Όταν η "ευαισθησία" σταματάει μπροστά στα τείχη των φυλακών
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 08, 2011 7:18 pm
Πρόσφατα μιλούσα με έναν γνωστό μου,αριστερό,και κάποια στιγμή τον ρώτησα γιατί δεν αναφέρουν το οτιδήποτε για τις συνθήκες εγκλεισμού των κρατουμένων στα γνωστά κάτεργα της δημοκρατίας,τα "σωφρονιστικά ιδρύματα",και πόσο μάλλον για την ύπαρξη πολιτικών κρατουμένων καθώς και τις συνθήκες σύλληψης και κράτησής τους,και όχι υπό την έννοια της θυματοποίησής τους φυσικά.
Κατ'αρχήν δε θα ήθελα να συμβάλλω κι εγώ σε καμμία περίπτωση στη ταύτιση ποινικών και πολιτικών κρατουμένων και να το δούμε ως κάτι ενιαίο,απ'την άλλη ωστόσο δε θα αναφερθώ μόνο στις συνθήκες κράτησης των πολιτικών κρατουμένων.Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ενώ κάποια άτομα μπαίνουν μέσα είτε για ναρκωτικά είτε για μικροκλοπές πολιτικοποιούνται μέσα στα σύγχρονα κολαστήρια,διεκδικώντας τα αυτονόητα,το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια με την ανάλογη φυσικά καταστολή όπως η Κατερίνα Γκουλιώνη,η οποία πέθανε πριν απο 2 χρόνια "κάτω απο ανεξιχνίαστες συνθήκες".
Το ζήτημα των φυλακών φυσικά και είναι πολιτικό,διότι είναι κρατική επιλογή το να γεμίζουν-κυριολεκτικά-οι φυλακές με χρήστες ναρκωτικών,με διαρρήκτες και "κλέφτες","ληστές" τραπεζών,εκδιδόμενες γυναίκες και γενικά "μικροεγκληματίες" ενώ φυσικά αφήνει στην απ'έξω αυτούς που πραγματικά μας κλέβουν τη ζωή μέσα απο τα χέρια μας είτε αυτοί είναι πολιτικοί είτε μεγαλοεπιχειρηματίες,μπάτσους και κάθε λογής εξουσιαστές.Οι φυλακές έχουν γεμίσει με αυτούς που "διαταράσσουν την κοινωνική ειρήνη" και την "κοινωνική ομαλότητα",χωρίς φυσικά να περνάει καν η σκέψη απο τους λεγόμενους "φιλήσυχους" πολίτες ότι κοινωνική ειρήνη δεν υπάρχει ούτε πρόκειται να υπάρξει ποτέ αν δεν εξαφανιστούν μια για πάντα οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες,δηλαδή ουσιαστικά οι αιτίες που δημιουργούν την "εγκληματικότητα"."ο καπιταλισμός ποινικοποιεί αυτό το οποίο ουσιαστικά γεννάει".Και μάλλον θα ήταν πιο σωστός ο όρος "κοινωνικός" παρά "ποινικός" κρατούμενος σε αυτές τις περιπτώσεις.Αλλά μερικοί επιμένουν ακόμα να νομίζουν ότι υπάρχουν ίσα δικαιώματα,ισότητα,δημοκρατία,ελευθερία(κι όλα τα άλλα ωραία που έθεσε ως βάσεις ο Διαφωτισμός) και να κλείνουν τα μάτια σε αυτά που συμβαίνουν γύρω τους,πιστεύοντας ότι ο πολεμος εχει σταματήσει.
Και φυσικά η εικόνα που πλάθεται στα ΜΜΕ για τις φυλακές,και με τη βοήθεια του δόγματος της "μηδενικής ανοχής" και της "ασφάλειας" που προβάλλεται κατά κόρον,δε θα μπορούσε παρά κι αυτή να είναι κάλπικη.Άλλωστε μέσα μπαίνουν οι "κακοί άνθρωποι" και "κακοποιά και εγκληματικά στοιχεία" οπότε γιατί να ασχολούμαστε μαζί τους.
Οι φυλακές υπάρχουν για να τρομοκρατούν.Δεν είναι τυχαία άλλωστε η επιλογή τους ως μέσο υποταγής και "συμμόρφωσης" των ανθρώπων,ενώ χρονικά εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του καπιταλισμού το οποίο φυσικά δεν είναι άσχετο με την βιομηχανική ανάπτυξη και την ανάγκη για μεγαλύτερο εργατικό δυναμικό(μπορούμε να πούμε ότι υπήρχαν και πρώιμες μορφές φυλακών αλλά πχ στο Μεσαίωνα ως επί τω πλείστον βασάνιζαν μέχρι θανάτου ή έστελναν κατευθέιαν στην λαιμητόμο όσους θεωρούσαν "επικίνδυνους") Στέλνουν ένα μήνυμα:"είτε θα ζείς μέσα σε αυτήν την κοινωνία συμμορφωμένος στους νόμους της και τους όρους της ή θα μπείς μέσα" το οποίο περνάει κυρίως υποσυνείδητα.Εδώ έρχονται φυσικά να παίξουν το ρόλο τους και οι νόμοι,οι οποίοι διαμορφώνονται φυσικά απο τους "πάνω" και κατάλληλα στις κοινωνικές συνθήκες προκειμένου να μπορέσουν να θωρακίσουν αποτελεσματικά το σύστημα και προκειμένου να νομιμοποιήσουν την καταστολή και την υποταγή των εξεγερμένων κομματιών της κοινωνίας ή αυτών που δεν μπόρεσαν να ενταχθούν και να ενσωματωθού σε αυτόν.ενώ το νομικό οπλοστάσιο αναβαθμίζεται πάντοτε σε καιρούς κοινωνικής αναστάτωσης,όπως στη σημερινή με το λεγόμενο "τρομονόμο".
