Η Γλώσσα των Διπλωματικών Εργασιώνε (& γενικοτέρως)
Δημοσιεύτηκε: Παρ Οκτ 14, 2011 12:50 am
Καλημέρα.
Με αφορμή το τόπικ "δυσκολίες στον γραπτό λόγο" θα ήθελα να αναπτύξω έναν προβληματισμό που με απασχολεί σε ένα βαθμό τον τελευταίο καιρό. Αυτός συνοψίζεται ουσιαστικά σε ένα πάγιο ερώτημα που έχει από καιρό βρικολακιάσει μέσα μου και είναι το εξής: σε ένα πλαίσιο μιας άλλης γλώσσας από την καθομιλουμένη, όπως της γλώσσας των μαθηματικών, της φυσικής, της δικονομίας, της οικονομίας, ακόμα και της φιλοσοφίας, κατά πόσο μπορούν να συγχωρεθούν λάθη που αφορούν τη γλώσσα εν γένει.
Εξηγούμαι.
Τώρα τελευταία, 'δω να, έπεσαν στα χέρια μου δυο τρεις διπλωματικές εργασίες της ΣΕΜΦΕ, και προς μεγάλη μου έκπληξη (το γιατί εξεπλάγην το αναφέρω παρακάτω), βρήκα καραμπινάτα ορθογραφικά, γραμματικά, συντακτικά και μεταφραστικά (από τα αγγλικά βέβαια) λάθη. Για μένα αυτά τα λάθη σημαίνουν δύο πράγματα κυρίως.
Πρώτον, αυτός που γράφει την εργασία συγκεντρώνεται σε μια από τις γλώσσες που χρησιμοποιεί, είτε αυτή λέγεται μαθηματικά, είτε φυσική, είτε μηχανική, και ασχολείται με την απαλοιφή των εκεί γενόμενων λαθών. Σ'ένα σημείο λογικότατο. Δεύτερον, αυτή η συγκέντρωση υποκαθιστά πλήρως οποιαδήποτε φροντίδα στο χειρισμό της κοινής γλώσσας. Τελικά, τα περίφημα “λογάκια” και η εργαλειακή τους αντιμετώπιση αποτελούν μια ακόμα καταναγκαστική διαδικασία, όπως η παράδοση αντιγράφων στη Βιβλιοθήκη και στη Γραμματεία.
Η έκπληξή μου έγκειται στο πώς τυπώνεται μια τέτοια εργασία, στο πώς δηλαδή την εγκρίνει τόσο ο επιβλέπων όσο και η επιτροπή των καθηγητών. Ό,τι και να υποτεθεί, μάλλον τους μειώνει. Ότι δεν κοίταξαν την εργασία; Ότι δεν τους νοιάζει η γλώσσα που μιλάνε οι πολλοί, παρά μόνο η γλώσσα τους;
Σε όλα αυτά η απάντηση ίσως να είναι τετριμμένη για πολλούς, ότι δηλαδή, βρε αδερφέ, εμάς τα Μαθηματικά και η Φυσική μας νιάζουν! Και σε γκρίκλις να γράφουμε τα υπόλοιπα, στα παπάρια μας! Προσωπικά διαφωνώ καθέτως, διαγωνίως και μπλον ζον, αλλά φοβάμαι ότι λίγο πολύ και οι καθηγηταί μας συμμερίζονται τους φοιτητές. Δεν είναι λίγα άλλωστε τα συγγράμματα – πέτσινες σημειώσεις όπου γίνεται γλωσσοβιασμός.
Ως επιμύθιο των παραπάνω, θέλω να πω σοβαρά πως είμαι διατεθιμένος να επιμεληθώ, δεδομένου ότι θα έχω το χρόνο, τη διπλωματική οποιουδήποτε, καθώς αυτό το εξωγλωσσικό (αν θεωρήσουμε ως κεντρικές τις άλλες γλώσσες) ιδίωμα που λέγεται καθομιλουμένη μου αρέσει πολύ και ακόμα περισσότερο τυπωμένο (μου αρέσει και η υλοτομία επίσης).
