Τι ήταν ο Μέγας Αλέκος; (que sais-je)

[Wizard]

Τωρα για το μεγα-αλεκο, τι διαλο προσφερε στην ανθρωποτητα και υπαρχει κοσμος που τον θεωρει τοσο σημαντικο;

Καλά, πέρα από μέγας σφαγέας ας μην ξεχνάμε ότι έκανε και θετικά (όχι ότι μειώνουν τα αρνητικά, μην παρεξηγηθώ).
Μην ξεχνάμε τη μεταφορά γνώσης και επιστημών ανάμεσα στους λαούς, τις βιβλιοθήκες που δημιούργησε.
Μη φτάνουμε δηλαδή και στο άλλο άκρο. Δεν είναι όλα άσπρο ή μαύρο


Να σημειώσω ότι προσωπικά ακόμα δεν έχω καταλήξει αν τον θεωρώ σφαγέα ή έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο που έκανε και θηριωδίες έχοντας το όνειρο να ενώσει όλους τους λαούς ώστε τελικά να μεγαλουργήσουν... Και δεν ξέρω ακόμα αν το τελευταίο είναι χειρότερο από το να έχεις 500 έθνη που κάνουν συνέχεια πολέμους μεταξύ τους...

[papagalakos]

Και δεν ξέρω ακόμα αν το τελευταίο είναι χειρότερο από το να έχεις 500 έθνη που κάνουν συνέχεια πολέμους μεταξύ τους...

σχετικα με αυτο ειχα παρακολουθησει μια ομιλια του πρεσβη της βενεζουελας στην ασοε. αυτο που ελεγε ειναι οτι στην λατινικη αμερικη οικοδομησαν θεμελιωδεις κοινωνικες σχεσεις μεταξυ των χωρων, και στη συνεχεια προχωρησαν σε συνασπισμο, κοινω νομισμα καθως και σε δημιουργια λατινοαμερικανικου στρατου σε λιγο καιρο. αντιθετα ειπε στην ΕΕ πρωτα υπηρξαν εμπορικες κι οικονομικες συμφωνιες και τωρα παλευουμε να τα βρουμε μεταξυ μας. αν αυτο το γενικευσουμε και για τον αλεκο καταληγουμε μαλλον οτι ειναι αδυνατον να ενωσεις τους λαους κατω απο το σπαθι.

[LocknLoad]

Along with land reform, there were also campaigns of mass repression and public executions targeting alleged counter-revolutionaries (zhenfan)[19], such as former GMD officials, businessmen, former employees of Western companies, intellectuals whose loyalty was suspect, and significant numbers of rural gentry.[20] The U.S. State department in 1976 estimated that there may have been a million killed in the land reform, 800,000 killed in the counterrevolutionary campaign.[21] Mao himself claimed that a total of 700,000 people were executed during the years 1949–53.[22] However, because there was a policy to select "at least one landlord, and usually several, in virtually every village for public execution",[23] the number of deaths range between between 2 million and 5 million.[24][25] In addition, at least 1.5 million people were sent to "reform through labour" camps.[26] Mao’s personal role in ordering mass executions is undeniable.[27][28] He defended these killings as necessary for the securing of power.[29]


The net result, which was compounded in some areas by drought and in others by floods, was that the rural peasants were not left enough to eat and many millions starved to death in what is thought to be the largest famine in human history. This famine was a direct cause of the death of tens of millions of Chinese peasants between 1959 and 1962. Further, many children who became emaciated and malnourished during years of hardship and struggle for survival, died shortly after the Great Leap Forward came to an end in 1962 (Spence, 553).

The extent of Mao's knowledge as to the severity of the situation has been disputed. According to some, most notably Dr. Li Zhisui, Mao was not aware of anything more than a mild food and general supply shortage until late 1959.

"But I do not think that when he spoke on 2 July 1959, he knew how bad the disaster had become, and he believed the party was doing everything it could to manage the situation"

Jung Chang and Jon Halliday, in Mao: the Unknown Story, alleged that Mao knew of the vast suffering and that he was dismissive of it, blaming bad weather or other officials for the famine.

"Although slaughter was not his purpose with the Leap, he was more than ready for myriad deaths to result, and hinted to his top echelon that they should not be too shocked if they happened (438-439)."




