ΣΕΜΦΕ forum

Λαμβάνοντας δεκάδες αφορμές από πρόσφατες και παλαιότερες συζητήσεις, θα ήθελα να ξεκινήσω ένα μαραθώνιο topic όπου κάθε ένας θα αφήνει τη δική του εικόνα σχετικά με τη Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες πληροφορίες σχετικά με τις παραλλαγές ή τις ιδιότητες του πολιτεύματος όπως συστηματικά καταγράφονται από την οικεία επιστήμη θα βοηθούσαν, αλλά εν προκειμένω δεν είναι αυτό το θέμα.

Αυτό που πραγματικά έχει αξία είναι να αποκτήσουμε όλοι μια ιδέα του τι έχει στο μυαλό του ο καθένας όταν λέει Δημοκρατία, είτε για να αηδιάσει από ντροπή, είτε για να περηφανευτεί, για να σταυρώσει επιχείρημα, κλπ.. Για όσους δυσκολεύονται να ξεκινήσουν το ξεδίπλωμα των σκέψεών τους, μπορούν να παραθέσουν κάποιες λέξεις-κλειδιά που τους έρχονται στο μυαλό όταν ακούνε "Δημοκρατία" (με λίγες διευκρινήσεις και ως προς αυτές), ίσως κάποια περιστατικά από την δική τους ζωή (ή την ζωή αυτού του τόπου), κλπ..

Αν θεωρείτε πως δεν υπάρχει δημοκρατία ή ότι δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς είναι αυτό το πράγμα όπως το πιπιλάνε οι γύρω σας, μπορείτε να αναφερθείτε στο πως θα θέλατε να είναι... Όπως τότε, στο λύκειο...

Βασικά μέχρι τα 12 μου πίστευα το κλασσικό παραμύθι που σερβίρεται σε όλο τον κόσμο , ότι δηλ Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου απλά μπορείς να πείς οτιδήποτε θες και να μπορείς ελεύθερα να εκφράσεις τη διαφορετικότητά σου , ένα ιδανικό πολίτευμα ίσων ευκαιριών όπου οι νόμοι αποτελούν κανόνες απαράβατους για τους πολίτες (βάλε και σε αυτό μια μίξη πατριωτικού συναισθήματος και υπερηφάνιας για την αρχαία Ελλάδα , όπως επίσης και της Μεταπολίτευσης την λεγόμενη πτώση της χούντας). Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα ότι τελικά ο όρος έχει διαστρεβλωθεί και βεβηλωθεί ίσως περισσότερο από κάθε άλλο στην ιστορία (και δε νομίζω ότι είμαι υπερβολικός). Συνειδητοποίησα ότι στη σύγχρονη Δημοκρατία η παράβαση κάποιου νόμου και η τιμωρία για αυτήν εξαρτάται άμεσα από το πορτοφόλι και τα χρήματα , ανακάλυψα επίσης ότι το να έχεις το δικαίωμα να φωνάζεις αλλά κανείς να μην ακούει επίσης δεν αποτελεί κατόρθωμα , βρήκα τη διαφορετικότητα απλώς ανεκτή σε ομάδες από τις οποίες εν τέλει υπάρχει συμφέρον , είδα εμπράκτως ότι οι ίσες ευκαιρίες δεν έχουν κανένα νόημα έφ'όσον δεν ξεκινάμε από κοινή αφετηρία για να μετρήσουμε ποιός είναι καλύτερος από τον άλλο , αντίκρυσα ανθρώπους δυστυχισμένους (έστω και εν αγνεία τους ) γιατί ΄ποτέ δε τους δόθηκε η ευκαιρία να προσφέρουν στην κοινωνία απλόχερα αυτό που ίσως θα είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν και να είναι ευτυχισμένοι απαλλαγμένοι από το άγχος του βιοπορισμού , ένιωσα ένα σύστημα μαζικής και συνεχούς προπαγάνδας για την ανάγκη που υπάρχει για οτιδήποτε άχρηστο ώστε να αυξηθούν οι ανάγκες και να είμαστε εύκολα χειραγωγήσιμοι χωρίς χώρο και χρόνο για την προσωπική μας ευχαρίστηση και πρόοδο ως άνθρωποι, πληροφορήθηκα για πρώτη και ίσως και τελευταία φορά στα χρονικά ότι η ψήφος έχει διάρκεια 4 χρόνων ενώ οι εξελίξεις τρέχουν σαν τρελλές αναγκάζοντας με να ψηφίζω προκαταβολικά ένα πρόγραμμα που εξ'αρχής γνωρίζω ότι δε θα τηρηθεί και μάλιστα να μην βρίσκω αντίκρυσμα στην ψήφο μου αφού ακόμη και το 41 % εκλέγει 151 βουλευτές στους 300 (εδώ σας θέλω μαθηματικοί μου!!!) κάθιστώντας τις χώρες σχεδόν ολόκληρου του κόσμου τις μόνες εταιρείες (γιατί περί αυτού πρόκειται πλέον) που διοικούνται μ'αυτον τον τρόπο , τέλος είδα την εταιρεία που λέγεται Ελλάδα να πουλιέται συνεχώς σε εταιρείες-χώρες άλλες και να υποτάσσεται στη δύναμή τους χωρίς κανείς να μιλάει για την κατάντια , τρέχοντας μάλιστα να βοηθήσουμε όπως μπορούμε στα μεγάλα συμφέροντά τους περιμένοντας και νιαουρίζοντας κάτω από το τραπέζι για κανένα ψίχουλο , δίνοντας μάλιστα και κομμάτια γης μας (βάσεις) και συμπατριωτών μας για να βοηθήσουμε στη πάταξη λαών που χαρακτηρίζονται ως τρομοκράτες επειδή αρνούνται να στηθούνε όπως εμείς...Προσθέστε και την νομιμοποίηση της τοκογλυφίας (τράπεζες) , της μίζας (σε κάθε δημόσια υπηρεσία) και των νταβαντζήδων ανθρώπων της νύχτας.
Αντιστρέψτε τα παραπάνω και θα βρείτε την άποψη μου για την ιδέα αυτή και σκεφτείται πως θα ζούσαμε εαν όλο το εθνικό κεφάλαιο μοιραζόταν σε καθένα μας ισομερώς ενώ οι αποφάσεις για νόμους και εξελίξεις προερχόταν από συνεχή δημοψηφίσματα , πόσο αλήθεια πιό ευτυχισμένοι θα είμασταν!!! Το ουτοπικό είναι αυτό που ζούμε τώρα και ανεχόμαστε 10 άτομα να συντονίζουν όπως τους αρέσει 10000000 κόσμο και όχι αυτό που περιγράφω , αυτό ειναι το αυτονόητο , το απλό , το όμορφο η ίδια η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ...

