ΣΕΜΦΕ forum

Η “ανταγωνιστική” αγορά διαφθείρει το Πανεπιστήμιο

Γράφει ο Γιάννης Χατζηδάκης από το ΔΕΠ Ιωαννίνων

Με αφορμή την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που προβλέπει την απαγόρευση της παροχής ανώτατης παιδείας από ιδιώτες, έχει ανοίξει ένας προβληματισμός για τη σκοπιμότητα της επιδιωκόμενης αναθεώρησης και κατά πόσο αυτή θα έχει θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα για το δημόσιο Πανεπιστήμιο αλλά και τη κοινωνία γενικότερα.

Ο λόγος της αναθεώρησης σε οικονομικούς όρους είναι προφανής σε κάθε καλοπροαίρετο πολίτη και δεν είναι άλλος από το άνοιγμα της αγοράς της ανώτατης εκπαίδευσης στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Η εισαγωγή του ιδιωτικού τομέα: 1) διευρύνει τις ευκαιρίες επιχειρηματικότητας σε ένα τομέα που η ζήτηση είναι ουσιαστικά ανελαστική και τα περιθώρια κέρδους (άμεσα ή έμμεσα) υπέρογκα, 2) παρέχει διέξοδο σε ένα σοβαρό ποσοστό αποφοίτων του Λυκείου οι οποίοι μέχρι σήμερα είτε «επιβάρυναν» το δημόσιο για την εκπαίδευσή τους και τώρα θα οδηγηθούν προς τις ιδιωτικές σχολές (βλέπε βάση του 10 στις εισαγωγικές εξετάσεις) είτε φεύγουν στο εξωτερικό με αμφίβολα αποτελέσματα απόκτησης γνώσεων αλλά κύρια με διαφεύγοντα κέρδη για την εγχώρια αγορά ενός ευρέως φάσματος υπηρεσιών που κινούνται γύρω από τη διαβίωση του φοιτητικού πληθυσμού, 3) αποδεσμεύει τη πολιτεία από την υποχρέωσή της απέναντι στο δημόσιο Πανεπιστήμιο αναφορικά με τη χρηματοδότησή του.

Το σημερινό ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο αναμφίβολα χρειάζεται μέτρα αναβάθμισής του διότι μετά από πολύχρονη στρατηγική παραμέλησής του δεν έχει πλέον τη δυνατότητα της εκπλήρωσης του κοινωνικού του ρόλου. Ο κοινωνικός αυτός ρόλος όπως έχει διαμορφωθεί μέσα από την παγκόσμια ιστορία είναι διττός: 1) η παροχή γνώσεων και εκπαίδευσης γενικότερα στα ικανά μέλη  της για τη στελέχωσή σε όλους τους τομείς δραστηριότητάς της και 2) η συμβολή του, μέσω της ανάπτυξης νέας γνώσης, στην περαιτέρω ανάπτυξη της κοινωνίας.

Για την επίτευξη των δύο αυτών ρόλων του Πανεπιστημίου απαιτείται: 1) η αποδέσμευσή του από τις εκάστοτε μικροπολιτικές της πολιτικής εξουσίας, της χρησιμοποίησης του ως μέσο ικανοποίησης τοπικών συμφερόντων (κάθε πόλη και Πανεπιστήμιο) ή απόκρυψης της λανθάνουσας ανεργίας των αποφοίτων της Β΄ βάθμιας εκπαίδευσης, 2) η επαρκής χρηματοδότησή του που αποτελεί σήμερα τη μικρότερη σε όλη την Ευρώπη, με συνεχή μείωσή της κάθε χρόνο, 3) η άρση του διοικητικού αλλά και οικονομικού στραγγαλιστικού ελέγχου και της δυσκαμψίας που του έχει επιβληθεί από τη πολιτεία με αποτέλεσμα την αναπόφευκτη δυσλειτουργία του, 4) η περαιτέρω ενίσχυση του ασύλου με την απρόσκοπτη διάχυση των ερευνητικών δυνατοτήτων σε όλο το προσωπικό και τη πάταξη των δομών υπερεξουσίας και καταναγκασμού που έχουν δημιουργηθεί εντός του χώρου του.