Όσο για τα τεκταινόμενα εντός των φυλακών,που ίσως ποτέ δεν αναρωτηθήκαμε το το γίνεται πίσω απο αυτά τα κάγκελα γιατί πιστέψαμε ότι ποτέ δεν πρόκειται να εμπακούμε σε καποια κατάσταση που μπορεί να μας φέρει εκεί μέσα,τα πράγμα είναι ίσως όχι και πολύ διαφορετικά απο τη φυλακή που ζούμε καθημερινά στις νεκροπόλεις με το υξυμένο φυσικά στοιχείο της κατάστασης εγκλεισμού.Υπερσυσσώρευση ατόμων στο ίδιο κελί,άθλιες συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσης με τα στοιχειώδη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια να λείπουν,συνεχής ηλεκτρονική επιτήρηση και έλεγχος απο τους ανθρωποφύλακες(αλλά και απο την ίδια την αρχιτεκτονική της φυλακής με την υιοθέτηση του "πανοπτικού") αλλά και μεταξύ των ίδιων των κρατουμένων(με τους γνωστούς ρουφιάνους),συνεχείς εξευτελισμοί(στους οποίους εκτός απο χλευασμούς είναι και οι συνεχείς κατά τη διάρκεια της ημέρας κολπικές έρευνες στις γυναίκες που ουσιαστικά αποτελούν βιασμό αλλά και οι πρωκτικές έρευνες),ψυχοφάρμακα ,πειθαρχικές ποινές.Αυτός λοιπόν είναι ο "σωφρονισμός".Την κατάσταση φυσικά την αποτυπώνουν καλύτερα οι κρατούμενοι μέσα απο τις κραυγές και τις φωνές τους,μέσα απο τα γράμματα που στέλνουν προς την κοινωνία και κάποιοι φροντίζουν να μην βγούν ποτέ προς τα έξω ,μέσα απο τις απεργίες πείνας για την διεκδίκηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας,μέσα απο τους αγώνες τους.
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Γκουλιώνη Κατερίνα
Κατ'αρχήν δε θα ήθελα να συμβάλλω κι εγώ σε καμμία περίπτωση στη ταύτιση ποινικών και πολιτικών κρατουμένων και να το δούμε ως κάτι ενιαίο,απ'την άλλη ωστόσο δε θα αναφερθώ μόνο στις συνθήκες κράτησης των πολιτικών κρατουμένων.Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ενώ κάποια άτομα μπαίνουν μέσα είτε για ναρκωτικά είτε για μικροκλοπές πολιτικοποιούνται μέσα στα σύγχρονα κολαστήρια,διεκδικώντας τα αυτονόητα,το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια με την ανάλογη φυσικά καταστολή όπως η Κατερίνα Γκουλιώνη,η οποία πέθανε πριν απο 2 χρόνια "κάτω απο ανεξιχνίαστες συνθήκες".
Το ζήτημα των φυλακών φυσικά και είναι πολιτικό,διότι είναι κρατική επιλογή το να γεμίζουν-κυριολεκτικά-οι φυλακές με χρήστες ναρκωτικών,με διαρρήκτες και "κλέφτες","ληστές" τραπεζών,εκδιδόμενες γυναίκες και γενικά "μικροεγκληματίες" ενώ φυσικά αφήνει στην απ'έξω αυτούς που πραγματικά μας κλέβουν τη ζωή μέσα απο τα χέρια μας είτε αυτοί είναι πολιτικοί είτε μεγαλοεπιχειρηματίες,μπάτσους και κάθε λογής εξουσιαστές.Οι φυλακές έχουν γεμίσει με αυτούς που "διαταράσσουν την κοινωνική ειρήνη" και την "κοινωνική ομαλότητα",χωρίς φυσικά να περνάει καν η σκέψη απο τους λεγόμενους "φιλήσυχους" πολίτες ότι κοινωνική ειρήνη δεν υπάρχει ούτε πρόκειται να υπάρξει ποτέ αν δεν εξαφανιστούν μια για πάντα οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες,δηλαδή ουσιαστικά οι αιτίες που δημιουργούν την "εγκληματικότητα"."ο καπιταλισμός ποινικοποιεί αυτό το οποίο ουσιαστικά γεννάει".Και μάλλον θα ήταν πιο σωστός ο όρος "κοινωνικός" παρά "ποινικός" κρατούμενος σε αυτές τις περιπτώσεις.Αλλά μερικοί επιμένουν ακόμα να νομίζουν ότι υπάρχουν ίσα δικαιώματα,ισότητα,δημοκρατία,ελευθερία(κι όλα τα άλλα ωραία που έθεσε ως βάσεις ο Διαφωτισμός) και να κλείνουν τα μάτια σε αυτά που συμβαίνουν γύρω τους,πιστεύοντας ότι ο πολεμος εχει σταματήσει.