Nevertheless, Banister concluded that the official data implied that around 15 million excess deaths incurred in China during 1958-61 and that based on her modelling of Chinese demographics during the period and taking account of assumed underreporting during the famine years, the figure was around 30 million. The official statistic is 20 million deaths, as given by Hu Yaobang.[33] Various other sources have put the figure between 20 and 72 million.[34]


Facing the prospect of losing his place on the political stage, Mao responded to Liu and Deng's movements by launching the Cultural Revolution in 1966. Under the pretext that certain liberal "bourgeois" elements of society, labeled as class enemies, continue to threaten the socialist framework under the existing dictatorship of the proletariat, the idea that a Cultural Revolution must continue after armed struggle allowed Mao to circumvent the Communist hierarchy by giving power directly to the Red Guards, groups of young people, often teenagers, who set up their own tribunals. Chaos reigned over the country, and millions were prosecuted, including a famous philosopher, Chen Yuen. During the Cultural Revolution, Mao closed the schools in China and the young intellectuals living in cities were ordered to the countryside. They were forced to manufacture weapons for the Red Army. The Revolution led to the destruction of much of China's cultural heritage and the imprisonment of a huge number of Chinese citizens, as well as creating general economic and social chaos in the country. Millions of lives were ruined during this period, as the Cultural Revolution pierced into every part of Chinese life, depicted by such Chinese films as To Live, The Blue Kite and Farewell My Concubine. It is estimated that hundreds of thousands, perhaps millions, perished in the violence of the Cultural Revolution.[34] When Mao was informed of such losses, particularly that people had been driven to suicide, he blithely commented: "People who try to commit suicide — don't attempt to save them! . . . China is such a populous nation, it is not as if we cannot do without a few people."[36]

Γνωριζω (απο ντοκυμαντερ) οτι στην πολιτισμικη επανασταση υπηρχαν (επισημα) 1 εκ. νεκροι . Αν ανεπισημα υπολογιζεται πολλοι περισσοτεροι


There are disagreements on Mao's legacy. Some historians claim that Mao Zedong was a dictator comparable to Hitler and Stalin,[42][43] with a death toll perhaps surpassing both.[4][44] Mao was also frequently compared to China's First Emperor Qin Shi Huang, notorious for burying alive hundreds of scholars. During a speech to party cadre in 1958, Mao said: "He buried 460 scholars alive; we have buried forty-six thousand scholars alive... You [intellectuals] revile us for being Qin Shi Huangs. You are wrong. We have surpassed Qin Shi Huang a hundredfold."[45]

[papagalakos]

Along with land reform, there were also campaigns of mass repression and public executions targeting alleged counter-revolutionaries (zhenfan)[19], such as former GMD officials, businessmen, former employees of Western companies, intellectuals whose loyalty was suspect, and significant numbers of rural gentry.[20] The U.S. State department in 1976 estimated that there may have been a million killed in the land reform, 800,000 killed in the counterrevolutionary campaign.[21] Mao himself claimed that a total of 700,000 people were executed during the years 1949–53.[22] However, because there was a policy to select "at least one landlord, and usually several, in virtually every village for public execution",[23] the number of deaths range between between 2 million and 5 million.[24][25] In addition, at least 1.5 million people were sent to "reform through labour" camps.[26] Mao’s personal role in ordering mass executions is undeniable.[27][28] He defended these killings as necessary for the securing of power.[29]


The net result, which was compounded in some areas by drought and in others by floods, was that the rural peasants were not left enough to eat and many millions starved to death in what is thought to be the largest famine in human history. This famine was a direct cause of the death of tens of millions of Chinese peasants between 1959 and 1962. Further, many children who became emaciated and malnourished during years of hardship and struggle for survival, died shortly after the Great Leap Forward came to an end in 1962 (Spence, 553).

The extent of Mao's knowledge as to the severity of the situation has been disputed. According to some, most notably Dr. Li Zhisui, Mao was not aware of anything more than a mild food and general supply shortage until late 1959.

"But I do not think that when he spoke on 2 July 1959, he knew how bad the disaster had become, and he believed the party was doing everything it could to manage the situation"

Jung Chang and Jon Halliday, in Mao: the Unknown Story, alleged that Mao knew of the vast suffering and that he was dismissive of it, blaming bad weather or other officials for the famine.

"Although slaughter was not his purpose with the Leap, he was more than ready for myriad deaths to result, and hinted to his top echelon that they should not be too shocked if they happened (438-439)."




