Κατάληψη "επιταχυντής ελευθερονίων" στην Πολυτεχνειούπολη!

[noir]

Απο αυριο πλεον λειτουργει ενας νεος κατειλημενος χωρος (μεταξυ κοκκινοπουλου και κατεχακη, πισω απο το γηπεδο του ποδοσφαιρου ακολουθωντας το κοκκινο μονοπατι) στη πολυτεχνειουπολη, μετα απο δεκαετιας αχρηστιας και εγκαταλειψης! "Εγκαινια" με συζητησεις, προβολη, μουσικη, φαι κλπ αυριο το μεσημερακι μεχρι οσο τραβηξει!

Ακολουθει το κειμενο αυτοπαρουσιασης:

"Το να μαθαίνεις χωρίς επιθυμία, σημαίνει να ξεμαθαίνεις να επιθυμείς"
(Ραούλ Βανεγκεμ)

Πανεπιστήμιο: παρακολούθησε στο αμφιθέατρο, παράδωσε την αναφορά του εργαστηρίου, βρες σημειώσεις, διάβασε υπό πίεση και χωρίς ενδιαφέρον πριν την εξεταστική, πέρνα το μάθημα, πάρε το πτυχίο και νιώθε τύψεις αν δεν κάνεις σωστά κάτι από αυτά. Αυτή είναι η ακαδημαϊκή πραγμάτωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα στους φωτεινούς «ναούς της γνώσης».

Είναι κοινή η διαπίστωση πως η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών αντιλαμβάνεται τις σπουδές ως μία καταπιεστική, υποχρεωτική και βαρετή διαδικασία. Αυτό γίνεται φανερό και από το γεγονός, για παράδειγμα, ότι ενώ κάθε χρόνο τις πρώτες εβδομάδες στα μαθήματα των πρωτοετών τα αμφιθέατρα είναι γεμάτα, πολύ σύντομα, μόλις αυτοί αντιληφθούν ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν όπως στο σχολείο, τα αμφιθέατρα αδειάζουν.

Αυτή η κατάσταση είναι αναμενόμενη, εφόσον η εκπαιδευτική διαδικασία, η οποία δεν καθορίζεται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους (τους φοιτητές), εδράζεται στην ανωτερότητα του καθηγητή-κάτοχου της γνώσης, την παθητικότητα και την πειθαρχία, και σε τελική ανάλυση είναι αποσυνδεδεμένη από τις ανάγκες και τις επιθυμίες των φοιτητών για γνώση και δημιουργία. Μ’ αυτόν τον τρόπο βιώνουμε μία αλλοτρίωση, κατά την οποία η συνεργασία και η αλληλεγγύη αντικαθίστανται από τον ανταγωνισμό, η βαθμοθηρία και ο ωφελιμισμός παραγκωνίζουν τη δίψα για γνώση και συλλογική δημιουργία, και η ελευθερία τελικά συνθλίβεται υπό το βάρος αμέτρητων καταναγκασμών.

Εκπαίδευση και κοινωνία
Τα κύρια γνωρίσματα της θεσμικής εκπαίδευσης αντανακλούν τα βασικά χαρακτηριστικά μίας κοινωνίας, δεδομένου ότι ο ρόλος της εκπαίδευσης είναι η διαιώνιση της κοινωνικής πραγματικότητας, αφενός μεν με την κατάλληλη προετοιμασία του απαραίτητου ανθρώπινου δυναμικού, αφετέρου δε με την εμφύσηση σ’ αυτό των κυρίαρχων θεσμών, αντιλήψεων και πρακτικών. Στην περίπτωσή μας, γίνεται κατανοητό ότι η αστική εκπαίδευση, που σαν κύριο και τελικό σκοπό έχει την αναπαραγωγή του συστήματος, θα λειτουργεί ιεραρχικά και καταναγκαστικά, κατακερματίζοντας τη γνώση και μην αφήνοντας παρά επιφανειακά περιθώρια ψευδοελευθερίας, αφού αποσκοπεί στην διαπαιδαγώγηση των αυριανών αφεντικών, αποδοτικών και υπάκουων υπαλλήλων, νομοταγών υπηκόων και καλών καταναλωτών.