Η προβληματική σημερινή κατάσταση του ελληνικού Πανεπιστημίου έχει προκύψει μετά από προγραμματισμένη μακροχρόνια εφαρμογή μιας πολιτικής απαξίωσής του από όλες τις κυβερνήσεις, τουλάχιστον μετά τη μεταπολίτευση. Η συντριπτική πλειοψηφία του διδακτικού προσωπικού είναι κοντά στη σύνταξη και μόλις τα τελευταία 4-5 χρόνια έχει αρχίσει να ανανεώνεται. Οι αυξανόμενες ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό με «εποχικούς» διδάσκοντες που η σχέση τους με το Πανεπιστήμιο είναι κυριολεκτικά εποχική. Η πληρωμή τους μάλιστα πολλές φορές πραγματοποιείται μετά τη λήξη της θητείας τους!!! Οι ανάγκες για χρηματοδότηση της έρευνας (για ανάπτυξη νέας γνώσης) έχει αφεθεί στην «ανταγωνιστική» αγορά των ερευνητικών προγραμμάτων με αποτέλεσμα τη δημιουργία δομών εξουσίας ολίγων καθηγητών με πολυάριθμα και υπέρογκα ερευνητικά προγράμματα (εθνικά και ευρωπαϊκά) οι οποίοι τα διαχειρίζονται «υπεργολαβικά», εκμεταλλευόμενοι τα υπόλοιπα μέλη του Πανεπιστημίου μέσω «ερευνητικών συνεργασιών» και σχέσεων διαπλοκής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δομές εξουσίας εντός του Πανεπιστημίου (πρυτανικές αρχές, πρόεδροι τμημάτων κ.α.) υπακούουν σε δικές τους «υπερκομματικές» λογικές.

Με την απαξίωση λοιπόν του Πανεπιστημίου, με κύριο μέσο τη συνεχή υποχρηματοδότησή του, το έδαφος έγινε πρόσφορο για την ανάπτυξη των όποιων επιχειρημάτων μεταβολής του πλαισίου λειτουργίας του είτε εφαρμόζοντας «ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια» για το ίδιο το δημόσιο Πανεπιστήμιο είτε επιτρέποντας και πριμοδοτόντας τη λειτουργία ιδιωτικών - μη κερδοσκοπικών Πανεπιστημίων ή ανώτατων σχολών.

Το βέβαιο αποτέλεσμα αυτών των σχεδιασμών θα είναι η κατακόρυφη μείωση της συμβολής του κρατικού προϋπολογισμού στο δημόσιο Πανεπιστήμιο με το επιχείρημα του αθέμιτου ανταγωνισμού έναντι των ιδιωτικών ανταγωνιστών. Η μείωση αυτή θα επιτείνει την απαράδεκτη κατάσταση των δομών εξουσίας μεταξύ του προσωπικού μέσα στο δημόσιο Πανεπιστήμιο αφαιρώντας στη πράξη πλήρως την ουσία του ασύλου και κατακερματίζοντάς το σε μικρές δομές φεουδαρχικού χαρακτήρα. Μία τέτοια δομή δικαιολογείται σε μία επιχείρηση (ή ένα ιδιωτικό «Πανεπιστήμιο») είναι όμως ανεπίτρεπτη για ένα Πανεπιστήμιο και απαγορευτική της πραγμάτωση του δεύτερου βασικού του ρόλου που είναι η ανάπτυξη νέας γνώσης. Να διευκρινίσομε εδώ ότι η νέα γνώση μέσω κύρια της βασικής έρευνας, που διεξάγεται κατ’ αποκλειστικότητα σε δημόσιους φορείς (Πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα κ.α.), μη γνωρίζοντας εκ των προτέρων το τρόπο αξιοποίησής της είναι εκ της φύσεώς της ανεξάρτητη. Αντίθετα η κατευθυνόμενη έρευνα, που οδηγεί και αυτή σε νέα γνώση αλλά προσανατολισμένης εφαρμογής, αποτελεί το αντικείμενο της βιομηχανικής έρευνας με δυνατότητα περιορισμού της διάχυσής της μέσω των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, λογικής αντίθετης αυτής ενός Πανεπιστημίου.

Εκτός όμως της επιδείνωσης των δομών του δημόσιου Πανεπιστημίου η έλλειψη επαρκούς δημόσιας χρηματοδότησής του θα το αναγκάσει, εκτός της αναζήτησης των αναγκαίων πόρων σε ιδιωτικά κεφάλαια, στην καθιέρωση διδάκτρων για τις προσφερόμενες από αυτό υπηρεσίες, με αποτέλεσμα οι σπουδές να πάρουν ένα ακόμη περισσότερο ταξικό χαρακτήρα. Ο περιορισμός λοιπόν της πρόσβασης στην ανώτατη παιδεία θα αποκτήσει σαφή οικονομικά και όχι αξιοκρατικά κριτήρια με ότι αυτό συνεπάγεται στη κοινωνία γενικότερα.

