Νομίζω πως πλέον έχει γίνει σαφές και εξόφθαλμο πως ο πλανήτης έχει υποστεί μεγάλη ζημιά με τις συνεπακόλουθες κλιματικές αλλαγές για τις οποίες συζητάμε. Ανυπολόγιστη καταστροφή, η οποία συνεχίζει να συντελείται ακόμα και σήμερα μετά τη συνειδητοποίησή της.
Στην προσπάθεια να καταλάβει κανείς το γιατί συνεχίζει να συντελείται, αντιλαμβάνεται πως τα αίτια είναι οικονομικά -όπως, άλλωστε, συμβαίνει και με πληθώρα άλλων προβλημάτων. Ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία βασίζεται στο πετρέλαιο και δύσκολα θα το εγκαταλείψει. Παρ' όλ' αυτά κάποια στιγμή θα συμβεί αυτό, είτε επειδή επιτέλους θα αντιληφθούν οι κυβερνήσεις των μεγαλύτερων παραγωγών ρύπων ότι το μακροχρόνιο κέρδος τους από τη σταδιακή μείωση και την τελική διακοπή της χρήσης του θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα έχουν με τη συνέχισή της, είτε επειδή κάποια στιγμή τα αποθέματά του θα τελειώσουν, οπότε δε θα έχουν και άλλη επιλογή. Άποψή μου είναι βέβαια πως οι κυβερνήσεις ασφαλώς και αντιλαμβάνονται το μακροχρόνιο κέρδος της χώρας τους˙ το πρόβλημα είναι ότι συνήθως, δυστυχώς, μια κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το κέρδος της χώρας της, αλλά για το συμφέρον της ίδιας. Σε αυτήν την περίπτωση μια "μακροχρόνια βάση" μεταφράζεται σε μια τετραετία... Αναζητώντας λύση στο πρόβλημα, αυτό που πρέπει να γίνει είναι οι λαοί να δείξουν στις κυβερνήσεις τους πως απαιτούν μια τέτοια "environment-friendly" στροφή στην πολιτική τους. Έτσι θα πάρουν το μήνυμα πως ακόμα και στη βάση που αυτοί θεωρούν μακροχρόνια, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να έχουν κέρδος (που στη γλώσσα τους μεταφράζεται σε ψήφους). Γιατί αν περιμένουμε από το πετρέλαιο να στερέψει, ναι μεν αυτό δε θα αργήσει να συμβεί, αλλά τα ~50 χρόνια που του δίνουν φαντάζουν σαν μια αιωνιότητα αν λάβει κανείς υπόψη τις δραματικές αλλαγές που παρατηρούνται μέρα με τη μέρα.
Σε ατομική κλίμακα (τι σόι φυσική συμπυκνωμένης ύλης διαβάζω αν το βλέπω μόνο μακροσκοπικά το θέμα
:lol:), μολονότι η πλειοψηφία των πολιτών δείχνει να αντιλαμβάνεται τις διαστάσεις του προβλήματος και πρόθυμη να το αντιμετωπίσει, μάλλον δείχνει ανεκπαίδευτη στην εφαρμογή των λύσεων, τουλάχιστον στη χώρα μας και από τα παραδείγματα που βλέπω γύρω μου. Το πώς πρέπει να φέρεται κανείς ώστε να επιδεικνύει σεβασμό στο περιβάλλον είναι λίγο πολύ γνωστό. Βασικά πράγματα, που δεν απαιτούν κόπο, ορίζουν μια φιλική προς το περιβάλλον συμπεριφορά που όλοι μας πρέπει να υιοθετήσουμε.
Όχι στο έδαφος και όπου βρούμε τα σκουπίδια. Υπάρχουν ειδικά τεχνολογικά επιτεύγματα του σύγχρονου, πολιτισμένου ανθρώπου για το σκοπό αυτό. Και το θαύμα αυτό ονομάζεται κάδος σκουπιδιών. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει κάδος στο σημείο όπου βρισκόμαστε, δε θα πάθουμε λουμπάγκο κρατώντας το σκουπίδι μας μέχρι να φτάσουμε σε έναν.