Nevertheless, Banister concluded that the official data implied that around 15 million excess deaths incurred in China during 1958-61 and that based on her modelling of Chinese demographics during the period and taking account of assumed underreporting during the famine years, the figure was around 30 million. The official statistic is 20 million deaths, as given by Hu Yaobang.[33] Various other sources have put the figure between 20 and 72 million.[34]


Facing the prospect of losing his place on the political stage, Mao responded to Liu and Deng's movements by launching the Cultural Revolution in 1966. Under the pretext that certain liberal "bourgeois" elements of society, labeled as class enemies, continue to threaten the socialist framework under the existing dictatorship of the proletariat, the idea that a Cultural Revolution must continue after armed struggle allowed Mao to circumvent the Communist hierarchy by giving power directly to the Red Guards, groups of young people, often teenagers, who set up their own tribunals. Chaos reigned over the country, and millions were prosecuted, including a famous philosopher, Chen Yuen. During the Cultural Revolution, Mao closed the schools in China and the young intellectuals living in cities were ordered to the countryside. They were forced to manufacture weapons for the Red Army. The Revolution led to the destruction of much of China's cultural heritage and the imprisonment of a huge number of Chinese citizens, as well as creating general economic and social chaos in the country. Millions of lives were ruined during this period, as the Cultural Revolution pierced into every part of Chinese life, depicted by such Chinese films as To Live, The Blue Kite and Farewell My Concubine. It is estimated that hundreds of thousands, perhaps millions, perished in the violence of the Cultural Revolution.[34] When Mao was informed of such losses, particularly that people had been driven to suicide, he blithely commented: "People who try to commit suicide — don't attempt to save them! . . . China is such a populous nation, it is not as if we cannot do without a few people."[36]

Γνωριζω (απο ντοκυμαντερ) οτι στην πολιτισμικη επανασταση υπηρχαν (επισημα) 1 εκ. νεκροι . Αν ανεπισημα υπολογιζεται πολλοι περισσοτεροι


There are disagreements on Mao's legacy. Some historians claim that Mao Zedong was a dictator comparable to Hitler and Stalin,[42][43] with a death toll perhaps surpassing both.[4][44] Mao was also frequently compared to China's First Emperor Qin Shi Huang, notorious for burying alive hundreds of scholars. During a speech to party cadre in 1958, Mao said: "He buried 460 scholars alive; we have buried forty-six thousand scholars alive... You [intellectuals] revile us for being Qin Shi Huangs. You are wrong. We have surpassed Qin Shi Huang a hundredfold."[45]

ευχαρηστω για την διευκρινηση. αλλα δεν εχει και τοση σημασια. δεν ειμαι οπαδος του Μαο. αλλα ετσι κι αλλιως εδω δεν μελεταμε το Μαο αλλα το μεγα Αλεκο.

[alexaiv]

Δεν ξερω αν ο CON εχει δικιο σ αυτα που λεει αλλα ρε παιδια μην τα ισοπεδονουμε κι ολα. Ναι προφανως ο Μεγας Αλεξανδρος (και οχι Αλεκος δηλαδη ελεος) σφαγασε κοσμο αλλα δεν μπορειτε να αρνειστε οτι δεν καταφερε κιολας να εκπολιτισει τις λεγομενες "βαρβαρες" περιοχες. Εκτος αν εχετε βρει κανα γραπτο ή καποια ιστορικη πηγη που να λεει το αντιθετο. Και στην τελικη μην ξεχναμε οτι ηταν, οπως και καποιος ανεφερε, "κατακτητης". Πως γινετε να κατακτησεις αν δεν σκοτωσεις κοσμο? Και αν το καλοσκεφτουμε στην τελικη, και οι Ισπανοι και οι Αγγλοι σφαγιασαν ολο τον κοσμο στην αμερικανικη ηπειρο αλλα πιθανον αν δεν ειχαν παει ποτε εκει οι ανθρωποι να ηταν ακομα Μαγιας, Ινκας, Ινδιανοι κλπ.