Και για να γίνω και πιό σαφής μιλάω για τον απόλυτο Σοσιαλισμό αν βέβαια θεωρούμαστε άνθρωποι και όχι σαρκοφάγα αιμοβόρα ζώα , τουλάχιστον αυτά σκοτώνουν από ένστικτο γιατί αυτό και μόνο διαθέτουν , εμείς γιατί έτσι μάθαμε...

Posts merged by O kanenas
Όταν θέλουμε να προσθέσουμε κάτι στο post μας, κάνουμε edit.

Αν και τα πράγματα είναι λίγο περίεργα (καθώς υπάρχουν δυο "ανταγωνιστικά" topics ταυτόχρονα σε εξέλιξη και με βλέπω να βαράω μύγες ), θα κάνω κάποια πρώτα σχόλια με αφορμή κάποια περιστατικά που είδα σήμερα στις ειδήσεις.

Προσφάτως έγινε ένα ντου κουκουλοφόρων στην Πρυτανεία. Προφανώς το θέμα δεν είναι το σαβουάρ βιβρ, και προσωπικά δεν γνωρίζω αν επεδίωξαν και πέτυχαν τραυματισμούς ή υλικές ζημιές σε κτίρια/εργαστήρια/κλπ (που όπως φαίνεται τίποτα από αυτά δεν έγινε). Πολλοί συνάδελφοι ένιωσαν να προσβάλλονται τα δημοκρατικά τους αισθήματα, την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρακολουθούσε σαν τιμώμενος "κύριος" ομιλία στην αίθουσα εκδηλώσεων. Έγινε λόγος για το άσυλο και για τον βιασμό του... Εν ολίγοις σκιαγραφήθηκε η αρνητική αίσθηση που άφησε σε πολύ κόσμο η κίνηση των κουκουλοφόρων.

Στον αντίποδα, δυο ομάδες κουκουλοφόρων (μια στη Θεσσαλονίκη και μια στην Αθήνα) εισέβαλλαν σήμερα σε σούπερ μάρκετ, "έκλεψαν" (ή απαλλοτρίωσαν) μερικά καρότσια με τρόφιμα και τα μοίρασαν στον κόσμο που ψώνιζε (με φειδώ) σε παρακείμενες λαϊκές, μοιράζοντας προκυρήξεις κατά της ακρίβειας. Υποθέτω πως οι παπούδες που μοιραστήκαν τα ψώνια δεν ήταν τίποτα θεωρητικοί του Μπακούνιν ή μέλη κανενός αναρχοαυτόνομου αντάρτικου. Το πιο πιθανόν είναι να μιλάμε για τυπικούς συνταξιούχους, επί σειρά δεκαετιών ψηφοφόρους ή και οπαδούς κάποιου μεγάλου ή μικρού κόμματος. Τα σχόλιά τους για την κίνηση των νεαρών που μοίρασαν τρόφιμα ήταν τουλάχιστον θετικά και θερμά, παρόλο που η όψη τους τους τρόμαξε.

Η έννοια κλειδί (όπως το'χω αντιληφθεί εγώ) στη Φύση αλλά και στην Κοινωνία, είναι η ισορροπία των δυνάμεων. Σε κάποια συστήματα αυτή η ισορροπία είναι ευσταθής, σε άλλα ασταθής, ενώ στο καθένα συντηρείται με διαφορετικές δυνάμεις. Π.χ., σε ένα στρατιωτικό καθεστώς η ισορροπία είναι μάλλον εύθραυστη και συντηρείται με το στανιό με τη δύναμη του στρατού. Στην δική μας "δημοκρατία" η δύναμη που συντηρεί την ισορροπία (και άρα δεν έχουμε εξέγερση) είναι αυτή της πλύσης εγκεφάλου.

Η Δημοκρατία θα έπρεπε μάλλον να είναι το σύστημα που ως πρώτο στόχο και βασική αρχή (σε πρώτη φάση αφηρημένα) έχει την ευημερία του λαού. Οι μηχανισμοί, οι αρχές και οι θεσμοί που υιοθετούνται προς την εξυπηρέτηση αυτού του στόχου ποικίλλουν. Κάποιοι δοκιμάστηκαν και απέτυχαν, κάποιοι δεν θα δοκιμαστούν ποτέ.

Η αρχή της πλειοψηφίας και της καθολικής ψηφοφορίας είναι ένα εργαλείο το οποίο θα έπρεπε να εξυπηρετεί την επίτευξη του βασικού στόχου, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτισμού (που επιβάλλεται μάλλον από πρακτικές δυσκολίες). Αντ' αυτού, οι δυο αρχές αυτές φαίνεται να λειτουργούν ως άλλοθι. Οι ψηφοφορίες δεν είναι ποτέ καθολικές και οι πλειοψηφίες (ακούγεται αστείο) σπάνια "πλειοψηφικές". Έχει νόημα να μιλήσουμε για αναλογικότητα; Μάλλον όχι...