Δημιουργώντας κάτι Άλλο στο σήμερα
Βιώνοντας αυτήν την κατάσταση, επιλέξαμε να δράσουμε ως ενεργά υποκείμενα και να προσπαθήσουμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Θελήσαμε να κάνουμε μία κίνηση που αποσκοπεί να ξεπεράσει τα όρια της απλής καταγγελίας και διαμαρτυρίας για το υπάρχον, και να μπει στη διαδικασία να χτίσει κάτι Άλλο, κάτι καινούριο. Μία προσπάθεια για τη δημιουργία ενός χώρου και χρόνου, όπου δεν υπάρχουν δάσκαλοι και μαθητές και όπου όλοι κι όλες θα κατακτούμε συλλογικά και αλληλέγγυα τη γνώση, θα μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο και θα δραστηριοποιούμαστε δημιουργικά, προσπαθώντας να αντιτεθούμε στις ανταγωνιστικές και εξουσιαστικές σχέσεις. Μία ριζοσπαστική αντιπρόταση για τον τρόπο με τον οποίο κοινωνικοποιούμαστε, μαθαίνουμε και ζούμε, ως ένα κομμάτι του ευρύτερου αγώνα για ελευθερία σε όλα τα επίπεδα.

Το πέρασμα στην πράξη έγινε πριν από κάποιους μήνες, με την κατάληψη ενός εγκαταλελειμμένου επί σειρά ετών κτηρίου εντός της Πολυτεχνειούπολης, στη γωνία των οδών Κοκκινοπούλου και Κατεχάκη. Πρόθεσή μας είναι το πάλαι πότε αντλιοστάσιο, αφενός να επιστεγάσει εγχειρήματα αυτομορφωτικού χαρακτήρα, αφετέρου να αποτελέσει «νησίδα» αυτοργανωμένης και συμμετοχικής κοινωνικοποίησης και δημιουργίας. Η διαχείριση της κατάληψης γίνεται από ανοιχτή συνέλευση, συνδιαμορφώνοντας και συναποφασίζοντας μέσα σ' ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλεγγύης. Ο κατειλημμένος χώρος λειτουργεί αντιιεραρχικά και αντιεμπορευματικά, δεν σχετίζεται με κόμματα και εξουσιαστικούς θεσμούς και είναι απόλυτα ανοιχτός σε όσους-ες επιθυμούν να συμμετάσχουν και να συμπράξουν, εφόσον δέχονται τα παραπάνω ελευθεριακά χαρακτηριστικά του εγχειρήματος.

Ιδέες και δραστηριότητες
Μερικές από τις ιδέες για αξιοποίηση του χώρου είναι η κατασκευή εργαστηρίων τεχνολογικής (ανοιχτό λογισμικό, κατασκευή ανεμογεννήτριας, ηλεκτρονικά, ασύρματα δίκτυα) καθώς και τεχνικής φύσης (ξυλουργική, κεραμοποιία). Ήδη στην οροφή της κατάληψης έχει τοποθετηθεί αυτοσχέδια ανεμογεννήτρια. Κάποιες άλλες προτάσεις είναι η δημιουργία κήπου με βιολογικές καλλιέργειες, η λειτουργία δανειστικής βιβλιοθήκης και αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου, η επισκευή και ο δανεισμός ποδηλάτων, το DIY (Do It Yourself) – Reuse (επαναχρησιμοποίηση / ανακύκλωση συσκευών-αντικειμένων), προβολές και συζητήσεις. Αυτές είναι μερικές μόνο από τις ιδέες που έχουν κατατεθεί και οποιαδήποτε άλλη πρόταση είναι καλοδεχούμενη και επιθυμητή.

Αποτελεί ουσιαστικά ένα εγχείρημα πολιτικό στη βάση του, που αποσκοπεί να διερευνήσει και να δημιουργήσει απαντήσεις στον εμπορευματικό "πολιτισμό", βοηθώντας εμάς τις/τους ίδιες/ους και προπαγανδίζοντας στον κόσμο γενικότερα, πως έχουμε τη συλλογική δυνατότητα και δύναμη να απεγκλωβιστούμε από τις εξαρτήσεις ενός εμπορευματικού - καταναλωτικού τρόπου ζωής, σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής μας, δημιουργώντας πολλά απ' όσα χρειαζόμαστε για να ικανοποιήσουμε άμεσα αρκετές από τις καθημερινές μας ανάγκες, αντιτιθέμενοι με αυτόν τον τρόπο στις κατεστημένες δομές της παραγωγής και της κατανάλωσης.

