανιζεται με σχετική αυτονομία την εποχή πριν την επανάσταση του 21.(οι παραπάνω πληροφορίες , είναι όπως λεμε ''για την ιστορία'' για όσους βέβαια ενδιαφέρονται)
Την ώρα που οι διαδηλώσεις από τη σερβική μειονότητα του Κοσόβου συνεχίζονται, ο πρωθυπουργός της Σερβίας Βόισλαβ Κοστούνιτσα δηλώνει ότι η Σερβία σκοπεύει να επεκτείνει την δικαιοδοσία της σε όλους τους «πιστούς πολίτες στο Κόσοβο». Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση σκοπεύει να αντικαταστήσει τον ΟΗΕ στον έλεγχο του Κοσόβου και ενώ οι δυτικές κυβερνήσεις αναγνωρίζουν πλέον το Κόσοβο σαν ανεξάρτητο κράτος.
«Δεν μπορεί να υπάρξει εξομάλυνση με τις δυτικές χώρες αν δεν ακυρώσουν την αναγνώριση της παράνομης, όπως την χαρακτηρίζει σταθερά η Σερβία, ανεξαρτησίας του Κοσόβου», προσθέτει ο Κοστούνιτσα που διευκρινίζει ότι θα συνεχιστούν και οι διαδηλώσεις μέχρι να ακυρωθούν οι αναγνωρίσεις. «Το Κόσοβο δεν υπάρχει για τη Σερβία», υπογράμμισε ο Σέρβος πρωθυπουργός.
Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται οι διαδηλώσεις στο τμήμα του Κοσόβου όπου κατοικεί η σερβική μειονότητα του Κοσόβου. Περί τα 2.000 άτομα συγκεντρώθηκαν για έβδομη συνεχή ημέρα σε διαμαρτυρία στην Κοσόφσκα Μιτρόβιτσα για την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας. Έκαψαν την σημαία της ΕΕ όπως και φωτογραφίες της Κοντολίζα Ράις και του φιλοδυτικού Σέρβου προέδρου Μπόρις Τάντιτς.
Σε άλλο περιστατικό, περίπου 150 Σέρβοι βετεράνοι των πολέμων προσπάθησαν να εισέλθουν στο Κόσοβο προκαλώντας τον τραυματισμό 18 Κοσοβάρων αστυνομικών. Έγινε χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία για να διαλύσουν τους διαδηλωτές που κρατούσαν πέτρες και ξύλα. Στην διαμάχη παρενέβησαν για την τήρηση της τάξης και δυνάμεις του NATO.
Ο διοικητής των δυνάμεων του ΟΗΕ στο Κόσοβο Γιοακίμ Ρίκερ προέτρεψε τη Σερβία να σεβαστεί τα ψηφίσματα του ΟΗΕ ενώ υπενθύμισε τον Σλόμπονταν Σάμαρντζιτς, τον Σέρβο υπουργό υπεύθυνο για το Κόσοβο ο οποίος υποστηρίζει τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των Σέρβων στην περιοχή, ότι η KFOR έχει περιοχή ευθύνης όλο το Κόσοβο.
Ο Σάμαρντζιτς, που θεωρεί «νόμιμες» τις επιθέσεις των τελευταίων ημερών κατά των συνοριακών φυλακίων, επισκέφτηκε τη Δευτέρα το Κόσοβο. Αρχικά ο Ρίκερ είχε αποφασίσει να μην επιτρέψει την είσοδό του στο Κόσοβο αν δεν καταδικάσει ρητά ο Σέρβος υπουργός τη βία.
Η Σερβία έλαβε την Δευτέρα για άλλη μία φορά την υποστήριξη της Ρωσίας καθώς τη χώρα επισκέπτονται ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Ο Μεντβέντεφ τόνισε και αυτός ότι η Σερβία είναι ενιαίο κράτος με μία δικαιοδοσία σε όλη την επιφάνεια του.
Εντωμεταξύ, ο αρχηγός του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στην ΠΓΔΜ, Αλί Αχμέτι, δήλωσε ότι η ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου θα έχει θετικές επιδράσεις για την ΠΓΔΜ και ότι θα συμβάλει στην ενίσχυση της σταθερότητας στην περιοχή. «Η θέλησή μας είναι να αναγνωριστεί το κράτος του Κοσόβου και τώρα περιμένουμε να δούμε πότε θα συμβεί αυτό» ανέφερε και πρόσθεσε ότι η αλβανική μειονότητα στην ΠΓΔΜ τάσσεται υπέρ αυτής της προοπτικής. Απαιτούνται όμως «λεπτοί πολιτικοί χειρισμοί, για να μην προκληθούν ανεπιθύμητες καταστάσεις στη χώρα», τόνισε ακόμα.
