ΣΕΜΦΕ forum

Το τι θα ψηφίσει κανείς σε αυτές τις εκλογές εν τέλει είναι αδιάφορο. Η πολιτική που θα επακολουθήσει έχει ήδη αποφασιστεί και θα εφαρμοστεί με κάθε κόστος.
Η μόνη λύση που μπορεί να υπάρξει είναι η κυριαρχία του λαού μέσα από τη λαϊκή επανάσταση.

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε σε αυτή τη συγκυρία όπου έχουμε ώριμες τις αντικειμενικές συνθήκες (οικονομική κρίση, οργή λαού) αλλά τελείως ανέτοιμες τις υποκειμενικές συνθήκες που είναι η ύπαρξη επαναστατικής οργάνωσης με πρόγραμμα, σχέδιο και δράση καθώς και τη συνείδηση του λαού.

Ο λαός σήμερα, παρότι οργισμένος συνεχίζει να τρέφει αυταπάτες. Δεν έχει κάνει ακόμα εκείνη την υπέρβαση που χρειάζεται για να αμφισβητήσει βίαια και κατά μέτωπον το σύστημα και συνεχίζει να αναζητά λύση μέσω των εκλογών. Είτε πιστεύοντας ότι έτσι θα αποτυπώσει τη γνώμη του, είτε ότι θα προτείνει τη δική του πρόταση...

Λύση μέσα από αυτές τις εκλογές δεν μπορεί να υπάρξει. Πρόκειται για μια στημένη διαδικασία που μόνο στόχο έχει να δώσει νομιμοποίηση στη λειτουργία του συστήματος και να καταγράψει τις διαθέσεις και το επίπεδο συνειδητοποίησης του λαού. Πόσοι δηλαδή στρέφονται ακόμα και εναποθέτουν τις ελπίδες τους στις εκλογές.

Και όσοι αποπροσανατολίζουν το λαό καλώντας τον σε "μαχητική, δυναμική ψήφο" φροντίζουν ώστε να μην ωριμάσει ποτέ η επαναστατική συνείδηση στο λαό. Τον κρατάνε μακριά και σε μια αόριστη αντίσταση. Χωρίς να διευκρινίζουν το πως, το γιατί ή το πότε.
Καλώντας απλώς και αορίστως σε μια αντίσταση και σε μια επανάσταση απλά θολώνουν τα νερά. Και όσοι το κάνουν αυτό είναι συνυπεύθυνοι στα δεινά του λαού και σε όσα θα 'ρθουν.
Όσο ο λαός δεν αμφισβητεί το σύστημα, όσο αναζητά λύσεις που δεν προϋποθέτουν ευθεία σύγκρουση και ρήξη με το σύστημα δεν οδηγούμαστε πουθενά.
Η πρώτη προϋπόθεση για τη συνειδητοποίηση του λαού που θα οδηγήσει στην επανάσταση είναι να χάσει την εμπιστοσύνη του στο σύστημα και τους θεσμούς του. Να τους απαξιώσει, να τους καταγγείλει και να απέχει, δείχνοντας το δικό του δρόμο. Θέτοντας τις προτάσεις του πια όχι στη κάλπη αλλά στο οργανωμένο επαναστατικό κίνημα.

Δεν υπάρχει "συμμετοχή στις εκλογές χωρίς αυταπάτες". Όποιος δεν έχει αυταπάτες δεν κάθεται να ασχοληθεί με μια διαδικασία που δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά παρά μόνο στον αποπροσανατολισμό του λαού.

Αμφισβητείστε τους. Αψηφίστε τους. Οργανωθείτε στις γειτονιές και τα συνδικάτα.

Ωστόσο η αποχή δεν είναι δόγμα. Και δεν μπορούμε εν γένει να κινούμαστε με δόγματα και με a priori τακτικές. Οι ίδιοι Μαρξ και Ένγκελς γράφανε πως “η διδασκαλίας μας δεν είναι δόγμα για αποστήθιση αλλά καθοδήγηση για δράση”, ενώ και ο Λένιν έλεγε πως πρέπει να εξετάζουμε πάντα τη συγκυρία και τις ιδιαίτερες συνθήκες που έχουμε μπροστά μας.
Δυστυχώς, αν και τώρα είναι ή ώρα για επανάσταση και με τις αντικειμενικές συνθήκες να είναι ώριμες δεν φαίνεται να υπάρχει πίστη στον αγώνα.

Υπάρχει πολύς κόσμος που είναι σαστισμένος. Που θέλει να αγωνιστεί αλλά έχει πελαγώσει. Που νιώθει αρκετά ηττημένος για να πιστέψει ότι η επανάσταση μπορεί να νικήσει.

