Εθνική υπερηφάνεια και Ελληνοφρένεια

[drcypher]

Τους τελευταίους μήνες έχει ανακύψει μια πληθώρα θεμάτων που συχνά δίνουν αφορμή για να αναρρωτηθεί κανείς σχετικά με το την "Εθνική Υπερηφάνεια", και ειδικότερα την (νεο)ελληνική. Οι σκέψεις που ακολουθούν εξυπηρετούν κυρίως το άνοιγμα του δρόμου και την πυροδότηση των επί μέρους ερωτημάτων.

Στο χώρα μας, λοιπόν, υπάρχει μια αξιοσημείωτα διάχυτη και έντονη Εθνική Υπερηφάνεια, η οποία εκδηλώνεται από μια μεγάλη πλειοψηφία Νοελλήνων (τους οποίους θα προσπαθήσω να μην αποκαλώ Ελληναράδες) για λόγους και με τρόπους που εν γένει ποικίλλουν, παρόλα αυτά φαίνεται να έχουν έναν βασικό κορμό. Αυτόν τον κορμό θα ήθελα να παρουσιάσω όπως τον έχω αντιληφθεί τα λιγοστά χρόνια που ζω και σύμφωνα με τις περιορισμένες προσλαμβάνουσες παραστάσεις μου.

Η Νεοελληνική, λοιπόν, Υπερηφάνεια ξεκινά σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις από τους λαμπρούς προγόνους μας και την ανεκτίμητη κληρονομιά που μας διέθεσαν σε όλους τους τομείς (Τέχνη, Πολιτική, Επιστήμη, Φιλοσοφία Αθλητισμό, κτλ.). Συχνά, δε, περιορίζεται και τερματίζεται πάλι σε αυτούς. Κατά πόσο, όμως, έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων; Τι σχέση έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους;

Το δεύτερο ερώτημα στο μυαλό μου φαίνεται να απαντάται με τη βοήθεια μιας λέξης που αναφέρεται εσκεμμένα στο πρώτο ερώτημα: απόγονοι. Καθώς δεν θεωρώ σκόπιμο να εμπλακούμε σε ατέρμονες συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο όντως είμαστε γενετικά/βιολογικά απόγονοι των Ελλήνων, θα εκλάβω τη σχέση ως αληθή και ακριβή, για να την αντιδιαστείλω με την λέξη κληρονόμοι. Όταν τα χαρακτηριστικά στα οποία στηρίζει κανείς την υπερηφάνειά του αφορούν σε επιτεύγματα ή πρόοδο στους προαναφερθέντες τομείς της ανθρώπινης νόησης, η παραδοχή πως ανήκουμε στο ίδιο γεννεαλογικό δέντρο με τους Αρχαίους μοιάζει μάλλον περιττή (αν όχι άσχετη ή άστοχη). Εύλογα θα περίμενε κανείς να απαριθμηθούν κάποια στοιχεία του Νεοελληνικού Πολιτισμού ώστε να επαληθευθεί ή να διαψευσθεί η ουσία της υπόθεσης, κατά πόσο δηλ. οι Νεοέλληνες κληρονομήσαμε τα όσα οι Αρχαίοι μας κληροδότησαν. Και έχω πολλούς λόγους να αμφιβάλλω γι' αυτό.

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τη διερεύνηση (ή σύγκριση) αποφατικά: τι δεν φαίνεται να κληρονομήσαμε από τους Αρχαίους Έλληνες; Πρώτο στη λίστα (ως σημαντικότερο) θα αναφέρω το γεγονός πως οι Νεοέλληνες έπαψαν να είναι παραδειγματικά πρωτότυποι. Ή αντίστροφα καταφέρνουν να πρωτοτυπούν αρνητικά, ειδικά σε νευραλγικούς τομείς. Στην Τέχνη, και δη τη μουσική, αριστεύουν στην κλοπή/αντιγραφή/μεταγραφή ξένων συνθέσεων τις οποίες διασκευάζουν πρόχειρα προκειμένου να πλασάρουν στο ελληνικό κοινό, το οποίο όχι μόνο δεν αντιδρά, αλλά δείχνει να προσαρμόζεται γρήγορα και εύκολα ως εκ των βολικότερων καταναλωτών πολιτισμού παγκοσμίως. Τα ίδια και στο λεγόμενο "lifestyle". Ρίχτε μια ματιά στη νεολαία και ξανακοιταχτείτε στον εθνικό σας καθρέφτη. Φτύστε να μη ματιαστούμε!

Σε επίπεδο πολιτικής έχουμε ίσως παγκόσμια πρωτεία σε νέα ήθη και έθιμα όπως το θεσμοθετημένο ρουσφέτι, η κομματοκρατία, η αξιωματική αναξιοκρατία, η ρεμούλα, η ιδιώτευση, η επανάπαυση, η αδιαφορία. Δημοσιογραφικά έχουμε αναδείξει την υπερβολή και το ψεύδος σε κυρίαρχη ιδεολογία. Έχουμε καταφέρει να εκμεταλλευτούμε το μόνο μέσον που θα μπορούσε να διασώσει τα προσχήματα του κακέκτυπου Δημοκρατίας το οποίο χαιρόμαστε μαζοχιστικά, την Τηλεόραση, σε μέσον αυτοπροβολής ανάξιων και ανίκανων.

Έχουμε μεταποιήσει τον αθλητισμό σε τζόγο, κυνήγι ντόπας και θερμοκέφαλης-χουλιγκανίστηκης απόθεσης της καθημερινής μας αγανάκτησης. Μετατρέψαμε την Επιστήμη σε επαγγελματικό χώρο συντεχνιών αναβιβάζοντας το οικονομικό ή ακόμα και κομματικό κριτήριο εις βάρος της αναζήτησης της Αλήθειας. Εξισώσαμε τη Φιλοσοφία με την τεμπελιά και την αρλουμπολογία, την Μεταφυσική με αίρεση, την Οντολογία με περιττολογία, την Ηθική με ανέκδοτο.

Να το δούμε, όμως, και καταφατικά: Τι έχουμε κρατήσει από τους Αρχαίους Έλληνες; Πρώτα και γυαλιστερά (σαν τις card-postal) τα μνημεία "μας". Τουλάχιστον όσα δεν έχουμε "εκποιήσει" μέσω εθνικών ευεργετών-αρχαιοκάπηλων (ανάμεσά τους και πρώην πρωθυπουργοί αυτού του κράτους) ή δεν έχουμε αφήσει να καταστραφούν από το νέφος ή τους εργολάβους. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουμε καν επισκεφθεί τα Αρχαία μνημεία που βρίσκονται στην πόλη μας (ρωτήστε πόσοι Αθηναίοι έχουν επισκεφθεί την Ακρόπολη), αλλά λίγο-πολύ όλοι τα'χουμε πιάσει με το μάτι ή με το αφτί μας.