Τι έχουμε κάνει λοιπόν σήμερα; Έχουμε δώσε το δικαίωμα σε όλον τον κόσμο να ψηφίζει. Το κάνει όλος ο κόσμος; Όχι... Δικαίωμά του θα μου πείτε. Και όντως, είναι δικαίωμά του. Το κάνει ελεύθερα (με την ουσιαστική έννοια) ορίζοντας τα δικά του κριτήρια; Επιτρέψτε μου να πιστεύω πως το σύστημα εκβιάζει πιο χυδαία τον ψηφοφόρο απ' όσο νομίζουμε. Οι αριθμοί, με τα λιγοστά μαθηματικά που μάθαμε στο δημοτικό, στοιχειοθετούν πλειοψηφία; Σίγουρα όχι. Αποτέλεσμα είναι κάποιοι καρεκλοκένταυροι (και οι επιχειρηματίες που τους συντηρούν) να θρονιάζονται και να τρώνε τα λεφτά του κόσμου. Αυτή είναι η ιδέα μας περί ασκήσεως της εξουσίας υπέρ του λαού; Απολύτως όχι. Αυτό εσείς το λέτε Δημοκρατία; Εγώ δυσκολεύομαι πολύ.

Από την άλλη, κάποιοι κουκολοφόροι μπαίνουν με ρόπαλα και σταματάνε ημερίδες ή κλέβουν σούπερ μάρκετ. Παραβιάζουν κάποιες αρχές που θεσμοθετήθηκαν προκειμένου να υπηρετείται ο λαός; Τυπικά ναι. Οι πράξεις τους θίγουν τον λαό; Σπάνια (εκτός αν μιλάμε για μπαχαλάκηδες τύπου "μπράβος στην παραλιακή", με τους οποίους δεν θα ασχοληθώ). Πως τους βλέπω; Σαν εξωθεσμικές δυνάμεις που παραβιάζουν σάπιους θεσμούς στο πλαίσιο μιας έξυπνα στημένης επίφασης Δημοκρατίας προκειμένου να φέρουν την ισορροπία πιο κοντά στον αρχικό στόχο, δηλ. το όφελος του τυχαίου πολίτη.


Σε πρώτη φάση αυτά τα ολίγα (ok... αυτοσαρκάζομαι). Αν το θέμα συνεχιστεί επιφυλάσσομαι για περισσότερα, υπό μορφή είτε παράθεσης είτε αντιπαράθεσης.

Το πολίτευμα που μου επιτρέπει να ψηφίζω για να γκρινιάζω

γιατι:

People demand freedom of speech as a compensation for the freedom of thought which they seldom use.
Soren Kierkegaard
Danish philosopher (1813 - 1855)

Έστω και λίγο καθυστερημένα, θα απαναντήσω ξεκινώντας ανάποδα, δηλαδή λέγοντας τι ΔΕΝ θεωρώ δημοκρατία.

Δεν θεωρώ δημοκρατία, το να παρκάρει ο καθένας όπου βρει το αμάξι του, μόνο και μόνο για να έχει σκιά και να μην περπατήσει ένα μέτρο, αδιαφορώντας αν κλέινει το δρόμο σε πεζούς/γραμμές τύφλών/κ.λ.π. Δεν θεωρώ δημοκρατία το να ανάβεις το τσιγάρο στα μούτρα του άλλου/σε κλειστή αίθουσα, και αν σου πουν κάτι, να δυσανασχετείς, λες και είναι αναφαίρετο δικαίωμά σου να σερβίρεις ντουμάνι τους άλλους. Δεν θεωρώ δημοκρατία το να περνάς με κομμένη εξάτμιση/μουσική στο τέρμα ή να κορνάρεις χωρίς ιδιαίτερα σοβαρό λόγο, ειδικά σε ώρες κοίνής ησυχίας. Δεν θεωρώ δημοκρατία το να γράφεις στα παλιά σου τα παπούτσια τις διασταυρώσεις. Δεν θεωρώ δημοκρατία το να πετάει ο καθένας τα σκουπίδια του όπου βρεί σε δρόμους/παραλίες/δάση/βουνά/δημόσιους χώρους κ.λ.π. Δεν θεωρώ δημοκρατία το να λαδώνεις για να χτίσεις το σπιτάκι στο χωριό ή να βάζεις μέσο για να πάρει πιο εύκολα τη θεσούλα. Δεν θεωρώ δημορκατία, το να κατακλέβουν-κατακοροϊδεύουν τον λάο οι εκλεγμένοι διαχειριστές του, να ψηφίζουν άδικους νόμους, να θυμούνται τις ευθύνες-αρμοδιότητές τους μόνο όταν τους συμφέρει, και ο λαός, αντί να στους στείλει από εκεί που ήρθαν στις επόμενες εκλογές, να ψηφίζει με βάσει το ποιός έκλεψε λιγότερα/υποσχέθηκε περισσότερα ή το λάδωμα-μέσο που έγραψα πιο πάνω. Δεν θεωρώ δημοκρατία, το να σπάνε/καίνε κάποιοι δημόσια περιουσία χάρην αντίδρασης (σκεφτείτε λίγο, έτσι ζημιώνουν πρώτα και κύρια τον απλό λαό, που πληρώνει στο ακέραιο τους φόρους, και όχι τους λεφτάδες-εταιρίες, που με διάφορους τρόπους, δεν πληρώνουν όσο θα έπρεπε!). Δεν θεωρώ δημοκρατία το να τα κάνει πλακάκια η αστυνομία με κακοποιούς/μαφία για την κονόμα, και να μην υπάρχει κανείς από πάνω να τους καρατομίσει άμεσα (βλέπε τι έγραψα πιο πάνω για τους διαχειριστές που ψηφίζουμε). Δεν θεωρώ δημοκρατία το να κλέβουν (γιατι κλοπή είναι) κάποιοι πράγματα και να τα μοιράζουν, ούτε βέβαια το να τα παίρνουν κάποιοι, δηλαδή να γίνονται κλεπταποδόχοι, και να λένε μπράβο κιόλλας στους κλέφτες (και ναι και αυτό ζημιώνει το λαό, γιατί οι μαγαζάτορες θα αυξήσουν τις τιμές, για να βγάλουν τα σπασμένα, όσα δεν πάρουν από τις ασφάλειες)! Δεν θεωρώ δημοκρατία το να λογοκρίνονται με το έτσι θέλω εκπομπές/άρθρα, ειδικά σατιρικά (επειδή ρωτήθηκα, ξέρω τι είναι ελληνοφρένεια, και θεωρώ ότι λέει αρκετά πετυχημένα, προφανώς ούτε αυτοί που λες ότι πέρνουν είναι δημοκρατικοί, πιο πολύ γραφικούς θα τους έλεγα)/τέχνες/επιστήμες. Δεν θεωρώ δημοκρατία αυτό που βλέπω στο 90% των ελληνικών συζητήσεων, είτε στην τηλεόραση, είτε εδώ στο internet, είτε στη βουλή, είτε σε συνελεύσεις, και γενικά παντού σχεδόν, που ο καθένας προσπαθεί να μιλήσει χωρίς να τηρείται σειρά, και η διαφωνία, συνεπάγεται χαρακτηρισμούς και απαξιώσεις για τον άλλο (για τις μπουνιές στις συνελεύσεις δεν σχολιάζω..). Δημοκρατία δεν είναι το να αντιμετωπίζεις κάποιον μεροληπτικά-καχύπτοπτα-με μισό μάτι επειδή είναι αλλοδαπός/ομοφυλόφιλος/ναρκωμανής/μη χριστιανός ορθόδοξος/αριστερόχειρας κ.λ.π. (ευτυχώς για μένα τουλάχιστον το τελευταίο σιγά σιγά έχει εκλείψει επιτέλους, αλλά ντρεπόμουν-οργιζόμουν να ακούω διηγήσεις για το τι τραβούσε η γιαγιά μου και άλλοι αριστερόχειρες παλιά, επειδή προτιμούσαν το 'λάθος' χέρι). Σταματάω εδώ, αφού αν συνεχίσω να γράφω, θα γίνει βιβλίο ολόκληρο η λίστα..

