ΣΕΜΦΕ forum

Εδώ και αρκετό καιρό ο ΟΑΣΑ διεκπεραιώνει μια έρευνα για τις αστικές συγκοινωνίες. Φαντάζομαι, όσοι χρησιμοποιούν συχνά τον ηλεκτρικό θα έχουν ακούσει αρκετές φορές τη φράση "Επόμενη στάση: ΟΑΣΑ [...] Πείτε μας την άποψή σας όταν σας ζητηθεί". Τις προάλλες ήμουν σε μία στάση λεωφορείων και δύο τύπισσες πήγαιναν τυχαία σε κάποιον που περίμενε στη στάση και τον ρωτούσαν μερικά πράματα συμπληρώνοντας ένα ερωτηματολόγιο που κρατούσαν.

Το επιχείρημα για την συμμετοχή του κόσμου σ'αυτή την έρευνα είναι "να γίνουν καλύτερες οι αστικές συγκοινωνίες". Ποιο είναι όμως το κριτήριό τους? Μας λένε να βοηθήσουμε σε κάτι, για το οποίο δεν ξέρουμε τίποτα, παρά μόνο τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να βοηθήσουμε!

Για παράδειγμα, έστω ότι από τις έρευνές τους βλέπουν ότι το λεωφορείο Α χρησιμοποιείται περισσότερο από το Β. Τότε τι? Θα κάνουν τα δρομολόγια του Α συχνότερα? Του Β σπανιότερα? Δε θα πειράξουν κανένα δρομολόγιο? Εξαρτάται κι από άλλους παράγοντες η αλλαγή των δρομολογίων? Δεν μας έχουν πει για το τελικό τους σχέδιο μετά την επεξεργασία των δεδομένων τους.

Καταρχάς, γίνεται μια έρευνα από τον ΟΑΣΑ με σκοπό την εξυπηρέτηση των πολιτών, χωρίς όμως εμείς οι πολίτες να μάθουμε τις λεπτομέρειες της έρευνας, να δούμε αν όντως μας συμφέρει. Τι εννοούν όταν λένε "εξυπηρέτηση των πολιτών" και "καλύτερες αστικές συγκοινωνίες"? Αυτό δεν μας το έχουν αναλύσει καθόλου... Τι θέλουν δηλαδη? Τυφλή εμπιστοσύνη?
Δεύτερον, αυτή η φράση "Πείτε μας την άποψή σας όταν σας ζητηθεί" με χαλάει κάπως. Από τη μία μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι είναι καλό που επιτέλους θέλουν να ακούσουν την άποψη των "πελατών" τους. Από την άλλη όμως, είναι κακό που την ακούνε μόνο όταν αυτοί θέλουν.

Θα μου φαινόταν πολύ καλύτερο αν υπήρχε μόνιμα σε κάθε στάση ένας τύπος να του λέμε, όποτε προκύψει, ένα προβληματικό σημείο των Μ.Μ.Μ. και ανά 5 χρόνια (παράδειγμα είναι το 5) να μαζεύουν τα "παράπονα" και να προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα με ένα σχέδιο γνωστό στους πολίτες.

Κατ' αρχάς θα προτείνω να μην είμαστε εκ των προτέρων καχύποπτοι. Επιπλέον, υπάρχει στην Ελλάδα η τάση να έχουμε "γνώσεις" και "άποψη" για όλα. Τα γνωρίζετε... ο Έλληνας είναι γιατρός ("γράφει" και συνταγές στους φίλους του), είναι συγκοινωνιολόγος, είναι δημόσιος υπάλληλος, μπάτσος, εφοριακός, πρωθυπουργός. Θέλει να μαθαίνει κάθε λεπτομέρεια χωρίς να σκέφτεται αν έχει τα προσόντα να την αξιοποιήσει, λησμονώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο ελλείψει του αντίστοιχου υποβάθρου να την επεξεργαστεί με λανθασμένο τρόπο και να καταλήξει σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

Έχουμε έναν ΟΑΣΑ ο οποίος θα μπορούσε π.χ. να συνεχίσει να κινείται αυθαίρετα, ή να μην προβεί σε μια αλλαγή. Και όλοι να αισθανόμαστε ότι ταλαιπωρούμαστε. Αποφάσισαν, όμως, (ορθώς) να πάρουν feedback από τον κόσμο σχετικά με την ποιότητα των συγκοινωνιών και τις ανάγκες μετακίνησης. Κάθε τέτοια έρευνα είναι αναγκαστικά στατιστική. Και λόγω κόστους και λόγω του ότι δεν μπορείς να πιάσεις όλους αυτούς που χρησιμοποίησαν ή θα χρησιμοποιήσουν κάποια στιγμή λεωφορείο.