[papagalakos]

Δεν ξερω αν ο CON εχει δικιο σ αυτα που λεει αλλα ρε παιδια μην τα ισοπεδονουμε κι ολα. Ναι προφανως ο Μεγας Αλεξανδρος (και οχι Αλεκος δηλαδη ελεος) σφαγασε κοσμο αλλα δεν μπορειτε να αρνειστε οτι δεν καταφερε κιολας να εκπολιτισει τις λεγομενες "βαρβαρες" περιοχες. Εκτος αν εχετε βρει κανα γραπτο ή καποια ιστορικη πηγη που να λεει το αντιθετο. Και στην τελικη μην ξεχναμε οτι ηταν, οπως και καποιος ανεφερε, "κατακτητης". Πως γινετε να κατακτησεις αν δεν σκοτωσεις κοσμο? Και αν το καλοσκεφτουμε στην τελικη, και οι Ισπανοι και οι Αγγλοι σφαγιασαν ολο τον κοσμο στην αμερικανικη ηπειρο αλλα πιθανον αν δεν ειχαν παει ποτε εκει οι ανθρωποι να ηταν ακομα Μαγιας, Ινκας, Ινδιανοι κλπ.

καταρχας θα ηταν πολυ καλυτερα να μην ειχαν φτασει οι ευροπαιοι στην αμερικη απο αναριθμοιτες σκοπιες. απο εκει και περα τι θα πει εκπολιτιζω? κι ακομη περισσοτερο εκπολιτιζω με το ζορι? τι πολιτισμος ειναι αυτος που επιβαλεται με τη βια? εκπολιτισμος πραγματοποιουταν τα προηγουμενα χρονια οταν οι πολεις της ελλαδας και κυριως η αθηνα αποτελουσε παραδειγμα προς μιμιση. κεντρο φιλοσοφιας, τεχνων, δημοκρατιας... η πελα (σημαντικη πολη της μακεδονιας) τι ηταν? κεντρο επιχειρησεων. οι "βαρβαροι" τι το ελληνικο βλεπαν εκτος απο τη σαρισα? μαλον κακο εκανε παρα καλο. εκτος αν ειχε κι ενα δυο βιβλια και αφου παραδινονταν τους εκανε μαθημα. αυτο που εγραψα προηγουμενος για πλακα "βαρβαρε, πες μα-κε-δο-νι-α μην σε αποκεφαλισω"

[τελειωμένος]

Εγώ ψήφισα "όλα τα παραπάνω" διότι νομίζω είναι πιό κοντά απ'όλα στην επιλογή "ψυχιατρικός ασθενής"-που δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος ήταν μανιοκαταθληπτικός, συμπέρασμα που εξάγεται εύκολα με βασικές γνώσεις ψυχιατρικής. Βαριέμαι να το αναλύσω γιατί θέλει πολύ γράψιμο. Είναι κρίμα που δεν γεννήθηκε μετά τον Φρόιντ... μπορεί να είχε θεραπευθεί και να μήν υπέφερε ούτε αυτός ούτε ο κόσμος. Οσον αφορά τη μεταλαμπάδευση του ελληνικού πολιτισμού, χωρίς να είμαι ανθέλληνας, νομίζω ότι είναι λάθος....Αν θεωρείς ότι κάνει κάτι καλό (πολιτισμός, επιστήμη, έρευνα, επάγγελμα κλπ) είσαι ανοιχτός σε όποιον σε πλησιάζει. Δεν επιβάλλεις. Νομίζω δε χρειάζεται εκτεταμένη επιχειρηματολογία ε;

[C0n]

A και,Con,κατι τελευταιο...Αληθεια,το 2 μαχες που ελεγες πριν,που ακριβως το στηριζεις?Αυτο λεγεται αμαθεια,αν θες να παιξεις με νουμερα πηγαινε ριξε κανα Κινο,δεν γινεται να χρησιμοποιεις σαν επιχειρημα ψευδη ιστορικα γεγονοτα,γιατι ετσι γινεσαι παραχαρακτης της ιστοριας.Αλλα τι να πεις,ολη η ιστορια της ελλαδας μια παραχαραξη ειναι.......(Ποτε δεν συγκρινα χιτλερ μεγα αλεξανδρο,ο μεγας αλεξανδρος ητανε χιτλερ σε μικροτερη κλιμακα απλως)

γειά σου ρε Gus ΑΡΧΟΝΤΑ! δεν τα πάω καλά με το Κινο....

δες στο λινκ που εσύ έβαλες.... οι ανοιχτές μάχες κατα μέτωπον με τον περσικό στρατό ήταν οι 2 στο γρανικό και στα Γαυγάμηλα....