Οροι

Τους όρους λειτουργίας των μη δημόσιων Πανεπιστημίων δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να τους περιορίσει παρά τα περί του αντιθέτου ισχυριζόμενα. Παίρνοντας λοιπόν υπόψη την ελληνική πραγματικότητα είναι προφανής ο τρόπος λειτουργίας αυτών των ιδρυμάτων τα οποία δανειζόμενα το υπάρχον επιστημονικό προσωπικό του δημόσιου πανεπιστημίου θα παρουσιάζει στελέχωση από αξιόλογους επιστήμονες οι οποίοι όμως θα είναι με καθεστώς franchise απασχολούμενοι περιστασιακά σε αυτά και αναθέτοντας το διδακτικό τους έργο σε συμβασιούχους μειωμένων προσόντων.

Μία τέτοια πρακτική θα απογυμνώσει ακόμη παραπάνω το δημόσιο Πανεπιστήμιο από το αξιόλογο προσωπικό που διαθέτει, οδηγώντας το σε σχέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης και δημιουργώντας διαύλους διαπλοκής και αλληλεξάρτησης μεταξύ ιδιωτικών και «δημοσίων» (εντός εισαγωγικών) ιδρυμάτων.

Εν κατακλείδι τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) με τη μεταρρύθμιση του άρθρου 16 του Συντάγματος επιδιώκουν την παραπέρα αποδόμηση του δημόσιου Πανεπιστημίου, τη παραχώρηση μεριδίου της ανώτατης παιδείας στα επιχειρηματικά κεφάλαια και το περιορισμό της δημοκρατίας μέσω της ενδυνάμωσης του ταξικού φραγμού στη μόρφωση.

Μπροστά στη σχεδιαζόμενη ουσιαστική κατάργηση της ανώτατης παιδείας όπως τη ξέραμε μέχρι σήμερα η μόνη γραμμή αντίστασης είναι η δυναμική εκδήλωση της αντίδρασης της κοινωνίας μας υποστηρίζοντας τους αγώνες όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με τη πρωτοφανή υποβάθμιση και διαστρέβλωση που επιχειρεί η κυβέρνηση, αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση, διαμέσου των μέσων επικοινωνίας και διαμόρφωσης γνώμης, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι η απαξίωσή τους στη συνείδηση των ίδιων των ψηφοφόρων τους.

Γιατί το Πανεπιστήμιο μπορεί να είναι μόνο δημόσιο

Ευάγγελος Νικολαΐδης, Πανεπιστήμιο Κρήτης Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

Το άρθρο 16 διατυπώθηκε στο Σύνταγμα του 1975, το 1982 ακολούθησε ο νόμος πλαίσιο 1268. Τόσο το άρθρο 16, όσο και ο νόμος πλαίσιο, συνιστούν δημοκρατικές κατακτήσεις όχι μόνο της ανώτατης εκπαίδευσης, αλλά ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα, με συντονισμένο τρόπο, επιχειρείται η ανατροπή και των δύο αυτών κατακτήσεων. Αυτό είναι το διακύβευμα των ημερών. Η συντήρηση, με το «μεταρρυθμιστικό» πρόγραμμά της,  επιδιώκει να πάρει πίσω ό,τι έχει κατακτήσει το δημοκρατικό κίνημα, κορυφώνοντας την επίθεσή της στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης.

Η συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 16, όσον αφορά την άρση του περιορισμού για την ίδρυση πανεπιστημίων μόνο από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, έχει πολλές πτυχές (ακαδημαϊκές, νομικές, οικονομικές, πολιτικές κ.ά.). Στο παρόν κείμενο γίνεται αναφορά μόνο σε ορισμένες από αυτές: την ακαδημαϊκή ελευθερία, την αυτοδιοίκηση και το χαρακτηρισμό των διδασκόντων στα Α.Ε.Ι. ως δημόσιων λειτουργών. Πρόκειται για τρία θεμελιώδη χαρακτηριστικά του δημόσιου πανεπιστημίου που κανενός είδους μη δημόσιος φορέας δεν μπορεί να αποκτήσει.

Στο άρθρο 16, μεταξύ άλλων, αναφέρεται:

1. Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες, η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους [...]

5. Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. [...]