Καταστολή και συνέχιση της δράσης
Από τη στιγμή που η πρυτανεία ανακάλυψε το εγχείρημά μας, τάχθηκε εναντίον του και δύο φορές μέχρι στιγμής προσπάθησε να μας αποτρέψει κλείνοντας την είσοδο της κατάληψης, τη δεύτερη φορά μάλιστα χτίζοντας την. Φαίνεται πως η πρυτανεία προτιμά να υπάρχουν εντός της πολυτεχνειούπολης χώροι καταδικασμένοι σε εγκατάλειψη για δεκαετίες, από ότι ζωντανοί χώροι δημιουργίας και αμφισβήτησης. Φυσικά δεν πτοούμαστε και συνέχιζουμε ακάθεκτοι με περισσότερο πείσμα, χωρίς να αναγνωρίζουμε κανένα δικαίωμα στην πρυτανεία να μας απαγορεύει να διεκδικούμε τη διαμόρφωση της καθημερινότητάς μας με τους δικούς μας όρους. Πόσο μάλλον σε μία πρυτανεία που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να απειλεί με lock-out, να αμπαρώνει πύλες και να επιχειρεί να μετατρέψει την πολυτεχνειούπολη σε ένα στείρο ακαδημαϊκό campus. Θεωρούμε ότι κάθε ελεύθερος χώρος, προκειμένου να είναι όντως ελεύθερος, πρέπει τόσο να καλύπτει τις ανάγκες και τις επιθυμίες εκείνων που τον χρησιμοποιούν όσο και να διαχειρίζεται από τους ίδιους, κι ακόμα περισσότερο όταν πρόκειται για έναν πανεπιστημιακό χώρο που έχει τόσες προοπτικές για ανάδυση ριζοσπαστικών, εναλλακτικών μορφών ατομικής και συλλογικής δράσης, για κοινωνικοποίηση και δημιουργία.

Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να είμαστε ελεύθεροι !
http://www.eleftheronio.org/

[O_Xamenos]

οεοεοεοεοοεεοοεεοοεοεοεοεοεοεοεοεοεοεεοεοεοεοοεοεοεοε

[o_apolytos]

Μέσαααααα

[skywalker]

e lew kai gw re noir...
Yparxoun pantou afises mexri kai sto monastiraki brika kai oute ena topic sto semfe.gr gia ayto to thema.Tosi apaxia gia to semfe.gr

[msl]

Όχι μωρέ skywalker, απλά ο noir την έχει δει "Θανάσης Βέγγος" τελευταία! Όλο τρέχει και δε προλαβαίνει! Noir, θα περάσω κι εγώ κάποια στιγμή από εκεί! (έχω και πολλές επιλογές; )

Off Topic

@noir: your wish, is my command!

[Hengeo]

Αν και συμφωνώ με το πνεύμα της εκδήλωσης αυτής, δεν πολυσυμφωνώ με τον τρόπο που γίνεται (κατάληψη).

Αυτή η κατάσταση είναι αναμενόμενη, εφόσον η εκπαιδευτική διαδικασία, η οποία δεν καθορίζεται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους (τους φοιτητές), εδράζεται στην ανωτερότητα του καθηγητή-κάτοχου της γνώσης, την παθητικότητα και την πειθαρχία, και σε τελική ανάλυση είναι αποσυνδεδεμένη από τις ανάγκες και τις επιθυμίες των φοιτητών για γνώση και δημιουργία. Μ’ αυτόν τον τρόπο βιώνουμε μία αλλοτρίωση, κατά την οποία η συνεργασία και η αλληλεγγύη αντικαθίστανται από τον ανταγωνισμό, η βαθμοθηρία και ο ωφελιμισμός παραγκωνίζουν τη δίψα για γνώση και συλλογική δημιουργία, και η ελευθερία τελικά συνθλίβεται υπό το βάρος αμέτρητων καταναγκασμών.

Σωστά αναφέρονται οι ευθύνες των καθηγητών. Των φοιτητών όμως; Δυστυχώς εγώ πιστεύω ότι ευθύνονται εξ'ίσου και οι φοιτητές. Κατά 90% τουλάχιστον, ούτε εμείς αγαπάμε την γνώση. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά σε αυτό το συμπέρασμα έχω φτάσει, κυρίως μπαίνουμε για να παρούμε ένα χαρτί για περισσότερες πιθανότητες εύρεσης εργασίας, και για κοινωνική καταξίωση, όχι για την χαρά της γνώσης και της έρευνας. Αδιάσειστος μάρτυρας τα σκονάκια που ίπτανται σε κάθε εξέταση, οι καταλήψεις για ψύλλου πήδημα, κ.λ.π..

