Εθνική υπερηφάνεια και Ελληνοφρένεια

[noir]

Αν υπηρχε καποιο συναισαθημα για να περιγραφει τη συναισθηματικη μου θεση απεναντι στους υπολοιποους ανθρωπους θα ηταν η ντροπη και απογοητευση για οσα εχει προκαλεσει ο ανθρωπος συνολικα. Αν ηταν να θαυμασω κατι, γενικα και αοριστως, θα ηταν η απροσδοκητη αλληλεγγυη μερικες στιγμες που ενωσε τους ανθνθρωπους μπροστα στα προβληματα τους. Αν ηταν να θαυμασω ενα πολτισμο θα ηταν επειδη καλλιεργησε το σεβασμο στο συνανθωπο και την ειρηνη και ας εκανε ουγκα ή συνεχιζει ακομα να κανει ουγκα μεσα σε σπηλιες και δε γνωριζει καν τι ειναι αυτα που κρατανε τη κοινοτητα σε συνοχη. Παρολα αυτα δεν αμφισβητω την αξια εργων της αρχαιας ελληνικης γραμματειας, αλλα φυσικα δεν θεωρω οτι απο κει ξεκινησε ο παγκοσμιος πολιτισμος (οχι πως εχει και σημασια). Οταν θαυμασω τον πυθαγορα και τον αρχιμηδη δε γινεται να μη μου ρθουν στο μυαλο οι αζτεκοι, οι τολτεκοι, οι βαβυλωνιοι και οι σουμεριοι. Οταν ειναι να θαυμασω τον πλατωνα και τον αριστοτελη δε γινεται να μην οδηγηθω σε συνειρμους που φτανουν στην μακρινη κινα ή την ινδια. Επισης, οταν διαβασω ενα κειμενο στα γαλλικα ή τα αγγλικα που επισης γνωριζω περαν της ελληνικης, θα με συνεπαρει ακομα και αν "εθνικα" δεν εχω καμια σχεση με το χωρο στο οποιο γραφτηκε. Αλλα, διαβαζοντας το, ταυτοχρονα καθισταμαι και εγω μια προεκταση του πολιτισμου απο τον οποιο προερχεται το εκαστοτε εργο. Θεορουμαι γαλλος ή αγγλος; Φυσικα και οχι. Ετσι απλα συντιθεται το ψηφιδωτο του παγκοσμιου πολιτισμου. Απο κει περα, αυτο δε μου αρκει να νιωσω περηφανος. Και δε νιωθω την αναγκη να νιωσω κατι περα απο αυτο που μου μεταδιδει το καθε εργο.  Ειτε αυτο ειναι η αισθηση της αρμονιας, ειτε καποιο ομορφο συνασισθημα, ειτε γνωση , ειτε αφορμες για κριτικη. Αν ειναι αξιοποιησουμε με καποιον τροπο οποιοδηποτε κομματι του παρελθοντος, αποψη μου ειναι πως πρεπει να γινει δημιουργικα, και δε βλεπω τιποτε το δημιουργικο στην υπερηφανια. Μαλλον σα μια βεβιασμενη προσπαθεια να νιωσουμε ευκολα σπουδαιοι, και η αφορμη καθαρα ψυχολογικη βεβαιως, βεβαιως...

[O_Xamenos]

και αυτο φυσικα! γιατι πρεπει να νιωθεις υπερηφανος οταν διαβαζεις για το πως οι ελληνες ξεκοιλιαζαν τους περσες??? και αναποδα γιατι να μην νιωθεις υπερηφανια για τον τουρκο τον Ναζιμ Χικμετ που χιλιοεξοριστηκε απο δικτατορικο καθεστως?
η πιο δισκολη μαχη πο εχει να δωσει ενας ανθρωπος ειναι να μπορεσει να απεμπλακει απο προτυπα και αρχετυπα. να καταφερει να σκοτωσει ολα τα πρωτυπα του. τοτε ισως να μπορεσει να νιωσει την ελευθερια και να κανει πραγματα που ισως τον κανουν να νιωσει υπερηφανια... παντα ομως με συνεση