6. Οι καθηγητές των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημόσιοι λειτουργοί [...]

Η ακαδημαϊκή ελευθερία περιλαμβάνει την ελευθερία στην έρευνα και στη διδασκαλία, την ανεξαρτησία από την πολιτική εξουσία και τα ιδιωτικά συμφέροντα. Η ακαδημαϊκή ελευθερία κατοχυρώνεται μόνο στο πλαίσιο της πλήρους αυτοδιοίκησης. Η αυτοδιοίκηση στηρίζεται στη δημοκρατική διοικητική οργάνωση και τη συμμετοχή όλων των φορέων της πανεπιστημιακής κοινότητας (διδασκόντων, φοιτητών, διοικητικού προσωπικού) στη διοίκηση των ΑΕΙ. Η αυτοδιοίκηση αναφέρεται όχι μόνο στην προστασία από επεμβάσεις της πολιτείας, αλλά και στην υποχρέωση του κράτους να εγγυάται την πραγμάτωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

Ο ιδιώτης, το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, που θα συστήσει μη-κερδοσκοπικό «πανεπιστήμιο», λόγω της προστασίας των συνταγματικών ελευθεριών (οικονομικές ελευθερίες, ελευθερία συμμετοχής στην οικονομική ανάπτυξη κ.ά.), έχει το δικαίωμα να ελέγχει τις διαδικασίες του φορέα που έχει συστήσει. Συνεπώς, αν και μπορεί να υποχρεωθεί από το κράτος να τηρεί ορισμένες προϋποθέσεις και διαδικασίες, δεν είναι δυνατόν να υποχρεωθεί να ακολουθήσει πλήρως τις «παρεμβατικές» υποδείξεις του κράτους, που αποβλέπουν στην εγγύηση της δημοκρατικής δομής, της αυτοδιοικητικής λειτουργίας και της ακαδημαϊκής ελευθερίας.
Όσον αφορά τους καθηγητές των ΑΕΙ,  αυτοί είναι δημόσιοι λειτουργοί, και στην άσκηση του έργου τους απολαμβάνουν προσωπικής ανεξαρτησίας, ανάλογης με εκείνης των δικαστικών λειτουργών. Την αποστολή της ελεύθερης διδασκαλίας και έρευνας δε μπορούν να την φέρουν εις πέρας καθηγητές με την ιδιότητα του δημόσιου ή/και του ιδιωτικού υπάλληλου.
Από όσα αναφέρθηκαν προκύπτει, ότι τα τρία θεμελιώδη χαρακτηριστικά ενός δημόσιου πανεπιστημίου δεν είναι δυνατόν να υιοθετηθούν από ένα μη δημόσιο φορέα. Το πανεπιστήμιο, ή είναι  δημόσιο, ή δεν είναι πανεπιστήμιο. Οποιοδήποτε άλλο ίδρυμα παρέχει μεταλυκειακή εκπαίδευση, είναι εκπαιδευτήριο, που μπορεί να είναι και καλό, όχι όμως πανεπιστήμιο.
Οι κυρίαρχες κοινωνικές ομάδες, έχοντας υποστεί ιστορικά μεγάλες ήττες, προσπαθούν να οικειοποιηθούν τις έννοιες-σύμβολα του δημοκρατικού κινήματος (μεταρρύθμιση, δημοκρατία), αλλά και ευρέως αποδεκτές έννοιες (αλλαγή, αξιολόγηση). Μετά την οικειοποίηση-διαστρέβλωση τόσων και τόσων εννοιών, επιχειρείται και η διαστρέβλωση της έννοιας, του κοινωνικού ρόλου και της αποστολής του πανεπιστημίου.

Γνωρίζετε άλλη χώρα πλην της Βόρειας Κορέας και της Ελλάδας που να επιτρέπονται μόνο ΚΡΑΤΙΚΑ πανεπιστήμια;

Γιατί εσύ ξέρεις άλλη χώρα σαν το Ελλάντα?

polles.

afrikanikes kyriws.

Στο δρομο που χαραξε ο Κιμ Ιλ Σουνγκ,ο αωνιος προεδρος της Λ.Δ.Κ.!!!!
Να υποθεσω οτι θα μπουμε κ στον αξονα του κακου,επειδη διεκδικουμε η ανωτατη εκπαιδευση στην χωρα μας να μεινει δημοσια?

