Νίκος Νικολαϊδης (1939 - 2007)... R.I.P

[noir]

Σύντομο Βιογραφικό

Ο Νίκος Νικολαΐδης ήταν σκηνοθέτης και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα όπου ζούσε και δουλεύε μέχρι το θάνατό του, στις 5 Σεπτεμβρίου του 2007. Ήταν ο ίδιος σεναριογράφος και παραγωγός των ταινιών που σκηνοθετούσε, ενώ για αρκετά μεγάλο διάστημα δούλεψε και στη διαφήμιση. Από το κινηματογραφικό του έργο ξεχωρίζουν οι ταινίες Πρωινή Περίπολος, Γλυκιά Συμμορία και Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, ενώ από τα βιβλία του ο Οργισμένος Βαλκάνιος έχει επανεκδοθεί πολλές φορές.

Οι ταινίες του έχουν διχάσει πολλές φορές κοινό και κριτικούς. Σε πλήρη αντίθεση με τις καθιερωμένες επιλογές στο σενάριο, τη θεματολογία και τον τρόπο κινηματογράφησης, έχουν γνωρίσει από την πολλαπλή βράβευση μέχρι την απαγόρευση προβολής. Οι χαρακτήρες του είναι συνήθως άνθρωποι στα όρια, σε παράλογες ή ακραίες καταστάσεις, που παίζουν το τελευταίο τους, συνήθως καμένο, χαρτί. Τα θέματα που συναντά συχνά κανείς στις ταινίες του Νικολαΐδη είναι η δεκαετία του '50 και το φιλμ νουάρ, το παιχνίδι μεταξύ σεξ και θανάτου, η συντροφικότητα κι ο έρωτας, η πάλη με κάθε λογής εξουσίες αλλά και με φαντάσματα του παρελθόντος.

Το Νοέμβρη του 2005, μετά την ολοκλήρωση της ταινίας The Zero Years, ο Νίκος Νικολαιδης δήλωσε την πρόθεσή του να σταματήσει να κάνει κινηματογράφο.

Ταινίες

   * Lacrimae Rerum (μικρού μήκους) (1962)
   * Άνευ Όρων (μικρού μήκους) (1964)
   * Ευρυδίκη Β.Α. 2037 (1975)
   * Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα (1979)
   * Γλυκιά Συμμορία (1983)
   * Πρωινή Περίπολος (1987)
   * Singapore Sling (1990)
   * Το Κορίτσι Με Τις Βαλίτσες (Τηλεταινία) (1993)
   * Θα Σε Δω Στην Κόλαση, Αγάπη Μου (1999)
   * Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα (2002)
   * The Zero Years (2006)

Βιβλία

   * Οι Τυμβωρύχοι (διηγήματα) (1964)
   * Ο Οργισμένος Βαλκάνιος (1977)
   * Γουρούνια στον Άνεμο (1993)
-------------------

Δεν εχω διαβασει καποιο απο τα βιβλια του, ουτε εχω δει ολες τις ταινιες του.. Οσες ειδα ομως μου αφησαν την αισθηση ενος δημιουργου που μπρουσε να αποδωσει καταστασεις και συναισθηματα με μια ιδιαιτερη αμεσοτητα, μεσα απο ενα κοσμο εφυως διαμορφωμενο που μπορει να σταθει  κριτικα απεναντι στο "δικο μας" κοσμο και οχι ως αντανακλαση του. Με τις λιγοστες μου κινηματογραφικες εμπειριες, θεωρω πως χαθηκε ενας απο τους λιγους σκηνοθετες και σεναριογραφους που ειχε συλλαβει το αγγιγμα της ζωης και καταφερνε να το αποδωσει με το δικο του "ιδιαιτερα" δημιουργικο τροπο...

[O_Xamenos]

Αθανατος Νικο Νικολαιδη! Οι ταινιες σου θα μας συντροφυεουν παντα...
See you in Hell, darling...