Καταστολή και συνέχιση της δράσης
Από τη στιγμή που η πρυτανεία ανακάλυψε το εγχείρημά μας, τάχθηκε εναντίον του και δύο φορές μέχρι στιγμής προσπάθησε να μας αποτρέψει κλείνοντας την είσοδο της κατάληψης, τη δεύτερη φορά μάλιστα χτίζοντας την. Φαίνεται πως η πρυτανεία προτιμά να υπάρχουν εντός της πολυτεχνειούπολης χώροι καταδικασμένοι σε εγκατάλειψη για δεκαετίες, από ότι ζωντανοί χώροι δημιουργίας και αμφισβήτησης. Φυσικά δεν πτοούμαστε και συνέχιζουμε ακάθεκτοι με περισσότερο πείσμα, χωρίς να αναγνωρίζουμε κανένα δικαίωμα στην πρυτανεία να μας απαγορεύει να διεκδικούμε τη διαμόρφωση της καθημερινότητάς μας με τους δικούς μας όρους. Πόσο μάλλον σε μία πρυτανεία που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να απειλεί με lock-out, να αμπαρώνει πύλες και να επιχειρεί να μετατρέψει την πολυτεχνειούπολη σε ένα στείρο ακαδημαϊκό campus. Θεωρούμε ότι κάθε ελεύθερος χώρος, προκειμένου να είναι όντως ελεύθερος, πρέπει τόσο να καλύπτει τις ανάγκες και τις επιθυμίες εκείνων που τον χρησιμοποιούν όσο και να διαχειρίζεται από τους ίδιους, κι ακόμα περισσότερο όταν πρόκειται για έναν πανεπιστημιακό χώρο που έχει τόσες προοπτικές για ανάδυση ριζοσπαστικών, εναλλακτικών μορφών ατομικής και συλλογικής δράσης, για κοινωνικοποίηση και δημιουργία.

Και ερχόμαστε στην κυρίως διαφωνία μου. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά με τον τρόπο που κάνατε αυτή την κίνηση, δώσατε το 'πάτημα' στην πρυτανεία να φερθεί έτσι, και είναι κρίμα, διότι αυτή η κίνηση έχει όντως πολλές προοπτικές, αν οργανωθεί πιο σωστά. Ο χώρος αυτός, ανήκει στην πολυτεχνειούπολη, δηλαδή είναι δημόσια περιουσία, άρα, όσο λάθος και αν τον διαχειρίζεται η πρυτανεία, δεν μπορείς να τον καταλάβεις με το έτσι θέλω, οπότε τυπικά έχει δίκιο. Δεν ξέρω τι ακριβώς προβλέπει ο κανονισμός/καταστατικό, αλλά θα έπρεπε να είχατε ζητήσει κάποια άδεια χρήσης. Αν δεν σας έδινε άδεια η πρυτανεία, χωρίς κάποιο σημαντικό λόγο, τότε θα είχατε δίκιο να διαμαρτύρεστε.

Δεν θα ζητήσουμε άδεια για να είμαστε ελεύθεροι !

Εμ.. Αυτό το θέμα το έχουμε παρεξηγήσει εντελώς εμείς οι νεοέλληνες. Δημοκρατία δεν σημαίνει κάνω ότι γουστάρω, χωρίς να δίνω λογαριασμό πουθενά. Στη δημοκρατία, η ελευθερία του ενός, σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου, για αυτό υπάρχουν κάποιοι στοιχειώδεις νόμοι-κανόνες, αλλιώς δεν διαφέρουμε πολύ από τη ζούγκλα..

Off Topic

msl, ωραία υπογραφή. Έτσι είναι, οι πραγματικοί μάγκες-αλάνια, δεν επαναπαύονται στα κούφια λόγια-γλυψίματα-υποσχέσεις κανενός

[O kanenas]

Δυστυχώς εγώ πιστεύω ότι ευθύνονται εξ'ίσου και οι φοιτητές. Κατά 90% τουλάχιστον, ούτε εμείς αγαπάμε την γνώση. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά σε αυτό το συμπέρασμα έχω φτάσει, κυρίως μπαίνουμε για να παρούμε ένα χαρτί για περισσότερες πιθανότητες εύρεσης εργασίας, και για κοινωνική καταξίωση, όχι για την χαρά της γνώσης και της έρευνας. Αδιάσειστος μάρτυρας τα σκονάκια που ίπτανται σε κάθε εξέταση, οι καταλήψεις για ψύλλου πήδημα, κ.λ.π..

