Του σαντακλάους ανήμερα
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 06, 2006 6:50 pm
Του Αη Νικόλα (λέει) σήμερα, και είχα ήδη δυο κρούσματα. Πήρα τηλ. μια Νικολέττα για άσχετη ιστορία, έχοντας ξεχάσει ότι είναι "μια τέτοια μέρα" στο πλαίσιο της γενικότερης απώλειας πρόσφατης μνήμης που βιώνω τελευταία σε βαθμό, και μεταξύ σοβαρού κι αστείου μου την ψιλοείπε... Η μάνα μου (επίσης) έστρεψε προς το μέρος μου αυτήν την υπέροχη λέξη που δε μπορώ να ξεχάσω παρά την κατάστασή μου, επειδή παραδέχτηκα ότι μίλησα με τον el_greco (Νίκος) και δεν του είπα χρόνια πολλά: "Πάρε το παιδί και πες του ότι είσαι βλάκας". Ήταν από τα πιο αστεία που έχω ακούσει από προχτές (θέλω να πω καφρίλα τώρα αλλά θα κρατηθώ)...
Θυμήθηκα, λοιπόν, ένα topic που είχα ξεκινήσει πριν από περίπου 1 χρόνο παρά καμιά 20αριά μέρες. Να συμπληρωθεί μια επιπλέον παρατήρηση: Στις γιορτές λέμε "χρόνια πολλά", στα γενέθλια λέμε επιπλέον και "να τα εκατοστήσεις". Καθώς και οι δυο ευχές είναι ποσοτικές σχετικά με το προσδόκιμο ζωής, τι είναι εκείνο που τις διαφοροποιεί τόσο ώστε εκείνες με τη σειρά τους (απούσες ή παρούσες) να δίνουν στο άκουσμά τους σε αφελείς σαν εμένα μια ιδέα του αν κάποιος έχει "ονομαστική εορτή" ή γενέθλια;
Άγνωσται αι βουλαί των ευΧΙΤΩΝ
Θυμήθηκα, λοιπόν, ένα topic που είχα ξεκινήσει πριν από περίπου 1 χρόνο παρά καμιά 20αριά μέρες. Να συμπληρωθεί μια επιπλέον παρατήρηση: Στις γιορτές λέμε "χρόνια πολλά", στα γενέθλια λέμε επιπλέον και "να τα εκατοστήσεις". Καθώς και οι δυο ευχές είναι ποσοτικές σχετικά με το προσδόκιμο ζωής, τι είναι εκείνο που τις διαφοροποιεί τόσο ώστε εκείνες με τη σειρά τους (απούσες ή παρούσες) να δίνουν στο άκουσμά τους σε αφελείς σαν εμένα μια ιδέα του αν κάποιος έχει "ονομαστική εορτή" ή γενέθλια;
Άγνωσται αι βουλαί των ευΧΙΤΩΝ
Υ.Γ.: Λείπουν κάποιες λέξεις από τις προτάσεις αλλά θα καταλάβετε...drcypher έγραψε:Οι ευχές, ούτως ή άλλως δεν έχουν κάποια ισχύ (ή επίδραση, τουλάχιστον σε αντιστοιχία με το περιεχόμενό τους). Είναι απλώς αποτέλεσμα του ότι εκείνη τη στιγμή αισθανόμαστε ωραία, ή ακόμα καλύτερα, αισθανόμαστε όμορφα για εκείνον προς τον οποίο τις απευθύνουμε.
Αρχίζοντας τις διάφορες περιστάσεις όπου ακούγονται ευχές, κατά τη γνώμη μου η μόνη σύμβαση που μπορεί κάπως να δικαιολογήσει π.χ. "χρόνια πολλά" είναι η επέτειος των γενεθλίων.
Οριακά αποδεκτή περίπτωση είναι η χρήση ορισμένων ευχών για καθαρά τυπικούς/δημοσιοσχεσίτικους λόγους, όπου λες "καλημέρα" ελλείψει οποιασδήποτε άλλης ατάκας (ώστε να δικαιολογείται ο προσδιορισμός μιας σχέσης ως "μια καλημέρα λέμε με τον άνθρωπο"). Και πάλι εύχεσαι κάτι που στο κάτω κάτω ακόμα και αν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, αφαιρώντας από εσένα αυτό που θα "κερδίσει" ο άλλος μέσω της ευχής, τι θα έχανες; Μια καλή μέρα... Σιγά!
