Σοβιέτ
Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 11, 2009 10:55 pm
Ορθότερα Σοβιέτ των εργατών, εργατών γης, αγρωτών στρατιωτών βουλευτών.
Σημείωση: Στρατιωτών
Στη ΕΣΣΔ δεν υπήρχε τακτικός στρατός. Ο ένοπλος λαός ήταν υπερασπιστής του σοσιαλισμού και της ελευθερείας του, εθνικής και κρατικής. Γιατί ο σοσιαλισμός δεν επιβάλεται με αστυνομία, νόμους κ.λπ. παρά μόνο με τη στήριξη του λαού. Γι αυτό και όταν έχασε την εμπιστοσύνη του λαού πέρα για πέρα κατέρευσε. (το πως έφτασε εκεί είναι άλλη μεγάλη κουβέντα).
Η οπλοφορεία του λαού δεν είναι επικύνδυνη. Αυτό γιατί όλοι είναι οπλισμένοι και όλοι έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει λόγο κανείς να στρέψει το όπλο του ενάντια σε κάποιο συμπολίτη του γιατί έχει εξαληφθεί ο βασικός λόγος που θα το έκανε αυτό. Η φτώχεια. Από εκεί και πέρα
"Δεν πειράζει να έχει όπλα ο λαός γιατί ο άνθρωπος είναι όπλο από μόνος του. Αν θέλει να κάνει κακό θα το κάνει. Αν θέλει να βλάψει κάποιον θα τον βλάψει. Το θέμα είναι να μην θέλει να τον βλάψει"
Μαο Τσετουνγκ
Και από εκεί και πέρα, η ύπαρξη μειωνοτήτων που οπλοφορούν όπως εδώ δεν μπορεί να εξασφαλισει τη δημοκρατεία. Ο λαός δεν μπορεί να είναι άοπλος απέναντι σε ένα ένοπλο κράτος. Πρέπει να είναι ο ίδιος το κράτος.
Σοβιέτ είναι μια μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μια βουλή εκλεγμένη κάθε κάποια χρόνια, που δεν ελέγχεται από το λαό και που αποφασίζει για όλα.
Υπάρχει μεγάλη εξουσία στις τοπικές αυτοδιοικήσεις, τα σοβιέτ. Τα οποία λειτουργούν δημοκρατικά. Συνεδριάζουν ως τοπικά κοινοβούλια με τη συμμετοχή όλου του λαού και αποφασίζουν για το κάθε επι μέρους θέμα. Για κεντρικά θέματα, για το κάθε θέμα, εκλέγεται ένας αντιπρόσωπος του σοβιέτ που το εκπροσωπεί στη γενική συνέλευση των σοβιέτ, κάτι σαν βουλή. Τα πλεονεκτήματα είναι ότι αυτοί οι εκπρόσωποι διαχειρήζονται μόνο ένα θέμα, και ανα τακτά χρονικά διαστήματα, πχ κάθε μήνα λογοδοτούν στο σοβιέτ που τους εξέλεξε.
Επίσης όλοι οι υπάλληλοι στην ΕΣΣΔ (υπάλληλοι θεωρούνταν και οι βουλευτές) είναι αιρετοί και ανακλοιτοί. Δηλαδή μπορεί να παυθεί η εξουσία τους οποιαδήποτε στιγμή κριθεί αναγκαίο, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Υπάρχει μόνο ένα κόμα, το κομμουνιστικό. Αυτό είναι δημοκρατικότερο από τα να υπάρχουν πολλά για τον πολύ απλό λόγο ότι το κομμουνιστικο-πανλαικό κόμμα εκφράζει όλο το λαό και συμμετέχουν όλοι.
πχ στην Ελλάδα αν βγεί το ΠΑΣΟΚ μπορεί να προωθήσει τους πασόκους. Εκεί αφού όλοι ήταν στο ΚΚ ποιόν να πρωτορουσφετοβολέψει. Με δεδομένο μάλιστα ότι οι διαδικασίες ήταν ανοιχτές κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον.
Επίσης έτσι υπάρχει δυνατότητα να ακουστεί η κάθε άποψη.
Σήμερα υποτίθεται ότι το κάθε κόμμα εκφράζει και μια άποψη. Αλλά οι περισσότεροι δεν τα ξέρουν όλα. Ξέρουν πολύ λίγα θα έλεγα. Καμιά φορά ούτε καν όλα τα μεγάλα. Έτσι λοιπόν πια δημοκρατία; Η δημοκρατεία της δυνατότητας του να πεις τη θέση σου αλλά χωρίς να ακουστείς;
Στα σοβιέτ έπαιρνε το λόγο όποιος ήθελε. Συμετέχοντας επί ίσους όρους στο κόμμα.