Μηνύματα από τις ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, υπογραμμίζουν με έμφαση ότι «πρέπει να γίνει σαφές σε όλους ότι το Κόσοβο δεν πρόκειται ποτέ ξανά να αποτελέσει τμήμα της Σερβίας». Ωστόσο, θα συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού με τη Σερβία και τη Ρωσία προκειμένου να επιλυθούν τα ανοιχτά ζητήματα.
«Δεν θέλουμε να απομονώσουμε τη Σερβία» ανέφερε ο Τομ Κάσεϊ, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας.
Παράλληλα, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόβλημα με τις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας αρκεί να μην έχουν βίαιη κατάληξη. Την Πέμπτη, κατά τη διάρκεια μεγάλης διαδήλωσης στο κέντρο του Βελιγραδίου, μερικές εκατοντάδες άτομα επιτέθηκαν στο κτίριο της αμερικανικής πρεσβείας και πυρπόλησαν το άδειο από υπαλλήλους κτίριο.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press, ΑΠΕ-ΜΠΕ
πηγη in.gr
Ο διάδοχος Πούτιν στο Βελιγράδι
Ρωσική στήριξη στη σερβική εθνική κυριαρχία στο Κοσσυφοπέδιο
Ο εκλεκτός του Πούτιν στο Βελιγράδι - Αποσχιστικές κινήσεις των Σέρβων στο Κόσοβο (24/2/2008)
Για την απόλυτη ρωσική στήριξη στη σερβική κυριαρχία στο Κοσσυφοπέδιο βεβαιώνει ο προαλειφόμενος διάδοχος και συνεχιστής του Βλ.Πούτιν, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, σε επίσημη επίσκεψη στο Βελιγράδι με άξονα το Κόσοβο και τη διμερή ενεργειακή συνεργασία με φόντο τον αγωγό South Stream. Κλυδωνισμών συνέχεια για την απόσχιση...
Μία εβδομάδα πριν από την αναμενόμενη νίκη του στις προεδρικές εκλογές της Ρωσίας, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ενεργειακού κολοσσού της Gazprom, μετέβη μαζί με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο Βελιγράδι προσφέροντας ηχηρή στήριξη στη σερβική πολιτική ηγεσία.
«Θεωρούμε δεδομένο ότι η Σερβία είναι ένα και μοναδικό κράτος με δικαιδοσία που καλύπτει όλη την επικράτειά του. Εμμένουμε σε αυτή τη θέση» τόνισε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ κατόπιν συνομιλιών με τον φιλοδυτικό Σέρβο πρόεδρο Μπόρις Τάντιτς και τον πρωθυπουργό Βόισλαβ Κοστούνιτσα.
«Οι ενέργειες που έγιναν [για την αναγνώριση του Κοσόβου] καταστρέφουν το σύστημα της διεθνούς νομιμότητας και της ασφάλειας, τα οποία η ανθρωπότητα έχει θέσει σε εφαρμογή εδώ και 100 χρόνια» είπε ο Μεντβέντεφ για να προειδοποιήσει ότι «δεν θα υπάρξει εξομάλυνση σχέσεων με τα κράτη που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία, εάν δεν επανεξετάσουν την απόφασή τους».
Επιστροφή των ρωσικών δυνάμεων στο Κόσοβο;
Η επίσκεψη Μεντβέντεφ-Λαβρόφ στο Βελιγράδι ήλθε τη στιγμή που κλιμακώνεται η αντιπαράθεση της Μόσχας με την Ουάσινγκτον με αφορμή τη μονομερώς ανακηρυχθείσα ανεξαρτησία του Κοσόβου και την ακόλουθη αναγνώρισή του.
Ο εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ Μιχαήλ Καμίνιν στράφηκε ξανά την Κυριακή κατά των ΗΠΑ, λέγοντας ότι είναι «κατάφωρα κυνική η υποστήριξη μόνο της πλευράς των Κοσοβάρων Αλβανών από την Ουάσινγκτον, η περιφρόνηση του δικαίου χάριν της 'πολιτικής αναγκαιότητας', η αδιαφορία για τις τύχες των 100.000 Σέρβων που οδηγούνται ουσιαστικά στον 21ο αιώνα σε γκέτο».
