Facebook
Reddit
Discord Invitation
Η περίπτωση του Μίχα Ζούπαν είναι ξεχωριστή,καθώς αποτελεί τον πρώτο κουφό μπασκετμπολίστα.ΣΛΟΒΕΝΙΑ
Το όνειρο του Ζούπαν… "για κάθε κουφό αθλητή"
Ο Μίχα Ζούπαν είναι και φέτος στην προεπιλογή της εθνικής Σλοβενίας, όπως ήταν και την περσινή χρονιά για το Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας. Ο 24χρονος δυναμικός φόργουορντ ελπίζει ότι τελικά φέτος ο Αλες Πίπαν θα τον επιλέξει στην τελική δωδεκάδα, ώστε να φορέσει τη φανέλα με το εθνόσημο στο στήθος. Τι το ιδιαίτερο θα έχει η επιλογή του; Μα, ο Ζούπαν είναι εκ γενετής κουφός.
Πόσο σκέφτεται ο Μίχα Ζούπαν την ευκαιρία που έχει φέτος; Λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι 24 χρονών και δεν έχει αγωνιστεί στην εθνική ακόμα, πολύ: «Θέλω να αλλάξω το γεγονός ότι δεν έχω παίξει με την εθνική. Πέρσι, πριν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έφτασα πολύ κοντά. Ήμουν ανάμεσα στους τελευταίους 15, αλλά μόνο οι 12 ταξίδεψαν στην Ιαπωνία. Δυστυχώς, αλλά το ξεπέρασα. Είμαι σίγουρος ότι θα έχω πολλές ακόμα ευκαιρίες για να δείξω την αξία μου. Είμαι πάντα έτοιμος να παίξω για την εθνική ομάδα, αν βέβαια με θέλει ο κόουτς. Ελπίζω να είμαι μέλος της φέτος. Θα δούμε. Εγώ θα δώσω στα σίγουρα ό,τι έχω και δεν έχω για να τα καταφέρω».
Όσο για την απόφαση των Μπόστιαν Νάχμπαρ και Πρίμοζ Μπρέζετς να μην αγωνιστούν με την εθνική φέτος, ο Ζούπαν ήταν σαφής: «Δεν θέλω να μιλάω για τους άλλους. Θα έχουν τους λόγους τους, είμαι σίγουρος. Με εμένα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Για μένα η συμμετοχή σε ένα Ευρωμπάσκετ ή σε ένα Μουντομπάσκετ είναι πολύ πιο σημαντική απ ότι γι αυτούς. Δεν θα είναι μόνο δική μου επιτυχία, αλλά επίσης όλων των ανθρώπων που είναι κουφοί ή έχουν μερική κώφωση, στη Σλοβενία και το εξωτερικό».
Πόσο μακριά μπορεί να πάει η Σλοβενία; Αν τελικά μαζευτεί η αφρόκρεμα της χώρας, ο Ζούπαν είναι αισιόδοξος: «Παίζουμε με Ιταλία, Γαλλία και Πολωνία στον όμιλο και σίγουρα δε θα έχουμε εύκολο έργο. Πολλά εξαρτώνται από την επιλογή του προπονητή. Αν οι περισσότεροι από τους καλύτερους παίκτες είναι διαθέσιμοι, τότε δε θα έχουμε ιδιαίτερο πρόβλημα να προκριθούμε στον επόμενο γύρο. Στη συνέχεια όλα μπορούν να συμβούν, πολλά μπορούν να οδηγήσουν στην αποτυχία ή την επιτυχία. Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να παίξουμε μπάσκετ. Ελπίζω να μπορέσουμε να το ξανακάνουμε και στην Ισπανία».
Ο Ζούπαν ξεχωρίζει Ελλάδα και Ισπανία ως τα φαβορί: «Οι Ισπανοί είναι το μεγαλύτερο φαβορί. Έχουν φοβερή ομάδα και παίζουν εντός έδρας. Επίσης, οι Έλληνες είναι πολύ καλοί κι έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να υπερασπιστούν τον τίτλο τους. Αλλά θα δώσω ένα μικρό προβάδισμα στους Ισπανούς, λόγω έδρας. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ομάδες όπως η Ιταλία. Επίσης, πολλά μπορούν να συμβούν μέχρι το Σεπτέμβριο».