Όσο αναφορά το εκλογικό σύστημα, το ιδανικό θα ήταν η εξ'ολοκλήρου άμεση δημοκρατία. Γίνεται όμως αυτό πρακτικά; Όχι, αν και με την εξέλιξη της τεχνολογίας (υπολογιστές), και αν περιορίσουμε την υπέρμετρη αφισοφιεστοσυγκεντρολαγνεία, και πάψει η προεκλογική περίοδος να χρησιμοποιείται σαν άλλοθι, τότε θα μπορούσαμε να φτάσουμε πολύ κοντά, με εκλογές ίσως ανά ένα χρόνο και συχνα δημοψηφίσματα. Αλλά εδώ ψηφίζουν όλο και λιγότερο δημοκρατικούς εκλογικούς νόμους και εκλογικά συστήματα (που πάντως σε μεγάλο βαθμό παραμένουν δημοκρατικά, δηλαδή ακόμα περνάει από το χέρι μας), θυμούνται τι λέει το σύνταγμα για τα δημοψηφίσματα, μόνο όταν τους συμφέρει, και όμως τους ξαναεκλέγουμε (βλέπε και αυτό που έγραψα πιο πάνω για τους διαχειριστές που εκλέγουμε).

Εν κατακλίδει, δημοκρατία θεωρώ τον σεβασμό στα δικαιώματα-προσωπικότητα-απόψεις του άλλου, και την ελευθερία έκφρασης. Δυστυχώς όμως, πάσχουμε τραγικά σε αυτά, διότι ποτέ δεν μας έμαθε κανείς τι πραγματικά σημαίνουν (το ειρωνικό είναι ότι, ο χριστός αυτά κύρηξε, και ενώ οι περισσότεροι δηλώνουμε χριστιανοί, δεν ξέρουμε-εφαρμόζουμε καθόλου αυτά που κύρηξε). Σκεφτείτε μόνο αυτό το απλό, στο σχολείο, από πολύ μικροί ενθαρρυνόμαστε στο να 'ρίχνουμε' τους άλλους, αφού αυτός που θα σηκώσει πρώτος το χέρι του, θεωρείται ο καλύτερος, και 'επιβραβεύεται' από τον καθηγητή, ενώ αυτός πυο δεν το σηκώνει καθόλου, αντιμετωπίζεται σαν ο μη φυσιολογικός. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό το παράδειγμα, αλλά όλα τελικά ξεκινάνε από μικρά και απλά πράγματα. Για να μην πιάσω το άκρως ανταγωνιστικό σύστημα των πανελληνίων. Μπορεί να ακούγομαι απαισιόδοξος-μηδενιστής, αλλά δυστυχώς είμαι απλώς ρεαλιστής. Έχω αποδεχτεί ότι μόνο αν αλλάξει ριζικά η νοοτροπία του λαού (στο κάτω κάτω, και οι πολιτικοί, στον ίδιο λαό και με την ίδια νοοτροπία μεγάλωσαν), θα αλλάξει πραγματικά κάτι, αλλά δυστυχώς δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα αυτό..

Η Δημοκρατία θεσπίστηκε από τους Αθηναίους πολίτες το 507 π.χ από τον Κλεισθένη μετά τη πτώση του Πεισίστρατου. Και ως πολίτευμα ήταν η καλύτερη λύση για ένα λαό (Αθηναίοι) με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που όλοι ξέρουμε. Στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος του τότε ελληνικού κόσμου εκτός από τη Σπάρτη. Η Δημοκρατία λοιπόν ταίριαζε με τη Ματαιοδοξία του Έλληνα, το αίσθημα υπεροχής που έχει πολλές φορές χωρίς λόγο, τη δουλικότητα στους δυνατούς, τις πισόπλατες μαχαιριές κτλ. Και ταίριαζε ακριβώς επειδή ο καθένας μπορούσε να νιώθει ότι ο ίδιος επηρέαζε τα γεγονότα λόγο της ψήφου. Το πολίτευμα δυστηχώς τότε δεν επέτρεπε στις γυναίκες και τους δούλους να ψηφίζουν. Αυτά για τον αρχαίο κόσμο προς το παρόν. Στη συνέχεια η δημοκρατία επανήλθε στο προσκήνιο σε πολλά νεοσύστατα κράτη της Ευρώπης μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Προσωπικά θεωρώ τη δημοκρατία ένα κακό πολίτευμα για τον πραγματικό κόσμο. Θα ήθελα να υπήρχε ένα πολίτευμα πιο σκληρό που να μπορούσε να είναι πιο ευέλικτο στη λήψη αποφάσεων. Δηλαδή θα προτιμούσα να υπήρχε δυνατότητα ανάρρησης στην εξουσία ανθρώπων με συγκεκριμένα προσόντα τα οποία θα προέρχονταν από μια "δεξαμενή" αρίστων γενικά ατόμων τα οποία θα ελέγχοντω από την ίδια δεξαμενή. Επίσης θεωρώ γελίο το γεγονός ότι ένα αλαλάζων πλήθος ηλιθίων μπορεί να καθορίσει τη μοίρα ενός τόπου. Επίσης θεωρώ ότι η δημοκρατία δεν αξίζει σε μια κοινωνία όπου ο κάθε ηλίθιος καταιβαίνει στο δρόμο, γράφει στους τοίχους κτλ. Κλείνοντας θέλω να επισημάνω ότι η Δημοκρατία θα ήταν το ιδανικό πολίτευμα ΜΟΝΟ αν και το 100% των ανθρώπων μιας κοινωνίας αποκτούσε τη στοιχειώδη μόρφωση και παιδεία ώστε να μπορεί να σέβεται τον θεσμό.