Υπάρχουν, όμως, κάποιες άλλες ευχές που δεν αντέχω για κανένα λόγο... Θεωρώ ότι οι ευχές που διατυπώνονται επί τη ευκαιρία εορτών, κτλ. στερούνται πλήρως νοήματος, με την έννοια ότι είτε θα τις λες όποια μέρα του χρόνου να 'ναι (π.χ. επειδή είσαι ευδιάθετος και τις νιώθεις), ή δε θα τις λες καθόλου. Είναι σα να φοράς προφυλακτικό μόνο την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS ή να χρησιμοποιείς λεωφορεία μόνο την παγκόσμια εβδομάδα ΜΜΜ. Για να μη σχολιάσω τη συνήθη επαίσχυντη χρονικά εντοπισμένη στις γιορτές παραίνεση για "καλές πράξεις".
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τις ονομαστικές εορτές:
1. Γιατί θεωρείται ευρέως μια καλή ευκαιρία να ευχηθούμε μακροζωία σε κάποιον με την αφορμή του θανάτου του συνώνυμου Αγίου;
2. Ακόμα χειρότερα, πως είναι δυνατόν πολλοί (ιδίως γυναίκες) να αξιώνουν να τους αποσταλλούν ευχές στην ονομαστική τους εορτή, ενώ χρησιμοποιώντας υποκοριστικά και λοιπές διασκευές του βαπτιστικού ονόματός τους, δεν τιμούν καν τον άγιο (του οποίου το όνομα μάλλον θεωρούν retro ή dekavle)
[..]
Τέλος, να επικρίνω και την αλόγιστη χρήση του "χρόνια πολλά", με αποκορύφωμα την ποσοτικά προσδιορισμένη εκδοχή του "να τα εκατοστήσεις", καθώς πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι μάλλον κατάρα. Δεν ξέρω τι ιδέα/εικόνα έχετε για την φυσική και διανοητική κατάσταση ενός ανθρώπου μετά τα 85, αλλά ακόμα και αν δεν έχει απωλέσει το σύνολο της μνήμης καθώς και την ικανότηταν να μιλάει, να ακούει, να βλέπει, να περπατάει, να παράγει σκέψη και να αυτοεξυπηρετείται (οπότε τα 100 χρόνια δεν είναι κατά τον προφανή τρόπο κατάρα), τότε αυτή η ευχή είναι τρομοκρατική, καθώς θέτει "άνω φράγμα" και αντίστροφη μέτρηση για ένα ρολόι που ούτως ή άλλως άρχισε να χάνει λεπτά (αν όχι μέρες ή χρόνια).
[..]
Υ.Γ.: Καμία μέρα δεν είναι Άγια, για ανθρώπους που δεν μπορούν να νιώσουν "άγιοι". Και αν δε νιώθεις έτσι πάντα, δε νιώθεις ποτέ.
Υ.Γ.2: Για του λόγου το αληθές, μου έχει τύχει αρκετές φορές να έχω ευχηθεί για διάφορους λόγους χρόνια πολλά σε κάποιον, και με θεώρησε αρκετά ηλίθιο δεδομένου ότι δεν είχε γενέθλια ή δε βρισκόμασταν σε κάποια εθνική/θρησκευτική εορτή. Ειδικά από αυτούς τους ανθρώπους δε δέχομαι (πλέον ευχές).
Υ.Γ.3: Στο παρόν post ήθελα να βγάλω το κόμπλεξ μου σχετικά με τη σωρία ευχών που συνοδεύουν τις "άγιες" (ω θεοί!) αυτές ημέρες. Και γι' αυτό τις ανωτέρω έννοιες στον ίδιο τον τίτλο συνοδεύει η πρώτη αντι-ευχή μου γι' αυτές: "Ουστ!".
Το να επικαλείσαι μια συμβατική ημερομηνία όπου κατά παράδοση γίνεται ανταλλαγή δώρων και ευχών είναι κάτι που εδώ και χρόνια προσπαθώ να καταστήσω μόνιμα αδιάφορο για μένα, παρόλα αυτά παραμένει εκνευριστικό.
[..]
:thumbup:
)