Σε ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών διατυπώνεται ξανά αίτημα για συμβιβασμό στο Κόσοβο και υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία είχε ειρηνευτικό απόσπασμα στο Κόσοβο από το 1999 έως το 2004 -ένας πιθανός υπαινιγμός για σχέδια επιστροφής των ρωσικών δυνάμεων στις περιοχές του βόρειου Κοσόβου, όπου κατοικεί η σερβική μειονότητα.
Οι αποσχιστικές κινήσεις των Σέρβων του Κοσόβου είναι πλέον ορατές και ο Ρώσος ειδικός απεσταλμένος στα Βαλκάνια Αλεξάντρ Μποτσάν-Χαρτσένκο δεν αποκλείει τη διχοτόμηση. «Δημιουργείται μία κατάσταση που έχει στόχο την απομόνωση των Σέρβων του
Κοσόβου, οι οποίοι δεν συμφωνούν ή δεν αποδέχονται τη μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας».
Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ θα διατηρήσουν τις αποστολές τους στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου. «Η αποστολή μας καλύπτει όλη την επικράτεια του Κοσόβου» ανέφερε ο επικεφαλής ΚΕΠΠΑ Χαβιέρ Σολάνα μετά από την συνάντηση με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ στις Βρυξέλλες.
Με νέες δηλώσεις για το Κόσοβο επανήλθε, εν τω μεταξύ, και ο Ρώσος πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ Ντμίτρι Ρογκόζιν, κάνοντας λόγο για αναθεώρηση ολόκληρης της μεταπολεμικής τάξηες πραγμάτων και επικρίνοντας τη Δύση για επίδειξη «ηγεμονισμού και ιμπεριαλισμού» στο Κοσσυφοπέδιο.
«Ζούμε πλέον σε ένα πραγματικά διαφορετικό περιβάλλον» είπε σε συνέντευξή του ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στη Συμμαχία· επανέλαβε ότι η χώρα του δεν προτίθεται να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία στο Κόσοβο, και διευκρίνισε ότι απόφαση για τυχόν αποστολή ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων στο Κόσοβο «μπορεί να λάβει μόνο ο πρόεδρος της Ρωσίας».
Υπογράμμισε, επίσης, ότι εάν «οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, που βρίσκονται στο Κόσοβο, βγουν εκτός πλαισίου της εντολής τους και πάρουν ξαφνικά το μέρος των Αλβανών του Κοσόβου σε αυτή τη σύγκρουση» τότε η Ρωσία δεν θα συνομιλήσει μαζί τους
ούτε στη Μόσχα, ούτε στις Βρυξέλλες, αλλά στη Νέα Υόρκη, στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Από σερβικής πλευράς, ο πρωθυπουργός Βόισλαβ Κοστούνιτσα κάλεσε εκ νέου τις Ηνωμένες Πολιτείες να ακυρώσουν την απόφασή τους για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και να αποκαταστήσουν την έννομη τάξη.
«Οι ΗΠΑ θα πρέπει να ακυρώσουν την απόφαση αναγνώρισης ενός ψευδοκράτους επί της σερβικής επικράτειας και να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες προκειμένου το Συμβούλιο Ασφαλείας να επαναβεβαιώσει την ισχύ του Ψηφίσματος 1244, που εγγυάται την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας» δήλωσε.
Σε διαφορετική περίπτωση, δήλωσε ο Σέρβος πρωθυπουργός (που κόντρα στον Μπόρις Τάντιτς ανοίξει μέτωπο και με την Ευρώπη) η κρίση που υπονομεύει τα θεμέλια ολόκληρου του κόσμου και απειλεί να θέσει σε κίνδυνο την ειρήνη και τη σταθερότητα, όχι μόνο στα Βαλκάνια, θα συνεχιστεί.
Επανέλαβε, επίσης, πως η σερβική κυβέρνηση εκτιμά ιδιαίτερα τη στάση μιας πολύ μεγάλης μερίδας χωρών που δεν αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου. «Όλες αυτές οι χώρες υπερασπίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ελευθερία ως τις υψηλότερες αξίες του σύγχρονου κόσμου» δήλωσε.
Σημειώνεται ότι η Σερβία εφαρμόζει διπλωματικά αντίμετρα για όσους χώρες έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, στα οποία περιλαμβάνεται η ανάκληση των πρεσβευτών της.
Αλυσιδωτές αντιδράσεις
Την έντονη αντίδραση των μουσουλμανικών κομμάτων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης προκάλεσε το ενδεχόμενο να προσφύγει η Σερβική Δημοκρατία σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίησή της από την Κροατομουσουλμανική Ομοσπονδία (σ.σ. οι δύο αυτές οντότητες απαρτίζουν τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη).