Στο ίδιο θέμα, υπεισέρχεται και η
ανακύκλωση. Στην Αθήνα τουλάχιστον, υπάρχουν πλέον, διάσπαρτοι σε πάμπολλα σημεία, κάδοι ανακύκλωσης (αυτοί οι μπλε). Σπορ που δεν ενδείκνυται για όποιον ενδιαφέρεται να κάψει θερμίδες καθώς ο κόπος τείνει στο μηδέν, ο διαχωρισμός των αχρήστων στο σπίτι σε ανακυκλώσιμα και μη, εκτός του αδιαμφισβήτητου καλού για το περιβάλλον και την οικονομία, προκαλεί και ένα αίσθημα ικανοποίησης από την έμπρακτη συνεισφορά στην προσπάθεια προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς βλέπεις πραγματικά μεγάλες ποσότητες να συγκεντρώνονται από σένα τον ίδιο. Χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο, σιδερένια κουτιά (νουνού, κονσέρβες κλπ.), πλαστικές συσκευασίες τροφίμων, καθαριστικών κλπ, αλλά και "πολυστρωματικές συσκευασίες" γάλακτος ή χυμών (tetrapak).
Η
εξοικονόμηση ρεύματος είναι άλλο ένα πολύ εύκολο πράγμα να γίνει. Τα φώτα τα σβήνουμε όταν δε χρειάζονται. Προσέχουμε να σβήνουμε τα φώτα και τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές όταν δε χρειάζονται, κυρίως αυτές που καταναλώνουν πολύ. Προσοχή: και ο υπολογιστής είναι ηλεκτρική συσκευή και (ναι!) μπορεί να σβήσει, όσο δύσκολο κι αν μπορεί να είναι (μιλάω εκ πείρας
). Χρησιμοποιούμε λάμπες φθορισμού αντί για πυρακτώσεως και, γενικά, προσέχουμε τις προδιαγραφές των ηλεκτρικών συσκευών που αγοράζουμε, ώστε να είναι χαμηλής κατανάλωσης. Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε σίγουρα και αισθητό οικονομικό όφελος. Δοκιμάστε το ένα μήνα και δείτε το λογαριασμό της ΔΕΗ.
Το
νερό μπορεί να μοιάζει άφθονο και άπειρο, αλλά δεν είναι. Οικονομία και σ' αυτό, παιδιά.
Το αυτοκίνητο είναι βασικός παραγωγός ρύπανσης. Μείωση της χρήσης του συνεπάγεται μείωση των εκπομπών ρύπων. Για δυο βήματα, ας παίρνουμε τα ποδαράκια μας. Για περισσότερο, τα
μέσα συγκοινωνίας, ή εναλλακτικές λύσεις π.χ. ποδήλατο.
Γενικά, ο κανόνας "
μέτρον άριστον" καθορίζει τη συμπεριφορά σεβασμού στο περιβάλλον. Η δυσκολία της εφαρμογής του έγκειται στην καταναλωτική κοινωνία των υπερβολών όπου ζούμε. Ένας συνειδητοποιημένος πολίτης, όμως, που δε θέλει να ορίζεται η συμπεριφορά του πλήρως από το ρεύμα της κοινωνίας ή, ακόμα καλύτερα, ενδιαφέρεται να το αλλάξει, οφείλει να τον υιοθετήσει ως κανόνα συμπεριφοράς.
Υ.Γ. Κάντε όλοι ό,τι μπορείτε. Εκτός των άλλων θα νιώσετε και καλά, πιστέψτε με
Offtopic: Ίσως το θέμα πρέπει να μετονομαστεί σε Κλίμα-Περιβάλλον, ή το δικό μου ποστ να μεταφερθεί
:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D
). Χρησιμοποιούμε λάμπες φθορισμού αντί για πυρακτώσεως και, γενικά, προσέχουμε τις προδιαγραφές των ηλεκτρικών συσκευών που αγοράζουμε, ώστε να είναι χαμηλής κατανάλωσης. Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε σίγουρα και αισθητό οικονομικό όφελος. Δοκιμάστε το ένα μήνα και δείτε το λογαριασμό της ΔΕΗ.