Για το νέο βιβλίο ιστορίας ο υπουργός Παιδείας είπε :
Ο Κολιόπουλος καθ.ΑΠΘ γράφει τα εξής :Προς αποφυγή λαθών, ο υπουργός φρόντισε να δώσει στους συγγραφείς γραπτές οδηγίες, υπενθυμίζοντας ότι πρέπει να συμβάλουν στην «ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης των μαθητών» με τη δέουσα αναφορά σε «πρότυπα και ηρωικές πράξεις» των προγόνων μας («Ελ. Τύπος» 8.6.08)
Ηδη από το 1994, ο Κολιόπουλος φρόντισε να δικαιώσει τους ταγματασφαλίτες της Βόρειας Ελλάδας, που «δεν υστερούσαν σε πατριωτισμό έναντι εκείνων που ακολούθησαν τους Αντάρτες» αλλά συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς για να αντισταθούν στην «κομμουνιστική-ολοκληρωτική εξουσία» του ΕΑΜ, το οποίο στηριζόταν στον «βρετανικό χρυσό» και με την «προκλητική στάση» της νεολαίας του «έσπειρε τη διχόνοια και υπονόμευσε τους συνεκτικούς δεσμούς που συνείχαν τις παραδοσιακές κοινότητες των χωρικών» («Λεηλασία Φρονημάτων», σ. 91-2, 116, 192 & 195
Ακόμη σαφέστερος --και πιο γενικευτικός-- είναι ωστόσο σε ένθετο αφιέρωμα της «Καθημερινής» (14/11/1999): «Με κριτήριο τον έλεγχο της εδαφικής επικράτειας μιας χώρας και την παροχή υπηρεσιών στο λαό της», διαβάζουμε εκεί, «τα ισχυρότερα επιχειρήματα [νομιμότητος] μπορούσε να προβάλει -και επρόβαλε- η κατοχική Κυβέρνηση. Η "κυβέρνηση" του ΕΑΜ μόνο περιστασιακή εξουσία ασκούσε σε τμήμα του εδάφους της χώρας και παρείχε υποτυπώδεις μάλλον υπηρεσίες, ενώ η "κυβέρνηση" του εξωτερικού δεν ασκούσε εξουσία επί ελληνικού εδάφους και ουσιαστικά λειτουργούσε ως ελληνική υπηρεσία διαπιστευμένη στη βρετανική κυβέρνηση». Ομως, «αυτή η πραγματικότητα δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί στη συλλογική μνήμη του έθνους», αφού «το ζήτημα της εξουσίας στην κατεχόμενη Ελλάδα, όπως έχει ενσωματωθεί στη συλλογική μνήμη, είναι προϊόν ιδεολογικών "επιδρομών" στο ιστορικό παρελθόν και πολιτικής επεξεργασίας».