δεδομένου οτι ο Μ.Αλέξανδρος έγινε κυρίαρχος της Μ.Ασίας λύνοντας τον Γόρδιο δεσμό(ή μήπως πρόκειται για προβοκάτσια? ΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑ )της Αιγύπτου από εσφαλμένο χρησμό ενός μαντείου το οποίο τον χαρακτήρισε "παιδιος"(σ.σ.:παιδί του Δια) αντί για "παιδίον" (σ.σ.: παιδί ΣΚΕΤΟ! )και της περιοχής της Μεσοποταμίας κατακτώντας την Βαβυλώνα, πρωτεύουσα της περσικής αυτοκρατορίας ΧΩΡΙΣ ΜΑΧΗ, ε τι μενει?η περιοχή του Αζερμπαϊτζάν(γρανικός) και η περιοχή του Ιράκ(Γαυγάμηλα).Άσε που δεν θα μπορούσαν να είναι παραπάνω, μιας και στην μία πιάστηκε αιχμάλωτη όλη η βασιλική οικογένεια της Περσίας, και στην άλλην ο Ίδιος ο Πέρσης Βασιλιάς(δεν αναφέρω όνομα γιατι δεν θυμάμαι ποιός ήταν)με όσες δυνάμεις κατάφερε να ανασυγκροτήσει απο την πανωλεθρία του στο Γρανικό.Σε κάλυψα? υπερκάλυψα θα έλεγα.....

Στους υπόλοιπους, τι να πω, το είπα και πιό πρίν, λυπάμαι για εσάς που ενδυώμενοι τον μανδύα του αριστερού επαναστάτη νομίζετε οτι είναι και της μόδας, cool ή απλά επιβάλλεται για να συμπληρωθεί το πακέτο, να αποστρφείτε πο την Ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. 'Οπως είπε νωρίτερα και ο τελειωμένος, η συζήτηση δεν έχει νόημα, όπως και το exit poll, δεδομένου οτι ο τίτλος προϊκονομεί και το αποτέλεσμα τους.Για αυτό σας αφήνω να βράσετε στο ζουμί σας κι να βγάλετε όση ανθελληνική χολή διαθέτετε, αλλά αφήστε εμάς που εκτιμάμε την εθνική μας ταυτότητα και είμαστε περήφανοι που καταγόμαστε (ναι! θα το πώ διαολέ!) από το Ελλάνιο Γένος, να τιμούμε την Ιστορία μας και τις ρίζες μας όπως τους αρμόζουν

καλή συνέχεια!

[papagalakos]

οι ανοιχτές μάχες κατα μέτωπον με τον περσικό στρατό ήταν οι 2 στο γρανικό και στα Γαυγάμηλα....