Αμέσως μετά είναι φυσικά οι ίδιοι οι Αρχαίοι Έλληνες, ή έστω οι πιο γνωστοί απ' αυτούς. Ποιος δεν ξέρει τον Αριστοφάνη, τον Αριστοτέλη, τον Σωκράτη, τον Ζήνωνα, τον Πλάτωνα, κτλ.; Ή μήπως τελικά ελάχιστοι τους γνωρίζουν; Θα είχε ενδιαφέρον μια άσκηση, πολύ επιφανειακή αλλά ίσως διαφωτιστική. Γράψτε 25 ονόματα Αρχαίων Ελλήνων που γνωρίζετε και μέχρι 25 λέξεις που σας έρχονται στο μυαλό με το άκουσμα του ονόματός τους. Αναπτύξτε σε μερικές παραγράφους όσα έχετε συγκρατήσει από τα έργα εκείνων για τους οποίους θεωρείτε πως γνρίζετε τα περισσότερα. Πόσο πιθανόν είναι να καταφέρετε να γεμίσετε 25 ονόματα; Ακόμη κι αν σας έρθουν στο μυαλό, τι νομίζετε πως ξέρετε γι' αυτούς; Για εκείνους που αναπτύξατε παιρετέρω, με πόση επιτυχία θεωρείτε ότι αντιληφθήκατε ή αποδώσατε τα όσα εκείνοι σκέφθηκαν και έγραψαν. Και το πιο σημαντικό: πόσο σας νοιάζει αν τα καταλάβατε σωστά ή πόσους Αρχαίους Έλληνες έχετε έστω ακουστά; Μάλλον λίγο... στο κάτω-κάτω η αποδοχή της κληρονομιάς είναι στην διακριτική ευχέρεια του απογόνου, και όπως όλα δείχνουν η ιδιότητα του απογόνου και μόνο μας αρκεί.

Για περισσότερη ζωντάνια, θα επιχειρήσω μια ίσως τραβηγμένη αναπαράσταση, η οποία δυστυχώς δε νομίζω ότι απέχει και πολύ από την πραγματικότητα: Πόσες και ποιες είναι οι βασικές (αν όχι μοναδικές) αρχαΐζουσες εκφράσεις που με υπερηφάνεια χρησιμοποιοόυμε καθημερινά απ' ευθείας από τα στόματα των Πατέρων μας; Τι εννοούμε μ' αυτές; Έχουμε τελικά ιδέα τι σημαίνουν;
Εν οίδα ότι ουδέν οίδα: Χρησιμοποιείται κατά κανόνα σε περιπτώσεις που θέλουμε να προσποιηθούμε τους ανήξερους. Δεν είναι αστείο και κραυγαλέα επιφανειακό; Κάτι μου λέει ότι ο Σωκράτης μάλλον θα απογοητευόταν.

• Μέτρον άριστον: Προτιμούμε την διασκευή "παν μέτρον άριστον" που αντιστρέφει πλήρως το νόημα της αρχικής έκφρασης. Τελικά δεν είναι μεγάλο λάθος, καθώς όντως θέλουμε να πούμε "μέτρον άριστον" αλλά καθημερινά εφαρμόζουμε το "παν μέτρον άριστον".
• Τα πάντα ρει: Νεοελληνιστί "μια έτσι, μια αλλιώς" ή "τρέχα γύρευε". Η μόνιμη επωδός όταν συζητάμε για το οργανωμένο Ελληνικό κράτος ή το μέλλον μας.
• Φιλοκαλούμεν γαρ μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας: Δεν έχει σημασία τι σημαίνει. Μας φτάνει που περιέχει τη λέξη-κλειδί "μ@λ@κία" η οποία αποδεικνύει τον άρρηκτο δεσμό ανάμεσα στην Νέα και την Αρχαία Ελλάδα. Χώρια που γουστάρουμε να λέμε βρωμόλογα και τη βρίσκουμε όταν ακούμε και τους αρχαίους να μιλάνε έτσι.
• Μολών λαβέ: "Έλα να τα πάρεις", επιδεικνύοντας με στόμφο τα ελληνογεννητικά μας όργανα.
• Έρως ανίκατε μάχαν: Η Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν το έλεγε;
• Πας μη Έλλην βάρβαρος: Ιοσδύναμα "όταν οι άλλοι κρέμονταν από τα δέντρα "εμείς" κάναμε επιστήμη". Μόνο που δεν περνάει από κανενός το μυαλό πως ο Νεοέλλην είναι κατ' ουσίαν "μη Έλλην"... Τραγική Ειρωνία ή Θεία Δίκη;
• Λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερρειμένοι: Ο Νεοελληνικός τρόπος σκέψης και οργάνωσης σε 5 λέξεις που συνολικά κάτι μας θυμίζουν, αλλά ως μεμονωμένες λέξεις τις αποκαλούμε απλώς "αρχαία". Αλλά επειδή στα "αρχαία" γράφαμε όλο κάτω από τη βάση αποφασίσαμε να μην πολυπαιδευτούμε και συγχυστούμε.

Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, μας επάγουν αυτόματα (ή ένεκα ανατροφής και παιδείας) την περί ης ο λόγος περηφάνεια. Εδώ θα μπορούσε κανείς να αντιτάξει: "Αν είμαστε τόσο χάλια όσο περιγράφεις, δεν θα είχαμε ποτέ ευκαιρία να εκφράσουμε την περηφάνειά μας". Το δέχομαι. Να μερικές αφορμές στις οποίες γυαλίζει το μούτρο μας από περηφάνεια:

• Στο ευρωμπάσκετ του '87
• Στο Euro 2004
• Στην "Ολυμπιάδα" του 2004
• Στην πρωτιά της Έλενας Παπαρίζου στη Eurovision

Φυσικά υπάρχουν και οι μικρές καθημερινές αφορμές... το άλας της ζωής. Περήφανοι για την καταγωγή μας αισθανόμαστε όταν κοιτούμε με περιφρόνηση τους υποανάπτυκτους Αλβανούς, όταν με οργή κουβεντιάζουμε για τους απολίτιστους Τούρκους, στις Εθνικές Εορτές και Παρελάσεις με τα παροπλισμένα άρματά μας και όσους δύσμοιρους νεοέλληνες δεν είχαν αρκετά φράγκα για να πάρουν απαλλαγή, όταν κάνουμε ψηστήρι το καλοκαίρι σε τουρίστες για να ακουμπήσουν κανά ευρώ στον τόπο μας ή σε τουρίστριες μπας και βγάλουν το βρακί τους. Γιατί εκτός από ούζο, σουβλάκι και μπουζούκι έχουμε και όνομα: Greek lovers!