[Neo]

Νομίζω έχετε χάσει την ουσία του θέματος, που δεν είναι άλλη εκτός από το ότι μια μεγάλη μερίδα του κόσμου γύρω σας, έξω από τους 4 τοίχους του κεφαλιού σας, όταν θίγεται η περηφάνεια της λόγω της συμπεριφοράς και του τρόπου ζωής της, καταφεύγει σε επειχειρήματα που συμπεριλαμβάνουν ανθρώπους με τους οποίους δεν έχει καμία σχέση.

Συζητάμε για την πολιτιστική/κοινωνική/ιδεολογική  παρακμή της Ελλάδας και όχι για το αν οι Αρχαίοοι Έλληνες ήταν καλύτεροι από τους Πέρσες και τους Αζτέκους.

Για να βγω λίγο offtopic, το Apocalypto το είδε αυτός που μίλησε για Αζτέκους; (δεν θυμάμαι ποιος ήταν)...

[drcypher]

Καταλαβαίνω ότι από το θέμα μπορούν να ξεπηδήσουν αρκετές παράλληλες συζητήσεις, όπως και έγινε σε κάποιο βαθμό. Σε κάποιες από αυτές θα ήθελα να συμμετάσχω, αρκεί να τεθούν σε ξεχωριστό topic. Σε κάποιες άλλες, πάλι, θα επιλέξω να απέχω γιατί θεωρώ πως ικανοποιούν όλα τα κριτήρια ενός εν δυνάμει flame topic.

Θα περιοριστώ σε εκείνα τα σημεία που θεωρώ ότι παραμένουν εντός του θέματος για οικονομία χρόνου και σκέψης. Πρώτα και κυριότερα να επισημάνω ξανά την παρατήρηση του Neo που μας επαναφέρει λίγο με πολύ εύστοχο τρόπο:

Νομίζω έχετε χάσει την ουσία του θέματος, που δεν είναι άλλη εκτός από το ότι μια μεγάλη μερίδα του κόσμου γύρω σας, έξω από τους 4 τοίχους του κεφαλιού σας, όταν θίγεται η περηφάνεια της λόγω της συμπεριφοράς και του τρόπου ζωής της, καταφεύγει σε επειχειρήματα που συμπεριλαμβάνουν ανθρώπους με τους οποίους δεν έχει καμία σχέση.

Συζητάμε για την πολιτιστική/κοινωνική/ιδεολογική  παρακμή της Ελλάδας και όχι για το αν οι Αρχαίοοι Έλληνες ήταν καλύτεροι από τους Πέρσες και τους Αζτέκους.

[..] Δε μιλάμε την ίδια γλώσσα; Δεν έχουμε τις ίδιες παραδόσεις;Δε λέμε τις ίδιες παροιμίες;

Ζήτησα να μην εμπλακούμε στη διαμάχη "είμαστε ή δεν είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων;". Ας πούμε ότι είμαστε... μάλλον σε αυτήν την περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα πιο δυσάρεστα για μας.

Από εκεί και πέρα, δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα. Μιλάμε μια υποβαθμισμένη εκδοχή της. Πολλοί, μάλιστα, επιθυμούν να μην γνωρίζουν καν ποιες είναι οι συνδέσεις της γλώσσας μας με την Αρχαία Ελληνική. Δέχομαι ότι μια ζωντανή γλώσσα με τον καιρό διαμορφώνεται από τους ίδιους τους ανθρώπους που την ομιλούν, αλλά η δική μας θεωρώ ότι δεν έχει ακολουθήσει σωστό δρόμο. Και ας μείνουμε εκεί (για το παρόν topic).

