ΣΕΜΦΕ forum

Τι γνωρίζεις για τα επεισόδια που έγιναν την 29/3/2007 στη Λ. Λαυρίου μεταξύ των φιλάθλων του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, που είχαν αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του Φιλόπουλου Μιχαήλ;

Μένω με τη μητέρα μου στη διεύθυνση που σας είπα πιο πάνω και από μικρό παιδί είμαι οπαδός του Ολυμπιακού και πηγαίνω στα παιχνίδια του. Παλιότερα πήγαινα στον σύνδεσμο του Ολυμπιακού στο Ιλιον, όμως τώρα τελευταία πηγαίνω μόνος μου στο γήπεδο. Για τα επεισόδια στη Λ. Λαυρίου που με ρωτάτε θέλω να σας πω ότι δέκα μέρες πριν από τον αγώνα βόλεϊ μαζευτήκαμε στην «Ερυθρόλευκη Στρατιά», στο σύνδεσμο που είναι κοντά στο γήπεδο Καραϊσκάκη και αποφασίσαμε να πάμε στην Παιανία να πάρουμε το αίμα μας πίσω για δύο περιστατικά που είχαν γίνει στο Παγκράτι.

Εκεί στο Παγκράτι που έπαιζε Παγκράτι - Περιστέρι στο μπάσκετ και ήταν Παναθηναϊκοί Περιστεριώτες τους περιμέναμε κοντά στο γήπεδο και τους δείραμε. Ενας Παναθηναϊκός είχε χάσει το δάχτυλό του από κροτίδα. Στο άλλο περιστατικό του Παγκρατίου είχαν μαχαιρώσει έναν οπαδό του Ερυθρού Αστέρα, με τον οποίο είχαμε συνεργασία. Επίσης στην Ηλιούπολη είχαμε πλακώσει τους Παναθηναϊκούς.

Στο Παγκράτι και τις δύο φορές ήταν το παιδί που σκοτώθηκε στην Παιανία από το Κολωνό και το είχαμε σταμπάρει από τότε. Αυτός ήταν γνωστός και είχε χτυπήσει παιδιά δικά μας στο Παγκράτι. Ετσι στην «Ερυθρόλευκη Στρατιά» στη συγκέντρωση ήμασταν γύρω στα πενήντα άτομα και μιλούσαν πιο πολύ ο ... και ο ... και ο ..., ο ... που παίζει τρομπέτα και είναι από το Παγκράτι και άλλα παιδιά. Ηταν και παιδιά από το Porto Leone, από τη Νίκαια, από τον Κορυδαλλό. Ο ..., ο ..., ο ... (σ.σ. αναφέρει τρία ονόματα) μιλούσαν πιο πολύ και έλεγαν ότι «θα πάμε να τους γ... και ότι όποιος κάνει πίσω θα πεθάνει».

Οι Παναθηναϊκοί μετά τα δεύτερα επεισόδια στο Παγκράτι μας έπαιρναν συνέχεια τηλέφωνο και μας έλεγαν να βρεθούμε στην Παιανία και να λύσουμε τις διαφορές μας. Λίγες μέρες πριν τα επεισόδια βρεθήκαμε οι αντίπαλοι φίλαθλοι, στο Περιστέρι, μάλλον στην πλατεία, στο δημαρχείο, και δώσαμε ραντεβού για την Παιανία. Εκεί ήταν και το παιδί που σκοτώθηκε.

Εγώ δεν ήμουν, το άκουσα όμως. Ηταν λίγα άτομα από τους φιλάθλους. Δεν μάλωσαν εκεί και έδωσαν ραντεβού για την Παιανία. Ετσι συναντηθήκαμε στο Καραϊσκάκη από τηλέφωνα που έκανε ο ένας στον άλλο και κουβέντες και έτσι μαζευτήκαμε γύρω στις 12.00. Εκεί ο ..., ο ..., ο ..., ο ... (σ.σ. αναφέρει τέσσερα ονόματα) μας μίλησαν και μας είπαν ότι όποιος δεν ήθελε να πάει να έφευγε και όσοι πήγαιναν δεν θα έκανε κανένας πίσω, γιατί θα τον γ... οι ίδιοι. Ελεγαν ότι πάμε να πάρουμε το αίμα μας πίσω.