"Ωραία, λοιπόν, αισθανόμαστε υπερήφανοι... και;", θα διακόψει κανείς. Τι πρόβλημα υπάρχει με το να είναι κάποιος υπερήφανος έστω για κάτι με το οποίο πλέον δε σχετίζεται παρά μόνο βιολογικά ή ελέω γραπτών μαρτυριών; Ορίστε κάποια από τα δυσάρεστα παρεπόμενα που αναγνωρίζω εγώ, όχι στο να είσαι απλώς υπερήφανος για τους μακρυνούς προγόνους σου, αλλά να φανατίζεσαι με αυτό:

• Ακόμη κι όταν έχεις κάτι να επιδείξεις σε εξωστρεφείς αλληλεπιδράσεις ως μέλος εθνικής ομάδας, με το να διαφημίζεις εαυτόν μέσω των Αρχαίων Προγόνων σου δείχνει χαμηλή εκτίμηση στα επιτεύγματά σου. Στην ειδική περίπτωση των Νεοελλήνων απλώς καταδεικνύει την παντελή έλλειψη δημιουργίας που άρχει από το πέρας της χρυσής περίοδου για την οποία κομπάζουμε μέχρι την σημερινή κατάντια που προσπαθούμε να ξεχάσουμε.
• Σε δεύτερο επίπεδο (της εσωτερικής κατανάλωσης), το ψέμα γίνεται πιο αυτοκαταστροφικό όταν το ταΐζουμε και στους ίδιους τους εαυτούς μας. Ακόμα χειρότερα, δε, όταν το χρησιμοποιούν εναντίον μας υποψήφιοι άρχοντες. Σκεπάζουν την σημερινή αθλιότητα και μιζέρια μας (για την οποία ευθύνονται) φουσκώνοντας τα μυαλά μας με ιδεώδη και μεγαλεία που όχι μόνο δεν βιώνουμε αλλά όπως φαίνεται δεν έχουμε καν κατανοήσει ή εκτιμήσει. Μασάμε σαν κουτόχορτο το παραμύθι της εκάστοτε εθνικής φιέστας με τις πανταχού παρούσες αναφορές στους προγόνους μας και για λίγο αισθανόμαστε ότι είμαστε κάποιοι, ξεχνάμε ότι είμαστε τίποτα. Προχωράμε όπου φυσήξει, από καθαρή αδράνεια, με τα μυαλά γεμάτα φως που μόνο σε μικρές, παραμοφωμένες από το ταξίδι και τα κόμπλεξ μας αχτίδες που έρχονται από το μακρυνό παρελθόν.
• Δυστυχώς ο μύθος στο μυαλό ορισμένων εκ γενετής ανόητων φτάνει στο τρίτο επίπεδο: γίνεται εγκληματικά επικίνδυνο. Αναθρέφονται ολόκληρες ομάδες ή νεολαίες ανθρώπων (Χρυσή Αυγή, ΟΝΝΕΔ, Κατηχητικά) με το πρότυπο του Υπερέλληνα για χάρη του οποίου στο ανισόρροπο μυαλό καθενός εκ των αναφερομένων είναι η αιτία ενός νέου πολέμου με τις ομάδες που απεργάζονται τον αφανισμό του Εκλεκτού Ημών Έθνους: των Εβραίων, των Αμερικανών, των Τούρκων, των Αλβανών, των Πακιστανών. Οι ομάδες αυτές εμφορούνται με αισθήματα βίας, μισαλλοδοξίας και φανατισμού η οποία σύντομα οδηγεί σε ακρότητες (από μεμονωμένες δολοφονικές επιθέσεις μέχρι στρατιωτικά πραξικοπήματα ή απόδοση εξουσίας σε ακραίους εθνοκάπηλους όπως ο Χριστόδουλος, ο Γιώργος Καρτζαφέρης και τα περισσότερα στελέχη δεξιών, ακροδεξιών και "εκκλησιαστικών" διεκδικητών μέρους της Πίτας.
• Μ' αυτά και μ' αυτά καταφέρνουμε να απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από την ουσία της διδασκαλίας πραγματικά σπουδαίων προσώπων. Αντιμετωπίζουμε επιφανειακά όλη αυτήν την κληρονομιά και αρκούμαστε στην πρόχειρη αναπαραγωγή τσιτάτων, ζώντας εν γένει σε πλήρη αντίθεση με τα πρότυπα που εκείνοι πρότειναν. Φτάνουμε στο σημείο (έστω όσοι έχουν πραγματικά το ψώνιο μέσα τους) να αναζητούμε τα ίδια τα αρχαία γραπτά ή μεταφράσεις και επιτομές τους από χασάπηδες του πνεύματος όπως ο περικλεύς χαρτέμπορος Δ. Λιακόπουλος, όχι πλέον για να γίνουμε κοινωνοί της Αρχαίας Ελληνικής σκέψης και ζωής, αλλά για να θρέψουμε μέχρι γιγαντισμού την ψωροϋπερηφάνειά μας και να αντισταθμίσουμε την αδυναμία μας απέναντι στους εν προόδω Ευρωπαίους (σε σχέση με τους οποίους υστερούμε κατά δεκαετίες παρόλο που αγωνιζόμαστε να τους αντιγράφουμε πιστά και άκριτα), τους αιώνιους πολέμιούς μας Τούρκους (παρόλο που υπερέχουν πληθυσμιακά και εξοπλιστικά), και όλους τους άλλους μικρούς και ζηλόφθονες κομπλεξικούς Ανθέλληνες ανά την Υφήλιο...