Δεν έχουμε τις ίδιες παραδόσεις με τους αρχαίους Έλληνες. Ή ακόμα περισσότερο, δεν έχουμε τους ίδιους θεσμούς. Βέβαια η προσπάθεια να διατηρήσεις επί 2000 χρόνια τους ίδιους θεσμούς θα ήταν απλή, κακή συντήρηση. Αλλά δεν έχουμε καν τις ίδες βασικές αρχές, το ίδιο πνεύμα στους "εξελιγμένους" σημερινούς μας θεσμούς, στην Πολιτική, την Τέχνη, την Φιλοσοφία, την Επιστήμη. Να σας θυμίσω π.χ. ότι καταργήσαμε την δουλεία, αλλά προάγουμε την εθελοδουλεία. Και αυτό είναι από τα σημεία που θα ήθελα να δούμε.

Ακόμα και οι παροιμίες, αν και ήσσονος σημασίας συνδετικό στοιχείο, χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα συχνά με παραλλαγμένο νόημα. Μερικές φορές διεστραμμένο. Αυτές είναι ακριβώς οι καταστάσεις που θα ήθελα να αντιδιαστείλουμε, όχι για να καταλήξουμε στο αν είμαστε απόγονοι ή όχι, αλλά στο να απαντήσουμε στο ερώτημα "πάμε καλά εμείς οι Νεοέλληνες;".

Το θέμα δεν προορίστηκε ποτέ για αντεγκλήσεις, αλλά για αυτοκριτική.

Δεν είμαστε άξιοι απόγονοι αν θέλετε...

Αυτή είναι η ουσία, την οποία είχα πρωτοδιατυπώσει ως εξής:

οι Νεοέλληνες έχουμε καταντήσει ρετσινιά των Αρχαίων, και εκείνοι με τη σειρά τους βαριά σκιά σε εμάς τους Νεοελληνάρες

Η πρόταση δεν θα έπρεπε να παρατίθεται ως απλή παρατήρηση, αλλά ως το μείζον ζήτημα. Αν δεν ήμασταν τόσο κολλημένοι και απασχολημένοι με την άντληση της περηφάνειάς μας με τους Αρχαίους δεν θα έμπαινα καν στη διαδικασία να τους αναφέρω. Θα ρώταγα, λοιπόν, αντί του "γιατί δεν είμαστε άξιοι απόγονοι;" το πιο ευθύ "γιατί δεν είμαστε άξια κοινωνία;".

μπορει να θεωρεις πως δεν ειναι δυνατον να νιωθουμε περηφανοι για κατι  στο οποιο δεν εχουμε καμια αναμειξη,σε μια ποδοσφαιρικη ομαδα οταν καποιος ειναι στον παγκο και δεν παρει λεπτο συμμετοχης νιωθει περηφανος για την ομαδα οταν θα παρει το κυππελο παροτι δεν επαιξε......

Να άλλη μια καλή παρομοίωση: οι ποδοσφαιρικές ομάδες. Μόνο που θα την διαφοροποιούσα λίγο: Ο παίκτης που κάθεται στον πάγκο μπορεί να μην έπαιξε, αλλά εργάστηκε, προπονήθηκε. Και του αξίζει έπαινος στο πλαίσιο της ομάδας.

Εμείς δεν είμαστε οι παίκτες που κάθονται στον πάγκο. Θα μας παρομοίωνα μάλλον με τους οπαδούς. Τους οπαδούς που αισθάνονται υπερήφανοι, τσακώνονται (όπως τώρα καλή ώρα) ή επιτίθενται, αντλούνε υπερηφάνεια ή δικαιολογούν βία στο όνομα της Ομάδας τους.