The Godfather έγραψε:Η Δημοκρατία θεσπίστηκε από τους Αθηναίους πολίτες το 507 π.χ από τον Κλεισθένη μετά τη πτώση του Πεισίστρατου. Και ως πολίτευμα ήταν η καλύτερη λύση για ένα λαό (Αθηναίοι) με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που όλοι ξέρουμε. Στη συνέχεια εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος του τότε ελληνικού κόσμου εκτός από τη Σπάρτη. Η Δημοκρατία λοιπόν ταίριαζε με τη Ματαιοδοξία του Έλληνα, το αίσθημα υπεροχής που έχει πολλές φορές χωρίς λόγο, τη δουλικότητα στους δυνατούς, τις πισόπλατες μαχαιριές κτλ. Και ταίριαζε ακριβώς επειδή ο καθένας μπορούσε να νιώθει ότι ο ίδιος επηρέαζε τα γεγονότα λόγο της ψήφου. Το πολίτευμα δυστηχώς τότε δεν επέτρεπε στις γυναίκες και τους δούλους να ψηφίζουν. Αυτά για τον αρχαίο κόσμο προς το παρόν. Στη συνέχεια η δημοκρατία επανήλθε στο προσκήνιο σε πολλά νεοσύστατα κράτη της Ευρώπης μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Προσωπικά θεωρώ τη δημοκρατία ένα κακό πολίτευμα για τον πραγματικό κόσμο. Θα ήθελα να υπήρχε ένα πολίτευμα πιο σκληρό που να μπορούσε να είναι πιο ευέλικτο στη λήψη αποφάσεων. Δηλαδή θα προτιμούσα να υπήρχε δυνατότητα ανάρρησης στην εξουσία ανθρώπων με συγκεκριμένα προσόντα τα οποία θα προέρχονταν από μια "δεξαμενή" αρίστων γενικά ατόμων τα οποία θα ελέγχοντω από την ίδια δεξαμενή. Επίσης θεωρώ γελίο το γεγονός ότι ένα αλαλάζων πλήθος ηλιθίων μπορεί να καθορίσει τη μοίρα ενός τόπου. Επίσης θεωρώ ότι η δημοκρατία δεν αξίζει σε μια κοινωνία όπου ο κάθε ηλίθιος καταιβαίνει στο δρόμο, γράφει στους τοίχους κτλ. Κλείνοντας θέλω να επισημάνω ότι η Δημοκρατία θα ήταν το ιδανικό πολίτευμα ΜΟΝΟ αν και το 100% των ανθρώπων μιας κοινωνίας αποκτούσε τη στοιχειώδη μόρφωση και παιδεία ώστε να μπορεί να σέβεται τον θεσμό.

σε μια τετοια κοινωνια μαλλον εσυ δεν θα μπορουσες να ψηφισεις φιλε μου

Για να μην παρεξηγηθώ από κανέναν, αυτά που θα γράψω αναφέρονται στο ιδανικό μοντέλο δημοκρατίας που έχω στο μυαλό μου και όχι στην υπαρκτή της εφαρμογή.

Δημοκρατία λοιπόν, για μένα είναι το πολίτευμα εκείνο, το οποίο παρέχει τη μέγιστη δυνατή, μη κατευθυνόμενη παιδεία, ικανή για να δημιουργήσει ενεργούς πολίτες, που σέβονται τον αναγεννησιακό ορισμό της ελευθερίας, και συμβάλλουν ενεργά στα κοινά. Η ύπαρξη πολιτικών ομάδων (κατά τη γνώμη μου, το αναγκαίο κακό) είναι θεμιτή, μόνο ως μέσο για να κάνουν την διαχείριση του ουτοπικού αυτού πολιτεύματος εφικτή. Οι ομάδες αυτές θα πρέπει να είναι απλοί εκφραστές διαφορετικών απόψεων, από τοις ποιο προοδευτικές μέχρι τις ποιο συντηρητικές, και θα πρέπει να έχουν απαλείφει όλοι οι συναισθηματισμοί, οι φανατισμοί και οι καταστάσεις δημαγωγίας. Φυσικά το πολίτευμα αυτό έχει ως πρώτο και τελευταίο στόχο την αξιοπρεπέστερη ζωή των πολιτών και την τήρηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Δημοκρατία για μένα είναι ο (ετυμολογικός, μη συγχυσμένος με τον καπιταλισμό) φιλελευθερισμός.