Στο Καραϊσκάκη μαζεύτηκαν όλοι οι σκληροπυρηνικοί του Ολυμπιακού για να πάρουμε το αίμα μας πίσω. Εμένα μου φώναζαν όταν πήγαινα στο γήπεδο γιατί είμαι πρεζάκι, όμως με φώναξαν για το ξύλο, γιατί ξέρουν ότι μπαίνω πάντα μπροστά. Δεν είχε κανένας εισιτήριο στο Καραϊσκάκη, όλοι πηγαίναμε για τα επεισόδια, τα ήξεραν όλοι ότι θα γίνουν και πηγαίναμε για το ξύλο. Επίσης στο Καραϊσκάκη ήταν παιδιά από την Καλλιθέα, ο αρχηγός του ..., ο αρχηγός του ..., (σ.σ. αναφέρει δύο συνδέσμους) ο ... από τους Αγ. Αναργύρους, ο ... από το Ιλιον (σ.σ. δύο ονόματα) και άλλα πολλά παιδιά. Ηταν επίσης ο ... με το μούσι, ο ... που παίζει τρομπέτα στον Ολυμπιακό, αυτός που έχει στη δεξιά γάμπα ένα τατουάζ με πολεμιστή και γράφει «Roma», ο (σ.σ. όνομα) ... από το Porto Leone που κάνει εκπομπή στο ... (σ.σ. γνωστός τηλεοπτικός σταθμός) δεν θυμάμαι το όνομά του.

Ηταν και άλλα παιδιά που αν τα θυμηθώ θα σας τα πω. Εκεί στο Καραϊσκάκη είδα ότι όλα τα παιδιά, γύρω στα 300 άτομα, είχαν κράνη, φωτοβολίδες, ξύλα, μαχαίρια, σιδερολοστούς, έτοιμοι για επεισόδια. Εγώ είχα σιδερολοστό και φορούσα κράνος. Ξεκινήσαμε με τα μηχανάκια, μπροστά πήγαιναν να βλέπουν και να μας ειδοποιούν οι ..., ..., ..., ...(σ.σ. τέσσερα ονόματα). Μαζί μας ήταν και πενήντα Σέρβοι από τον Ερυθρό Αστέρα, την ομάδα. Αυτοί που πήγαιναν μπροστά μας ειδοποιούσαν με τα κινητά για το πού έπρεπε να πάμε. Στον δρόμο κάναμε στάση στο Καλλιμάρμαρο και μπήκαν 50 μηχανάκια εκεί, στον Σταυρό κάναμε άλλη στάση και οργανωθήκαμε καλά, ενώ κατά τη διάρκεια της πορείας μπαίνανε από τα στενά και άλλα μηχανάκια. Εκεί στον Σταυρό πήραμε ξύλα, πέτρες, λοστάρια, ό,τι βρίσκαμε, και ήμασταν έτοιμοι για πόλεμο.

Αλλωστε γι' αυτό πηγαίναμε, κανένας δεν ενδιαφερόταν για το παιχνίδι. Τη στάση στην Αγ. Παρασκευή την κάναμε γιατί εκεί έφυγαν οι ζητάδες που μας συνόδευαν και εμείς βρήκαμε ευκαιρία και εξοπλιστήκαμε καλύτερα. Γι αυτό σταματήσαμε εκεί. Επίσης είχαμε στείλει δικά μας παιδιά στην Παιανία και μας είχαν ειδοποιήσει ότι οι Παναθηναϊκοί είχαν πάρει από μαγαζιά φτυάρια, τσεκούρια, κασμάδες και μας περιμένανε. Εκεί στην Αγ. Παρασκευή είδα ότι πολλοί Ολυμπιακοί φορούσαν αλεξίσφαιρα γιλέκα μέσα από το μπουφάν, άρβυλα με σίδερα μπροστά και κράνη. Στο jumbo αφήσαμε τα μηχανάκια και φτιάξαμε δύο ομάδες. Πρέπει να ήμασταν 300 με 350 άτομα από τον Ολυμπιακό.

Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, δεν φορούσα κάσκα και τέτοια και πέσαμε στους Παναθηναϊκούς λοξά σε δύο γκρουπ σαν σφήνα. Οι Παναθηναϊκοί μας πέταξαν μολότοφ, πέτρες, μπουκάλια, με πιστόλια φωτοβολίδες αλλά εμείς δεν σπάγαμε και πέφταμε πάνω τους. Οι Σέρβοι που ήταν μαζί μας πέταξαν χειροβομβίδες κρότου - λάμψης. Εγώ ήμουν στην πρώτη σειρά, στην πρώτη γραμμή μαζί με τον ..., τον ..., τον ... (σ.σ. τρία ονόματα) που δεν φορούσε κράνος, τον ..., τον ... (σ.σ. δύο ονόματα) και εκτός από εμένα όλοι κρατούσαν μεγάλα μαχαίρια στα χέρια τους. Επίσης ήταν και αυτός με το τατουάζ με τον πολεμιστή και άλλοι που δεν θυμάμαι τώρα. Εμείς ήμασταν αυτοί που δεν μασάγαμε τίποτα και μας ακολουθούσαν όλοι οι άλλοι. Μπροστά ήταν και ο ... (σ.σ. όνομα) από το Παγκράτι που παίζει τρομπέτα. Ολοι στην πρώτη σειρά φορούσαμε κράνη, εκτός του ... (σ.σ. όνομα) και αλεξίσφαιρα όλοι εκτός από εμένα. Κάνουμε ντου στους Παναθηναϊκούς, δεν καταλαβαίναμε τίποτα εμείς, και αυτοί όσο πλησιάζαμε έτρεχαν να φύγουν. Ολοι έφυγαν, μόνο αυτός ο Κολωνιώτης ήταν μπροστάρης, έμεινε τελευταίος και έγραφε τα επεισόδια με κινητό τηλέφωνο. Ολοι τον ξέραμε αυτόν από τα προηγούμενα επεισόδια, που ήταν μπροστά με τους άλλους βάζελους και είχε χτυπήσει παιδιά. Ετσι πέσαμε όλοι πάνω του, εγώ του έριξα δύο με το σίδερο στο κεφάλι, ο ..., ο ..., ο ..., ο ..., ο ... (σ.σ. πέντε ονόματα) τον χτύπησε με ξύλο, ενώ ο ... (σ.σ. όνομα) με τον ... (σ.σ. όνομα) με μαχαίρι.

Ο ... (σ.σ. όνομα) χτυπούσε και αυτός με το μαχαίρι. Τον είδα που έπεσε, από το δικό μου χτύπημα κόντευε να πέσει, δεν είχε αίματα, δεν είχε φάει τις μαχαιριές από τους άλλους. Ετρεχα μπροστά, γινόταν πόλεμος εκεί και ο καθένας έσωζε το τομάρι του.

Ξέχασα να πω ότι τους Παναθηναϊκούς τους κυκλώσαμε, δεν ξέρω ποιοι ήταν στην άλλη ομάδα, όμως ήταν και αυτοί σκληροπυρηνικοί, έτοιμοι για πόλεμο. Καθώς έτρεχα, έφαγα σκεπαρνιά στο κεφάλι από οπαδό του Παναθηναϊκού όμως με έσωσε το κράνος. Η κατάσταση είχε ξεφύγει και γινόταν μάχη σώμα με σώμα, πόλεμος. Εφτασε η αστυνομία και έληξαν τα επεισόδια, αλλιώς θα είχαμε και άλλους νεκρούς.

Ημασταν αποφασισμένοι και οι Παναθηναϊκοί ήταν και μας έσωσε η Αστυνομία που ήρθε και μας διέλυσε με τα δακρυγόνα. Πήγα στο Jumbo που είχαμε τα μηχανάκια, μπήκα σε ένα που βρήκα και πήγα στο σπίτι. Πριν φύγουμε από το Jumbo πέταξα το κράνος που φορούσα αφού το σκούπισα για να μην έχει αποτυπώματα και μια μπλούζα κοντομάνικη του Ολυμπιακού που φορούσα που ήταν σκισμένη και είχε αίματα.