Είναι λογικό όταν η ομάδα σου κερδίζει (είτε είναι του σχολείου σου, του Δήμου σου, της Πόλης σου, της Χώρας σου) να αισθάνεσαι όμορφα. Ακόμα και αυτό το πρωτογενές αίσθημα της περηφάνειας. Αλλά έχει όρια αυτή η υπερηφάνεια! Μέχρι που μπορεί αυτό το αίσθημα να επεμβαίνει και να καθαγιάζει τις καθημερινές, επαγγελματικές, προσωπικές, συλλογικές μας αστοχίες;

Αν ο Δήμος μου έχει υψηλά δημοτικά τέλη, χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες, βρώμικους δρόμους, ελάχιστους χώρους αναψυχής, διεφθαρμένη Διοίκηση, πολίτες που ενδιαφέρονται για την πάρτη τους, τότε σε ποιον βαθμό μπορώ να κοιμάμαι ήρεμος με την δικαιολογία ότι "η δημοτική ομάδα του ποδοσφαίρου πήρε το πρωτάθλημα";

Αν ο πατέρας κάποιου έπραττε κάτι το σπουδαίο , ο κάποιος αυτός εκτός απο θαυμασμό για τον πατέρα του δεν θα ένιωθε υπερήφανος(όχι για τον εαυτό του) για τον πατέρα του;Υπαρήφανος που έχει τέτοιο πατέρα;
Εκτιμώ πως η εθνική υπερηφάνεια υπερεκτιμάται σαν συναίσθημά απο όλους μας αλλα και αλλοιώνεται πολλές φορές λόγω σκοπιμοτήτων.
Θεωρώ πως είναι ένα πρωτογενές συναίσθημα όπως προάγεται απο το παραπάνω παράδειγμα.

Σε έναν πληθυσμό λοιπόν που έχει διδαχθεί οτι είναι απόγονος των αρχαίων Ελλήνων(προσωπικά δεν το αμφισβητώ,αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) το μόνο ορισμό που θα μπορούσα να δώσω στην εθνική  υπερηφάνεια έιναι οτι ο λαός είναι υπερήφανος ΓΙΑ τους προγόνους του (όχι για τον εαυτό του) όπως ο γιός είναι υπερήφανος για τον πατέρα του , αν ο τελευταίος έχει επιτελέσει αξιέπαινες πράξεις.

Πολύ καλή παρατήρηση! Αν επέλεγα να θεωρήσω την υπερηφάνεια για κάποιους ανθρώπους κάτι εξ' ορισμού κακό, θα αναπαρήγαγα μάλλον κάποιο συμπλεγματικό στερεότυπο, μια φοβία. Αλλά ας δούμε κάποια σημεία που επισημαίνεις: Διδασκόμαστε το γεγονός πως είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Δεν διδασκόμαστε όμως (τουλ. σωστά) τι είπαν αυτοί οι Αρχαίοι Έλληνες. Με άλλα λόγια, μας καλλιεργείται μια υπερηφάνεια, αλλά όχι και ο λόγος για τον οποίον δικαιούμστε να την νιώθουμε. Σε πολλά μέρη του εξωτερικού η Ελληνική Γραμματεία διδάσκεται με τέτοιον τρόπο ώστε να δίνει στους ανθρώπους αυτούς περισσότερο απ' όλους (και ειδικά εμάς) το δικαίωμα να αισθάνεται υπερήφανος που κατάγεται από το ίδιο γένος, το ανθρώπινο, στο οποίο ανήκουν και οι αρχαίοι Έλληνες.

Γιατί, απλώς, ακολουθούν άλλη πορεία: Διδάσκονται τη Γραμματεία, επιχειρούν να γίνουν κοινωνοί των διδαγμάτων και των διερευνήσεων των Αρχαίων (είτε Ελλήνων είτε οτιδήποτε), οδηγούνται αυθόρμητα (χωρίς έξωθεν καλλιέργεια ή προπαγάνδα) στον θαυμασμό γι' αυτούς τους ανθρώπους και παραπλεύρως μοιράζονται αισθήματα υπερηφάνειας. Εμείς, αντίθετα, διδασκόμαστε ότι είμαστε απόγονοι μεγάλων ανθρώπων, ότι έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να είμαστε περήφανοι γι' αυτούς, μαθαίνουμε να εκμεταλλευόμαστε αυτήν την υπερηφάνεια για να κρύβουμε όλες μας τις ατασθαλίες και αποτυχίες, αλλά τελικά μένουμε εκεί. Ελάχιστοι φτάνουν έστω ανάποδα στην ίδια την Ελληνική Γραμματεία.