Δεν κόβετε λίγο τις μ@λ@κίες να συζητήσουμε; Για όσους δεν το ξέρουν και αρκούνται στην εξυπνάδα με την οποία τους προίκι σε η μητέρα φύση, τα Πανεπιστήμια στη Σουηδία είναι δημόσια και μάλιστα έχουν και αυτοί άρθρο 16.

Το ότι μας επιβάλλουν το μοντέλο των Αγγλοσαξονικών Πανεπιστημίων δε σημαίνει ότι είναι πανάκεια.

Καθίστε και ψαχτείτε. Ο καιρός προσφέρεται για διάφορες αναζητήσεις πέρα από την καθιερωμένη παπαρολογία.

Καλημέρες.

ektos apo auto pou eipes, to stauro sth shmaia kai thn paparizou, TI KOINO EXOYME ME TH SOYHDIA? oeo?

http://en.wikipedia.org/wiki/Chalmers_U ... Technology

Κλασικό παράδειγμα μη κρατικού μη κερδοσκοπικού πανεπιστημίου.
Ναι στην Σουηδία είναι!

Για όσους βαριούνται:

The University was founded in 1829 following a donation by William Chalmers, a director of the Swedish East India Company, whose ships sailed across the world to supply Europe with goods from the East. He donated some of his fortune for the establishment of an "industrial school". Chalmers was run as a private institution until 1937, when the institute became a state owned university. In 1994 the school once again became a private institution, owned by a foundation. Chalmers is the only university in Sweden named after a person.

μωρε εγω σας παρεθεσα δυο κειμενα που στηριζονται σε οικονομικους ορους (εκλαικευμενους)! μην μου καταστρεφεται το τοπικ! βρειτε αν θελετε παρομοια αρθρα και ανεβαστε τα που να υποστηριζουν την ιδρυση των ιδιοτικων πανεπιστημιων... και κατι αλλο! γιατι το οτιδηποτε γινεται στο εξωτερικο ειναι πανακια??? γιατι να μπουμε στην διαδικασια του ελευθερου εμ[ποριου και της αγορας??? γιατι νεοφιλελευθερη πολιτικη???
γιατι πληρης ιδιωτικοποιηση των παντων??? επειδη γινεται παντου???

BO έγραψε:Γνωρίζετε άλλη χώρα πλην της Βόρειας Κορέας και της Ελλάδας που να επιτρέπονται μόνο ΚΡΑΤΙΚΑ πανεπιστήμια;

Ξέρω σε ποιες δεν υπάρχουν ιδιωτικά.Στην Ιταλία,τη Γαλλία,τη Γερμανία και ένα άλλο κάρο της ΕΕ.
Στη Μ.Βρεττανία υπάρχει 1 μόνο ιδιωτικό:το πανεπιστήμιο του Buckingham.Καλύφθηκες ;

edited by el_greco: η χρήση χαρακτηρισμών που δυναμιτίζουν το κλίμα, δεν βοηθάνε στην ομαλή ροή της συζήτησης...

Επειδή εδώ ορισμένοι είναι τόσο έξυπνοι που νομίζουν ότι το να πετάνε μια "σοφία" αρκεί για να τεκμηριώσει τα όσα ισχυρίζονται θα σας πω αναλυτικά.
Στην Αγγλία τα πανεπιστημία λειτουργούν σαν ιδρύματα. Δεν είναι ιδιωτικά, αλλά μη κρατικά. Όλοι οι φοιτητές Ευρωπαικής Ένωσης πληρώνουν ένα χαμηλό ποσό διδάκτρων, για όσους δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα το κράτος δίνει επιχορηγήσεις με μηδενικό επιτόκιο. Μάλιστα δεν υπάρχει μόνο ένα ιδιωτικό μη κρατικό στο Ηνωμένο Βασίλειο το Architectural Association, το οποίο είναι το καλύτερο πανεπιστήμιο για αρχιτεκτονική παγκοσμίως.
Όσο για τη Γερμανία στο TUM τμήμα του οποίου επισκεφτήκαμε και στην εκδρομή τρίτου έτους, το κυλικείο ήταν ότι πιο άνετο και χαλαρωτικό μόνο που επειδή ήταν χορηγία της Audi είχε μια διαφήμιση της αυτοκινητοβιομηχανίας στον τοίχο του (μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν άμα εταιρεία ανακαίνιζε το στέκι...).
Επειδή δεν χρειάζεται να παραθέσω και άλλα παραδείγματα, όσοι είναι ανοιχτόμυαλοι έχουν πειστεί - οι κολλήμενοι όχι, θα σταματήσω εδώ.

