Η ιστορία είναι λίγο "να σε κάψω Γιάννη να σ' αλείψω μέλι". Θεωρώ ότι η φιλανθρωπία ως νοοτροπία και πράξη (τουλ. σήμερα) είναι από τα πιο χυδαία και καλοστημένα θέατρα. Και εξηγούμαι: Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν όλα αυτά τα προβλήματα στις "χώρες του τρίτου κόσμου" είναι επειδή οι "ανεπτυγμένες" χώρες τις εκμεταλλεύονται με ποικίλλους καταστροφικούς τρόπους (βιολογικά πειράματα στον πληθυσμό, εργατική/παιδική εκμετάλλευση, πρόκληση εμφυλίων πολέμων/παρέμβαση στα εσωτερικά τους, κλοπή ορυκτού πλούτου, καταστροφή/κλοπή εν γένει φυσικών πόρων, κλπ.).
Η ιστορία αυτή γίνεται από επιχειρήσεις των "ανεπτυγμένων" οι οποίες ξεζουμίζουν τέτοιες χώρες (είτε το έμψυχο είτε το άψυχο δυναμικό τους) και πλουτίζουν πουλώντας τα κλοπιμέα σε μας, τους "ανεπτυγμένους" καταναλωτές. Όταν καθημερινά δέχεσαι να αγοράζεις και να καταναλώνεις προϊόντα που έχουν έρθει από τέτοιου είδους ενέργειες, τότε (συνειδητά ή μη) συμβάλλεις σημαντικά στο να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση.
Πάμε, τώρα, στην αντίδραση: Είναι φυσικό πως πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα αντιδρά σε αυτές τις απάνθρωπες πρακτικές των εταιριών, και θα προσπαθεί να ξεσηκώσει τον κόσμο. Και όσο κι αν είμαστε γεννημένοι καταναλωτές, έχουμε λίγο-πολύ μέσα μας αισθήματα ευθύνης και συμπόνοιας ή αλληλεγγύης. Ο μόνος τρόπος για να μην εξεγερθεί ο κόσμος είναι να του δίνεις την αίσθηση πως δεν συμπεριφέρεται εντελώς ως ζώο. Δηλ. να του δίνεις ένα λόγο να πιστεύει πως η αγριότητα των εταιριών που νομιμοποιεί μέσω της αγοράς προϊόντων τους αντισταθμίζεται από δικές του κινήσεις "φιλανθρωπίας".
Φτάνουμε, λοιπόν, σε αυτήν την πρακτική που μπορείς να την ερμηνεύσεις και ως "ο ανώτερος/ανεπτυγμένος άνθρωπος ως φίλος του ζωανθρώπου/τριτοκοσμικού ανθρώπου" (κάτι σαν την φιλοζωία). Εκεί τι γίνεται ακριβώς; Μήπως οι εταιρίες (οι ίδιες που κάνουν αυτά που ανέφερα ή άλλες που απλώς συμμετέχουν και επικροτούν αυτόν τον κύκλο/σύστημα) βγάζουν λεφτά από τις τράπεζες και τα μοιράζουν για να ανακουφιστεί ο κόσμος που "βασανίζουν"; Όχι... σε καμία φιλανθρωπία δεν γίνεται αυτό. Γιατί τότε θα μπορούσαν κατ' ευθείαν να πληρώνουν ανθρώπινους μισθούς, ασφάλεια, περίθαλψη, κλπ.... Υπάρχει, λοιπόν, μια διαφορά, που είναι και ο λόγος για τον οποίον επιλέγουν την έμμεση "προσφορά" από την άμεση εκτέλεση των υποχρεώσεών τους: ότι έχουν και πάλι κέρδος.
Αν εγώ ως επιχείρηση έπρεπε να πληρώνω π.χ. 100 δολλάρια για έναν εργαζόμενό μου στον τρίτο κόσμο (ή για μια ζημιά που κάνω στο περιβάλλον της αφρικής, κλπ), πληρώνω 10 και το αποτέλεσμα της εργασίας του πουλάω στους "ανεπτυγμένους" 150. Μετά διοργανώνω (με την αρωγή φαρισαϊκών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ) φιλανθρωπικές εκδηλώσεις ή καμπάνιες στις οποίες διαφημίζομαι ακόμα περισσότερο (και ως φιλάνθρωπος πλέον) στα καταναλωτάκια, οδηγούμενος σε ένα εξτρά "φιλανθρωπικό" κόστος της τάξης των 5 δολλαρίων (τρίχες). Φυσικά έχω βγάλει ήδη 50 από την διαφήμιση, αλλά αυτό είναι μια μακρινή σκέψη που οι περισσότεροι αγνά σκεπτόμενοι θα θεωρήσουν θεωρία συνωμοσίας.
Τις περισσότερες φορές, δε, την φιλανθρωπία δεν την εφαρμόζουν καν έτσι. Κάνουν π.χ. μια συναυλία ή ένα event στο οποίο προσκαλούν καλλιτέχνες που παίζουν "αφιλοκερδώς". Αυτό είναι διαφήμιση για τους καλλιτέχνες και τους "χορηγούς" (παρόλο που τελικά δεν βάλανε τίποτα από την τσέπη τους, ούτε για τη διαφήμιση ούτε για τον τρίτο κόσμο) και φυσικά τα λεφτά πάλι τα βάζουν οι καταναλωτές.
Αν θεωρείς πως οποιοσδήποτε από τους "φιλάνθρωπους" ζημιώνεται έστω και ένα ευρώ σε όλες αυτές τις φιέστες απατάσαι. Αν αισθάνεσαι ότι κάνεις πράγματι "κάτι" με το να μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία, τότε αποδεικνύεις πως έχουν πετύχει (δηλ. σε έπεισαν πως τα πράγματα μπορούν να παρουσιαστούν/φανούν ρόδινα). Ο σπόνσορας είναι κατά κανόνα αυτός που οφείλεται για ό,τι περνάνε αυτοί που νομίζεις ότι ευεργετείς (ενώ στην ουσία δίνεις άλλοθι στους δυνάστες τους), και η φιλανθρωπία είναι ένας περίτεχνος και ταυτόχρονα χυδαίος τρόπος για να φανούν όμορφα στον καλοπροαίρετο (ή αφελή). Σε τελική ανάλυση τον εκτονώνουν και αδρανοποιούν/απονευρώνουν...
Θες τη δική μου (αντι)πρόταση; Πολλές οργανώσεις βγάζουν στοιχεία για πολυεθνικές που είτε ζημιώνουν το περιβάλλον είτε υιοθετούν πρακτικές όπως η παιδική εργασία, η καταστρατήγηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων ή του εργατικού δικαίου σε χώρες του τρίτου κόσμου.
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πάψεις να αγοράζεις οτιδήποτε απ' αυτούς (σε μεγαλύτερα κλίμακα αυτό λέγεται μποϋκοτάζ).
Όλα τα εγκλήματα που έχουν αφορμή και στόχο το κέρδος συνεχίζονται όσο υπάρχει κέρδος. Και με τις φιλανθρωπίες δεν σταματάς τον κύκλο, τον ενισχύεις και τον εξωραΐζεις. Καλό είναι λοιπόν να καταλάβουμε πως (δυστυχώς ή ευτυχώς) την λύση δεν θα την δώσουμε ως "φιλεύσπλαχνοι" άνθρωποι (ντροπή) αλλά ως συνειδητοποιημένοι καταναλωτές
Facebook
Reddit
Discord Invitation
