είπα να γράψω λίγα λόγια για το πολίτευμα της Κούβας. Πριν από αυτό όμως δυό τρία σχόλια όσων αφορά τη συχνή σύγκριση της ελληνικής αστικής δημοκρατίας με τα σοσιαλιστικά καθεστώτα.Fekal1ty έγραψε:τό ὅτι εἶναι τυραννικό (το καθεστώς της Κούβας) δέν ἀμφισβητεῖται λογώ του ὅτι καταπατοῦνται τά ἀνθρωπινά δικαιώματα καί αὐτό σημαίνει ὅτι ὅσα καλά καί νά ὑπάρχουν, αὐτομάτως ἀναιροῦνται. Τό ἴδιο καί τό αὐτό ἐπί Χιτλερ. Οἱ Γερμανοί εἶχαν δουλειές, ἡ Γερμανια ἀνάκαμψε. Αὐτό τί σημαίνει, ὅτι ἔπρεπε νά στηριχτεῖ τό καθεστώς;
Κλασσική κατηγορία κατά του σοβιετικού σταλινικού καθεστώτος ήταν πως ο Στάλιν βρισκόταν στην εξουσία δικτατορικά. Παρόλο που ο κόσμος τον αγαπούσε βρισκόταν πράγματι δικτατορικά στην εξουσία, αφού η δημοτικότητά του οφειλόταν στην μονόπλευρη προπαγάνδα υπέρ του. Γιατί δεν ισχύει και στην Ελλάδα το ίδιο όμως όταν τα δύο μεγάλα κόμματα διαφημίζονται από όλο τον μιντιακό μηχανισμό, ενώ τα μικρά θάβονται επιμελώς;
Παρόλα αυτά τα υπάρχοντα καθεστώτα λαϊκών δημοκρατιών, καθώς και αυτά που έχουν υπάρξει, δεν αντιμετωπίζονται, ή δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται, ως το επιθυμητό αποτέλεσμα. Δεν συμφωνούν με βασικές αρχές της κομμουνιστικής ιδεολογίας όπως έχει περιγραφεί από τον Μαρξ και τον Ένγκελς.
Ισχύει όμως ότι βρίσκονται πολύ μπροστά από τις δυτικές αστικές δημοκρατίες, και γι' αυτό μπορούν να θεωρηθούν ένα ενδιάμεσο στάδιο, ή μια καλή προοπτική συγκριτικά με τη σημερινή κατάσταση.
Για να γίνεται σωστή κριτική πρέπει να υπάρχει πρώτα απ' όλα γνώση. Γι' αυτό ασχολήθηκα με το να καταγράψω χοντρικά τον τρόπο λειτουργίας του κουβανικού καθεστώτος, που απ' όσο έχω καταλάβει πολύ λίγο γνωστός είναι.
Η μόνη πηγή από όπου έκανα μια σούμα με όσα (προσπερνώντας τα κακόβουλα σχόλια) χρειάζονταν είναι το wikipedia, η αντικειμενικότητα του οποίου στο συγκεκριμένο θέμα είναι αδιαμφισβήτητη, εκτός αν θεωρεί κανείς την wiki προπαγανδιστικό μηχανισμό του κομμουνιστικού κινήματος. Προφανώς όχι.
Τα μέλη στα δύο συμβούλια (κρατικό και υπουργικό) εκλέγονται από την Εθνική Συνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας.
Η Δημοκρατία της Κούβας ορίζεται από το σύνταγμα ως "σοσιαλιστικό κράτος βασισμένο στις αρχές του Χοσέ Μαρτί και τις πολιτικές ιδέες του Μαρξ, του Ένγκελς και του Λένιν". Το υφιστάμενο σύνταγμα καθορίζει επίσης τον ρόλο του Κομουνιστικού Κόμματος της Κούβας (PCC) ως "ηγετική δύναμη στην κοινωνία και το κράτος".
Το νομοθετικό σώμα,
η Εθνική Συνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας (Asamblea Nacional de Poder Popular) έχει 609 μέλη που υπηρετούν πενταετή θητεία. Οι υποψήφιοι για τη Συνέλευση εγκρίνονται με δημοψήφισμα. Όλοι οι Κουβανοί πολίτες άνω των δεκαέξι ετών που δεν έχουν καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα μπορούν να ψηφίσουν. Το Άρθρο 131 του Συντάγματος δηλώνει ότι η ψηφοφορία θα γίνεται "μέσα από ελεύθερη, ίση και μυστική ψήφο". Το Άρθρο 136 δηλώνει: "Για να εκλεγούν, οι αντιπρόσωποι πρέπει να λάβουν περισσότερες από τις μισές έγκυρες ψήφους των εκλογικών επαρχιών". Οι ψήφοι ρίχνονται σε κάλπες και καταμετρούνται δημοσίως. Οι σταυροί που λαμβάνει ο κάθε υποψήφιος επαληθεύονται από μη κομματικά, ανεξάρτητα, μη κρατικά όργανα και παρατηρητές. Οι υποψήφιοι για διεκδίκηση θέσης στην Εθνική Συνέλευση επιλέγονται σε τοπικές συγκεντρώσεις και κατόπιν τυγχάνουν έγκρισης από εκλογικές επιτροπές. Στην τελική εκλογή υπάρχει μόνο ένας υποψήφιος για κάθε θέση, ο οποίος πρέπει να έχει πλειοψηφία για να εκλεγεί.
Κανένα πολιτικό κόμμα δεν μπορεί να θέσει υποψήφιους ή να κάνει εκλογική εκστρατεία στο νησί.
Σύμφωνα με το Άρθρο 62 "Κανένα από τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται για τους πολίτες δεν μπορεί να ασκηθεί εις βάρος της ύπαρξης και των στόχων του σοσιαλιστικού κράτους, ή εις βάρος της απόφασης του κουβανικού λαού για οικοδόμηση σοσιαλισμού και κομουνισμού.
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 16 ετών και άνω
Όλη η εκπαίδευση είναι δωρεάν για όλους τους Κουβανούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν επιτρέπονται.
Η κουβανική κυβέρνηση παρέχει εθνικό σύστημα υγείας το οποίο αναλαμβάνει όλη την οικονομική και διοικητική ευθύνη για την ιατρική φροντίδα των πολιτών.
Στην Κούβα υπάρχουν πολλές θρησκείες, οι οποίες αντανακλούν τα ποικίλα πολιτισμικά στοιχεία της.
Μετά την επανάσταση η Κούβα έγινε επίσημα αθεϊστικό κράτος και περιόρισε τη θρησκευτική λατρεία.
Η κυβέρνηση της Κούβας εμμένει στις σοσιαλιστικές της αρχές σχετικά με την οργάνωση και προγραμματισμό της οικονομίας της, η οποία ελέγχεται από το κράτος. Η κυβέρνηση είναι ο ιδιοκτήτης και διαχειριστής των περισσοτέρων μέσων παραγωγής και η πλειονότητα του εργατικού δυναμικού εργοδοτείται από το κράτος.
Η κυβέρνηση σήμερα χρησιμοποιεί περίπου 1.8% του ΑΕΠ για στρατιωτικές δαπάνες.
Το 2004 η κυβέρνηση στήριξε δημόσια το ευρώ ως ένα "παγκόσμιο αντιστάθμισμα στο δολάριο ΗΠΑ", και απέσυρε το νόμισμα των Ηνωμένων Πολιτειών από την κυκλοφορία σε καταστήματα και επιχειρήσεις.