Την άνοιξη του 335 εκστράτευσε εναντίον των Ιλλυριών και Τριβαλλών
Αφού νίκησε τους Θράκες,
προχώρησε προς τον Δούναβη, νίκησε τους Τριβαλλούς και επιχείρησε επιδρομή κατά των Γετών
Μετά στράφηκε προς τον νότο και υπέταξε τους Αγριάνες και τους Παίονες,
Όσο καιρό ο Αλέξανδρος πολεμούσε στον βορρά, οι Θηβαίοι επαναστάτησαν και πολιόρκησαν την μακεδονική φρουρά της Καδμείας
Ο Αλέξανδρος με μια αστραπιαία πορεία, έφτασε σε επτά μέρες στην Θεσσαλία και σε ακόμη πέντε στην Βοιωτία. Εκεί, μετά από σύντομη αλλά δυνατή αντίσταση των Θηβαίων κατόρθωσε να τους υποτάξει
Τότε διέταξε τον θάνατο έξι χιλιάδων Θηβαίων, και να πουληθούν ως δούλοι οι υπόλοιποι τριάντα χιλιάδες κάτοικοι των Θηβών. Τη ίδια την πόλη την ισοπέδωσε, αφήνοντας όρθια μόνο τους ναούς και το σπίτι του ποιητή Πίνδαρου.
πέρασε τον Ελλήσποντο με στρατό 30.000 πεζών και 5.000 ιππέων, προμήθειες για 30 μέρες και οικονομικούς πόρους περίπου 70 τάλαντα χρυσάφι, και σκοπό την διάλυση της Περσικής Αυτοκρατορίας, την απελευθέρωση των ελληνικών Ιωνικών πόλεων στα παράλια της Μικράς Ασίας, και την ανόρθωση της φτωχής οικονομίας της Μακεδονίας
προχώρησε προς τον ποταμό Γρανικό, όπου περίμεναν για να δώσουν μάχη οι περσικές δυνάμεις οδηγούμενες από τους τοπικούς σατράπες και αρχηγό τον Μέμνονα τον Ρόδιο.
Οι Σάρδεις και η Έφεσος παραδόθηκαν
η Μίλητος και η Αλικαρνασσός αντιστάθηκαν αλλά τελικά κατακτήθηκαν
στράφηκε προς την ενδοχώρα και κατέκτησε την Λυκία και την Παμφυλία, και διαμέσου των υψιπέδων της Πισιδίας και της Φρυγίας
Την άνοιξη του 333 π.Χ. κατέλαβε την Καππαδοκία
Για να εξασφαλίσει την κυριαρχία στην θάλασσα ξεκίνησε πορεία προς την Φοινίκη όπου ήταν η βάση του ναυτικού των Περσών.
Ο Αλέξανδρος διέβει τις Κιλίκιες πύλες για να συναντήσει τον Δαρείο, ο οποίος όμως κατάφερε να φέρει τον στρατό του στα νώτα του Αλέξανδρου. Η μάχη δόθηκε στην αμμώδη πεδιάδα της Ισσού.
Μετά την νίκη του στην Ισσό, η προέλαση συνεχίστηκε με κατάληψη της Άραδου, Βύβλου και Σιδώνας.
Το καλοκαίρι του 332 π.Χ. κατάφερε με πολύ δυσκολία και επτά μήνες πολιορκίας την κατάληψη της Τύρου. Ακολούθως υπέταξε την Παλαιστίνη χωρίς προβλήματα, και την Γάζα μετά από πολιορκία.
επέστρεψε στην Φοινίκη για να κατευθυνθεί προς τον Ευφράτη, όπου ο Δαρείος συγκέντρωνε στρατό από τις ανατολικές επαρχίες. Πέρασε τον ποταμό Τίγρη, και έφτασε στο οροπέδιο των Γαυγαμήλων, περίπου 90 χλμ. από τα Άρβηλα. Εκεί νίκησε για άλλη μια φορά τον περσικό στρατό διαλύοντας όλα τα υπολλείματα των περσικών δυνάμεων.
ο Αλέξανδρος προέλασε προς τα Σούσα και από εκεί προς την Περσέπολη όπου και βρήκε τον αυτοκρατορικό θησαυρό, αποτελούμενο από περίπου 180.000 τάλαντα σε χρυσό και ασήμι. Η ανακάλυψη αυτού του θησαυρού τον βοήθησε να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα που μεγάλωναν κατά την διάρκεια της εκστρατείας.
Φεύγοντας από την Περσέπολη προχώρησε προς την Μηδεία όπου βρίσκονταν τα Εκβάτανα (η τρίτη πρωτεύουσα της Περσίας), αναζητώντας τον Δαρείο. Καταλαμβάνοντας τα Εκβάτανα κατέλαβε και κάθε εξουσία στην Περσική Αυτοκρατορία.
Για να υποστηρίξει τον νέο του τίτλο, και να εξασφαλίσει τον έλεγχο όλης της αυτοκρατορίας κινήθηκε εναντίον του Βήσσου και των υπόλοιπων σατραπών
Μετά από την υποταγή της Υρκανίας διέσχισε την Παρθία και στην πόλη Σουσία της Αρείας
ο σατράπης Σατιβαρζάνης δήλωσε υποταγή, διατηρώντας το αξίωμά του. Μετά την αναχώρησή του Αλέξανδρου όμως για την Βακτρία, όπου ο Βήσσος συγκέντρωνε στρατεύματα, ο Σατιβαρζάνης σκότωσε την φρουρά που είχε αφήσει ο Αλέξανδρος και συγκέντρωσε στρατό για να βοηθήσει τον Βήσσο. Ο Αλέξανδρος επέστρεψε αλλά ο Σατιβαρζάνης διέφυγε με 2000 ιππείς. Στην θέση του διορίστηκε ο Αρσάκης. Αφού ίδρυσε μια νέα πόλη, την Αλεξάνδρεια των Αρείων, κατέφυγε στην Φράδα της Δραγιανής για να χειμάσει.
Εκεί αποκαλύφθηκε μια συνωμοσία που είχε σκοπό την δολοφονία του Αλέξανδρου. Ως ηθικός αυτουργός εμφανίστηκε ο Φιλώτας, γιός του Παρμενίωνα, ο οποίος τελικά καταδικάστηκε σε θάνατο από την συνέλευση του μακεδονικού στρατού. Ο Αλέξανδρος φοβούμενος την αντίδραση του Παρμενίωνα στην εκτέλεση του γιού του, διέταξε την δολοφονία του.
Ο Βήσσος εκτελέστηκε και ο Αλέξανδρος
Μετά τον γάμο του με την Ρωξάνη που είχε ηρεμίσει τα πράγματα στις σατραπίες της κεντρικής Ασίας, την άνοιξη του 327 π.Χ. ξεκίνησε για την κατάκτηση της Ινδικής χερσονήσου.
την άνοιξη του 326 π.Χ. στον Ινδό τον οποίο διέβηκε μέσω της γέφυρας που είχε ετοιμάσει ο Ηφαιστίωνας και πολλών μικρών πλοίων. Συνέχισε την πορεία του προς τον ποταμό Υδάσπη, όπου ο Ινδός βασιλιάς Πώρος περίμενε από την απέναντι πλευρά με συγκεντρωμένο στρατό ώστε να τον εμποδίσει να περάσει
Αλέξανδρος έστειλε στρατιώτες να μεταφέρουν αποσυναρμολογημένα τα πλοία που είχαν χρησιμοποιηθεί στην διάβαση του Ινδού, και με την υπόλοιπη δύναμη και ενισχυμένος από 5000 Ινδούς συνέχισε για τον Υδάσπη.
ον Ιούλιο του 326 π.Χ., ώστε να ακολουθήσει μια μεγάλη μάχη μεταξύ του στρατού του Αλεξάνδρου και του στρατού του Πώρου ο οποίος ανερχόταν σε 4000 ιππείς, 300 άρματα, 200 πολεμικούς ελέφαντες και 30000 πεζούς. Οι Μακεδόνες αντιμετώπισαν με ευκολία το ιππικό του Πώρου και τελικά κατάφεραν να υπερισχύσουν στην πρωτόγνωρη γι'αυτούς μάχη εναντίον των ελεφάντων κερδίζοντας μια μεγάλη νίκη.
Επιθυμία του Αλέξανδρου ήταν να συνεχίσει περνώντας τον ποταμό και την έρημο που εκτεινόταν μετά από αυτόν, συνάντησε όμως την έντονη αντίδραση του στρατού του. Οι κουρασμένοι σωματικά και ψυχικά στρατιώτες του συγκεντρώθηκαν στο στρατόπεδο και φώναζαν ότι δεν ήθελαν να συνεχίσουν.
Ναυπήγησε στόλο και πλέωντας τους ποταμούς Υδάσπη και Ινδό, με τμήματα του στρατού του στην αριστερή και δεξιά όχθη, έφθασε σε ένα σημείο όπου έδωσε φονική μάχη με τους Μαλλούς όπου και τραυματίστηκε