Τελικά μήπως δεν φταίνε οι συνωμοσίες των Εβραίων, οι Κομπλεξικοί Ευρωπαίοι, οι Αχόρταγοι Πολιτικοί και όλες οι άλλες κακές δυνάμεις που δήθεν έχουν βάλει στο μάτι το Ένδοξο Ελληνικό Στοιχείο (το οποίο συνδέεται μόνο με άλματα με το Νεοελληνικό) αλλά το κεφάλι μας το ξερό πλην γεμάτο αδικαιολόγητη αυταρέσκεια;

Αυτό που θεωρώ βέβαιο είναι πως οι Νεοέλληνες έχουμε καταντήσει ρετσινιά των Αρχαίων, και εκείνοι με τη σειρά τους βαριά σκιά σε εμάς τους Νεοελληνάρες (δεν άντεξα )

Υ.Γ.: Συγχωρήστε μου τις γλωσσικές φαιδρότητες. Κλείνω 23 ώρες άυπνος

[Skliraios]

αφου ειναι ολοι μογγολοι τι περιμενεις??????


(βεβαια και δεν εκατσα να διαβασω ολο το κατεβατο αλλα μονο τις τελευταιες φρασεις)

[Pornostar]

drcypher μην ανησυχεις,  σε συγχωρουμε για ολο το κειμενο λογω αυπνιας. Το λεω αυτο γιατι δεν καταλαβα το σκοπο του. Μηπως δεν εισαι εθνικα περηφανος? Εγω παντως ειμαι.Σε πληροφορω επισης οτι και ουτε για τα Euroβυζια χαιρομαι, ουτε χρυσαυγητης ειμαι κ.τ.λ. Τι σχεση εχει η εθνικη περηφανεια μας με την παρακμη της κοινωνιας μας? κι αν εχει, πραγματικα πιστευεις οτι η παρακμη αυτη ειναι αποτελεσμα της ψευτοπερηφανειας μας?Εχει σχεση δηλαδη το οτι δεν μπορω να σου αναφερω 25 ονοματα και την ιστορια τους, με το μπαχαλο αυτη τη στιγμη της Ελλαδας? Πραγματι, παντως το κειμενο ειναι πολυ μεγαλο (το διαβασα 3 φορες) και ισως δεν καταλαβα που το πας. Αν θες το συζηταμε κομματι-κομματι.Ισως το κουμανταρουμε.

[theos]

Κατά πόσο, όμως, έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων; Τι σχέση έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους;

Σε αυτές τις 2 ερωτήσεις κυρίως απαντά με το post του ο γιατρός. Αλλά όπως λέει και στην αρχή παραθέτει και τις σκέψεις του πάνω στην εθνική υπερηφάνεια των Νεοελλήνων.

Εσύ ας πούμε (ρε συνάδελφε), γιατί νιώθεις αυτήν την υπερηφάνεια? Από που πηγάζει? Τι σχέση έχεις με αυτούς που έχουν κερδίσει το θαυμασμό όλων? (Γιατί άλλο ο θαυμασμός και άλλο η υπερηφάνεια)

[O_Xamenos]

γιατι εισαι περιφανος??? και για ποιο λογο???

[Ntanos]

Από τα πιο ωραία κείμενα που έχω διαβάσει.
Dr Cypher χαραμίζεσαι στην ΣΕΜΦΕ.

[Pornostar]

Ισως γιατι καποιος που αναζητα προτυπα θεωρω οτι ειναι καλο να ανατρεξει στην αρχαια Ελλαδα.Καλως ή κακως ειναι υποδειγμα πολιτισμου  αναμεσα στα πολλα βεβαια οπως Αιγυπτιοι,Κινεζοι,Ινκας κ.τ.λ δεν υποτιμω κανενα.Εχω ομως τη δυνατοτητα να ακουμπω στο βραχο της ακροπολης να αγγιζω τα μνημεια μας,να διαβαζω ενα Πλατωνα, εναν Αριστοτελη και αυτο ειναι κατι, νιωθω ενα μεγαλειο(σε καμια περιπτωση προσωπικο).Φυσικα ουτε πνευματικα ουτε βιολογικα εχω καποια σχεση με αυτους(ουτε και κανενας κατα τη γνωμη μου απο ολους του νεοελληνες).Αλλα ναι, και θα τους θαυμαζω και θα τους τιμω και θα περηφανευομαι χωρις να εχω καμια σχεση με ακραια φαινομενα εθνικισμου ή παρακμης.Απανταω στις ερωτησεις? αν οχι, ας γινουν πιο συγκεκριμενες.

[drcypher]

Στο ερώτημά σου "που τα πας;" με κάλυψαν τα παιδιά. Από εκεί και πέρα, δεν έχω ούτε πρόθεση ούτε δικαίωμα να υποβαθμίσω τα έργα και τις ημέρες των αρχαίων Ελλήνων. Τουναντίον. Κι αυτό είναι σαφές.

Το πήρες πιο προσωπικά απ' ό,τι περίμενα, κι αυτό μάλλον είναι άλλο ένα δείγμα της διάστασης που έχουμε με τον τρόπο σκέψης των αρχαίων Ελλήνων.  Δεν το'χεις μόνο εσύ, όλοι το έχουμε. Θα παραμείνω λοιπόν επαναλαμβάνοντας το ερώτημα των παιδιών: Πέραν του γεγονότος ότι θαυμάζεις τους αρχαίους Έλληνες (όπως και εγώ, και όλος ο Κόσμος), γιατί αισθάνεσαι υπερήφανος; Ελπίζω να είναι κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στον θαυμασμό προς κάποιον άλλον και την υπερηφάνεια για τον εαυτό μας.

Σε δυο κουβέντες (για τις μη επικίνδυνες περιπτώσεις) η ψωροϋπερηφάνεια και η ομφαλοσκόπηση του Νεοέλληνα δημιουργεί την πλαστή αίσθηση της επιτυχίας και μας απομακρύνει ακόμα περισσότερο από την επιτακτική ανάγκη να αποκτήσουμε την ταυτότητά μας και να συνέλθουμε ως ομάδα.

Αν νιώθουμε υπερηφάνεια για κάποιους άλλους, τους οποίους όχι μόνο δεν φτάνουμε, αλλά δεν έχουμε καν προσπαθήσει να προσεγγίσουμε (ακόμη κι αν ήταν η μάνα μας ή ο πατέρας μας), τότε απλώς κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, τρέφουμε αυταπάτες και επαναπαυόμαστε σε δάφνες που δεν δικαιούμαστε. Πρακτικά παραμένουμε στο μηδέν, ακουμπάμε ένα βράχο και ξαφνικά "πετάμε". Εκτός αν εσύ βλέπεις γύρω σου Πολιτισμό, Επιστήμη, Πολιτική, Φιλοσοφία. Ή έστω εκτίμηση για όλα αυτά

Αντίλογο περίμενα, και απ' ό,τι βλέπω έρχεται. Ελπίζω, μόνο, ότι θα είναι πιο ισχυρός από συναισθηματικές επικλήσεις στη σχέση προγόνου-απογόνου ή από ερωτήσεις τύπου "δεν κατάλαβα τι νόημα έχει"... Έχουμε ποτιστεί τόσο πολύ με την εθνική μας υπερηφάνεια που δεν αναρρωτιώμαστε ποτέ από που πηγάζει και κατά πόσο έχει νόημα. Πόσο μάλλον να την αμφισβητήσουμε.