Δεν είπα πως ό,τι γίνεται στο εξωτερικό είναι πανάκεια, αλλά δυστυχώς το γεγονός ότι το Πολυτεχνείο δεν είναι ούτε μέσα στα 500 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και γενικά τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν πληρούν τις δυνατότητές τους θα έπρεπε το λιγότερο να μας προβληματίζει. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι οτιδήποτε κρατικοδίαιτο στην Ελλάδα νοσεί. Όμως αυτά οι παρατάξεις (ΟΛΕΣ) τα αγνοούν, μόνο πολιτικό παιχνίδι στις πλάτες των φοιτητών ξέρουν να παίζουν.

Υ.Γ. Άμα διαβάσετε προσεκτικά το πρώτο μήνυμα, έγραψα ΚΡΑΤΙΚΑ όχι δημόσια πανεπιστήμια. Επίσης υπενθυμίζω ότι το άρθρο 16 θεσπίστηκε το 1968 από τη χούντα για να ελέγχει τα πανεπιστήμια.

@ΒΟ
http://education.guardian.co.uk/student ... 00,00.html

University heads warn of £10,000-a-year tuition fees
Guardian survey of vice-chancellors also reveals threat to student loans

James Meikle, education correspondent
Thursday January 18, 2007
The Guardian

Graduation
Graduation week at Lancaster University. Photograph: Don McPhee


The following correction was printed in the Guardian's Corrections and clarifications column, Friday January 19 2007

A Treasury payment of £1bn a year we described below as being used to write off unpaid student debts also includes subsidies for interest on student loans.


Tuition fees for undergraduates in England will have to rise to £6,000 a year or more to cover teaching costs, according to a Guardian survey of university vice-chancellors and senior staff.

It reveals growing unease about the funding system which came into force last autumn, with suggestions that some science courses could cost students up to £10,000 a year when the current structure is reviewed.

Heads of more than 40 of the country's 100 universities responded to the survey, with most warning that fees would or could rise. Many also thought the Treasury would make student loans more expensive to repay, in part because the cost to the government of subsidising student loans and writing-off unpaid debts has risen to nearly £1bn a year.

Heads of some leading universities, including from the elite Russell group - the top 20 institutions which conduct the most expensive and ambitious research - think the £3,000 maximum for fees will have to at least double following a review of the current system in 2009.

They expect the Treasury will also demand changes to state-funded loans when the system is looked at in two years' time.

The survey was conducted through a questionnaire sent to every university in the country. Almost all charge the maximum £3,000 they are entitled to under the system. In their responses, most vice-chancellors asked to remain anonymous because of the sensitivity of an issue that is already causing huge tension within the government, as well as anxiety for students and parents.

One Russell group head implied that families should expect to save much more for their children's higher education, and suggested the country was heading to a US-style model, with fees to match. "If the country wants first-class universities, it has to find a way of paying for them. None of this is resolvable overnight. High tuition fees in US universities are factored into families' lifetime financial planning."

He said the present loans system in effect provided "a huge subsidy to the well-off middle class" because students are benefiting from a generous low-interest loans while pursuing careers that offer salaries well above the national average.

"They want their children to have all the benefits of a world-class education system for free, or at a cheap price, at the expense of the poor through taxation. No university would risk losing top students by overpricing. If the cap were to be lifted, say to £5,000, that would become the new universal fee. It would not be variable."

Another Russell group vice-chancellor said there was a direct link between the amount of resources available for teaching and the quality of graduates produced. In America, universities receive an average of £11,500 a year to teach each student.

In England, it is just £7,300.

"There are only two ways to bridge that gap," said the vice-chancellor. "One is by increased government grant, which seems unlikely in the present circumstances, the other is by a higher tuition fee charge."

Concerns spread well beyond the Russell group, with heads of universities established within the last 15 years also believing the current system is unsustainable. They point to the strain that the loans system is putting on the Treasury. Students across Britain have borrowed more than £22bn since 1991 but the government has only recovered £5bn through repayments or selling off debt to private companies.

But the head of a newer university in the north of England said: "Students and their families may accept a marginal worsening of the current terms and conditions attached to student loans, but anything more significant may act as a disincentive, particularly to low-income families who tend to be more debt-averse."

Wes Streeting, vice-president for education at the National Union of Students, said: "The views represented by this survey show the need for a genuine open debate about higher education funding."

