Gus έγραψε:
δεν υπαρχει το εγχειριδιο της αναρχιας,δηλαδη καποιο ειδος "γραμμης",η αναρχια και οι θεσεις της καθοριζονται απο τους ιδιους τους αναρχικους.Δεν ειναι δηλαδη θεωρια,αν μπορουσαμε θα το λεγαμε καλυτερα θεωρηση ζωης.
Δεν θα σταθώ στον "τσελεμεντέ του αναρχικού" που θα μπορούσε να θεωρηθεί εγχειρίδιο. Αλλά δεν μπορείς να λες οτι δεν υπάρχει γραμμή. Προφανώς δεν είναι κομματική γραμμή. Δεν υπάρχει καταστατικό κλπ. Αλλά όταν υπάρχει μέχρι και life style, δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι οτι δεν υπάρχει ένα γενικό κοινό πλαίσιο. Για παράδειγμα, η πλειονότητα των αναρχικών είναι κατά της δουλειάς. Αυτό δεν μπορείς να το πείς κατά μια έννοια γραμμή;
Gus έγραψε:
Αυτο που θελω να συμπληρωσω στον τελειωμενο,ειναι πως εκτος απο αυτα που λεει,την αλληλεγγυη δηλαδη προς αυτους που την χρειαζονται,υπαρχει και η προπαγανδιστικη αλλα και εμπρακτη δραση του αναρχικου,οι πιο εξτρεμιστικες ενεργειες οπως πχ καταληψεις κτιριων μεχρι βομβες σε αυτα.Και οταν λεω βομβες μιλαω για τρομοκρατια (αυτος ειναι ο νετσαγιεφισμος),ενας τροπος δρασης των αναρχικων,αμφιλεγομενος πολλες φορες.
Ο εξτρεμισμός δεν θεωρείται σύνηθης πρακτική του αναρχικού χώρου. Παρατηρείται καμιά φορά, αλλά θα έλεγα οτι αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν εξαίρεση.
Gus έγραψε:
Προσωπικα ειμαι υπερ αυτου,γιατι δεν με πολυενδιαφερει αυτο το βαρυγδουπο "τι θα πει ο κοσμος",καθως δεν περιμενω απο κανεναν κοσμο να με στηριξει για να παρω ας πουμε μια πλειοψηφια.Πιστευω οτι για να αλλαξει αυτος ο κοσμος πρεπει πρωτα να καταστραφουν οι δομες του οι ιδιες,κατι το οποιο δεν γινεται ουτε απο την βουλη,ειτε απο τον εγκαθιδρυμενο συνδικαλισμο,καθως οπως καταλαβαινουμε αυτα ειναι προιοντα των δομων του υπαρχοντος συστηματος.
Σωστά τα λες για τους εγκάθετους. Οι δομές όντος πρέπει να καταστραφούν με βίαιες διαδικασίες. Όμως ως αναρχικός θα έπρέπε να είσαι πιο συγκρατημένος όσων αφορά τις πρωτοπορείες. "Τι θα πει ο κόσμος"... "Πλειονότητες"... Η επανάσταση προφανώς και δεν γίνεται από πλειονότητες απαραίτητα. Θα χρειαστεί πολλές φορές να πας κόντρα στο ρεύμα. Αλλά η αναρχική θεώρηση "εγώ έφυγα μόνος μου" δεν οδηγεί πουθενά. Ακόμα κι αν δεν είναι καθεστωτική, είναι σεχταριστική. Ξαναλέω οτι πολλές φορές θα χρειαστεί να είσαι σεχταριστής. Αλλά αυτό δεν πρέπει να είναι η αφετηρία της σκέψης και της δράσης σου. Τέτοιες ενέργειες πρέπει να επικοινωνούν άμεσα με το λαό. Να είναι ανάλλογες των συνθηκών και να έχουν κοινωνική αποδοχή.
Hengeo έγραψε:Το post του gus με κατέπληξε. Τελικά η παρεξήγηση της αναρχίας δεν είναι μόνο στη μία πλευρά. Η πραγματική αναρχία δεν έχει καμμία σχέση με οποιαδήποτε μορφή βίας. Η βία από μόνη της είναι άσκηση εξουσίας, η αναρχία όμως είναι η αντίθεση σε κάθε είδος εξουσίας, όχι μόνο στις υπάρχουσες. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ (όσοι ξέρετε Αγγλικά):
http://www.infoshop.org/faq/index.html
Η αναρχία αντιφάσκει σε σημεία. Θα μπορούσες να πεις οτι η άσκηση εξουσίας με σκοπό την κατάργησή της είναι ένα από αυτά. Στη κουλτούρα του αναρχισμού οι ιδέες της βία και η "άσκηση εξουσίας" είναι βαθιά ριζωμένες. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Απλά πάντα χρειάζεται σκέψη. Ακόμα και στο αυθόρμητο, που είναι απαραίτητο στοιχείο της επανάστασης, ακόμα και τότε η σκέψη είναι ένας καλός οδηγός.
τελειωμένος έγραψε:Εγώ φίλε Gus δεν είμαι υπέρ της βίας. Δε με εκφράζει και δεν μου ταιριάζει. Σαφώς και δεν διαφωνώ πως υπάρχει και αυτή η θέση.
Όσο δεν είσαι υπέρ της λαικής αντιβίας (γιατί περί αυτής πρόκειται), αφήνεις σιωπηρά ανεξέλεγκτη την κρατική βία. Είναι αυτό που οι φίλοι-σύντροφοι αναρχικοί λένε "η σιωπή είναι συνενοχή". Δεν αρκεί να γίνουμε ο καθένας καλύτερος μόνος του. Ακόμα και αυτή η θέση, που είναι καλοπροαίρετη, είναι μια μορφή ατομισμού. "
Εγώ θα γίνω καλύτερος". Ακόμα και όλοι να γίνουμε καλύτεροι, ο καθένας μόνος του, η εκμετάλευση θα συνεχίσει να υφίσταται. Δεν νομίζω καν να μπορεούν όλοι να γίνουν καλύτεροι στο υπάρχον σύστημα. Δεν είναι ξεχωριστά θέματα. Τίποτα δεν είναι ξέχωρο. Όλα ξεκινάνε από την βία στην πιο ακραία και νομιμοποιημένη της μορφή. Την εκμετάλευση. Την δημιουργία φτωχών ώστε να υπάρχουν πλούσιοι. Την εκμετάλευση του συλλογικού προς όφελος του ατομικού. Και δεν πιστεύω πως αυτό αλλάζει αν απλά αλλάξει ο καθένας μας. Θα έλεγα οτι αυτή είναι η γραμμή που μας δίνει από μικρά παιδιά το κράτος με το σχολείο, την εκκλησία, τα Μ.Μ.Ε.... Δηλαδή "να είσαι καλός άνθρωπος, να πληρώνεις τους φόρους, να υπακούς στους νόμους, να αγαπάς τον διπλανό σου"... Δεν αλλάζει όμως τίποτα έτσι.