Σε αυτή τη συγκυρία. Σε αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες. Είναι τακτική επιλογή εάν εκτιμούμε πως πρέπει να ψηφίσουμε να στηρίξουμε το ΣΥΡΙΖΑ.
Όχι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κανένα επαναστατικό κόμμα ή επειδή τον εμπιστευόμαστε στη κυβέρνηση. Έχουμε καλά στο μυαλό μας πως είναι ένα κλασικό κόμμα της ροζ αριστεράς, ρεφορμιστική τάση της σοσιαλδημοκρατίας.
Μπορεί να λειτουργήσει όμως για πολύ κόσμο -αγνό και ανένταχτο απ' το ΣΥΡΙΖΑ κόσμο- σαν ελπίδα, ότι δεν είναι όλα στατικά και δεδομένα και πως οι καιροί γυρίζουν. Η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα θα μπορούσε να δημιουργήσει στο λαό εκείνη τη δυναμική που θα τον ξεσηκώσει από τη συνήθεια της ήττας και την ηττοπάθεια και θα τον οδηγήσει στο δρόμο.

Το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που δεν θέλει να βρεθεί προ των ευθυνών του. Δεν θέλει να ξαναβρεθεί στο δρόμο του αγώνα και της ρήξης. Την φοβάται. Κι ούτε θέλει τη γέννηση κανενός κινήματος που να μην ελέγχει. Γι' αυτό και μεγαλύτερη ενίσχυση στο ΚΚΕ σημαίνει και μεγαλύτερη ευχέρεια του ΚΚΕ να καταδικάζει τους αγώνες και να αναδεικνύει σαν μόνη διέξοδο τη δική του απραξία. Όπως έκανε και θα κάνει πάντα.
Άλλωστε ο πρώτος που διαφώνησε με το δόγμα “δυνατό ΚΚΕ άρα δυνατός και ο λαός” ήταν ο Άρης Βελουχιώτης.

Ενώ και απ' την άλλη μεριά η ψήφος στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά είναι τελείως αδιάφορη. Ακόμη και αν κόμματα όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν σχετικά πιο σωστό πρόγραμμα δεν θα κάνει καμία αίσθηση το ποσοστό που θα πάρουν. Ακόμα και εάν έμπαιναν στη Βουλή δεν θα είχε μεγάλη διαφορά, ενώ στην τελική ακόμα και αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρισκόταν στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ και αντιστρόφως δεν θα είχε καμία διαφορά στη πράξη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ρεφορμιστικό κόμμα και κανείς δεν θα το ψηφίσει αναθέτοντάς του να αγωνιστεί στο όνομά του. Σε αυτές τις εκλογές ο λαός δεν θα ψηφίσει βάση προγράμματος.
Δεν τον ενδιαφέρουν οι θέσεις των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, αλλά ούτε και των υπόλοιπων κομμάτων. Δεν θα ψηφίσει δικομματισμό γιατί (επιτέλους) χόρτασε κοροϊδία.
Ούτε θα ψηφίσει τα κόμματα της αριστεράς για το πρόγραμμά τους και τις ιδιαίτερες μεταξύ τους διαφορές, αλλά θα τα ψηφίσει ως αριστερά.

Δυστυχώς ο λαός δεν κινείται με σχέδιο και με βάση μια ολοκληρωμένη κομμουνιστική προοπτική. Και σήμερα δεν κινείται καθόλου.
Το πολιτικό κενό είναι τόσο μεγάλο, η έλλειψη μιας επαναστατικής οργάνωσης είναι τόσο εμφανής, που σαν πρόταση για τον ξεσηκωμό του λαού φτάσαμε να είναι ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=OIV7SWMYk_o[/youtube]

papagalakos II έγραψε:Ενώ και απ' την άλλη μεριά η ψήφος στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά είναι τελείως αδιάφορη. Ακόμη και αν κόμματα όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν σχετικά πιο σωστό πρόγραμμα δεν θα κάνει καμία αίσθηση το ποσοστό που θα πάρουν. Ακόμα και εάν έμπαιναν στη Βουλή δεν θα είχε μεγάλη διαφορά, ενώ στην τελική ακόμα και αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρισκόταν στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ και αντιστρόφως δεν θα είχε καμία διαφορά στη πράξη.

Μπορεις να μου εξηγησεις γιατι καλυτερα συριζα και οχι ανταρσυα?