Bill Rammell, the higher education minister, said: "Fees are fixed until 2010. Before we get to that point an independent commission reporting to parliament will report on the first three years' experience of the system and will consider future arrangements for the fee cap and student support."


Related articles
08.09.2006: University offers discount on fees for up-front payments
10.08.2006: Interest rate rise linked to incoming tuition fees
04.04.2006: Top-up fees 'will hit poor middle-class'
27.02.2006: Students to demand MPs keep fees cap
10.02.2006: Fees trigger 4% drop in university applications
09.02.2006: Tuition fee increase to £5,000 by 2010 predicted

Comment
04.09.2006: Bill Rammell: Route to a secure future
10.08.2006: Neal Lawson: Market logic turns a degree into a share certificate
17.01.2006: Kat Fletcher: Joining forces to fight fees

How it will work
21.01.2004: A guide to top-up fees
09.01.2004: Study now, pay later
09.01.2004: The price is right

Τα παραπανω λινκ ειναι απενεργοποιημενα, μπορειτε ομως να να τα δειτε και απο δω: http://athens.indymedia.org/front.php3? ... _id=639025


Και τελος παντων αυτα τα τα πανεπηστημια ειναι καλυτερα σε τι πραγμα;; Σιγουρα υπαρχουν διαφορες και μερικα πραγματ α που γινονται εξω ειναι πο ωφελιμα για τους φοιτητες (αντιστοιχως και μερικα πραγματα που γινονται εδω...) Αλλα για να γινει αυτη η λιστα με τα καλυτερα τι μετρανε;; για πες μας..

Afto pou etheses einai sosto, diladi me poia kritiria axiologeitai ena panepistimio, pistevo oti ta panepistimia axiologountai kirios simfona me ta pente parakato kritiria:

-To programa spoudon
-To epipedo kai ton tropo kalipsis tou
-Ton erevnitiko tomea kai tin gnosi pou dioumourgeitai
-Tin epagelmatiki apokatastasi pou parexi kai se poio epipedo
-To morfotiko epipedo kai tin kaliergia ton atomon pou exoun fitisi se afto
(Tha mporusan na prostethoun kai ala kritiria ala afta pistevo afta einai ta vasikotera)

Anaferomenos mono sto politexnio giati eki aniko kai den me apasxoloun ales sxoles. Exoume poli kalo programa spoudon ala den to akolouthoume katholou, o tropos me ton opoio kaliptoume ta mathimata einai elipis kai to epipedo sixna xamilo, episis ston erevnitiko tomea exoume terastia elipsi (den exoume erevna sto epipedo pou tha eprepe kathe tris kai ligo vgenun eidisis sta kratika kanalia tou tipou : simfona me erevnes tou metsoviou politexniou exoume poli kafsaerio stin athina, aftes einai oi erevnes mas)  , oso gia tin epagelmatiki apokatastasi den exo akusi gia polous anergous pou na exoun fitisi apo to politexnio eidika to metsovio.

Ta kritiria axiologisis ton panepistimion sto exoteriko epidi eki i paideia einai kata kirio logo emporevma einai poli sixna kathodigoumena apo mesa enimerosis gia na katefthinou tous mathites (tin zitisi) kai na afxanoun to kiros sigekrimenon sxolon gia sigekrimena simferonta.

To oti to politexnio einai psilompourdelo akoma kai enas tiflos mpori na to katalavi, den xriazetai na valoume kritiria.

To oti kai edo i paideia einai en meri emporevma (pragma anapofefkto) fainetai apo tis oikonomies pou dimiourgountai giro apo tis fititogitonies me ta diamerismata , ta souvlatzidika, tis kafeteries klp. episis emporevma einai i paideia otan agorazis garoutsous kai krokous kai telos einai kai pali emporevma otan vazis politika komata mesa stis sxoles ta opoia einai katefthinomena analoga me ta simferonta tous.

Olos o fitikos oxlos pou vgeni stous dromous antimetopizetai kai aftos san katanalotiko koino pragma pou den to katanoei ala etsi einai en meri. Exartate panta apo poia optiki gonia vlepis ta pragmata.

Den xriazetai na psaxnoume exidanikefsis pou vasizontai se ipothetikes theories xriazetai na eimaste pio realistes.