Ένα άλλο θέμα που με προβληματίζει είναι η σημερινή ταύτιση του όρου αυτού (φιλελευθερισμός) με την καπιταλιστική εφαρμογή του. Τόσο αυτός (ως χαρακτηριστικό ενός πολιτικού συστήματος) όσο και η δημοκρατία (ως το πολιτικό σύστημα) είναι κατά τη γνώμη μου, αρκετά ευέλικτες έννοιες (δείτε πόσους ορισμούς για τον όρο δημοκρατία έχουμε) ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλα οικονομικά μοντέλα.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω το εξής αυτονόητο, που δυστυχώς, μέσα από την παρωπίδοφόρα κομματοποίηση, το ξεχνάμε, μιας και εστιάζουμε σε ένα σημείο του (προς μια κατεύθυνση) και ξεχνάμε την ολότητά του. Μιλάω για τον λόγο ύπαρξης όλων των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών συστημάτων. Και οι τρείς αυτοί όροι δημιουργήθηκαν, ως «συμφωνίες» των ανθρώπων για να ορίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις, τις σχέσεις τους με τις ομάδες τους, και τις σχέσεις τους με μια μηχανή που οι ίδιοι δημιούργησαν για να τους υπηρετεί (το όλο σύστημα). Τα συστήματα λοιπόν, δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τον άνθρωπο και όχι το αντίστροφο, το να επιλέξεις ένα σύστημα που να κάνει τους πολίτες ευτυχισμένους είναι το ιδανικό. Δυστυχώς όμως βλέπω πως προσπαθούμε να κόψουμε και να ράψουμε την ευτυχία των ανθρώπων σε αυτά.

Το μυαλο μου καηκε απο την εξεταστικη οποτε η εννοια της δημοκρατιας διεγραφη προς το παρον απο τον "σκληρο". Αργοτερα παλι.

Οι αποφάσεις που παίρνοται αντικατροπτίζουν τη ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!
Μόνο και μόνο αυτό δείχνει το μεγάλο πρόβλημα , θεωρητικά και πρακτικά της λεγόμενης ''αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας''.
Πως μπορεί κάποιος hengeo να πει οτι αυτοί που τα κάναν λαμπόγυαλο στο πολυτεχν. καταργούν το θεσμό της δημοκρατίας?
Όταν αντιδρούν σε αποφάσεις και πρακτικές που δεν είναι ψηφισμένες απο την ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ.
Συνεπώς , όσο καταπατούν οι αναρχικοί το ''θεσμό'' , άλλο τόσο τον καταπατούν και οι πολιτικοί.Άρα για εμένα , απομένει να διαλέξω στρατόπεδο.Και αυτό κάνω , υποστηρίζω τα συμφέροντά μου και αυτών που νοιάζομαι.Και αυτά δεν τα εξυπηρετούν οι κινήσεις των πολιτικών.
Τέλος , δεν βλέπω καμία ασέβεια στο θεσμό της δημοκρατίας διότι δεν υπάρχει κατι τέτοιο αν δεν είναι άμμεσο.

Τώρα , μια καλή αρχή θα ήταν , οι αποφάσεις των δήμων , των χωριών και των κοινοτήτων να παίρνονταν απο συνελεύσεις πολιτών.Αμμεσοδημοκρατική(δηλαδή δημοκρατική με όλη την ουσία) αυτοδιοίκηση.

Hengeo έγραψε:Δεν θεωρώ δημοκρατία το να κλέβουν (γιατι κλοπή είναι) κάποιοι πράγματα και να τα μοιράζουν, ούτε βέβαια το να τα παίρνουν κάποιοι, δηλαδή να γίνονται κλεπταποδόχοι, και να λένε μπράβο κιόλλας στους κλέφτες (και ναι και αυτό ζημιώνει το λαό, γιατί οι μαγαζάτορες θα αυξήσουν τις τιμές, για να βγάλουν τα σπασμένα, όσα δεν πάρουν από τις ασφάλειες)!

Καποια σκορπια ερωτηματα:
-ειναι δημοκρατικο να πεθαινουν καθελεπτο καποιες χιλιαδες ανθρωποι λογω λυψειδριας ή αστειων ασθενειων;
-ειναι δημοκρατικο να υπαρχουν συνταξεις των 350 και 500 ευρω, καταδικαζοντας μια ολοκληρη πληθυσμιακη ομαδα σε επαιτεια;
-ειναι δημοκρατικο στους ορισμενους εργασιακους χωρους να απαγορευεται η ασκηση των (συνδικαλιστικων) δικαιωματων επι ποινη απολυσης;
-ειναι δημοκρατικο η ανεργια να ξεπερνα το 10%;
-ειναι δημοκρατικο καποιοι να τζογαρουν πανω στις τιμες στηνοντας φουσκες και μονοπωλια;

Αν τα παραπανω ειναι δημοκρατικα, τοτε ειναι πολλοι αυτοι που δεν "χωρανε" στη δημοκρατια. Αν παλι δεν ειναι δημοκρατικα, τοτε (ρητορικο ερωτημα) τι τα δημιουργησε; Με αλλα λογια, η δημοκρατια δεν ειναι αυτονομη εννοια, αλλα η δυνατοτητα υπαρξης της συνδεεται αμεσα με το οικονομικο συστημα που υιοθετειται καθε φορα. Και απ οτι φαινεται η συζευξη του νυν με τη δημοκρατια ειναι αντιφαση εν τοις οροις (εκτος και αν η δημοκρατια εξαντλειται στις κομμενες εξατμισεις και στην προτεραιοτητα στις διασταυρωσεις).

NTG συμφωνώ με αυτά που γράφεις, αυτό για τις ιδεολογίες το έχω γράψει και εγώ σε άλλο νήμα. Δυστυχώς έχουμε φτάσει σε τόσο δογματικό τρόπο σκέψης, που τα βάζουμε με την ελευθερία, επειδή δεν ξέρουμε/δεν μάθαμε πως να την χρησιμοποιούμε σωστά..

Βραχνός Προφήτης έγραψε:Καποια σκορπια ερωτηματα:
-ειναι δημοκρατικο να πεθαινουν καθελεπτο καποιες χιλιαδες ανθρωποι λογω λυψειδριας ή αστειων ασθενειων;

Όχι. Για αυτό είμαι υπέρ της κρατικής/ανθρωπιστικής βοήθειας σε όσους αντιμετωπίζουν και καταφανώς δεν έχουν άλλη επιλογή.