Η επόμενη μέρα των εκλογών θα βρει τη χώρα με έναν δεξιό μνημονιακό κυβερνητικό συνασπισμό,
υποστηρικτικό των συστημικών επιλογών του καπιταλισμού, όπως αυτοί παρουσιάζονται ενδεδυμένοι
με τον μανδύα των ψευδοδιλλημάτων που "επιβάλλει" η ευροζώνη ,
αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως επίσης είναι βέβαιο ότι και με απλά μαθηματικά να το δει
κανείς, δεν βγαίνουν τα νούμερα ώστε να αποτυπωθεί μια οποιαδήποτε αντιμνημονιακή (τουλάχιστον)-αντικαπιταλιστική(στην ιδανική περίπτωση) διάθεση
του κόσμου με τρόπο που να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, (κάντε κουβέντες γύρω-γύρω να δείτε πως αντιλαμβάνεται ο μέσος έλληνας τις εναλλακτικές
επιλογές), πόσο μάλλον και μια επαναστατική προοπτική, που κατά πολλούς είναι και το
ζητούμενο.
Ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο αίτιο, το οποίο δεν έχω ακούσει κανέναν πολιτικό φορέα της αριστεράς, καθεστωτικής και μη, είναι κατά την άποψη μου το γεγονός ότι ο μέσος έλληνας δεν έχει ταξική συνείδηση, δεν κάνει τις επιλογές της καθημερινότητας του με αυτό το κριτήριο και
συνεπώς οι πολιτικές του επιλογές δεν γίνεται να μην παραμένουν εγκλωβισμένες σε μια
στειρότητα που διαιωνίζει μια κατάσταση που λίγο πολύ, όλοι μας, ανεξαρτήτως ιδεολογικών
αφετηριών, περιγράφουμε ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, με τρόπο παρόμοιο.

Πιστεύω ότι οι εκλογές είναι το μέσον με το οποίο θα ανατραπεί το οποιοδήποτε σάπιο
πολιτικό κατεστημένο και το σύστημα που το αναπαράγει;

Φυσικά και όχι.

Είναι αναγκαίο φέτος περισσότερο από ποτέ να ψηφίσω;

Φυσικά και ναι.

Βλέπεις παπαγάλε, δεν είμαστε στην τελική ευθεία, όπου το μόνο που απομένει είναι
να κάνουμε ένα ντου και να τα πάρουμε όλα πίσω. Και μιλώ επί της ουσίας για τις ζωές μας.
Μακάρι να ήταν έτσι.
Αυτό που εγώ εισπράττω είναι ότι έχουμε πολύυυυ δρόμο ακόμη μέχρι εκεί.
Όταν επι παραδείγματι, πάω στο σουπερ-μάρκετ και βλέπω έναν πιτσιρικά 25-28, του οποίου
η δουλειά είναι να κάνει τον πασπαρτού για τις κοπέλες που δουλεύουν στα ταμεία, τον οποίο
γα**νε κυριολεκτικά τα αφεντικά του day in-day out, να σου λέει ότι το θέμα του είναι οι
μετανάστες και γι'αυτό θα ψηφίσει χρυσή αυγή, γελάς και κλαις μαζί.
Όπως ξανάπα. Πολύς δρόμος. Και όλος ανηφόρα.

Οι εκλογές-στο μυαλό μου πάντα,( μπορεί να κάνω και λάθος, έτσι;)-υπάρχουν όχι για να
σου δώσουν την εξουσία αλλά να σου προσδώσουν την απαραίτητη (αστική, σύμφωνοι) νομιμότητα
(και όχι απαραίτητα πλειοψηφική) ώστε όταν μέσα από τους αγώνες(και μόνο με τους αγώνες) έχεις τη δυνατότητα να τους ανατρέψεις με τη βία-Επαναλαμβάνω σε περίπτωση που δεν έγινα σαφής:ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ.-να το κάνεις έχοντας λαικό έρεισμα.

Κάθε άλλος δρόμος εγκυμονεί κινδύνους περιθωριοποίησης του όποιου επαναστατικού κινήματος
οραματίζεται ο οποιοσδήποτε αριστερός (οσοδήποτε ρεφορμιστής-συντηρητικός ή επαναστατικός-
ριζοσπαστικός), και καθιστά ανέφικτη την όποια αυριανή κοινωνία οραματίζεται.

Χεχε.Το ξέρω ότι μπορεί να ακούγομαι σαν ΚΚΕς, αλλά δεν είμαι.

Anyway, αέναη κουβέντα, ατέρμονα επιχειρήματα.

Και κάνε μια περαιτέρω επεξήγηση για το θέμα του ΣΥΡΙΖΑ, σε παρακαλώ, διότι φοβάμαι
ότι κάποιοι θα παρεξηγήσουν.

Cheers.

Εγω παντως σκεφτομαι σοβαρα να ψηφισω πειρατες!