Η καριέρα του Ζούπαν μοιάζει με παραμύθι. Από τη DGN Λιουμπλιάνας, ομάδα για άτομα με προβλήματα ακοής, πήρε το 2000 μετεγγραφή στην Γέοπλιν Σλόβαν: «Όταν υπήρξαν άνθρωποι που είδαν ότι έχω δυνατότητες, άρχισα να πιστεύω στον εαυτό μου. Ήμουν πολύ φοβισμένος όταν πήρα μετεγγραφή για το πώς θα με αντιμετωπίσουν οι νέοι μου συμπαίκτες. Αλλά στάθηκα τυχερός. Οι παίκτες ήταν πολύ καλοί αθλητές και ακόμη καλύτεροι άνθρωποι. Όλοι με βοήθησαν, ιδιαίτερα οι Γιάκα Λάκοβιτς και Ούρος Σλόκαρ. Το ότι με αντιμετώπισαν ως ισάξιό τους σήμαινε πολλά για μένα. Στην αρχή αγωνιζόμουν χωρίς ακουστικό στο αυτί, επειδή υπήρε φόβος να το χάσω. Δεν ήξερα τι σύστημα παίζαμε, τι έλεγε ο προπονητής στα τάιμ άουτ, δεν άκουγα αν σφύριζαν οι διαιτητές. Δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τι γινόταν στο παρκέ. Μετά, ο κόουτς Ιβάν Σουνάρα με συμβούλευσε να φορέσω κορδέλα στα μαλλιά για να συγκρατεί το ακουστικό. Από τότε όλα άλλαξαν, καθώς μπορούσα να ακούω στο γήπεδο. Πολλοί λένε ότι το παιχνίδι μου βελτιώθηκε κατά 70%. Το να μπορώ να ακούω τους συμπαίκτες μου, τον προπονητή μου και τους διαιτητές ήταν κάτι καταπληκτικό για μένα».
Όνειρο του Ζούπαν, τι άλλο, το NBA: «Το να παίξω στο NBA είναι η βασική και μεγαλύτερη ευχή μου. Είμαι μικρός ακόμα και ελπίζω κάποια μέρα να τα καταφέρω. Βέβαια, πρέπει να δουλέψω πολύ σκληρά για να γίνει κάτι τέτοιο. Πριν καν σκεφτώ το NBA πρέπει να γίνω μέλος της εθνικής και να παίξω στην Ευρωλίγκα».
Ο Ζούπαν, παρά την έκρηξη στην καριέρα του, δεν έχει εγκαταλείψει την εθνική κωφών Σλοβενίας. Είναι μέλος της, έχει κερδίσει με αυτή το τελευταίο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ενώ τερμάτισε στη 2η θέση στους Special Olympics. Το πιο δύσκολο, όπως λέει, είναι «να αγωνίζομαι και πάλι χωρίς ακουστικό. Είναι ένα σοκ για μένα να μην μπορώ να ακούσω τι γίνεται στο γήπεδο ξανά. Αλλά είμαι ευτυχισμένος να βοηθάω την ομάδα και περήφανος για τα όσα έχουμε καταφέρει».
Νίκος Κουσούλης
17/6/2007
Φυσικά,μπορεί και ακούει μέσα στο παιχνίδι,φορώντας ειδικά ακουστικά,αλλά αυτό δε μειώνει καθόλου το επίτευγμά του...
Γιατί περί επιτεύγματος πρόκειται.Άλλωστε μέχρι να φτάσει στο επαγγελματικό επίπεδο έπαιζε μπάσκετ χωρίς ακουστικά σε ομάδα για άτομα με προβλήματα ακοής...
Έτσι κι αλλιώς,το μήνυμα που περνάει μέσα απο αυτήν την ιστορία είναι οτι αν θελήσεις κάτι πάρα πολύ και το προσπαθήσεις με όλες σου τις δυνάμεις,όλα γίνονται.
Το παιδί αυτό γεννήθηκε με προβλήματα ακοής και παρόλα αυτά δε σταμάτησε να προσπαθεί.Τελικά κατάφερε να ενσωματωθεί πλήρως στην κοινωνία.
Βλέποντας τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων,αναρωτιέσαι τι δικαιολογία μπορεί να έχουν διάφοροι.
Μιας και είμαστε στα αθλητικά,ας δούμε την περίπτωση του Σχορτσιανίτη.Όλο ακούμε για τη φυσική του κατάσταση και οτι θέλει βοήθεια κλπ.Δε λέω,όλοι χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη.Αλλά βλέποντας αυτό,την ιστορία του Ζούπαν (καμιά σχέση με Ζουπάνο?),πως θα αισθάνεται άραγε?Λίγο ηλίθιος θα'λεγα εγώ...
Αλλά κι εμείς μπορούμε να παραδειγματιστούμε απ'αυτό.Δηλαδή,σκέφτομαι αν μπορώ μέσα σε 3-4 μέρες να διαβάσω Τσιπολίτη (ναι το ξέρω,πολύ δύσκολο) και πραγματικά μου φαίνεται ακατόρθωτο...
Ενοχλούμαστε με τη δυσκολία των θεμάτων που μπαίνουν κατά καιρούς σε διάφορα μαθήματα και αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να τα περάσουμε έτσι...
Φωνάζουμε οτι δεν μπορούμε να μάθουμε 10 αποδείξεις απ'έξω (τι μου θυμίζει,τι μου θυμίζει?),20 τύπους και πως έτσι δυσκολεύει πολύ το έργο μας...
Αντί να προσπαθήσουμε περισσότερο,καθόμαστε και διαμαρτυρόμαστε για τις "κακουχίες" και τα "πολλαπλά εμπόδια" που συναντάμε στην ακαδημαϊκή μας θητεία.
Ενώ υπάρχουν άνθρωποι σ'αυτόν τον κόσμο,που κάθε μέρα γι'αυτούς είναι ένας γολγοθάς...
Και παρόλα αυτά,ορισμένοι απο αυτούς πετυχαίνουν περισσότερα απο εμάς,τους "φυσιολογικούς" ανθρώπους...