Η ύπαρξη μόνο του ΚΚ επίσης είναι δημοκρατική γιατί όπως προείπα στηρίζεται στο λαό. Το όλο σύστημα απαιτεί τη συναίνεση του λαού. Δεν του το επιβάλει κανείς. Το υπερασπίζει ο ίδιος ο λαός.
Και όλων το μυαλό πηγαίνει σε μία σκέψη, σε ένα όνομα.
"Καλά ρε φίλε, ωραία όλα αυτά. Αλλά... ο Στάλιν;"
Και απαντώ
Η ΕΣΣΔ είχε κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες.
Οι βασικότερες ήταν ότι ήταν ένα εξαιρετικά καθυστερημένο κράτος, φεουδαρχικό μες στα καπιταλιστικά. Οι υποδομές ελάχιστες. Οι εχθροί πολλοί. Όταν έγινε η επανάσταση το 1917 πήγαν στη ρωσία και πολέμησαν στο πλευρό του τσάρου οι περισσότερες ευρωπαικές χώρες. Μέχρι και η Ελλάδα έστειλε κάποια τάγματα.
Χώρια ο ψυχρός πόλεμος που στη συνέχεια έφθειρε συνέχεια την ΕΣΣΔ.
Εξαρχής είχε κάποια βασικά ζητήματα. Ήταν πολύ πίσω στις υποδομές. Εξαρχής το κράτος έπρεπε να καλήψει μια τεράστια ανεργία, υγεία, αγραμματισμό κ.λπ. Πριν καλά καλά ορθοποδήσει και εφαρμοστεί το πρόγραμμα των Μαρξ-Ενγκελς βελτιωμένο από το Λένιν, ο Λένιν πεθαίνει. Αναλαμβάνει ο Στάλιν.
Σύντομα έρχονται οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι. Ο Στάλιν τότε κρίνει ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι πολύ χρονοβόρες. Ανέλαβε πολύ περισσότερες εξουσίες από όσες επέτρεπε το αξίωμά του. Ο λαός όμως είχε άλλα προβλάματα να κοιτάξει από τις εξουσίες. Τη ζωή του που απειλούνταν από το φασισμό.
Μετά το 1945, ο Στάλιν πλέον είχε φθείρει ανεπανόρθωτα, σχεδόν, την ένωση. Και είχε εισαγάγει ό,τι χειρότερο γι αυτή. Τη γραφειοκρατία. Ακύρωνε δηλαδή όλη την ουσία του κομμουνισμού. Οι αντιδράσεις μειώθηκαν με την αγιωποίηση στο πρόσωπό του που πραγματοποίησε με τεράστιες τελετές.
Ο Στάλιν κακώς θεωρείται όμως ο καταστροφέας της ΕΣΣΔ. Έθεσε ωστόσω το μεγαλύτερο και ουσιαστηκότερο κομμάτι της κατάρευσης. Οι επόμενοι γραμματείς άφηναν τα πράγματα χειρότερα από ότι τα έβρισκαν. Κι έτσι, μέσα σε έναν αιώνα (δεν είναι και λίγο για τη πίεση που δεχόταν το σύστημα), και με τη βοήθεια των ΗΠΑ, η ΕΣΣΔ έχασε και τη παραμικρή εμπιστοσύνη του λαού, ο οποίος την εγκατέλειψε. Βέβαια αν ήξερε τι θα επακολουθούσε μάλλον θα έπρατε αλλιώς.
Σημείωση:
Ο συνεπής κομμουνιστής δεν παίρνει το σοβιετικό μοντέλο όπως ήταν και προσπαθεί να το επιβάλει. Άλλωστε ο ίδιος ο Λένιν έλεγε ότι χρέος των κομμουνιστών είναι να εξετάζουν τη συγκυρία και να πράτουν ανάλογα. Χαρακτηρίζοντας ανόητους όσους αποστίθιζαν τσιτάτα και φράσεις και προσπαθούσαν να τις βολέψουν παντού.
Και οι ίδιοι Μαρξ και Ενγκελς έλεγαν "η διδασκαλία μας δεν είναι δόγμα παρά μόνο καθοδήγηση για δράση".
Συνεπώς, μιλόντας κανείς για κομμουνισμό δεν πρέπει να έχει στο μυαλό του την ΕΣΣΔ. Αυτή αποτελεί ένα παράδειγμα προς... μελέτη και αποφυγή λαθών.
Πιο σωστά και πιο ωραία διατυπωμένα θα τα βρείτε στο κομουνιστικό μανιφέστο του Μαρξ το οποίο αξίζει κανείς να διαβάσει. Να έχει υπόψην του ότι υπάρχει και μια άλλη οπτική των πραγμάτων.