Αυτό που γράφεις είναι συνέπεια της γενικότερης απαξίωσης της παιδείας. Κατ'αρχάς, αν δεν έχεις πτυχίο, το μέλλον σου είναι πολύ πιο αβέβαιο. Αυτομάτως, λοιπόν, το πανεπιστήμιο χάνει το νόημά του και μετατρέπεται απλά σε μια διαδικασία από την οποία πρέπει να περάσεις αν θες να έχεις ένα σχετικά καλό βιωτικό επίπεδο (για τα ελληνικά δεδομένα, πάντα). Η παιδεία δεν είναι αγαθή μετάδοση γνώσης, αλλά πιστοποίηση ότι μπορείς να προσφέρεις στην καπιταλιστική κοινωνία (δηλαδή, είτε ότι μπορείς να γίνεις αφεντικό, είτε ότι μπορείς να γίνεις υπάλληλος και να δίνεις λεφτά σε ένα αφεντικό). Επίσης, κάτι ακόμα με το οποίο απαξιώνεται η παιδεία είναι το γεγονός ότι είναι ανταγωνιστική και "εξεταστικοκεντρική". Δηλαδή, σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον (πχ, πανελλήνιες) αξιολογείσαι για τις γνώσεις σου σε ένα ολόκληρο μάθημα σύμφωνα με την απόδοσή σου μόνο σε μια γραπτή εξέταση. Μάλιστα, κατά ένα μεγάλο βαθμό οι παραδόσεις των μαθημάτων ξεκινάνε με αφετηρία να περάσεις το μάθημα και όχι να μάθεις (πχ, Γ' Λυκείου).

[...] με τον τρόπο που κάνατε αυτή την κίνηση, δώσατε το 'πάτημα' στην πρυτανεία να φερθεί έτσι, και είναι κρίμα, διότι αυτή η κίνηση έχει όντως πολλές προοπτικές, αν οργανωθεί πιο σωστά. Ο χώρος αυτός, ανήκει στην πολυτεχνειούπολη, δηλαδή είναι δημόσια περιουσία, άρα, όσο λάθος και αν τον διαχειρίζεται η πρυτανεία, δεν μπορείς να τον καταλάβεις με το έτσι θέλω, οπότε τυπικά έχει δίκιο. Δεν ξέρω τι ακριβώς προβλέπει ο κανονισμός/καταστατικό, αλλά θα έπρεπε να είχατε ζητήσει κάποια άδεια χρήσης.

Πώς γίνεται να συμφωνείς με το εγχείρημα, ζητώντας παράλληλα άδεια από την πρυτανεία? Η κατάληψη έγινε για να αξιοποιηθεί, σύμφωνα με τις ανάγκες και επιθυμίες μας, ένας μέχρι τώρα άχρηστος χώρος. Η φράση "ανάγκες και επιθυμίες μας" δεν χωράει άδειες ούτε από πρυτάνεις, ούτε από κανέναν άλλον από "πάνω". Στην τελική, έγινε ξεκάθαρο από την πρυτανεία ότι προτιμάει ένας χώρος να μείνει εγκαταλελειμμένος, παρά να χρησιμοποιηθεί από μας για μας.

η ελευθερία του ενός, σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου

Και εδώ είναι που θα βγω offtopic. Αυτή η φράση είναι η έκφραση του ατομικισμού στο μεγαλείο της. Πού οριοθετείται η ελευθερία του άλλου, ώστε να οριοθετηθεί και η ελευθερία του ενός? Ποια είναι η ελευθερία του ατόμου? Προσωπικά, την ελευθερία την εκλαμβάνω ως μια συλλογική κατάσταση και όχι ατομική. Μιλώντας για ιδανικές καταστάσεις, δεν γίνεται κανείς να είναι ελεύθερος, από τη στιγμή που υπάρχει έστω και ένας εκμεταλλευόμενος, γιατί το γεγονός ότι υπάρχει έστω και ένας εκμεταλλευόμενος σημαίνει ότι υπάρχει τουλάχιστον ένας εκμεταλλευτής, που σημαίνει ότι μερικοί έχουν περισσότερα προνόμια από άλλους, κάτι που είναι απειλή για την ελευθερία όλων. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Αν χρειαστεί, μπορούμε να ανοίξουμε νέο topic για το συγκεκριμένο θέμα.