Πάνω στο:

pitsirikos έγραψε:Η επόμενη μέρα των εκλογών θα βρει τη χώρα με έναν δεξιό μνημονιακό κυβερνητικό συνασπισμό,
υποστηρικτικό των συστημικών επιλογών του καπιταλισμού, όπως αυτοί παρουσιάζονται ενδεδυμένοι
με τον μανδύα των ψευδοδιλλημάτων που "επιβάλλει" η ευροζώνη ,
αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όπως επίσης είναι βέβαιο ότι και με απλά μαθηματικά να το δει
κανείς, δεν βγαίνουν τα νούμερα ώστε να αποτυπωθεί μια οποιαδήποτε αντιμνημονιακή (τουλάχιστον)-αντικαπιταλιστική(στην ιδανική περίπτωση) διάθεση
του κόσμου με τρόπο που να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, (κάντε κουβέντες γύρω-γύρω να δείτε πως αντιλαμβάνεται ο μέσος έλληνας τις εναλλακτικές
επιλογές), πόσο μάλλον και μια επαναστατική προοπτική, που κατά πολλούς είναι και το
ζητούμενο.

Brace yourself, winter is coming.

Ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο αίτιο, το οποίο δεν έχω ακούσει κανέναν πολιτικό φορέα της αριστεράς, καθεστωτικής και μη, είναι κατά την άποψη μου το γεγονός ότι ο μέσος έλληνας δεν έχει ταξική συνείδηση, δεν κάνει τις επιλογές της καθημερινότητας του με αυτό το κριτήριο και
συνεπώς οι πολιτικές του επιλογές δεν γίνεται να μην παραμένουν εγκλωβισμένες σε μια
στειρότητα που διαιωνίζει μια κατάσταση που λίγο πολύ, όλοι μας, ανεξαρτήτως ιδεολογικών
αφετηριών, περιγράφουμε ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ, με τρόπο παρόμοιο.

Φυσικά κι έχει και φυσικά η καθημερινότητά του βασίζεται σε αυτή...

Κι εντάξει δεν μπορούσα να μη το βάλω, μου τρυπούσε το μάτι σαν βελόνα που τρυπάει κασέρι να 'ούμε....

papagalakos II έγραψε: -αγνό και ανένταχτο απ' το ΣΥΡΙΖΑ κόσμο-

Psifo sti Tzoulia! Einai i moni pou g******* sti douleia...

Τελικά είχα δίκιο για τον παπαγάλο. Εντάχθηκε στον Καμμένο.

ΧΑΧΑΧΑΧΑ. Να χαρώ τους αμόλυντους και αγνούς υποστητρικτές του (τ)συριζα..

Τυχοδιώκτες-οπορτουνιστές.

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Ολοι οι μικροαστόι το ίδιο λόγια,λόγια, αντιληψάρες για να θεωρητικοποιούν την μ@λ@κι@.

Είστε για τα πανηγύρια..

Τελικά σε αυτήν την ζωή εκτός από τα 16χρονα και τους πρωτοετείς, παγκόσμια σταθερά είναι και οι κουκουέδες.

dddora, για το "winter is coming". Μακάρι να έρθει να δούμε άσπρη μέρα..
Αρκεί να μην είναι (πολιτική) άνοιξη ή/με καλοκαίρι( με πράσινους ήλιους).
Γιατί στην πρώτη σεζόν όλοι οι καλοί πήραμε τον πού*ο.
(Seriously,μακάρι να κάνω λάθος)

P.S.
Κάποιοι εδώ μέσα είναι άκρως διασκεδαστικοί, τους προτρέπω θερμά να συνεχίσουν ...(λέω γω τώρα, ο κακούλης..)

Cheers

Οι τοποθετήσεις μου για τις εκλογές είναι ελλιπείς και γι' αυτό χρειάζονται περισσότερη διευκρίνιση. Μόνο για την ανάλυση της αποχής έχω γράψει 35 σελίδες σημειώσεις. Οι τοποθετήσεις μου όμως εδώ πέρα πρέπει να είναι πιο μαζεμένες. Συνεχίζω λοιπόν.


Καταρχάς θέλω να επαναλάβω πως η πρόταση για ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ είναι καθαρά τακτική και συγκυριακή. Δεν προτείνω ΣΥΡΙΖΑ λόγο συμφωνίας, το οποίο σημαίνει ότι αν έκρινα ή αν κρίνω ότι σε μια συγκυρία είναι χρήσιμη μια άλλη ψήφος όπως ψήφος στο ΚΚΕ αυτό θα στηρίξω.
Αν πάλι ξεσπάει η λαϊκή οργή μέσα σε μια μέρα τότε προφανώς η θέση μας είναι μακριά, πολύ μακριά απ' το ΣΥΡΙΖΑ.

