ΣΕΜΦΕ forum

Έτυχε να διαβάζω ένα βιβλίο βιολογίας και επειδή είμαι μαθηματικός και το ένα φέρνει το άλλο, κατέληξα να ψάχνω το τρόπο σύνθεσης των πρωτεϊνών από αμινοξέα....

Τέλος πάντων η ερώτηση:

Έχεις ένα N το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα H και ένα C συνεπώς αναζητά ένα ακόμα ηλεκτρόνιο
Εξάλλου
Έχεις ένα C το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα O και ένα C συνεπώς αναζητά επίσης ένα ηλεκτρόνιο

Γιατί ρε γαμώτι αφου ψάχνουν το ίδιο πράγμα, το πρώτο πάει και συνδέεται με -H ενώ το δεύτερο με -OH ;

Ή μήπως δεν έχω καταλάβει καλά και μπορεί να συμβεί με την ίδια πιθανότητα και το αντίθετο.

Απάντηση στο επίπεδο της χημείας βαθμολογείται με 7
Απάντηση στο επίπεδο της κβαντομηχανικής βαθμολογείται με 8
Απάντηση στο επίπεδο της ZFC βαθμολογείται με 9
Απάντηση στο επίπεδο της φιλοσοφίας βαθμολογείται με 10

Δεν εχω ιδεα απο χημεια
Αλλα πιστευω πως η φυση εχει την ταση να ψαχνει ενωσεις με οσο το δυνατον λιγοτερη ενεργεια συνθεσης (γρηγοροτερο τροπο).
Συνεπως θα ηταν πιο " ευκολο" για αυτα τα μορια να ενωθουν με τα παραπανω παρα μεταξυ τους.

Δεν ρωτάω αν μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους (το N με το C). Aυτό είναι σίγουρο ότι το κάνουν και αυτός είναι ουσιαστικά ο πεπτιδικός δεσμός ο οποίος είναι η βάση της σύνθεσης πρωτεϊνών και άρα "ζωής".)

Αυτό που ρωτάω είναι το αν και το γιατί το N πριν συνδεθεί με το C είναι αποκλειστικά συνδεδεμένο με H (και όχι με OH)

ενώ το C με OH (και όχι με H)

(όταν μετά συνδεθούν το N με το C) αποδεσμεύεται ένα μόριο νερού)

Υποθέτω αναφέρεσαι στην υδρόλυση του πεπτιδικού δεσμού.
Σκέψου ότι ο άνθρακας του καρβονυλίου (αυτός που συνδέεται με διπλό δεσμό με το οξυγόνο) είναι σχετικά "γυμνός" από ηλεκτρόνια, επειδή του τα τραβάει το οξυγόνο μέσω του διπλού δεσμού. Έτσι, το (πυρηνόφιλο) υδροξύλιο κολλάει πιο εύκολα εκεί. Αν τα θυμάμαι σωστά δηλαδή γιατί δεν τα πάω καλά με τη Χημεία και την έχω λίγο μακρινή...

Κατά τα άλλα, ισχύει γενικώς η αρχή της ελάχιστης ενέργειας, σταθερότερα προϊόντα κτλ.