Sigxoreste me an i domi pou paratheto tis skepsis mou den exi sinafia

BO έγραψε:Επειδή εδώ ορισμένοι είναι τόσο έξυπνοι που νομίζουν ότι το να πετάνε μια "σοφία" αρκεί για να τεκμηριώσει τα όσα ισχυρίζονται θα σας πω αναλυτικά.
Στην Αγγλία τα πανεπιστημία λειτουργούν σαν ιδρύματα. Δεν είναι ιδιωτικά, αλλά μη κρατικά. Όλοι οι φοιτητές Ευρωπαικής Ένωσης πληρώνουν ένα χαμηλό ποσό διδάκτρων, για όσους δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα το κράτος δίνει επιχορηγήσεις με μηδενικό επιτόκιο. Μάλιστα δεν υπάρχει μόνο ένα ιδιωτικό μη κρατικό στο Ηνωμένο Βασίλειο το Architectural Association, το οποίο είναι το καλύτερο πανεπιστήμιο για αρχιτεκτονική παγκοσμίως.
Όσο για τη Γερμανία στο TUM τμήμα του οποίου επισκεφτήκαμε και στην εκδρομή τρίτου έτους, το κυλικείο ήταν ότι πιο άνετο και χαλαρωτικό μόνο που επειδή ήταν χορηγία της Audi είχε μια διαφήμιση της αυτοκινητοβιομηχανίας στον τοίχο του (μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν άμα εταιρεία ανακαίνιζε το στέκι...).
Επειδή δεν χρειάζεται να παραθέσω και άλλα παραδείγματα, όσοι είναι ανοιχτόμυαλοι έχουν πειστεί - οι κολλήμενοι όχι, θα σταματήσω εδώ.

Δεν είπα πως ό,τι γίνεται στο εξωτερικό είναι πανάκεια, αλλά δυστυχώς το γεγονός ότι το Πολυτεχνείο δεν είναι ούτε μέσα στα 500 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και γενικά τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν πληρούν τις δυνατότητές τους θα έπρεπε το λιγότερο να μας προβληματίζει. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι οτιδήποτε κρατικοδίαιτο στην Ελλάδα νοσεί. Όμως αυτά οι παρατάξεις (ΟΛΕΣ) τα αγνοούν, μόνο πολιτικό παιχνίδι στις πλάτες των φοιτητών ξέρουν να παίζουν.

Υ.Γ. Άμα διαβάσετε προσεκτικά το πρώτο μήνυμα, έγραψα ΚΡΑΤΙΚΑ όχι δημόσια πανεπιστήμια. Επίσης υπενθυμίζω ότι το άρθρο 16 θεσπίστηκε το 1968 από τη χούντα για να ελέγχει τα πανεπιστήμια.

Κάποιοι θέλουν να παίζουν με τις λέξεις.Δε λέμε ιδιωτικά,λέμε μη κρατικά...

Για την Ιστορία:
στην Αγγλία η πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου ανήκει στο δημόσιο και περίπου ένα 40 ή και λιγότερο σε ιδιώτες.Αρα είναι ημικρατικά και όχι μη-κρατικά και όπως αλλιώς θέλουν να τα βαφτίσουν.
Και έγιναν ημικρατικά γιατί η Βρεττανία ως κράτος πια πληρώνει πολύ λιγότερα για την παιδεία.
Oσο για το πανεπιστήμιο(μάλλον καλύτερα ως ίδρυμα θα το χαρακτήρια αλλά ο χαρακτηρισμός πανεπιστήμιο βολεύει ορισμένους) της αρχιτεκτονικής απλά lol.Μακράν το καλύτερο είναι στη Φλωρεντία...

Και τώρα ερχόμαστε στην ουσία των πραγμάτων:
η αναθεώρηση θα βοηθήσει στη βελτίωση των κυλικείων των πανεπιστημίων
αλλά οι παλιοτυροβρωμίκουλες αριστεροί που είναι γεμάτοι μπίχλες προτιμούν να μένουν ως έχει.
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟΟΟΟΟΟ!

Και ερχόμαστε σε ένα καλό ερώτημα:
Ποια 500?
500 Σε τί;
Από ποιους λίστες;
Με τι κριτήρια;
Και πως;
Ανα πανεπιστήμιο;
Ανά σχολή;
Ανα εργαστήριο;
Γιατί να έχουμε πχ αξιολόγηση ανά ίδρυμα ;
Τι με νοιάζουν οι μεταλλειολόγοι αν εγώ είμαι πολιτικός;

Οσο για τα περί χούντας και έτσι και δωεάν βιβλία εγώ έχω ένα να πω:
ΤΟ ΙΚΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΑΞΑ.ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ;
Σαν δε ντρεπόμαστε...