Εδώ χρειάζεται μια άλλη διευκρίνιση. Η τοποθέτησή μου: “στο ΣΥΡΙΖΑ αφού δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα” δεν αφορά το αόριστο μέλλον. Δεν αφορά συστράτευση με το ΣΥΡΙΖΑ μέχρις ότου να υπάρξει κίνημα, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν ο πιο ασφαλής τρόπος να σιγουρέψουμε ότι δεν θα γίνει ποτέ κίνημα. Η στήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ αφορά τις προσεχείς εκλογές και μόνο.

Ακόμα θεωρώ πως εφόσον το ΚΚΕ αρνήθηκε τη πρόταση κοινής καθόδου ο Τσίπρας έπρεπε να αποσύρει το ΣΥΡΙΖΑ και να καλέσει σε ψήφο στο ΚΚΕ. Η θέση που παίρνω είναι με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει τη (λάθος) κίνηση να κατέβει μόνος του.

Δεν είμαι οργανωμένος, πιστεύω ότι βλέπω πιο αντικειμενικά την πραγματική χρησιμότητα της κάθε ψήφου, και σίγουρα δεν βλέπω την ψήφο στο υποθετικό κόμμα μου σωστή ανεξαρτήτως συνθηκών. Αυτό αποδεικνύεται άλλωστε και από τη στάση μου σε όλες τις προηγούμενες εκλογές και από την αδιαφορία μου για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ γενικά κι αόριστα.

Το κατά πόσων είναι χρήσιμη η τάδε ψήφος εξαρτάται απ' τα κριτήρια που θέτεις. Έτσι για παράδειγμα αν κάποιον τον ενδιαφέρει αποκλειστικά η οικολογία το πιο σωστό είναι να ψηφίσει Οικολόγους Πράσινους.
Αν κάποιον τον ενδιαφέρει η επανάσταση τότε πράγματι, η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι λάθος. Αυτή τη κριτική όμως δεν μπορούν να την κάνουν επίσης μη επαναστατικά κόμματα, και δεν μπορούμε να ασχολούμαστε με αυτό. Είναι αστείο.
Η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ δεν συνδέεται με κανέναν τρόπο με την οργανωμένη συγκρουσιακή πάλη του λαού. Όπως και καμία ψήφος.

Σχετικά με το ερώτημα "γιατί ΣΥΡΙΖΑ και όχι ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή ΚΚΕ;"

Οι επιμέρους διαφορές των κομμάτων είναι υπαρκτές. Παρόλα αυτά εξαρτάται
Πρώτων, για τι επιπέδου διαφορές μιλάμε και
δεύτερων, πως αυτές επηρεάζουν στην απόφασή μας.

Παράδειγμα:
Μπορεί μια διαφορά στο πρόγραμμα εξουσίας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ να βρίσκεται στην σχέση μας με την ΕΕ. Αυτή είναι μεν διαφορά, αλλά δεν έχει και πολύ σημασία να εξετάζεται γιατί ούτως ή άλλος κανένα απ' τα δύο κόμματα δεν θα κυβερνήσει. Είναι μια διαφορά που κινείται περισσότερο σε επίπεδο “ηθικής” και θεωρίας, και δεν έχει να κάνει ούτε με κάποια πρακτική διαφορά και κατ επέκταση ούτε με την απόφασή μας στις 6 Μάη.
Αναλογιζόμενοι ότι στην αριστερά υπάρχουν καμιά 30αριά οργανώσεις καταλαβαίνει κανείς ότι μπορούμε να βρούμε αναρίθμητες τέτοιες διαφορές, στις οποίες φυσικά μπορούμε να πάρουμε θέση και να πούμε πια είναι η πιο σωστή, αλλά χωρίς να έχει καμία πρακτική σημασία.

Αν υπάρχουν όμως πολλές σημαντικές θεωρητικά αλλά αδιάφορες πρακτικά τέτοιες διαφορές, υπάρχει μια πολύ μεγάλη και πολύ πρακτική ομοιότητα. Και αυτή είναι ότι όλα τα κόμματα και οι οργανώσεις της αριστεράς ανήκουν στο ρεφορμισμό.
Είναι μια θέση μου πάγια, χρειάζεται πολύ μεγάλη ανάλυση, εν τούτης επιγραμματικά:

Δεν ανήκουν στο ρεφορμισμό επειδή κατεβαίνουν στις εκλογές. Κατεβαίνουν στις εκλογές επειδή ανήκουν στο ρεφορμισμό.