Το δικό μου κράνος ήταν προς το ασημί, ενώ των υπολοίπων ήταν μαύρο. Στο σπίτι που πήγα ήταν η μητέρα μου και επειδή ένιωθα τύψεις για ό,τι είχαμε κάνει με τους άλλους στον νεκρό, της είπα τι είχε γίνει.
Της είπα ότι τον είχα χτυπήσει με το σίδερο που είχα και μου είπε να πάω να πάρω πρέζα και να πεθάνω παρά να ζήσω με τις τύψεις. Από το Καραϊσκάκη είχα φύγει συνεπιβάτης σε μια μηχανή που οδηγούσε ένας που δεν ήξερα και φύγαμε γύρω στις 13.00 με 14.00. Από τους Παναθηναϊκούς ήταν ο ..., ο ..., ο ... (σ.σ. τρία ονόματα) και άλλα παιδιά που δεν θυμάμαι τώρα.

Στο σημείο αυτό οι αστυνομικοί του επιδεικνύουν διαδοχικά εννέα φωτογραφίες ατόμων, τα οποία ο μάρτυρας αναγνωρίζει και βεβαιώνει ότι συμμετείχαν στα επεισόδια. Του επιδεικνύουν και δέκατη φωτογραφία.

Αναγνωρίζεις το άτομα που σου δείχνουμε στη φωτογραφία;

Απόκριση: Ναι, είναι ο ... (σ.σ. όνομα) Δουλεύει στον Ολυμπιακό, ήταν στην πρώτη γραμμή των επεισοδίων και στη σύσκεψη στην «Ερυθρόλευκη Στρατιά» και στο Καραϊσκάκη και μας μίλησε με τους άλλους και είπε ότι όποιος ήταν να κάνει πίσω στο ξύλο να μην ξεκινήσει καθόλου. Χτύπησε και αυτός το παιδί με το μαχαίρι. Θέλω να πω ότι το παιδί που είδα πιο πριν και είπα ότι τον ξέρω από το γήπεδο και κρατούσε μαχαίρι είναι βάζελος, Παναθηναϊκός από τον Κορυδαλλό.

Αυτός είχε φάει ξύλο από εμάς μέσα στον σύνδεσμο του Κορυδαλλού και άκουσα ότι τον χτύπησε ο ... (σ.σ. όνομα) Εκεί στα επεισόδια στη Λ. Λαυρίου βρήκαμε ένα μαύρο τζιπ που μέσα ήταν ένας κουστουμαρισμένος που τον έχω δει στο γήπεδο Καραϊσκάκη και είναι σεκιουριτάς και στο ΣΕΦ, στο μπάσκετ. Αυτός, μόλις άρχισαν τα επεισόδια, έφυγε με το τζιπ.
Είναι εύσωμος, πάνω από 40 χρονών, γύρω στο 1,70 με 1,80 και έρχεται και στις εκδρομές που πάμε πάντα με το τζιπ. Αμα τον δω, θα τον γνωρίσω. Στα πιο σκληρά επεισόδια έρχεται με αυτοκίνητο. Το τζιπ ήταν μαύρο, μεγάλο, καινούργιο. Την ημέρα των επεισοδίων φορούσα φόρμα, μπλούζα από πάνω και κοντομάνικη μπλούζα του Ολυμπιακού πάνω απ αυτή.
Το κράνος μου το έδωσαν στο Καραϊσκάκη. Θέλω να πω ότι εγώ δεν ήθελα να πεθάνει το παιδί, νιώθω τύψεις και στη θέση του θα μπορούσαν να ήμουν και εγώ. Ζητώ συγνώμη από την οικογένειά του. Ξέχασα να σας πω ότι στην πρώτη γραμμή μαζί με εμένα και τους άλλους που σας είπα ήταν και αυτός που τον χτύπησε ένα αυτοκίνητο με σπασμένο μπαμπρίζ, καθώς ο οδηγός δεν έβλεπε και είχε φοβηθεί και έπεσε πάνω μας γκαζώνοντας για να φύγει. Αν δεν κάνω λάθος είναι από τον Κορυδαλλό.

Ερώτηση: Εχεις άλλο τίποτε να πεις;

Απόκριση: Οχι δεν έχω να πω κάτι άλλο.

ο άνθρωπος ως ον (ζώον ή οτιδήποτε) σε κοινωνικές δομές όπου καταπιέζεται έχει την ανάγκη να ξεχαρμανιάσει.

Ήταν έτσι τα πράγματα από γενέσεως κόσμου, κι έτσι θα παραμείνουν.

Όσο για το τι θα αποτρέψει το ξύλο... Τίποτα απολύτως. Εδώ μπορεί όποιος γουστάρει να καίει ένα αστυνομικό τμήμα.