Ξεκίνα, λοιπόν, με το να συγκρίνεις την Ελλάδα για την οποία υπερήφανεύσαι με αυτήν στην οποία ζεις, και θα καταλάβεις το νόημα του κειμένου και των ερωτημάτων. Και εδώ είμαστε


Υ.Γ.: Σε περίπτωση που πραγματικά σε ενδιαφέρει, απαντάω στο ερώτημά σου "Μηπως δεν εισαι εθνικα περηφανος?": Όχι απλώς δεν είμαι εθνικά υπερήφανος. Αν υπάρχει κάτι εθνικό μέσα μου, είναι η ντροπή. Η οποία δυστυχώς είναι κατ' επέκταση και προσωπική. Εκτός αν ζούμε σε διαφορετικές εποχές ή διαφορετικές χώρες.

[noir]

Βασικα θα θελα και γω να ρωτησω τον Πορνοσταρ, πως θα μπορουσε να νιωθει υπερηφανεια ακομα και αν η σημερινη ελλαδα ηταν φυσικη συνεχεια της αρχαιας. Πως μπορει καποιος να νιωθει υπερηφανια για κατι στην διαμορφωση του οποιου δεν εχει συμβαλλει ωστε να ειναι περηφανος για αυτο στο οποιο συμμετεχει (εστω και με τη μορφη αναγωνσης της αρχαιας ελλ. γραμματειας). Ο θαυμασμος για εναν πολιτσμο ειναι κατι εντελως διαφορετικο απο την αυθαιρετη συνδεση μαζι του. Και δεν υποννοω, ουτε προσπαθω να θιξω την αδρανεια κανενος. Απλως πολυ αμφιβαλω πως εχει νοημα καν να κανουμε τετοιου τυπου συγκρισεις με την αρχαιοτητα, και μαλιστα επικεντρωμενοι στον ελλαδικο χωρο. Ας αξιοποιησουμε, αμα ειναι, τουλαχιστον την ευρυτερη ιστορια του ανθρωπινου πολιτισμου.

Και στην τελικη δε καταλαβαινω για ποιο λογο η περηφανια, τι προσφερει; Τι εννοουμε λεγοντας "περηφανια". Μια αδιορατη ικανοποιηση; Μια αισθηση ανωτερωτητας; Ενα συναισθημα ασφαλειας και καθησυχασμου που καθιστα τους ελληνες -στην προκειμενη περιπτωση- "αριστοκρατες" του παγκοσμιου πολιτισμου;

[Νάξιος]

Η Νεοελληνική, λοιπόν, Υπερηφάνεια ξεκινά σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις από τους λαμπρούς προγόνους μας και την ανεκτίμητη κληρονομιά που μας διέθεσαν σε όλους τους τομείς (Τέχνη, Πολιτική, Επιστήμη, Φιλοσοφία Αθλητισμό, κτλ.). Συχνά, δε, περιορίζεται και τερματίζεται πάλι σε αυτούς. Κατά πόσο, όμως, έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων; Τι σχέση έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους;

Οι Κινέζοι δεν έχουν προγόνους τους αρχαίους Κινέζους; Οι Ινδοί, οι Ιάπωνες δεν έχουν αντίστοιχα τους ως προγόνους τους αρχαίους Ινδούς και Ιάπωνες; Οι Έλληνες δεν έχουν ως προγόνους τους αρχαίους Έλληνες;
  Το τεράστιο χάσμα μεταξύ του Πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων και των "πολιτισμού"-κουλτούρας των Νεοελλήνων οφείλεται πρωτίστως σε ιστορικούς λόγους. Η κατάκτηση του Ελλαδικού χώρου από τους Ρωμαίους και τον εκφυλισμό που επέφερε ο τρόπος ζωής των Ρωμαίων, η ιδεολογική επικράτηση του Χριστιανισμού όχι μόνο σε επίπεδο εξουσίας-κοινωνικό αλλά κυρίως σε ιδεολογικό με το ανθελληνικό ως προς τις αξίες πνεύμα του, η Τουρκοκρατία.  
Δε μιλάμε την ίδια γλώσσα; Δεν έχουμε τις ίδιες παραδόσεις;Δε λέμε τις ίδιες παροιμίες;

Το δεύτερο ερώτημα στο μυαλό μου φαίνεται να απαντάται με τη βοήθεια μιας λέξης που αναφέρεται εσκεμμένα στο πρώτο ερώτημα: απόγονοι. Καθώς δεν θεωρώ σκόπιμο να εμπλακούμε σε ατέρμονες συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο όντως είμαστε γενετικά/βιολογικά απόγονοι των Ελλήνων, θα εκλάβω τη σχέση ως αληθή και ακριβή, για να την αντιδιαστείλω με την λέξη κληρονόμοι. Όταν τα χαρακτηριστικά στα οποία στηρίζει κανείς την υπερηφάνειά του αφορούν σε επιτεύγματα ή πρόοδο στους προαναφερθέντες τομείς της ανθρώπινης νόησης, η παραδοχή πως ανήκουμε στο ίδιο γεννεαλογικό δέντρο με τους Αρχαίους μοιάζει μάλλον περιττή (αν όχι άσχετη ή άστοχη). Εύλογα θα περίμενε κανείς να απαριθμηθούν κάποια στοιχεία του Νεοελληνικού Πολιτισμού ώστε να επαληθευθεί ή να διαψευσθεί η ουσία της υπόθεσης, κατά πόσο δηλ. οι Νεοέλληνες κληρονομήσαμε τα όσα οι Αρχαίοι μας κληροδότησαν. Και έχω πολλούς λόγους να αμφιβάλλω γι' αυτό.            

Η πολιτιστική κληρονομιά των αρχαίων Ελλήνων ασφαλώς και ανήκει σε όλον τον κόσμο.  Γνωρίζατε ότι στην Ιαπωνία υπάρχει σύλλογος που αριθμεί περί τις 2.000 μέλη (το λέω με κάθε επιφύλαξη δεν το έχω ερευνήσει) όπου διαβάζουν Όμηρο από το προτότυπο;

Το ότι εμείς δεν έχουμε να παρουσιάσουμε αντίστοιχου μεγέθους πνευματικά επιτεύγματα δε σημαίνει πως δεν είμαστε απόγονοί τους. Δεν είμαστε άξιοι απόγονοι αν θέλετε...