Αυτό φαίνεται πρώτα απ' όλα απ' τον σκληρό προεκλογικό τους αγώνα. Ένα επαναστατικό κόμμα με συνεχή και συνεπή παρέμβαση δεν έχει τέτοια ανάγκη. Αν ένας εργαζόμενος βλέπει το κόμμα του δίπλα του συνέχεια και αγωνίζεται πλάι σε αυτό δεν θα πάει να ψηφίσει ΝΔ. Και δεν χρειάζεται καμία υπόδειξη γι' αυτό. Ούτε η δήλωση “ψηφίστε μας” δεν θα χρειαζόταν.
Αν πάλι αναλογιστούμε πόσο σκληρά προσπαθούν να θυμίσουν στον κόσμο ότι υπάρχουν και αυτοί, και πόσο κόπο κάνουν για να ακούσει κάποιος την ύπαρξή τους και να τους ψηφίσει τότε καταλαβαίνουμε πόσα λίγα έχουν κάνει στο μεσοδιάστημα.

Η διαφορά της επαναστατικής και της ρεφορμιστικής αριστεράς δεν βρίσκεται στο φρασεολόγιο ή των αριθμό ημερών που βάζουν κατάληψη. Βρίσκεται και εξετάζεται με κριτήρια:

Τι αντίληψη έχει για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Τι κάνει για την οργάνωση του λαού.
Αν σέβεται και κινείται μέσα στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας.
Σε τι βαθμό διώκεται.
Αν έχει πολιτικούς κρατούμενους.
Αν αγωνίζεται για κοινοβουλευτική ή ένοπλη ανατροπή του καπιταλισμού.
Αν συμμετέχει στις εκλογές.
Η σημασία και ο τρόπος που συμμετέχει στις εκλογές.

Φυσικά κανένα απ' τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς δεν πληρεί ούτε ένα από αυτά τα κριτήρια, και φυσικά σε αυτή τη τοποθέτηση θα εξεγερθούν άπαντες (μέχρι και ο ΣΥΝ) οι οποίοι θα υπερασπιστούν την “επαναστατικότητά” τους με τόση σιγουριά όση ο Βενιζέλος τη σοσιαλιστική διάσταση του ΠΑΣΟΚ.
Δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω. Την κατάταξη των οργανώσεων θα την αφήσω στη κρίση του κοινού.

Χρήσιμη θα ήταν πάντως η ανάγνωση του βιβλίου “Οι 10 μέρες που συγκλόνισαν το κόσμο” του Τζον Ρηντ που περιγράφει μεταξύ άλλων μια πολύ όμοια στάση των ρεφορμιστικών οργανώσεων στη προεπαναστατική Ρωσία. Βιβλίο που ο Λένιν έλεγε ότι πρέπει να διαβαστεί από όλο το κόσμο. Ρωτήστε πάντως και την Κ.Ε. αν εγκρίνεται...

"Γιατί ΣΥΡΙΖΑ και όχι ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ;"

Ο λόγος για να ψηφίσει κάποιος ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ όπως λένε τα ίδια είναι ότι είναι κόμματα επαναστατικά. Εφόσον εγώ διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση δεν βλέπω καμία διαφορά ανάμεσα στα τρία. Τα βλέπω σαν κόμματα διαχείρισης, που όμως δεν πρόκειται να διαχειριστούν τίποτα οπότε και κάθε μεταξύ τους διαχειριστική διαφορά είναι μόνο για να λέμε ιστορίες.

Δηλαδή αρκεί να ακούσει κανείς τη δήλωση του επικεφαλής ψηφοδελτίου επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: “Εμείς στηρίζουμε τον αστικό κοινοβουλευτισμό για να τον ανατρέψουμε”.
Σπουδαίο σχέδιο... Τι χαζός που ήταν ο Λένιν που πήγε κι έκανε επανάσταση.

Και ας τα δούμε και από μια πιο πρακτική σκοπιά (μιας κι οι επαναστάτες είναι άνθρωποι της πράξης και όχι των λόγων). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει στο ΔΣ Αθηνών με έναν δημοτικό σύμβουλο. Συμμετέχει και σε άλλα 9 Δ.Σ. αν δεν κάνω λάθος. Εν πάση περιπτώσει.
Τι άλλαξε λοιπόν στο δήμο Αθηνών; Είτε για το λαό είτε για την ταξική πάλη. Τίποτα.
Και δεν θα μπορούσε άλλωστε αφού μιλάμε για εκλογές.
Θα ήταν χειρότερα αν αυτή την έδρα είχε το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ; Προφανώς και όχι.
Θα ήταν καλύτερα; Επίσης όχι.
Δεν θα είχε καμία διαφορά για τον ίδια λόγο. Η μόνη διαφορά που θα υπήρχε θα ήταν αν εκλεγόταν δήμαρχος. Ακόμα και σ' αυτή τη περίπτωση όμως δεν θα εφαρμοζόταν κομμουνισμός σε ένα μόνο δήμο, αλλά μια καλύτερη διαχείριση του δήμου.
Αυτό θέλουμε; Αν θέλουμε συνειδητά μια καλύτερη φροντίδα του δήμου, μια καλύτερη διαχείριση του κράτους τότε ναι, να ψηφίζουμε πάντα και να δούμε και τι θα ψηφίσουμε. Γιατί τότε οι διαφορές ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι τεράστιες.