Και φυσικά η εικόνα που πλάθεται στα ΜΜΕ για τις φυλακές,και με τη βοήθεια του δόγματος της "μηδενικής ανοχής" και της "ασφάλειας" που προβάλλεται κατά κόρον,δε θα μπορούσε παρά κι αυτή να είναι κάλπικη.Άλλωστε μέσα μπαίνουν οι "κακοί άνθρωποι" και "κακοποιά και εγκληματικά στοιχεία" οπότε γιατί να ασχολούμαστε μαζί τους.
Οι φυλακές υπάρχουν για να τρομοκρατούν.Δεν είναι τυχαία άλλωστε η επιλογή τους ως μέσο υποταγής και "συμμόρφωσης" των ανθρώπων,ενώ χρονικά εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του καπιταλισμού το οποίο φυσικά δεν είναι άσχετο με την βιομηχανική ανάπτυξη και την ανάγκη για μεγαλύτερο εργατικό δυναμικό(μπορούμε να πούμε ότι υπήρχαν και πρώιμες μορφές φυλακών αλλά πχ στο Μεσαίωνα ως επί τω πλείστον βασάνιζαν μέχρι θανάτου ή έστελναν κατευθέιαν στην λαιμητόμο όσους θεωρούσαν "επικίνδυνους") Στέλνουν ένα μήνυμα:"είτε θα ζείς μέσα σε αυτήν την κοινωνία συμμορφωμένος στους νόμους της και τους όρους της ή θα μπείς μέσα" το οποίο περνάει κυρίως υποσυνείδητα.Εδώ έρχονται φυσικά να παίξουν το ρόλο τους και οι νόμοι,οι οποίοι διαμορφώνονται φυσικά απο τους "πάνω" και κατάλληλα στις κοινωνικές συνθήκες προκειμένου να μπορέσουν να θωρακίσουν αποτελεσματικά το σύστημα και προκειμένου να νομιμοποιήσουν την καταστολή και την υποταγή των εξεγερμένων κομματιών της κοινωνίας ή αυτών που δεν μπόρεσαν να ενταχθούν και να ενσωματωθού σε αυτόν.ενώ το νομικό οπλοστάσιο αναβαθμίζεται πάντοτε σε καιρούς κοινωνικής αναστάτωσης,όπως στη σημερινή με το λεγόμενο "τρομονόμο".
Όσο για τα τεκταινόμενα εντός των φυλακών,που ίσως ποτέ δεν αναρωτηθήκαμε το το γίνεται πίσω απο αυτά τα κάγκελα γιατί πιστέψαμε ότι ποτέ δεν πρόκειται να εμπακούμε σε καποια κατάσταση που μπορεί να μας φέρει εκεί μέσα,τα πράγμα είναι ίσως όχι και πολύ διαφορετικά απο τη φυλακή που ζούμε καθημερινά στις νεκροπόλεις με το υξυμένο φυσικά στοιχείο της κατάστασης εγκλεισμού.Υπερσυσσώρευση ατόμων στο ίδιο κελί,άθλιες συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσης με τα στοιχειώδη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια να λείπουν,συνεχής ηλεκτρονική επιτήρηση και έλεγχος απο τους ανθρωποφύλακες(αλλά και απο την ίδια την αρχιτεκτονική της φυλακής με την υιοθέτηση του "πανοπτικού") αλλά και μεταξύ των ίδιων των κρατουμένων(με τους γνωστούς ρουφιάνους),συνεχείς εξευτελισμοί(στους οποίους εκτός απο χλευασμούς είναι και οι συνεχείς κατά τη διάρκεια της ημέρας κολπικές έρευνες στις γυναίκες που ουσιαστικά αποτελούν βιασμό αλλά και οι πρωκτικές έρευνες),ψυχοφάρμακα ,πειθαρχικές ποινές.Αυτός λοιπόν είναι ο "σωφρονισμός".Την κατάσταση φυσικά την αποτυπώνουν καλύτερα οι κρατούμενοι μέσα απο τις κραυγές και τις φωνές τους,μέσα απο τα γράμματα που στέλνουν προς την κοινωνία και κάποιοι φροντίζουν να μην βγούν ποτέ προς τα έξω ,μέσα απο τις απεργίες πείνας για την διεκδίκηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας,μέσα απο τους αγώνες τους.
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω
τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
Γκουλιώνη Κατερίνα