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, τη διερεύνηση (ή σύγκριση) αποφατικά: τι δεν φαίνεται να κληρονομήσαμε από τους Αρχαίους Έλληνες; Πρώτο στη λίστα (ως σημαντικότερο) θα αναφέρω το γεγονός πως οι Νεοέλληνες έπαψαν να είναι παραδειγματικά πρωτότυποι. Ή αντίστροφα καταφέρνουν να πρωτοτυπούν αρνητικά, ειδικά σε νευραλγικούς τομείς. Στην Τέχνη, και δη τη μουσική, αριστεύουν στην κλοπή/αντιγραφή/μεταγραφή ξένων συνθέσεων τις οποίες διασκευάζουν πρόχειρα προκειμένου να πλασάρουν στο ελληνικό κοινό, το οποίο όχι μόνο δεν αντιδρά, αλλά δείχνει να προσαρμόζεται γρήγορα και εύκολα ως εκ των βολικότερων καταναλωτών πολιτισμού παγκοσμίως. Τα ίδια και στο λεγόμενο "lifestyle". Ρίχτε μια ματιά στη νεολαία και ξανακοιταχτείτε στον εθνικό σας καθρέφτη. Φτύστε να μη ματιαστούμε!

Σε επίπεδο πολιτικής έχουμε ίσως παγκόσμια πρωτεία σε νέα ήθη και έθιμα όπως το θεσμοθετημένο ρουσφέτι, η κομματοκρατία, η αξιωματική αναξιοκρατία, η ρεμούλα, η ιδιώτευση, η επανάπαυση, η αδιαφορία. Δημοσιογραφικά έχουμε αναδείξει την υπερβολή και το ψεύδος σε κυρίαρχη ιδεολογία. Έχουμε καταφέρει να εκμεταλλευτούμε το μόνο μέσον που θα μπορούσε να διασώσει τα προσχήματα του κακέκτυπου Δημοκρατίας το οποίο χαιρόμαστε μαζοχιστικά, την Τηλεόραση, σε μέσον αυτοπροβολής ανάξιων και ανίκανων.

Έχουμε μεταποιήσει τον αθλητισμό σε τζόγο, κυνήγι ντόπας και θερμοκέφαλης-χουλιγκανίστηκης απόθεσης της καθημερινής μας αγανάκτησης. Μετατρέψαμε την Επιστήμη σε επαγγελματικό χώρο συντεχνιών αναβιβάζοντας το οικονομικό ή ακόμα και κομματικό κριτήριο εις βάρος της αναζήτησης της Αλήθειας. Εξισώσαμε τη Φιλοσοφία με την τεμπελιά και την αρλουμπολογία, την Μεταφυσική με αίρεση, την Οντολογία με περιττολογία, την Ηθική με ανέκδοτο.
 

Και όλη η σημερινή κατάντια διαπιστώνεται καθημερινά. Το χάσμα με το παρελθόν αναγνωρίζεται μοιραία όταν έρθεις σε επαφή με την αρχαία Ελληνική Γραμματεία.

Να το δούμε, όμως, και καταφατικά: Τι έχουμε κρατήσει από τους Αρχαίους Έλληνες; Πρώτα και γυαλιστερά (σαν τις card-postal) τα μνημεία "μας". Τουλάχιστον όσα δεν έχουμε "εκποιήσει" μέσω εθνικών ευεργετών-αρχαιοκάπηλων (ανάμεσά τους και πρώην πρωθυπουργοί αυτού του κράτους) ή δεν έχουμε αφήσει να καταστραφούν από το νέφος ή τους εργολάβους. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουμε καν επισκεφθεί τα Αρχαία μνημεία που βρίσκονται στην πόλη μας (ρωτήστε πόσοι Αθηναίοι έχουν επισκεφθεί την Ακρόπολη), αλλά λίγο-πολύ όλοι τα'χουμε πιάσει με το μάτι ή με το αφτί μας.

Αμέσως μετά είναι φυσικά οι ίδιοι οι Αρχαίοι Έλληνες, ή έστω οι πιο γνωστοί απ' αυτούς. Ποιος δεν ξέρει τον Αριστοφάνη, τον Αριστοτέλη, τον Σωκράτη, τον Ζήνωνα, τον Πλάτωνα, κτλ.; Ή μήπως τελικά ελάχιστοι τους γνωρίζουν; Θα είχε ενδιαφέρον μια άσκηση, πολύ επιφανειακή αλλά ίσως διαφωτιστική. Γράψτε 25 ονόματα Αρχαίων Ελλήνων που γνωρίζετε και μέχρι 25 λέξεις που σας έρχονται στο μυαλό με το άκουσμα του ονόματός τους. Αναπτύξτε σε μερικές παραγράφους όσα έχετε συγκρατήσει από τα έργα εκείνων για τους οποίους θεωρείτε πως γνρίζετε τα περισσότερα. Πόσο πιθανόν είναι να καταφέρετε να γεμίσετε 25 ονόματα; Ακόμη κι αν σας έρθουν στο μυαλό, τι νομίζετε πως ξέρετε γι' αυτούς; Για εκείνους που αναπτύξατε παιρετέρω, με πόση επιτυχία θεωρείτε ότι αντιληφθήκατε ή αποδώσατε τα όσα εκείνοι σκέφθηκαν και έγραψαν. Και το πιο σημαντικό: πόσο σας νοιάζει αν τα καταλάβατε σωστά ή πόσους Αρχαίους Έλληνες έχετε έστω ακουστά; Μάλλον λίγο... στο κάτω-κάτω η αποδοχή της κληρονομιάς είναι στην διακριτική ευχέρεια του απογόνου, και όπως όλα δείχνουν η ιδιότητα του απογόνου και μόνο μας αρκεί.    