Το αν αυτή η στατιστική είναι αξιόπιστη μπορούμε σε ένα βαθμό να το σχολιάσουμε με τις λιγοστές γνώσεις μας, αλλά είναι δουλειά μαθηματικού στατιστικής. Τα αποτελέσματα της στατιστικής έρευνας, κατόπιν θα παραδοθούν σε συγκοινωνιολόγους (δηλ. μηχανολόγους μηχανικούς ή απ' όποια άλλη σχολή βγαίνουν ειδικοί) και εκείνοι σε συνδυασμό με managers και το οικονομικό τμήμα θα αποφασίσουν αν πρέπει να αλλάξει η πυκνότητα δρομολογίων μιας γραμμής, αν πρέπει να γίνουν προσθαφαιρέσεις, κτλ..

Πρέπει, επίσης, να θυμόμαστε πως δεν γίνεται ποτέ να ικανοποιείς τους πάντες, ειδικά όταν οι πάντες είναι εν δυνάμει 3 εκατομμύρια κόσμος. Μετά από μια τροποποίηση δρομολογίων, κάποιοι που χρησιμοποιούσαν λεωφορείο με άλλους 5 ανά πάσα στιγμή θα βρεθούν χωρίς γραμμή, αλλά ως αντιστάθμισμα θα εξυπηρετηθούν καλύτερα άλλοι 50 που θα αποκτήσουν καλύτερη ποιότητα συγκοινωνίας λόγω μεταφοράς του κόστους από την μια γραμμή στην άλλη. Τι θεωρείτε προτιμότερο;

Είπαμε, ότι το κερδοσκοπικό/καπιταλιστικό κριτήριο είναι η κακή πλευρά του νομίσματος, αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εν γένει ένας οργανισμός πρέπει να είναι οικονομικά βιώσιμος (πρώτον) και να εξυπηρετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο (δεύτερον) το κοινωνικό σύνολο. Και αυτό το δεύτερο συχνά συνεπάγεται ότι 10 θα ξεβολευτούν για να βολευτούν 100. Ειδάλλως απλώς προσελήφθησαν σε κάποια από τις παραπάνω θέσεις (στατιστική, συγκοινωνιολόγοι, managers, κτλ.) ακατάλληλοι άνθρωποι.

Αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω με τι κριτήριο και τι υπόβαθρο θα το κρίνει καθένας από εμάς! Από το αν η γραμμή του μετακινήθηκε, πύκνωσε, αραίωσε ή καταργήθηκε;

Αν δεν μάθουμε κάποια στιγμή μέσα στην καφρίλα του Νεοελληνικού Κράτους της διαφθοράς να αισθανόμαστε έστω λίγη ασφάλεια και να αποδίδουμε στοιχειώδη εμπιστοσύνη σε εκείνους  που (έστω υποτίθεται ότι) ξέρουν, μια ζωή θα είμαστε ξερόλες και καχύποπτοι, και αν δεν είμαστε οπισθοδρομικοί τελικά θα παραμένουμε απλώς συντηρητικοί.


Υ.Γ.: Ξέρεις πόσες χιλιάδες στάσεις υπάρχουν στην Αθήνα; Πόσες εργατοώρες θα κόστιζε όλο αυτό; Ποιο θα ήταν το όφελος; Πάλι το συμπέρασμα θα ήταν "κόψτε αυτό, προσθέστε εκείνο, πυκνώστε την τάδε, αραιώστε την δείνα", με κριτήριο "τι εξυπηρετεί τους πολλούς ακόμη κι αν ξεβολεύει λίγους".

drcypher έγραψε:Ξέρεις πόσες χιλιάδες στάσεις υπάρχουν στην Αθήνα;

Συγνώμη, δεν το διευκρύνισα. Εννοούσα τις στάσεις του Μετρό και του ηλεκτρικού.

Τώρα, για τα άλλα που είπες, έχεις δίκιο. Μπορεί να ξεβολευτούν οι 10 και να βολευτούν κάποιοι άλλοι 100, αλλά (προσωπικά εννοείται) αυτό δεν μου αρκεί.