Σημείωση: Στρατιωτών
Στη ΕΣΣΔ δεν υπήρχε τακτικός στρατός. Ο ένοπλος λαός ήταν υπερασπιστής του σοσιαλισμού και της ελευθερείας του, εθνικής και κρατικής. Γιατί ο σοσιαλισμός δεν επιβάλεται με αστυνομία, νόμους κ.λπ. παρά μόνο με τη στήριξη του λαού. Γι αυτό και όταν έχασε την εμπιστοσύνη του λαού πέρα για πέρα κατέρευσε. (το πως έφτασε εκεί είναι άλλη μεγάλη κουβέντα).
Η οπλοφορεία του λαού δεν είναι επικύνδυνη. Αυτό γιατί όλοι είναι οπλισμένοι και όλοι έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν έχει λόγο κανείς να στρέψει το όπλο του ενάντια σε κάποιο συμπολίτη του γιατί έχει εξαληφθεί ο βασικός λόγος που θα το έκανε αυτό. Η φτώχεια. Από εκεί και πέρα
"Δεν πειράζει να έχει όπλα ο λαός γιατί ο άνθρωπος είναι όπλο από μόνος του. Αν θέλει να κάνει κακό θα το κάνει. Αν θέλει να βλάψει κάποιον θα τον βλάψει. Το θέμα είναι να μην θέλει να τον βλάψει"
Μαο Τσετουνγκ
Και από εκεί και πέρα, η ύπαρξη μειωνοτήτων που οπλοφορούν όπως εδώ δεν μπορεί να εξασφαλισει τη δημοκρατεία. Ο λαός δεν μπορεί να είναι άοπλος απέναντι σε ένα ένοπλο κράτος. Πρέπει να είναι ο ίδιος το κράτος.
Σοβιέτ είναι μια μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει μια βουλή εκλεγμένη κάθε κάποια χρόνια, που δεν ελέγχεται από το λαό και που αποφασίζει για όλα.
Υπάρχει μεγάλη εξουσία στις τοπικές αυτοδιοικήσεις, τα σοβιέτ. Τα οποία λειτουργούν δημοκρατικά. Συνεδριάζουν ως τοπικά κοινοβούλια με τη συμμετοχή όλου του λαού και αποφασίζουν για το κάθε επι μέρους θέμα. Για κεντρικά θέματα, για το κάθε θέμα, εκλέγεται ένας αντιπρόσωπος του σοβιέτ που το εκπροσωπεί στη γενική συνέλευση των σοβιέτ, κάτι σαν βουλή. Τα πλεονεκτήματα είναι ότι αυτοί οι εκπρόσωποι διαχειρήζονται μόνο ένα θέμα, και ανα τακτά χρονικά διαστήματα, πχ κάθε μήνα λογοδοτούν στο σοβιέτ που τους εξέλεξε.
Επίσης όλοι οι υπάλληλοι στην ΕΣΣΔ (υπάλληλοι θεωρούνταν και οι βουλευτές) είναι αιρετοί και ανακλοιτοί. Δηλαδή μπορεί να παυθεί η εξουσία τους οποιαδήποτε στιγμή κριθεί αναγκαίο, χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Υπάρχει μόνο ένα κόμα, το κομμουνιστικό. Αυτό είναι δημοκρατικότερο από τα να υπάρχουν πολλά για τον πολύ απλό λόγο ότι το κομμουνιστικο-πανλαικό κόμμα εκφράζει όλο το λαό και συμμετέχουν όλοι.
πχ στην Ελλάδα αν βγεί το ΠΑΣΟΚ μπορεί να προωθήσει τους πασόκους. Εκεί αφού όλοι ήταν στο ΚΚ ποιόν να πρωτορουσφετοβολέψει. Με δεδομένο μάλιστα ότι οι διαδικασίες ήταν ανοιχτές κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον.
Επίσης έτσι υπάρχει δυνατότητα να ακουστεί η κάθε άποψη.
Σήμερα υποτίθεται ότι το κάθε κόμμα εκφράζει και μια άποψη. Αλλά οι περισσότεροι δεν τα ξέρουν όλα. Ξέρουν πολύ λίγα θα έλεγα. Καμιά φορά ούτε καν όλα τα μεγάλα. Έτσι λοιπόν πια δημοκρατία; Η δημοκρατεία της δυνατότητας του να πεις τη θέση σου αλλά χωρίς να ακουστείς;
Στα σοβιέτ έπαιρνε το λόγο όποιος ήθελε. Συμετέχοντας επί ίσους όρους στο κόμμα.