Η εκστρατεία του Αλέξανδρου καταγράφηκε αρχικά στις «Βασιλικές εφημερίδες» ένα είδος επίσημου ημερολογίου που διατηρούσε ο αρχιγραμματέας Ευμένης κατά την διάρκεια της εκστρατείας,
Οι πρώτες γνωστές εξιστορήσεις είναι του στρατηγού του Αλεξάνδρου Πτολεμαίου, και του Αριστόβουλου ενός μηχανικού που ακολούθησε την εκστρατεία,
Το περισσότερο αξιόλογο έργο που έχουμε, είναι το έργο του Φλάβιου Αρριανού «Αλεξάνδρου Ανάβασις» του 2ου αιώνα μ.Χ. ο οποίος βασίστηκε πάνω στα έργα του Πτολεμαίου και του Αριστόβουλου. Επίσης ένα σημαντικό έργο είναι το «Historia Alexandri Magni Macedonis» του Κούρτιου Ρούφου (1ος αιώνας), το οποίο είναι επίσης βασισμένο σε προηγούμενα έργα, αλλά σε ορισμένα σημεία θεωρείται ότι περιέχει φανταστικές διηγήσεις. Αξιόλογος είναι ο βίος του Αλέξανδρου στο έργο του Πλούταρχου «Παράλληλοι βίοι». Διάσπαρτες πληροφορίες βρίσκονται επίσης στα έργα του Στράβωνα, του Ιώσηπου, του Διόδωρου του Σικελιώτη και άλλων.