Πραγματικά ελάχιστοι ασχολούνται στον ελλαδικό χώρο με την αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Γιατί όμως δεν ασχολούμαστε; Αυτό θα είναι το δικό μου ερώτημα.



dr, η άσκηση που έθεσες είναι πολύ ενδιαφέρουσα... Θα την προσπαθήσω.
Ευτυχώς υπάρχει ο Διογένης Λαέρτιος που έχει κάνει την ίδια άσκηση με περισσότερα ονόματα  

Και στην τελικη δε καταλαβαινω για ποιο λογο η περηφανια, τι προσφερει; Τι εννοουμε λεγοντας "περηφανια". Μια αδιορατη ικανοποιηση; Μια αισθηση ανωτερωτητας; Ενα συναισθημα ασφαλειας και καθησυχασμου που σφραγιζει που καθιστα τους ελληνες -στην προκειμενη περιπτωση- "αριστοκρατες" του παγκοσμιου πολιτισμου;

Νομίζω  πως η λέξη "περηφάνεια" από μόνη της δεν  περιγράφει το κατάλληλο συναίσθημα που αγκαλιάζει ολόκληρο τον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό,όπως σωστά διαισθάνθηκες noir απαντώντας έτσι και στον dr.

Βιώνεις πολλά και ποικίλα συναισθήματα όταν συναντιέσαι με τον Πολιτισμό και την Ιστορία των Αρχαίων Ελλήνων. Αγάπη και θαυμασμό για τα σπουδαία τους επιτεύγματα στις Επιστήμες,τη Φιλοσοφία,την Τεχνολογία& τι Τέχνες..."Απέχθεια" για τους σοφιστές και ντροπή για την καταδίκη του Σωκράτη...και τόσα άλλα που ανάλογα με την περίοδο της ζωής σου και τις εμπειρίες σου εμπλουτίζονται  και διαμορφώνονται ανάλογα...

[Pornostar]

ok goustarw tin kouventa kai tha ginw safis alla prwta thelw ligo xrono na meletisw ta anwthen sxolia

[Skliraios]

μπορει να θεωρεις πως δεν ειναι δυνατον να νιωθουμε περηφανοι για κατι στο οποιο δεν εχουμε καμια αναμειξη,σε μια ποδοσφαιρικη ομαδα οταν καποιος ειναι στον παγκο και δεν παρει λεπτο συμμετοχης νιωθει περηφανος για την ομαδα οταν θα παρει το κυππελο παροτι δεν επαιξε......,το θεμα ειναι οτι δεν ασχολουμαστε με την αρχαια ελληνικη γραμματεια ,δεν διαβαζουμε αρχαιους συγγραφεις και παρολα αυτα ειμαστε περηφανοι εκει ειναι το λαθος.......μελετωντας τους θα γινουμε καλυτεροι ανθρωποι και πρεισσοτερο περιφανοι......το οτι δεν τους μελετουμε φταιει η μογγολικη μας φυση!!!!εγω νιωθω περηφανος μονο και που εχω ως μητρικη γλωσσα μια γλωσσα που εστω και εξξελιγμενη ειναι η γλωσσα που διεδωσε τον πολιτισμο στον κοσμο,η γλωσσα στην οποια γραφτηκαν τα μεγαλυτερα αριστουργηματα....,μπορει να λες οτι ετσι θεωρω τους νεοεεληνες αριστοκρατες του κοσμου,αλλα δεν θεωρω τους νεοελληνες αλλα τους Ελληνες, και ναι γιατι οταν εγραφαν επιστημονικα και φιλοσοφικα βιβλια οι αλλοι ζουσαν σε σπηλιες και κανανε ουγκα,και αν νιωθω οτι εστω και λιγο κατι με συνδεει με αυτους τοτε θα νιωθω περηφανος.....

ελπιζω αυτα που γραφω να εχουν σαφηνεια και να μην ειναι αχταρμας οπως το μυαλο μου

[Ευ-Αγγελος]

Πέραν του γεγονότος ότι θαυμάζεις τους αρχαίους Έλληνες (όπως και εγώ, και όλος ο Κόσμος), γιατί αισθάνεσαι υπερήφανος; Ελπίζω να είναι κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στον θαυμασμό προς κάποιον άλλον και την υπερηφάνεια για τον εαυτό μας.

Και στην τελικη δε καταλαβαινω για ποιο λογο η περηφανια, τι προσφερει; Τι εννοουμε λεγοντας "περηφανια". Μια αδιορατη ικανοποιηση; Μια αισθηση ανωτερωτητας; Ενα συναισθημα ασφαλειας και καθησυχασμου που καθιστα τους ελληνες -στην προκειμενη περιπτωση- "αριστοκρατες" του παγκοσμιου πολιτισμου;

Πολύ ενδιαφέρον τα ερωτήματα τα συγκεκριμένα...

Δεν ξέρω αν έχω συγκεκριμένη απάντηση αλλά έχω συγκεκριμένη εκτίμηση για το τι θα μπορούσε να είναι η εθνική υπερηφάνεια.

 Η διαφορά που αναφέρεις δόκτορ ανάμεσα σε θαυμασμό και υπερηφάνεια με τον εαυτό μας εξηγεί κατά τη γνώμη μου τη λάθος αντίλληψη της εθνικής υπερηφάνιας.
Δεν μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τον εαυτό μας με τα κατορθώματα άλλων.Αλλά για να απαντήσω και σε δοκτορ και σε noir.

Αν ο πατέρας κάποιου έπραττε κάτι το σπουδαίο , ο κάποιος αυτός εκτός απο θαυμασμό για τον πατέρα του δεν θα ένιωθε υπερήφανος(όχι για τον εαυτό του) για τον πατέρα του;Υπαρήφανος που έχει τέτοιο πατέρα;
Εκτιμώ πως η εθνική υπερηφάνεια υπερεκτιμάται σαν συναίσθημά απο όλους μας αλλα και αλλοιώνεται πολλές φορές λόγω σκοπιμοτήτων.
Θεωρώ πως είναι ένα πρωτογενές συναίσθημα όπως προάγεται απο το παραπάνω παράδειγμα.

Σε έναν πληθυσμό λοιπόν που έχει διδαχθεί οτι είναι απόγονος των αρχαίων Ελλήνων(προσωπικά δεν το αμφισβητώ,αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) το μόνο ορισμό που θα μπορούσα να δώσω στην εθνική  υπερηφάνεια έιναι οτι ο λαός είναι υπερήφανος ΓΙΑ τους προγόνους του (όχι για τον εαυτό του) όπως ο γιός είναι υπερήφανος για τον πατέρα του , αν ο τελευταίος έχει επιτελέσει αξιέπαινες πράξεις.

[Pornostar]

Σαν πρωτη φαση δεν εχω παρα να συμφωνησω με την παρακμη της σημερινης Ελληνικης κοινωνιας η οποια ομως ειναι αποτελεσμα του ΜΕΣΟΥ σημερινου Ελληνα.Διαβαστε οποιος ενδιαφερεται το "Εγκλημα στην αρχαια αγορα" το οποιο αποτυπωνει τον μεσω Αρχαιοελληνα.ΚΑΜΙΑ σχεση με φιλοσοφικο τροπο σκεψεις τετοια πραγματα, μακραν αλλου! Αυτο εμενα κατι μου λεει.