Η ύπαρξη μόνο του ΚΚ επίσης είναι δημοκρατική γιατί όπως προείπα στηρίζεται στο λαό. Το όλο σύστημα απαιτεί τη συναίνεση του λαού. Δεν του το επιβάλει κανείς. Το υπερασπίζει ο ίδιος ο λαός.
Και όλων το μυαλό πηγαίνει σε μία σκέψη, σε ένα όνομα.
"Καλά ρε φίλε, ωραία όλα αυτά. Αλλά... ο Στάλιν;"
Και απαντώ
Η ΕΣΣΔ είχε κάποιες αντικειμενικές δυσκολίες.
Οι βασικότερες ήταν ότι ήταν ένα εξαιρετικά καθυστερημένο κράτος, φεουδαρχικό μες στα καπιταλιστικά. Οι υποδομές ελάχιστες. Οι εχθροί πολλοί. Όταν έγινε η επανάσταση το 1917 πήγαν στη ρωσία και πολέμησαν στο πλευρό του τσάρου οι περισσότερες ευρωπαικές χώρες. Μέχρι και η Ελλάδα έστειλε κάποια τάγματα.
Χώρια ο ψυχρός πόλεμος που στη συνέχεια έφθειρε συνέχεια την ΕΣΣΔ.
Εξαρχής είχε κάποια βασικά ζητήματα. Ήταν πολύ πίσω στις υποδομές. Εξαρχής το κράτος έπρεπε να καλήψει μια τεράστια ανεργία, υγεία, αγραμματισμό κ.λπ. Πριν καλά καλά ορθοποδήσει και εφαρμοστεί το πρόγραμμα των Μαρξ-Ενγκελς βελτιωμένο από το Λένιν, ο Λένιν πεθαίνει. Αναλαμβάνει ο Στάλιν.
Σύντομα έρχονται οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι. Ο Στάλιν τότε κρίνει ότι οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι πολύ χρονοβόρες. Ανέλαβε πολύ περισσότερες εξουσίες από όσες επέτρεπε το αξίωμά του. Ο λαός όμως είχε άλλα προβλάματα να κοιτάξει από τις εξουσίες. Τη ζωή του που απειλούνταν από το φασισμό.
Μετά το 1945, ο Στάλιν πλέον είχε φθείρει ανεπανόρθωτα, σχεδόν, την ένωση. Και είχε εισαγάγει ό,τι χειρότερο γι αυτή. Τη γραφειοκρατία. Ακύρωνε δηλαδή όλη την ουσία του κομμουνισμού. Οι αντιδράσεις μειώθηκαν με την αγιωποίηση στο πρόσωπό του που πραγματοποίησε με τεράστιες τελετές.
Ο Στάλιν κακώς θεωρείται όμως ο καταστροφέας της ΕΣΣΔ. Έθεσε ωστόσω το μεγαλύτερο και ουσιαστηκότερο κομμάτι της κατάρευσης. Οι επόμενοι γραμματείς άφηναν τα πράγματα χειρότερα από ότι τα έβρισκαν. Κι έτσι, μέσα σε έναν αιώνα (δεν είναι και λίγο για τη πίεση που δεχόταν το σύστημα), και με τη βοήθεια των ΗΠΑ, η ΕΣΣΔ έχασε και τη παραμικρή εμπιστοσύνη του λαού, ο οποίος την εγκατέλειψε. Βέβαια αν ήξερε τι θα επακολουθούσε μάλλον θα έπρατε αλλιώς.
Σημείωση:
Ο συνεπής κομμουνιστής δεν παίρνει το σοβιετικό μοντέλο όπως ήταν και προσπαθεί να το επιβάλει. Άλλωστε ο ίδιος ο Λένιν έλεγε ότι χρέος των κομμουνιστών είναι να εξετάζουν τη συγκυρία και να πράτουν ανάλογα. Χαρακτηρίζοντας ανόητους όσους αποστίθιζαν τσιτάτα και φράσεις και προσπαθούσαν να τις βολέψουν παντού.
Και οι ίδιοι Μαρξ και Ενγκελς έλεγαν "η διδασκαλία μας δεν είναι δόγμα παρά μόνο καθοδήγηση για δράση".
Συνεπώς, μιλόντας κανείς για κομμουνισμό δεν πρέπει να έχει στο μυαλό του την ΕΣΣΔ. Αυτή αποτελεί ένα παράδειγμα προς... μελέτη και αποφυγή λαθών.
Πιο σωστά και πιο ωραία διατυπωμένα θα τα βρείτε στο κομουνιστικό μανιφέστο του Μαρξ το οποίο αξίζει κανείς να διαβάσει. Να έχει υπόψην του ότι υπάρχει και μια άλλη οπτική των πραγμάτων.