Τέλος, θέλω να πω πως την ψώνισα και χρειάζομαι επιμέλεια. Ευχαριστώ για την προσοχή σας. Αν φτάσατε να διαβάζετε μέχρι εδώ, σας ευχαριστώ και πάλι, γιατί εδώ-που-τα-λέμε δεν έχω κάτι άλλο να πω, απλώς ότι σας ευχαριστώ που φτάσατε μέχρι εδώ και μέχρι εδώ και μεχρί εδώ και μέχ.-
Με αφορμή το τόπικ "δυσκολίες στον γραπτό λόγο" θα ήθελα να αναπτύξω έναν προβληματισμό που με απασχολεί σε ένα βαθμό τον τελευταίο καιρό. Αυτός συνοψίζεται ουσιαστικά σε ένα πάγιο ερώτημα που έχει από καιρό βρικολακιάσει μέσα μου και είναι το εξής: σε ένα πλαίσιο μιας άλλης γλώσσας από την καθομιλουμένη, όπως της γλώσσας των μαθηματικών, της φυσικής, της δικονομίας, της οικονομίας, ακόμα και της φιλοσοφίας, κατά πόσο μπορούν να συγχωρεθούν λάθη που αφορούν τη γλώσσα εν γένει.
Εξηγούμαι.
Τώρα τελευταία, 'δω να, έπεσαν στα χέρια μου δυο τρεις διπλωματικές εργασίες της ΣΕΜΦΕ, και προς μεγάλη μου έκπληξη (το γιατί εξεπλάγην το αναφέρω παρακάτω), βρήκα καραμπινάτα ορθογραφικά, γραμματικά, συντακτικά και μεταφραστικά (από τα αγγλικά βέβαια) λάθη. Για μένα αυτά τα λάθη σημαίνουν δύο πράγματα κυρίως.
Πρώτον, αυτός που γράφει την εργασία συγκεντρώνεται σε μια από τις γλώσσες που χρησιμοποιεί, είτε αυτή λέγεται μαθηματικά, είτε φυσική, είτε μηχανική, και ασχολείται με την απαλοιφή των εκεί γενόμενων λαθών. Σ'ένα σημείο λογικότατο. Δεύτερον, αυτή η συγκέντρωση υποκαθιστά πλήρως οποιαδήποτε φροντίδα στο χειρισμό της κοινής γλώσσας. Τελικά, τα περίφημα “λογάκια” και η εργαλειακή τους αντιμετώπιση αποτελούν μια ακόμα καταναγκαστική διαδικασία, όπως η παράδοση αντιγράφων στη Βιβλιοθήκη και στη Γραμματεία.
Η έκπληξή μου έγκειται στο πώς τυπώνεται μια τέτοια εργασία, στο πώς δηλαδή την εγκρίνει τόσο ο επιβλέπων όσο και η επιτροπή των καθηγητών. Ό,τι και να υποτεθεί, μάλλον τους μειώνει. Ότι δεν κοίταξαν την εργασία; Ότι δεν τους νοιάζει η γλώσσα που μιλάνε οι πολλοί, παρά μόνο η γλώσσα τους;
Σε όλα αυτά η απάντηση ίσως να είναι τετριμμένη για πολλούς, ότι δηλαδή, βρε αδερφέ, εμάς τα Μαθηματικά και η Φυσική μας νιάζουν! Και σε γκρίκλις να γράφουμε τα υπόλοιπα, στα παπάρια μας! Προσωπικά διαφωνώ καθέτως, διαγωνίως και μπλον ζον, αλλά φοβάμαι ότι λίγο πολύ και οι καθηγηταί μας συμμερίζονται τους φοιτητές. Δεν είναι λίγα άλλωστε τα συγγράμματα – πέτσινες σημειώσεις όπου γίνεται γλωσσοβιασμός.
Ως επιμύθιο των παραπάνω, θέλω να πω σοβαρά πως είμαι διατεθιμένος να επιμεληθώ, δεδομένου ότι θα έχω το χρόνο, τη διπλωματική οποιουδήποτε, καθώς αυτό το εξωγλωσσικό (αν θεωρήσουμε ως κεντρικές τις άλλες γλώσσες) ιδίωμα που λέγεται καθομιλουμένη μου αρέσει πολύ και ακόμα περισσότερο τυπωμένο (μου αρέσει και η υλοτομία επίσης).
Τέλος, θέλω να πω πως την ψώνισα και χρειάζομαι επιμέλεια. Ευχαριστώ για την προσοχή σας. Αν φτάσατε να διαβάζετε μέχρι εδώ, σας ευχαριστώ και πάλι, γιατί εδώ-που-τα-λέμε δεν έχω κάτι άλλο να πω, απλώς ότι σας ευχαριστώ που φτάσατε μέχρι εδώ και μέχρι εδώ και μεχρί εδώ και μέχ.-