Και παρολη μας τη κακια τη μοιρα ειμαστε μια χωρα που δεν ειναι και Ουγκαντα! καθε αλλο.παμε(θελουμε πολυ ακομα βεβαια) προς τα Ευρωπαικα standards(αν υποθεσουμε πως αυτο ειναι καλο). Και γκρινιαζουμε και λεμε οτι ολα μπουρδελο και ολα μπαχαλο και αισχος.Με τι κριτιριο ολα αυτα? Συγκρινεις μετα απο τετοια ιστορια με την Αρχαια Ελλαδα? Με την Ευρωπη? Με τι? και μονο που καταφεραμε μετα απο ολα αυτα εσυ κι εγω να μιλαμε και να εχουμε καποια γνωση για Πλατωνα,Αριστοτελη,Παρμενιδη,Αρισταρχο κτλ εμενα μου φτανει

Θέλω να σχολιάσω και εδώ κάποια σημεία. Το ότι "δεν είμαστε και Ουγκάντα" είναι ένας κακός τρόπος σκέψης. Ένα σύνολο που θεωρεί πως αγωνίζεται και προοδεύει συγκρίνει εαυτόν μόνο με κάτι καλύτερο, για να αγωνιστεί περισσότερο. Όταν το συγκρίνει με κάτι χειρότερο ψάχνει δικαιολογία. Θα έπρεπε η Ουγκάντα να συγκρίνεται με εμάς, και όχι εμείς με την Ουγκάντα

Μιλώντας για συγκρίσεις: Χρησιμοποιώ συχνά αυτή τη λέξη, και ίσως οδηγεί σε διφορούμενα συμπεράσματα. Γιατί η προσπάθεια που στηρίζεται κατά κύριο λόγο στη σύγκριση, οδηγεί τελικά στην (απο)μίμηση. Ενώ εδώ θέλουμε παραδειγματισμό.

Κάποιοι έχουν "κάποια" γνώση για Πλάτωνα, Αριστοτέλη, κτλ.., και αρκούνται    με αυτή τη μετριότητα. Αλλά όλοι έχουν τέλεια γνώση του ότι είναι απόγονοι "όλων αυτών των τυπάδων" και ότι είναι τιμή τους και καμάρι τους. Το απόγειο της μωροπερηφάνειας. Ελάχιστοι νιώθουν ντροπή και αίσχος για αυτό που είμαστε σήμερα. Δεν έχω το υπόβαθρο για να μιλήσω για τους Αρχαίους Έλληνες, αλλά έχω να κάνω 1-2 σχολιάκια για τους Νεοέλληνες και την νοοτροπία τους.

Οι Νεοέλληνες, με την εξελιγμένη μας γλώσσα, τις παραδόσεις, τις παροιμίες, τους θεσμούς μας, έχουμε κάποια πολύ λιτά standards. Χονδρικά οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: Οι μάγκες και οι μ@λ@κες. Αυτοί που μας κυβερνάνε είναι μ@λ@κες. Οι άλλοι που ψηφίζουν τους μ@λ@κες είναι επίσης μ@λ@κες. Εγώ, όμως, που είτε ψηφίζω τους ίδιους μ@λ@κες είτε δεν ασχολούμαι καν είμαι μάγκας. Όσοι παίρνουν θέσεις με ρουσφέτια, όσοι εκμεταλλεύονται τον πλησίον τους, όσοι λειτουργούν αναξιοκρατικά είναι μ@λ@κες. Αν, όμως, εγώ τρυπώσω σε καμιά θέση με κανά ρουσφετάκι, αν βρω κανά καλό βύσμα, αν στήσω καμιά καλή κομπίνα είμαι μάγκας. Αν ο μπροστινός μου στο φανάρι αργήσει να ξεκινήσει θα του κορνάρω, γιατί είναι μ@λ@κας. Το ίδιο και όσοι τρέχουν και με προσπερνάνε από δεξιά, όσοι παραβιάζουν τον κώδικα, όσοι πίνουν. Αλλά όταν το κάνω εγώ είμαι μάγκας.