Τωρα οσον αφορα την Ελλαδα. Υπαρχει ενα πραγμα που το λενε ιστορια.Ουτε ειδικος θα το παιξω ουτε ειμαι.Τα περι Χριστιανισμου και ποσο μας πηγε πισω δεν θα τα σχολιασω και κυριως γιατι πιστευω οτι το θεμα πιστης δεν εχει απο μονο του σχεση με τη σημερινη παρακμη. Ομως οσον αφορα την περιοδο της Τουρκοκρατιας? Ναι, οταν οι αλλοι ηταν στα δεντρα(Ευρωπη) "εμεις" χτιζαμε Ακροπολη.Αλλα οταν οι αλλοι καθονταν κατω απο μηλιες και τους επεφταν μηλα στο κεφαλι εμεις που ημασταν? Καναμε πιπες στην Οθωμανικη αυτοκρατορια.Παρε το πρωτο πληγμα σε ζητηματα επιστημης,φιλοσοφιας,γλωσσας κλπ. Μετα,2ρος παγκοσμιος κι εκει θα πεις οτι ολοι οι λαοι ηταν στην ιδια μοιρα,παντου πολεμο ειχε.Διαφωνω, μπορει στη Γερμανια να ειχαν τη χουντα του Χιτλερ αλλα αυτο δεν τους τραβηξε πισω σε ζητηματα τεχνογνωσιας.Επεσαν πολλα φραγκα σε ερευνα.Θα μου πεις σε οπλα! θα σου πω και??? Τυχαια η Γερμανια αυτη τη στιγμη γαμαει στη βαρια βιομηχανια? Και στην αγγλια τα ιδια, στον πολεμο και εβγαζε Turing!!! Εμεις που να σηκωσουμε κεφαλι?Απο την Τουρκοκρατια στους Ιταλους,Κι απο τους Γερμανους στον εμφυλιο και τη χουντα.Που λεφτα? που πολιτισμος? που τεχνη? που φιλοσοφια?που τι?
Και παρολη μας τη κακια τη μοιρα ειμαστε μια χωρα που δεν ειναι και Ουγκαντα! καθε αλλο.παμε(θελουμε πολυ ακομα βεβαια) προς τα Ευρωπαικα standards(αν υποθεσουμε πως αυτο ειναι καλο). Και γκρινιαζουμε και λεμε οτι ολα μπουρδελο και ολα μπαχαλο και αισχος.Με τι κριτιριο ολα αυτα? Συγκρινεις μετα απο τετοια ιστορια με την Αρχαια Ελλαδα? Με την Ευρωπη? Με τι? και μονο που καταφεραμε μετα απο ολα αυτα εσυ κι εγω να μιλαμε και να εχουμε καποια γνωση για Πλατωνα,Αριστοτελη,Παρμενιδη,Αρισταρχο κτλ εμενα μου φτανει.Κι οταν λεω μου φτανει,δεν εννοω οτι αραζω στον καναπε μου και μιλαω με τον κολλητο μου ευλογοντας και προσκηνωντας τα γενια των Αρχαιων Ελληνων λεγοντας "κοιτα τι γαματοι που ειμαστε!".Θα την ψαξω οσο μπορω.Ναι, φυσικα και το σημερινο κρατος και η κοινωνια δεν θα με βοηθησει ουτε εμενα ουτε εσενα ουτε κανεναν μας στην προσπαθεια μας αυτη.Μαλακια και θα το κραζω μια ζωη και θα βγαινω στους δρομους και θα κλεινω σχολες ΑΛΛΑ... με τετοια ιστορια τι να σου κανει κι αυτο το κρατος.Απλα να αλλαξει νοοτροπια θα μου πεις! Μα και η νοοτροπια του σημερινου Ελληνα αποτελεσμα της ιστοριας του ειναι μη γελιωμαστε.
Οσον αφορα την σημερινη τεχνη που ειπες πριν και οτι απεχουμε μακραν της Αρχαιας Ελλαδας εχω μονο ενα παραδειγμα.Κοιτα λογοτεχνια και ποιηση των τελευταιων 70 χρονων και πες μου μετα αν εχεις παραπονο.

Περηφανεια: Ας δωσει καποιος εναν ορισμο ρε παιδια!!!
Ναι,αλλο θαυμαζω τους Αρχαιους Ελληνες που δεν ειναι δικο μου μονο προνομιο αλλωστε αλλα και ολης της ανθρωποτητας ,αλλο το να ειμαι περηφανος για την πορεια αυτης της ταλαιπωρημενης κουκιδας του χαρτη που λεγεται Ελλαδα και αλλο το να ριχνω τα καντηλια μου πρωι-πρωι επειδη αργησε παλι το λεωφορειο ή επειδη η παιδεια ειναι σκατα ή λογω των αυξημενων ποσοστων της ανεργιας ή επειδη κατι χαζογκομενες χορευουν με κατι ηλιθιους πανω στην μπαρα τα τραγουδια του Κατελη...

Ελπιζω να εγινε σαφες για πιο πραγμα ειμαι περηφανος.Φυσικα και οχι για τη σημερινη καταντια αλλα για μια πορεια απο την Αρχαια Ελλαδα που καταλειγει σε εμας,σε αυτο εδω το topic που μπορουμε να κανουμε κριτικη του σημερα ,να την ψαχνουμε ο καθενας οσο προλαβαινει και οσο μπορει σ'αυτα τα θεματα και να εκφρασουμε εναν θαυμασμο για το χθες χωρις ψωροπερηφανειες και ακραιοτητες.

__________________
Αν ειπα καπου μεγαλη μ@_@_ι@ δεχομαι να με καταγγειλετε

[O_Xamenos]

γιατι να πρεπει να εχει διαβασει καποιος αρχαιους ελληνες (μονο)???
ποσοι εχουν διαβασει νεους ελληνες??? καζαντζακη ας πουμε, που ειναι και πιο βατος λογο του οτι μπορεις να το διαβασεις απο πρωτοτυπο...
ποσοι εχουν διαβασει μαρξ, ακομα και για να τον απορριψουν...
ποσοι εχουν διαβασει μπρεχτ ή σεξπηρ???
ο πολιτισμος, η τεχνη, η επιστημη ειναι εννοιες οικουμενικες και ως τετοιες πρεπει να τις αντιμετοπιζουμε