Απομένει λοιπόν μία και μόνη διαφορά. Η ανάγνωση της κάθε ψήφου.
Κατά τη γνώμη μου στο ποσοστό που θα πάρει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν γίνεται καν ανάγνωση.
Στο ποσοστό του ΚΚΕ βλέπει κανείς το ίδιο που βλέπει στου ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε σε πρώτη φάση θα ήταν το ίδιο σωστή η ψήφος σε αυτά τα δύο κόμματα. Αυτό που κάνει όμως τη διαφορά είναι ότι το μεν ΚΚΕ θα χρησιμοποιήσει ένα ενδεχόμενο υψηλό ποσοστό για να αναδείξει τη δική του απραξία ως δράση επαναστατική και να αποκηρύξει όλους τους άλλους, ενώ ο δε ΣΥΡΙΖΑ δεν έλεγε ποτέ ότι είχε δράση (επαναστατική σίγουρα) και δεν θα καταδικάσει κανέναν.
Αυτό σημαίνει ότι εφόσον εγώ προτείνω ψήφο καταγραφής της αριστεράς για να δει ο κόσμος ότι κάτι αλλάζει, αν αυτή η καταγραφή πάει στο ΚΚΕ αυτό την άλλη μέρα θα καταδικάσει αυτό τον ανένταχτο κόσμο που θα κατέβει στις πλατείες(βλ. Και rontrigez), ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ απλά θα προσπαθήσει να τον καπελώσει. Αν το καταφέρει ή όχι αυτό πια εξαρτάται από τον ίδιο τον κόσμο.


Έχω πει πολλές φορές και θα συνεχίσω να το λέω. Οι εκλογές είναι τελείως αδιάφορες, και δεν μπορούν να δώσουν τίποτα. Με τη συμμετοχή στις εκλογές απλώς υπογράφεται υποστήριξη στο σύστημα. Ψηφίζοντας κανείς μπαίνει σε μια διαδικασία να δηλώσει την απαραίτητη για το σύστημα γνώμη του, άρα και να “συμμετάσχει” στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Και είναι απάτη να λέει κανείς ότι υπάρχει επαναστατική ψήφος. Οι πόλεμοι δεν σταματούν υπογράφοντας μια διαμαρτυρία του ΣΕΚ, ο καπιταλισμός δεν ανατρέπεται ψηφίζοντας ο,τιδήποτε. Όπου ποθεί λευτεριά παίρνει σπαθί.

Εγώ προτείνω ΣΥΡΙΖΑ για δύο κυρίως λόγους.
Ο πρώτος είναι γιατί προτείνω και την υπερψήφιση της Σ. Σακοράφας στη Β' Αθήνας.
Ο δεύτερος γιατί πιστεύω πως αν η αριστερά ανέβει ο λαός μπορεί να ξεφύγει απ' την ήττα και το δόγμα “τίποτα δεν αλλάζει” και να ξαναριχτεί στον αγώνα.

Ο καλύτερος και παρτιζάνικος τρόπος σήμερα θα ήταν αυτός των ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων. Σήμερα όμως που δεν υπάρχει επαναστατική οργάνωση, ούτε ένοπλη ούτε άοπλη ας μην ακούω “κριτικές απ' τα αριστερά” σε διακηρυκτικό και θεωρητικό επίπεδο. Χαίρω πολύ, η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ψήφος ανατροπής. Είναι τακτική. Και εάν κάποιος λέει ότι η ψήφος σε κάποιο απ' τα υπάρχοντα κόμματα είναι επαναστατική πουλάει παραμύθι.

Ακόμη και αν έχει κάποιος σωστό και επαναστατικό πρόγραμμα αν δεν έχει από πίσω του το λαό δεν μπορεί να το κάνει τίποτα. Είναι άχρηστο.
Και βεβαίως κάποια στιγμή θα ξεσπάσει η λαϊκή οργή, είναι αναπόφευκτο. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν αρκετοί όμως είναι ότι πιθανότατα όταν αυτή ξεσπάσει από μόνη της να είναι πλέον πολύ αργά. Χθες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά. Τώρα είναι η ώρα.


Σε αυτές τις εκλογές προτείνω ψήφο συγκυρίας και ανοχής στο ΣΥΡΙΖΑ, και

Ψήφο στη Σοφία Σακοράφα Β' Αθήνας για την παρουσία της στη Βουλή.

papagalakos II έγραψε:Ψήφο στη Σοφία Σακοράφα Β' Αθήνας για την παρουσία της στη Βουλή.

