Tom Robbins, ο top συγγραφέας
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Νοέμ 11, 2006 7:35 pm
Όποιον τον ελκύει η παράνοια, η τρέλα και ο έρωτας, η ελευθερία σε βαθμό που να γίνονται όλα παράλογα και η απόλαυση της ζωής ως μόνο κριτήριο, σίγουρα θα τον ελκύουν και τα βιβλία του Τομ Ρόμπινς.
Η φαντασία του είναι παρανοϊκή, ξεπερνά κάθε όριο, είναι απρόβλεπτη και σεξουαλική. Και αυτά αποτυπόνωνται και στις ιστορίες του.
Τα βιβλία του είνα τα εξής:
1. Τρυποκάρυδος
2. Villa incognito
3. Μισοκοιμισμένοι μες στις βατραχοπιτζάμες μας
4. Αγιεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα
5. Το άρωμα του ονείρου
6. Ακόμα και οι καουμπόισες μελαγχολούν
7. Αμάντα, το κορίτσι της γης
8. Ο χορός των επτά πέπλων
Παρακαλώ όποιον έχει περιλήψεις ιστοριών του, ας τις παραθέσει.
Εγώ έχω για το "Αγριεμένοι Ανάπηροι επιστρέφουν από ξαυτά κλίματα":
Στο Αγριεμένοι Ανάπηροι Επιστρέφουν από Καυτά Κλίματα, το έβδομο μυθιστόρημά του, ο σοφός, πνευματώδης και πάντα θαραλλέος Τομ Ρομπινς φέρνει επί σκηνής τον πιο πολύπλοκο και συναρπαστικό χαρακτήρα που έχει δημιουργήσει.
Ο Σουίτερς είναι μια αντίφαση για όλες τις εποχές: ένας αναρχικός που δουλεύει για την κυβέρνηση, ένας ειρηνιστής που κουβαλάει όπλο, ένας χορτοφάγος που τρώει σάλτσα από χοιρινό, ένας μάγος του κυβερνοχώρου που σιχαίνεται τα κομπιούτερ, ένας χειμαρρώδης μπον βιβέρ που μπορεί ξαφνικά νε γίνει ένας μυγιάγκιχτος σιχασιάρης, ένας άνθρωπος που, αν και έχει μανία με την με την διατήρηση της αθωότητας, καίγεται να ξεπαρθενάψει την ανήλικη ετεροθαλή αδελφή του (για να ερωτευτεί μετά ξίσου παράφορα μια καλόγρια δέκα χρόνια μεγαλύτερή του).
Παρ'όλα αυτά, ο Σουίτερς δεν έχει το παραμικρό στοιχείο αμφιταλάντευσης. Δεν κουβαλά απλώς πιστόλι. Είναι ο ίδιος ένα πιστόλι. Ακολουθώντας λοιπόν τον Σουίτερς καθώς γυρίζει τέσσερις ηπείρους με τα ενισχυμένα τακούνια του, φλερτάροντας με τον έρωτα και τον κίνδυνο, ο Ρόμπινς εξερευνά, προκαλεί, χλευάζει και υμνεί όλες σχεδόν τις πλευρές της ευμετάβλητης εποχής μας.
ΥΓ: Έτσι πληροφοριακα, ο Τομ Ρομπινς γράφει υπό την επίρροια LSD.
Η φαντασία του είναι παρανοϊκή, ξεπερνά κάθε όριο, είναι απρόβλεπτη και σεξουαλική. Και αυτά αποτυπόνωνται και στις ιστορίες του.
Τα βιβλία του είνα τα εξής:
1. Τρυποκάρυδος
2. Villa incognito
3. Μισοκοιμισμένοι μες στις βατραχοπιτζάμες μας
4. Αγιεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα
5. Το άρωμα του ονείρου
6. Ακόμα και οι καουμπόισες μελαγχολούν
7. Αμάντα, το κορίτσι της γης
8. Ο χορός των επτά πέπλων
Παρακαλώ όποιον έχει περιλήψεις ιστοριών του, ας τις παραθέσει.
Εγώ έχω για το "Αγριεμένοι Ανάπηροι επιστρέφουν από ξαυτά κλίματα":
Στο Αγριεμένοι Ανάπηροι Επιστρέφουν από Καυτά Κλίματα, το έβδομο μυθιστόρημά του, ο σοφός, πνευματώδης και πάντα θαραλλέος Τομ Ρομπινς φέρνει επί σκηνής τον πιο πολύπλοκο και συναρπαστικό χαρακτήρα που έχει δημιουργήσει.
Ο Σουίτερς είναι μια αντίφαση για όλες τις εποχές: ένας αναρχικός που δουλεύει για την κυβέρνηση, ένας ειρηνιστής που κουβαλάει όπλο, ένας χορτοφάγος που τρώει σάλτσα από χοιρινό, ένας μάγος του κυβερνοχώρου που σιχαίνεται τα κομπιούτερ, ένας χειμαρρώδης μπον βιβέρ που μπορεί ξαφνικά νε γίνει ένας μυγιάγκιχτος σιχασιάρης, ένας άνθρωπος που, αν και έχει μανία με την με την διατήρηση της αθωότητας, καίγεται να ξεπαρθενάψει την ανήλικη ετεροθαλή αδελφή του (για να ερωτευτεί μετά ξίσου παράφορα μια καλόγρια δέκα χρόνια μεγαλύτερή του).
Παρ'όλα αυτά, ο Σουίτερς δεν έχει το παραμικρό στοιχείο αμφιταλάντευσης. Δεν κουβαλά απλώς πιστόλι. Είναι ο ίδιος ένα πιστόλι. Ακολουθώντας λοιπόν τον Σουίτερς καθώς γυρίζει τέσσερις ηπείρους με τα ενισχυμένα τακούνια του, φλερτάροντας με τον έρωτα και τον κίνδυνο, ο Ρόμπινς εξερευνά, προκαλεί, χλευάζει και υμνεί όλες σχεδόν τις πλευρές της ευμετάβλητης εποχής μας.
ΥΓ: Έτσι πληροφοριακα, ο Τομ Ρομπινς γράφει υπό την επίρροια LSD.