Οι Ευρωπαίοι μπορεί να έχουν μια τεχνολογική ανάπτυξη και να μας κάνουν κουμάντο, αλλά "όταν εμείς κάναμε πολιτισμό αυτοί κρέμονταν από τα δέντρα". Είναι μ@λ@κες. Ειδικά όταν έρχονται να μας βάλουν χέρι στα εσωτερικά μας, να αξιολογήσουν τους θεσμούς μας. Γίνονται, δε, συμπαθείς μ@λ@κες όταν έρχονται να θαυμάσουν από κοντά αυτό που διδάχθηκαν, και τους γδύνουμε ακόμα και για ένα μπουκαλάκι νερό δίπλα στα μνημεία. Εμείς, που είμαστε ένα μάτσο Ελληνάρες σε παρακμή, όμως, ρευόμαστε στα μούτρα τους όλο πολιτισμό και Προγονολατρία, γιατί είμαστε μάγκες! Εμείς δεν έχουμε ιδέα από αρχαίους Έλληνες αλλά ως νταβαντζήδες αρχαιοτήτων βγάζουμε φράγκα απ' αυτούς! Πόσο μάγκες!

Οι Τούρκοι μας πήρανε την Κύπρο, μας είχαν 400 χρόνια σκλάβους, θέλουν να μας φάνε το Πετρέλαιο, παραβιάζουν διαρκώς το FIR μας. Αυτοί κι αν είναι μ@λ@κες! Εμείς, όμως, που ανεχτήκαμε 7 χρόνια χούντα με έναν στρατόκαυλο κρετίνο που μας γέμιζε τα μυαλά με Αρχαιοελληνικές φαμφάρες και αρίες φυλές, εμείς που στην Τουρκοκρατία χωριστήκαμε εκ νέου σε μάγκες και μ@λ@κες (κάνοντας τα χατίρια των Τούρκων, με τους κοτζαμπάσηδες, με όλους τους ρουφιάνους, τους υποτακτικούς και τους ανυπότακτους), εμείς που πετάμε δισεκατομμύρια κάθε χρόνο για να αναχαιτίζουμε και να ανταποδίδουμε τις παραβιάσεις, είμαστε μάγκες.

Στον εμφύλιο είχαμε χωριστεί σε δυο ομάδες από πιόνια: τους "κομμουνιστάς" και τους "εθνικόφρωνας". Αναλόγως σε ποια ομάδα ανήκε ο καθένας, είχαμε πάλι μάγκες και μ@λ@κες. Σήμερα, όμως, γίνανε όλοι μάγκες της "εθνικής συμφιλίωσης".

Ζητώ συγγνώμη για τη γλώσσα, καθώς και για τις υπερβολές που ενδεχομένως να διετύπωσα. Μπορεί να υπάρχουν ανακρίβειες, αλλά δεν θέλω να σταθούμε στις ειδικές προτάσεις. Θέλω να σταθούμε σε αυτόν τον διαχωρισμό που κάνουμε, σε αυτή μας την νοοτροπία. Και θέλω μετά να μου μιλήσετε για Αρχαίους Έλληνες. Αν έστω αυτοί οι 50 που είπαν κάτι της προκοπής είχαν ποτέ στο μυαλό τους αυτόν τον ισοπεδωτικό διαχωρισμό ανάμεσα σε μάγκες και μ@λ@κες, που μοναδικό κριτήριο έχει το προσωπικό συμφέρον και τη ρεμούλα.