Νταξει φιλε τωρα...Επειδη κανω και γυμναστικη να φτιαξω κορμαρα για παραλια της εχει μεινει κανα βοηθημα ή τα αφησε στο πασοκ?

Επισης το να προτεινεις ψηφο ανοχης στο συριζα δεν εχει καμια διαφορα με το να εκανες το αντιστοιχο για πασοκ κκε αρμα πολιτων κτλ.Το κυριο προβλημα δεν ειναι οι ιδεολογιες.Υπαρχει γιγαντια προοπτικη βελτιωσης της κοινωνιας ακομα και θεοκρατια των μαγια να ειχαμε.Το θεμα ειναι το κατα ποσο ειναι καθαρα και μακρια απο τη διαφθορα αυτα τα κομματα.Και η μονη διαφορα ως προς αυτο το θεμα ολων αυτων των κομματων ειναι το κατα ποσο μπορεσαν να εκμεταλευτουν τη βρωμα αναλογα με το ποση εξουσια τους δοθηκε.

Τα δυο μεγαλα σχηματισαν κυβερνησεις και ειχαν μεγαλυτερες δυνατοτητες πλουτισμου εις βαρος μας,τα μικρα ειχαν λιγοτερες και το πασοκ ηταν απλα πιο ικανο στο κλεψιμο απο τη νεα δημοκρατια.

Ο συριζα απλα αποφασισε πως το Target group του εισαι εσυ και με την κοροιδια εις βαρος αριστερων επιχειρει να πλουτισει.Το πασοκ-νδ σε "μικροαστους" κοκ.

Ισα ισα αμα εισαι αριστερος θα επρεπε πρωτα να αποτραβηχτεις απο αυτους που βρομιζουν το σπιτι σου.Αλλα στην απελπισια και στην ανυπαρξια επιλογων τι να πω αναγκαζομαστε ολοι να πιαστουμε απο οπου βρουμε...

ΥΓ.rontrigez ξεκαβαλα λιγο το καλαμι.Εισαι κκε οκ το καταλαβαμε.Σταματα να μας παρουσιαζεις τον εαυτο σου υπερανω και να μας κατηγορεις ολους για φασιστες,καμμενολατρες,πουλημενους,ανοητους γιατι ειδαμε και τα δικα σας θαυματα.Αμα πας και ρωτησεις αγροτες-οικοδομους-εργατες χουντα θα σου πουνε και οχι κομμουνισμο...

Ωραία ανάλυση.Επειδή σύμφωνα με την δική μου την αντίληψη ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ίδιοι(η θέση για την Ε.Ε. σιγά το πράμα. Λες και το αντικειμενικό εξαρτάται από τον συσχετισμό. Ενώ όταν ο λαός θα θέλει να βγούμε από την λυκοσυμμαχία τότε να δω τι θα γράφεις. Αλλά οπορτουνιστής είσαι ξέρεις από κωλοτούμπες.) εγώ επιλέγω συριζα γιατί μου αρέσει η σακοράφα...

Τι να πω... Πραγματικά έμεινα.

ΥΓ: Έχω μεγάλο καημό να μάθω τι λένε οι συντροφοί σου αχμεταδες στους μεταλλειολόγους που δεν ψηφίζεις ανταρσυα. Αλλά ξέχασα είτε δεξίος είτε αριστερός ενας είναι ο οπουρτουνισμός.

Katsarola έγραψε:Τελικά σε αυτήν την ζωή εκτός από τα 16χρονα και τους πρωτοετείς, παγκόσμια σταθερά είναι και οι κουκουέδες.

Και κατι ακόμα....

Εγώ στηρίζω (με πρόλαβε βέβαια ο Λίμπο) Βασίλη Λεβέντη.........ΑΝ θέλουμε να γλυτώσουμε απο τους αρκουδιάρηδες......

Αμα πας και ρωτησεις αγροτες-οικοδομους-εργατες χουντα θα σου πουνε και οχι κομμουνισμο...

Τραγουδώντας το "να ζήσει ο εθνικός στρατός"!!!!!!!

rontrigez έγραψε: ΥΓ: Έχω μεγάλο καημό να μάθω τι λένε οι συντροφοί σου αχμεταδες στους μεταλλειολόγους που δεν ψηφίζεις ανταρσυα. Αλλά ξέχασα είτε δεξίος είτε αριστερός ενας είναι ο οπουρτουνισμός.

Άκουσα πως αν κοιτάξεις τα χέρια και τα πόδια του παπαγαλάκου θα βρεις σημάδια (δύο ημερών)..σημάδια από σταύρωση.....................


Ροντρίγκεζ ρε συ μη συνεχίσεις το ψέμα και την λάσπη.

Αύριο θα κάνετε μαζί με την Χ.Α. ή μόνοι σας πρωτομαγιά???