Θα ήθελα πολύ να βρεθεί ένας τρόπος να μπορούν να εξυπηρετούνται όλοι. Δηαδή, μ'αυτό το κριτήριο έγραψα το παραπάνω post μου.

Εγ'ω βρήκα έναν. Να διπλασιαστεί το εισητήριο
Αλλά δεν ξέρω αν θα το ήθελες και μάλλον δε θα το ήθελαν κι οι 10

O kanenas έγραψε:Θα ήθελα πολύ να βρεθεί ένας τρόπος να μπορούν να εξυπηρετούνται όλοι. Δηαδή, μ'αυτό το κριτήριο έγραψα το παραπάνω post μου.

Αυτό απλώς είναι αντικειμενικά ανέφικτο. Διαφορετικές αφετηρίες, διαφορετικοί προορισμοί, διαφορετική συχνότητα, διαφορετικές ώρες της μέρας... όλα διαφορετικά. Αν το καλοσκεφτείς πουθενά δεν γίνεται αυτό... ούτε στις σχέσεις, ούτε στο σχολείο, ούτε στη δουλειά. Σε φάση "δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας", ειδικά αν το "μας" αναφέρεται σε όλους!

Τώρα για τον σύντροφο Wizad, ήμουν σίγουρος ότι θα ακολουθούσε τα χνάρια άλλων επιφανών αναρχοδεξιών και σύντομα θα πνιγόταν στην ψευδοκομμουνιστική πλουτοκρατική του λαιμαργία... Προτείνω κατάληψη στο σπίτι του μέχρι να ανακαλέσει την αντιλαϊκή του πρόταση. Αύριο το πρωί καλώ το συντονιστικό να συνεδριάσει και να διαμορφώσει πρόγραμμα εκδηλώσεων στο σαλόνι, το δωμάτιο και την κουζίνα του!

Βασικα ειμαι πολυ περιεργος αν η ερευνα του ΟΑΣΑ γινεται στο βαθμο που διαφημιζεται. Αν και περνω αξιολογο κομματι της ημερας στις αστικες συκοινωνιες κανεις μεχρι τωρα δε βρεθηκε να του πω τον πονο μου και τα αιωνια παραπονα μου.  

Εν πασει περιπτωση, θεωρω πολυ χρησιμο το γεεγονος οτι γινεται (γινεται; ) μια τετοια προσπαθεια. Υποθετω πως βασικα δε θελουν να δουν ποια γραμμη εξυπηρετει περισσοτερο ή λιγοτερο κοσμο, αφου αυτο μπορουν να το διαπιστωσουν απο τον αριθμο των εισιτηριων που ακυρονονται ανα κατευθυνση (τουλαχιστον στα λεωφορια και τα τρολευ). Ο πραγματικος, κατα τη γνωμη μου, σκοπος της ερευνας ειναι να αναδειχτουν οι νεες αναγκες του επιβατικου κοινου ωστε να να προσανατολισουν μακροπροθεσμα την αναπτυξη και αναβαθμιση του δικτυου σε διαφορα επιπεδα.

Ενδεικτικα, ας πουμε, θα προτεινα, να επιτρεπονται ποδηλατα στο μετρο. Να υπαρχουν περισσοτεροι χωροι σταθμευσης, φθηνοτερα εισητηρια, συχνοτερα δρομολογια σε ορισμενες γραμμες, ή και δημιουργια νεων γραμμων, περισσοερα μεταμεσονυχτια δρομολογια, καλυτερη προσβαση για ατομα με κινητικα προβληματα κ.ο.κ. Γενικα, υπαρχουν πολλα προβληματα για τα οποια θα επρεπε να δημιουργηθουν προοτικες ωστε να αντιμετωπιστουν ως τετοια, και αυτο καλως ή κακως μπορει να γινει μονο μεσα απο μιας μορφης αξιολογηση. Αξιολογηση φυσκα μπορει να γινει ανα πασα στιγμη (υπαρχουν σχετικα εντυπα σε ορισμενες στασεις του μετρο ή τρολευ) εφοσων νοιθουμε πως η παρουσα κατασταση δε μας ικανοποιει.

Τεσπα, εν γενει ειμαι αισιοδοξος και βλεπω θετικα την προσπαθεια αυτη, καθως επιτρεπει να ξεφυγουμε απο το παραπονο και τη γκρινια (απολυτα δικαιολογημενα και τα δυο) και να διμορφωσουμε νεες προοπτικης βελτιωσης των αστικων συγκοινωνιων.