morgoth έγραψε:
iparxoun omos kanones kathos kai logoi pou iparxoun autoi oi kanones
ti proteineis loipon?na dosoume allothi sauta ta paidia pou antigrafoun [pou mporei na einai kala paidia ,alla de skeftontai idiaitera tis sinepeies ton prakseon tous] kai na min iparxei kamia ousiastiki aksiologisi sto panepistimio?
Το ότι υπάρχουν κανόνες, το αναγνωρίζω, το ότι υπάρχουν λόγοι που υπάρχουν κανόνες κι αυτό το αναγνωρίζω. Δεν αναγνωρίζω όμως την υποχρέωση όλων να υπακούνε σε αυτούς. Σε γενικές γραμμές, πιστεύω πως όσο δεν υπάρχει καθολική συνείδηση, καλώς και υπάρχουν κανόνες, αλλά μιας και πιστεύω στη μοναδικότητα του προσώπου, και μιας και πιστεύω στην αδυναμία του ανθρώπου να γενικεύσει τις ιδιότητες των τόσων άλλων μοναδικών ανθρώπων, συμπεραίνω πως οι κανόνες αυτοί σπάνια είναι ορθά ορισμένοι (και λέγοντας ορθά, εννοώ πως επηρεάζουν την κοινωνία μόνο θετικά).
Πάμε τώρα στον συγκεκριμένο κανόνα «απαγορεύεται η αντιγραφή». Ο κανόνας αυτός μπορεί να αναλυθεί, και οι λόγοι ύπαρξής του είναι πολύπλευροι. (ανέφερα κάποιους στο προηγούμενο post) με την αξιοκρατία (μπλιάχ) και την ηθική (υποκειμενικότατο για τα πλαίσια κανόνων) δεν θα ασχοληθώ. Ο μόνος λόγος ύπαρξης του κανόνα που μένει είναι η εξασφάλιση του ότι το κάθε περασμένο μάθημα αντιστοιχεί σε γνώσεις. Που και αυτό με αφήνει αδιάφορο, μιας και στην περίπτωση της αντιγραφής (δηλαδή στην εντελώς αντίθετη κατάσταση από αυτό που ορίζει ο κανόνας) από κάποια άτομα ισχύει ότι:
Α) Όσοι θέλουν να λάβουν γνώσεις, είναι ελεύθεροι να το κάνουν, και
Β) Όσοι δεν θέλουν να λάβουν τη γνώση ενός μαθήματος, δεν το κάνουν
Ο βαθμός τώρα, δημιουργεί αυτό που λέμε αξιολόγηση(σημαντική για την αξιοκρατική λήψη ατόμων από την αγορά εργασίας, κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου), που δεν είναι τίποτε άλλο από μια κλιμάκωση μέσων όρων. Το μόνο πράγμα που εξυπηρετεί (εκτός από την αξιοκρατία) είναι, την ανάγκη κάποιων (ιεραρχικών) να είναι καλύτεροι από κάποιους άλλους, τα ένστικτα της ανωτερότητάς τους δηλαδή.
morgoth έγραψε:
eksallou an kapion ton endiaferei apokleistika i gnosi tote na katsei spiti tou kai na diavasei xoris na spoudazei episima
kai xoris na ton endiaferei anagnorisi spoudon bathmos ptixiou kai loipa.....
episis de m arese to concept oti osoi apodokimazoun tin antigrafi einai psonia kai FOITITARADES dld an i antigrafi itan akros anekti stis panellinies ki esu de pernouses ekei pou itheles ti tha eleges gia ta atoma pou sou sterisan to dikaioma nanagnoristei i prospatheia sou?
Α) Το πανεπιστήμιο δίνει μια καθοδήγηση και προσφέρει πηγές γνώσεις στους σπουδαστές
Β) Δυστυχώς χωρίς το πτυχίο, αυτός που επίσταται σε ένα αντικείμενο, δεν έχει δικαίωμα να το ασκήσει (αυτό κι αν είναι παράδειγμα ουσιαστικής αδικίας, αλλά με πρακτική υπόσταση)
Γ) Η αναγνώριση και ο βαθμός του πτυχίου έχουν: το πρώτο τάσεις επιδειξιομανείας (αν είναι από το κοινωνικό σύνολο) ή μονόδρομος στον τρόπο απόκτησης της «γνώσης» (αν είναι από την πολιτεία) και το δεύτερο α) μια πρακτική υπόσταση στη σημερινή κοινωνία, που θα μπορούσε άμεσα να αλλάξει, μπας και δει άσπρη μέρα αυτός ο τόπος, και β) Τάσεις επιβολής
Δ) Στις πανελλήνιες ο τρόπος πρόσβασης στις σχολές ήταν διαφορετικός. Κάποια άτομα συμπεριφέρονταν ανταγωνιστικά και σε αυτό ευθύνεται η παιδεία τους (έλλειψη αλληλεγγύης και αντίληψη του ότι «όποιος σπέρνει, θερίζει» που είναι λάθος, μιας και πρέπει να θερίζουν όλοι) και το ίδιο το σύστημα των πανελληνίων, που περνάει από κόσκινο ανθρώπους και δυνατότητες, και μερικούς τους πετάει απ’ έξω. Αν θες τη γνώμη μου, δεν θα με ενοχλούσε η αντιγραφή (στο παραδειγματάκι σου) αλλά θα τα έβαζα με το ίδιο το σύστημα των πανελληνίων