[τελειωμένος]

[τελειωμένος]

Off Topic

Χαίρομαι που στην ψηφοφορία του σκαι υπάρχει ο Παπανικολάου γιατί ο άνθρωπος είναι όντως μεγάλος. Ενας νομπελίστας χωρίς νόμπελ-Καμία σχέση με τον Μ.Αλέξανδρο(ψηφοφορία=σκατά με φράουλες)

[papagalakos]

Off Topic

Χαίρομαι που στην ψηφοφορία του σκαι υπάρχει ο Παπανικολάου γιατί ο άνθρωπος είναι όντως μεγάλος. Ενας νομπελίστας χωρίς νόμπελ-Καμία σχέση με τον Μ.Αλέξανδρο(ψηφοφορία=σκατά με φράουλες)

η ψηφοφορια του ΣΚΑΙ ηταν ενα ριαλιτι. δεν ειναι δυνατον να αναδειξεις τους μεγαλυτερους ελληνες χωρις μελετη και απλα απ τη ψηφο καποιον (ουτε καν ολων) των τηλεθεατων. εδω αλλοι ψηφισαν ποδοσφαιριστες, ο αλλος τον μαμαλακη... δεν ειναι σοβαρα πραγματα αυτα. κι η ελευθεροτυπια ειχε κανει κατι παρομοιο περισυ (μικροτερης κλιμακας) και τα κοινα προσωπα ειναι δυο. κ. καραμανλης κι ο ελ. βενιζελ. αλλα ποιος ειπε γι αυτη την ψηφοφορια και το συζηταμε ακομα? ειμαστε και οφ τοπικ, εχουν αγριεψει κι οι αντμιν...

[Eric Roberts]

Μέγας Αλέξανδρος = Μέγας στρατηλάτης, Μέγας βασιλεύς, Μέγας αυτοκράτωρ, Μέγας Οτιδήποτε έχει σχέση με εξουσία και στρατό.
Όλα αυτά στα αρχαία χρόνια, όπου ίσχυαν άλλα πράγματα (θέλω να πω πως δε γίνεται σύγκριση με τους σύγχρονους σφαγείς).
Και προφανώς απάντησα κι εγώ στην ερώτηση. Εν μέρει βέβαια. Μπορεί να είναι αρκετά ακόμα - όπως λέει και ο τελειωμένος.
Δεν ξέρω αν εκπολίτισε.Τι σημαίνει εκπολιτίζω τελικά? Μήπως μεταδίδω - επιβάλλω το δικό μου ανώτερο (στα δικά μου μάτια) πολιτισμό αντί κάποιου άλλου?
Σίγουρα δεν άφησε πίσω του μόνο συντρίμμια (το παράδειγμα της Αλεξάνδρειας είναι χαρακτηριστικό) και, όντως, προσπάθησε να δημιουργήσει πολιτισμό εκεί που δεν υπήρχε τίποτα. Ωστόσο, για να τα πετύχει αυτά, έκανε πολέμους, εκστρατείες, δηλαδή έσφαξε κόσμο. Πόσους αμάχους έσφαξε δε με ενδιαφέρει. Είτε ήταν 50.000, είτε 500.000 είτε 5.000.000, σφαγή είναι (αυτό πάει και στο Μάο).

Όλοι οι μεγάλοι στρατηλάτες ήταν σφαγείς. Μεταξύ στρατηγών και βασιλιάδων ήταν, ίσως, ο μεγαλύτερος όλων. Αλλά μεταξύ ανθρώπων?

Όσον αφορά την ψηφοφορία του Σκάι, είναι επιεικώς γελοία. Εκτός από την αντικειμενική δυσκολία να συγκρίνεις ανόμοια πράγματα (π.χ. Κολοκοτρώνη με Σωκράτη), μέσα στους 100 υπάρχουν και κάποια ονόματα απίθανα:
Παπαδόπουλος (ξέρετε ποιος...)
Σημίτης
Καραμανλής (στη 10άδα κιόλας!!!)
Φαντάζομαι υπάρχουν και άλλα μπουμπούκια, απλά δεν τους πήρα χαμπάρι...

[τελειωμένος]

Off Topic

τώρα την είδα εγώ

[papagalakos]

http://mallakesellines.blogspot.com/