Τα δύο ισχυρότερα κόμματα που εκπροσωπούν τη μουσουλμανική κοινότητα της Βοσνίας κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει στις εξαγγελίες περί πιθανού δημοψηφίσματος και προειδοποίησαν τη Σερβική Δημοκρατία να σταματήσει να απειλεί με διάσπαση.
Το Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης (SDA) εξέδωσε την Κυριακή ανακοίνωση, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το ψήφισμα που υιοθέτησε την περασμένη εβδομάδα το Κοινοβούλιο της Σερβικής Δημοκρατίας είναι αντισυνταγματικό και πράξη που αντίκειται στις αρχές της ειρηνευτικής συνθήκης του Ντέιτον.
Σημειώνεται ότι με το ψήφισμα της σερβοβοσνιακής βουλής αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο διεξαγωγής ενός δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία, σε περίπτωση που τα περισσότερα κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίσουν το Κόσοβο.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press
πηγη in.gr
Title edited by O kanenas
Main article: History of Medieval Serbia
The Serbs entered their present territory early in the 7th century, settling in six distinct tribal delimitations:
* Raška
* Bosnia
* Duklja/Zeta
* Zahumlje
* Travunia
* Pagania
Serb lands in the 9th century, mostly according to De Administrando Imperio
Serb lands in the 9th century, mostly according to De Administrando Imperio
The first entry point was at Stari Vlah in Serbia. The first recorded Serb princes were Višeslav, Radoslav, Prosigoj, and Vlastimir (see also: List of Serbian monarchs#Earliest rulers). By that time, the country had entirely accepted Christianity. In Zeta, today's Montenegro, King Mihailo was crowned by the Pope in 1077. At this time, Serbs were Catholics as well as Orthodox. Due to Serbia's location on the Theodosian line. King Mihailo also obtained from the Pope the title of Archbishop for the city of Bar. With this act, the Serbs managed to achieve religious independence. His son, Konstantin Bodin, claimed the throne in 1080, and ruled until his death in 1101. The rulers kept changing and the country accepted supreme protection from the Byzantine Empire rather than from Bulgaria. Serbia was freed from the Byzantine Empire a century later.
Serbs have not been united since the Middle Ages. The nation was split into several states, which were at times independent but at other times united. The names of those states were Duklja (Zeta), Zahumlje (today's Hercegovina, with the city Dubrovnik), Travunija (Trebinje, part of today's Bosnia and Croatia), Pagania (today's eastern Dalmatia with the Islands), Bosna (Bosnia) and Rascia (today's Sandžak). Eventually Rascia emerged as the strongest and took the name Serbia instead. The first Serb-organized state emerged under Časlav Klonimirović in the mid-10th century in Rascia. The first half of the 11th century saw the rise of the Vojislavljević family in Zeta. Marked by disintegration and crises, it lasted until the end of 12th century.
After a struggle for the throne with his brothers, Stefan Nemanja, the founder of the Nemanjić dynasty, rose to power in 1166 and started renewing the Serbian state in the Raska region. Sometimes with the sponsorship of Byzantium, and sometimes opposing it, the veliki župan ('Grand Župan', a Slavic title, then equivalent to the rank of prince) Stefan Nemanja expanded his state by seizing territories in the east and south, and newly annexed the littoral and the Zeta region. Along with his governmental efforts, the veliki zupan dedicated much care to the construction of monasteries. His endowments include the Djurdjevi Stupovi Monastery and the Studenica Monastery in the Raška region, and the Hilandar Monastery on Mount Athos. The Nemanjići led Serbia to a golden age which produced a powerful state with its apogee under Tsar Stefan Dušan in the mid-14th century, before finally succumbing to the Ottoman Empire (with Zeta, the last bastion, finally falling in 1499).
Nemanjic's Serbia, 1150–1220, during the rules of Stefan Nemanja and Stefan Prvovenčani
Nemanjic's Serbia, 1150–1220, during the rules of Stefan Nemanja and Stefan Prvovenčani
Serbia in 1265
Serbia in 1265
Stefan Nemanja was succeeded by his middle son Stefan II, whilst his first-born, Vukan, was given the rule of the Zeta region (present-day Montenegro). Stefan Nemanja's youngest son Rastko became a monk and took the name of Sava, turning all his efforts to spreading Christianity among his people. Since the Curia already had ambitions to spread its influence to the Balkans as well, Stefan Prvovenčani of Serbia used these propitious circumstances to obtain his crown from the Pope Honorius III, thus becoming the first Serbian king in 1217. He was actually only the first Serbian King to come from Rascia, because the first Serbian king was King Mihailo (1077) from Zeta. In the Byzantine Empire, his brother Sava managed to secure the autocephalous status for the Serbian Church and became the first Serbian orthodox archbishop in 1219. Thus, the Serbs acquired both forms of independence: temporal and religious.