Βραχνός Προφήτης έγραψε:-ειναι δημοκρατικο να υπαρχουν συνταξεις των 350 και 500 ευρω, καταδικαζοντας μια ολοκληρη πληθυσμιακη ομαδα σε επαιτεια;

Εξαρτάται. Είναι πολλές οι παράμετροι στο θέμα των χαμηλών συντάξεων-μισθών για να αναλυθούν σε αυτό το θέμα. Σε γενικές γραμμές, το πιο δημοκρατικό για μένα βρίσκεται στην απάντηση της προηγούμενης γραμμής. Αν δεν σου φτάνουν τα λεφτά για τις βασικές ανάγκες, και δεν μπορείς να δουλέψεις για λόγους υγείας/γηρατειών ή έχεις εξαντλήσει όλες τις επιλογές, και δεν βρίσκεις πουθενά δουλειά/λύση, τότε θα πρέπει καθαρά ανθρωπιστικά πρέπει βοηθηθείς από το κράτος, αλλιώς ότι έδωσες πήρες, απόλυτα δημορκατικά.

Βραχνός Προφήτης έγραψε:-ειναι δημοκρατικο στους ορισμενους εργασιακους χωρους να απαγορευεται η ασκηση των (συνδικαλιστικων) δικαιωματων επι ποινη απολυσης;

Ναι! Είναι δικαίωμα του κάθε εργοδότη, να προσλαμβάνει/έχει στη δουλειά του αυτόν που παράγει περισσότερο/φθηνότερα (μέχρι μίας κατώτερης βασικής αμοιβής ανά ώρα βέβαια), έτσι δουλεύει η παραγωγή. Σημείωση, εδώ δεν μιλάμε για ηθική, δημοκρατία δεν σημαίνει πάντα τιμωρία του ανήθικου, διότι αν γινόταν αυτό, δεν θα μας έφταναν 500 φυλακές, η τιμωρία πρέπει να ξεκινάει ότι αρχίζεις να επηρρεάζεις αρνητικά/περιορίζεις δικαιώματα του άλλου, και ο άλλος δεν μπορεί να το αποφύγει. Δικαίωμα των εγραζομένων ασφαλώς η απεργία και η διεκδίκιση του καλύτερου, όμως δεν είναι πανάκεια, και έχει κάποια όρια, δεν μπορεί, στο όνομα του δικαιώματος αυτού, να καταπατάς το δικαίωμα αυτού που έχει την επιχείρησή, να πάρει στη δουλειά του αυτόν που παράγει καλύτερα, και να απαιτείς να ανέχεται να υπολειτουργεί η επιχείρησή του! Ας ήσουν μάγκας, να κάνεις την απεργία-διαμαρτυρία σου, χωρίς να δίνεις λαβές-δικαιώματα στον εργοδότη, να διαλέξει τον άλλο που δουλεύει-παράγει καλύτερα..

Βραχνός Προφήτης έγραψε:-ειναι δημοκρατικο η ανεργια να ξεπερνα το 10%;

Και πάλι μεγάλο θέμα και εξαρτάται από πολλά. Επιγραμματικά, σε παραπέμπω στις απαντήσεις των δύο πρώτων γραμμών, για να μην κουράσουμε άλλο εδώ.

Βραχνός Προφήτης έγραψε:-ειναι δημοκρατικο καποιοι να τζογαρουν πανω στις τιμες στηνοντας φουσκες και μονοπωλια;

Με εξαίρεση ίσως κάποια πολύ βασικά αγαθά ή/και αν δεν υπάρχει κάποια άλλη επιλογή, οπότε θα πρέπει να επέμβει το κράτος, κατά τα άλλα, γιατί να μην είναι δημοκρατικό;

Βραχνός Προφήτης έγραψε:Αν τα παραπανω ειναι δημοκρατικα, τοτε ειναι πολλοι αυτοι που δεν "χωρανε" στη δημοκρατια. Αν παλι δεν ειναι δημοκρατικα, τοτε (ρητορικο ερωτημα) τι τα δημιουργησε; Με αλλα λογια, η δημοκρατια δεν ειναι αυτονομη εννοια, αλλα η δυνατοτητα υπαρξης της συνδεεται αμεσα με το οικονομικο συστημα που υιοθετειται καθε φορα. Και απ οτι φαινεται η συζευξη του νυν με τη δημοκρατια ειναι αντιφαση εν τοις οροις (εκτος και αν η δημοκρατια εξαντλειται στις κομμενες εξατμισεις και στην προτεραιοτητα στις διασταυρωσεις).

Δεν συμφωνώ με τον συνυφασμό δημοκρατίας και οικονομίας. Ένα οικονομικό σύστημα, είναι απλώς ένα σύστημα, το αν θα είναι δημοκρατικό, εξαρτάται από άλλα πράγματα. Τόσες χώρες υπάρχουν στον κόσμο, με όλων των ειδών τα οικονομικά συστήματα, γιατί άραγε παντού υπάρχουν ανισότητές; Για τον καπιταλισμό, δεν φταίνε ούτε οι αριστερές, ούτε οι δεξιές ιδεολογίες, αλλά η τάση του ανθρώπου να θέλει να αποκτά όλο και περισσότερα υλικά αγαθά, γιατί μόνο έτσι θεωρεί-θεωρείται πετυχημένος, χωρίς να λογιαριάζει τίποτα άλλο γύρω του. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτά που εσύ θεωρείς μικρά και ασήμαντα, και τα έβαλες σε παρένθεση, είναι τελικά τα σημαντικότερα, διότι δείχνουν πόσο σέβεται κάποιος τους γύρω του. Το ίδιο και η κλοπή, από όπου και αν προέρχεται, και για όποιο λόγο και αν γίνεται (εκτός πια και αν μιλάμε για κάποιον σε ασιτία, που ανθρώπινα θα αρπάξει ότι βρει για να μην πεθάνει, κάτι που ούτε κατά διάνοια δεν ισχύει στο παράδειγμά μας). Όταν φτάνουμε στο σημείο να δικαιολογούμε την κλοπή, για ιδεολογικούς λόγους, τότε είμαστε ένα βήμα πριν τη ζούγκλα..

για να υπάρχει δημοκρατία θα πρέπει να είναι οσο πιο δυνατόν άμεση και αναλογική και κυριότερα ο κάθε πολίτης να λειτουργεί για το κοινωνικό σύνολο και το κοινωνικό σύνολο για αύτον....

αλλιως δε λέγεται δημοκρατία .....αλλά ο θάνατος σου η ζωή μου

και για να μη μπερδευόμαστε δεν έχουμε δημοκρατία ουτε για αστείο......εδω ούτε οι βουλευτες δεν μπορούν να ψηφίσουν αυτο που πιστεύουν........

Hengeo έγραψε:

Βραχνός Προφήτης έγραψε:-ειναι δημοκρατικο στους ορισμενους εργασιακους χωρους να απαγορευεται η ασκηση των (συνδικαλιστικων) δικαιωματων επι ποινη απολυσης;

Ναι! Είναι δικαίωμα του κάθε εργοδότη, να προσλαμβάνει/έχει στη δουλειά του αυτόν που παράγει περισσότερο/φθηνότερα (μέχρι μίας κατώτερης βασικής αμοιβής ανά ώρα βέβαια), έτσι δουλεύει η παραγωγή. Σημείωση, εδώ δεν μιλάμε για ηθική, δημοκρατία δεν σημαίνει πάντα τιμωρία του ανήθικου, διότι αν γινόταν αυτό, δεν θα μας έφταναν 500 φυλακές, η τιμωρία πρέπει να ξεκινάει ότι αρχίζεις να επηρρεάζεις αρνητικά/περιορίζεις δικαιώματα του άλλου, και ο άλλος δεν μπορεί να το αποφύγει. Δικαίωμα των εγραζομένων ασφαλώς η απεργία και η διεκδίκιση του καλύτερου, όμως δεν είναι πανάκεια, και έχει κάποια όρια, δεν μπορεί, στο όνομα του δικαιώματος αυτού, να καταπατάς το δικαίωμα αυτού που έχει την επιχείρησή, να πάρει στη δουλειά του αυτόν που παράγει καλύτερα, και να απαιτείς να ανέχεται να υπολειτουργεί η επιχείρησή του! Ας ήσουν μάγκας, να κάνεις την απεργία-διαμαρτυρία σου, χωρίς να δίνεις λαβές-δικαιώματα στον εργοδότη, να διαλέξει τον άλλο που δουλεύει-παράγει καλύτερα..

Με άλλα λόγια, λες, δικαίωμά σου να απεργήσεις, απλά θα χάσεις τη δουλειά σου.. Δεν ακούγεται αρκετά οξύμωρο για να το βλέπεις τόσο φυσιολογικό;

Ενδιαφέρουσες απόψεις Hengeo... Φαντάσου τώρα σκηνικό: Δίνουν σε σένα (συνταγματικά, κλπ) το δικαίωμα να κυκλοφορείς ελεύθερος στους δρόμους της πόλης, αλλά ταυτόχρονα δίνουν το δικαίωμα και στον μπάτσο να κοπανάει όποιον θεωρεί ύποπτο (άντε, με μια ΕΔΕ σαν δικλείδα ασφαλείας). Μετά από κάποιον καιρό ο κόσμος σταματάει να κυκλοφορεί στους δρόμους για να μην τρώει ξύλο. Ξεκινάει μια ολόκληρη συζήτηση σε κάποιο forum (π.χ. semfe.gr) και βγαίνεις εσύ και ισχυρίζεσαι πως "ναι μεν έχεις το δικαίωμα να κυκλοφορείς στο δρόμο αλλά αν έχεις ύποπτη φάτσα ή αμφίεση, είναι δικαίωμα και του μπάτσου να σε σακατέψει, οπότε μη διαμαρτύρεστε"...

Είναι πολύ τραβηγμένο λες αυτό ε; Σωστά... να δοκιμάσουμε να βάλουμε στη θέση του "κυκλοφορώ ελεύθερα στους δρόμους" μια επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια όπως το "διαδηλώνω ελεύθερα στους δρόμους"; Και για να μην αρχίσουμε πάλι τα άλλοθι με τους μπάχαλους και τους αναρχικούς, σου θυμίζω ότι οποιαδήποτε κοινωνική ή επαγγελματική ομάδα έχει διαδηλώσει στους δρόμους γεύθηκε τα δικαιώματα του μπάτσου (οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι δημόσιοι υπάλληλοι, ακόμα και οι μπάτσοι συνδικαλιστές!). Και όταν λέω "μπάτσους" δεν αναφέρομαι σε μια χούφτα από ένστολα ανδρείκελα που βαράνε τον κόσμο με γκλοπ για μερικές πενταροδεκάρες τον μήνα, αλλά εκείνους που δίνουν εντολές σε αυτά τα ανδρείκελα, σαν να'ταν ακούνητα και αμίλητα στρατιωτάκια πάνω σε μια κατά τα άλλα (για ορισμένους) δημοκρατική σκακιέρα...

Και καλά, υπάρχουν ακόμα εργαζόμενοι που έχουν την πολυτέλεια να απεργήσουν και να τη γλιτώσουν με ξύλο. Εκείνοι που θα απολυθούν κιόλας; Τι σόι δημοκρατία είναι αυτή που έχεις στο μυαλό σου, στο πλαίσιο της οποίας η εφαρμογή κάθε μείζονος δικαιώματος συνεπάγεται γαμ#$%σι και πρόστιμο;

Ο νόμος, λοιπόν, ως μέσον νορμαλισμού και "αποσαφήνισης" ή "υλοποίησης" εννοιών που κάποτε είχαν διαφορά και αυταξία (δηλ. δικαίωμα, βία, ηθική, δημοκρατία)... Ένας μεγάλος εγκεφαλικός αχταρμάς που βρίσκει λύτρωση μια εκλογική φορά στα 4 χρόνια. Την φορά εκείνη που θα αισθανθείς πάλι ότι έριξες μια γερή γροθιά στο στομάχι της χούντας που ανέχεσαι ή/και τρέφεις μέσα στο νομιμόφρον μυαλο(υδάκι) σου.

Και εις ανώτερα...