The next generation of Serbian rulers - the sons of Stefan Prvovenčani - Radoslav, Vladislav and Uroš I, marked a period of stagnation of the state structure. All three kings were more or less dependent on some of the neighboring states - Byzantium, Bulgaria or Hungary. Hungary's ties played a decisive role in his son's Dragutin succession to the throne because of his son's marriage to a Hungarian princess. Later when Dragutin abdicated in favor of his younger brother Milutin (in 1282), the Hungarian king Ladislaus IV gave him lands in northeastern Bosnia, the region of Mačva, and the city of Belgrade, whilst he managed to conquer and annex lands in northeastern Serbia. Thus, some of these territories became part of the Serbian state for the first time. His new state was named Kingdom of Srem. In that time the name Srem was a designation for two territories: Upper Srem (present day Srem) and Lower Srem (present day Mačva). Kingdom of Srem under the rule of Stefan Dragutin was actually Lower Srem, but some historical sources mention that Stefan Dragutin also ruled over Upper Srem and Slavonia. After Dragutin died (in 1316), new ruler of the Kingdom of Srem became his son, king Vladislav II, which ruled this state until 1325.
Under the rule of Dragutin's younger brother — Milutin, Serbia grew stronger in spite of the fact that it had to fight wars on three different fronts occasionally. King Milutin was an apt diplomat much inclined to the use of customary medieval diplomatic expedients — dynastic marriages. He was married five times, with Hungarian, Bulgarian and Byzantine princesses. He is also famous for building churches, some of which are the brightest examples of medieval Serbian architecture: the Gračanica monastery in Kosovo, the Cathedral in Hilandar Monastery on Mount Athos, the St Archangel Church in Jerusalem etc. Because of his endowments, King Milutin has been proclaimed a saint, in spite of his tumultuous life. He was succeeded on the throne by his son Stefan, later dubbed Stefan Dečanski. The kingdom spread to the east by conquering the town of Niš and the surrounding counties, and to the south by acquiring territories in Macedonia. Stefan Dečanski was worthy of his father and built the Visoki Dečani Monastery in Metohia — the most monumental example of Serbian medieval architecture — that earned him his nickname.
Tsar Dušan's Serbia, circa 1350
Tsar Dušan's Serbia, circa 1350
Serbian states in the 14th century
Serbian states in the 14th century
Medieval Serbia enjoyed a high political, economic, and cultural reputation in Europe. It was one of the few states that did not practice the feudal order. Medieval Serbia reached its apex in the mid-14th century, during the rule of Tzar Stefan Dušan. This is the period of the Dušanov Zakonik (Dušan's Code, 1349), a juridical achievement unique among the European states of the time. Tzar Dušan opened new trade routes and strengthened the state's economy. Serbia flourished, featuring one of the most evolved countries and cultures in Europe. Some of Serbia's greatest Medieval arts were created during this period, most notably St. Sava's Nomocanon. Dušan doubled the size of his kingdom seizing territories to the south, southeast and east at the expense of Byzantium and conquered almost the entire of today's Greece without Peloponnesia and the islands. After he conquered the city of Ser, he was crowned as the Emperor of the Serbs and Greeks by the first Serbian Patriarch in 1346. Before his sudden death, Stefan Dušan tried to organize a Crusade with the Pope against the threatening Turks. He died in December 1355 at the age 47. Modern abduction of the emperor's body revealed that he was poisoned. He was succeeded by his son Uroš, called the Weak, a term that might also apply to the state of the kingdom slowly sliding into feudal anarchy. This was a period marked by the rise of a new threat: the Ottoman Turk sultanate which, gradually spread from Asia to Europe conquering Byzantium first and then the remaining Balkans states.
πηγη wikipedia
Το Κοσσοβο ,συμφωνα με τους ιστορικούς χαρτες που δειχνει το wikipedia, απο την δημιουργια του πρωτου Σερβικου Βασιλειου τον Μεσαίωνα ανηκει ξεκαθαρα και αιωνες στη Σερβια , ενω η Αλβανια πρωτοεμφανιζεται με σχετική αυτονομία την εποχή πριν την επανάσταση του 21.(οι παραπάνω πληροφορίες , είναι όπως λεμε ''για την ιστορία'' για όσους βέβαια ενδιαφέρονται)