Μετά θέλω να αναλογιστείτε πως είστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Βάλτε στη σειρά τα 10 πράγματα που έχετε διαβάσει γι' αυτούς. Ξανασκεφτείτε σε τι Ελλάδα ζείτε. Κοιτάχτε τους στα μάτια. Είστε περήφανοι γι' αυτούς; Εκείνοι είναι περήφανοι για σας; Μήπως θα' πρεπε να εξοικονομήσουμε λίγη ενέργεια από αυτήν που σπαταλάμε καθημερινά για να δείχνουμε υπερήφανοι για τους Αρχαίους Έλληνες, και να την αποδώσουμε σε προσπάθειες να στρώσουμε σαν κοινωνία, μπας και καταφέρουμε μια φορά να νιώσουμε περήφανοι γι' αυτό που είμαστε, και όχι γι' αυτό που "ήμασταν";

Το γόητρο, ο θαυμασμός, η κοινωνική επιτυχία δεν κληροδοτούνται, χτίζονται. Και για να γίνει αυτό πρέπει να ανοίξουμε μάτια μας. Κι αν είμαστε τόσο φαιδροί ώστε να εκμεταλλευόμαστε τα επιτεύγματα των Αρχαίων για να κλείνουμε τα μάτια στην παρακμή μας όλο ηδονή και υπερηφάνεια, ας πάψουμε να νιώθουμε υπερηφάνεια! Μέχρι να καταφέρουμε με το σπαθί μας να κοιτάξουμε πρώτα τους εαυτούς μας και μετά τους Αρχαίους... με ανοιχτά μάτια!

[Ευ-Αγγελος]

Αν επέλεγα να θεωρήσω την υπερηφάνεια για κάποιους ανθρώπους κάτι εξ' ορισμού κακό, θα αναπαρήγαγα μάλλον κάποιο συμπλεγματικό στερεότυπο, μια φοβία.

Σε παρακαλώ επεξηγείς αυτό που έγραψες διότι δεν κατάλαβα τι εννοείς;

Ζητώ συγγνώμη για τη γλώσσα, καθώς και για τις υπερβολές που ενδεχομένως να διετύπωσα.

Ευτυχώς που το αναγνωρίζεις.
Πράγματι όσα ανέφερες , αντλούνται απο πραγματικές ισχύουσες καταστάσεις και νοοτροπίες.
Αλλά διαφωνώ με τη γενίκευση που είναι έκδηλη στο κείμενο σου.
Φαίνεσαι πολύ απογοητευμένος...
Πιστεύω τραγικοποιείς τη πραγματικότητα...

[drcypher]

Αν επέλεγα να θεωρήσω την υπερηφάνεια για κάποιους ανθρώπους κάτι εξ' ορισμού κακό, θα αναπαρήγαγα μάλλον κάποιο συμπλεγματικό στερεότυπο, μια φοβία.

Σε παρακαλώ επεξηγείς αυτό που έγραψες διότι δεν κατάλαβα τι εννοείς;

Μάλλον τις ίδιες λέξεις θα χρησιμοποιήσω Να δοκιμάσω όμως: "Αν θεωρήσω εξ'ορισμού κακό το να είναι κανείς υπερήφανος, τότε καταλήγω να διατυπώνω μια φοβία, κόμπλεξ"

Ζητώ συγγνώμη για τη γλώσσα, καθώς και για τις υπερβολές που ενδεχομένως να διετύπωσα.

Ευτυχώς που το αναγνωρίζεις.
Πράγματι όσα ανέφερες , αντλούνται απο πραγματικές ισχύουσες καταστάσεις και νοοτροπίες.
Αλλά διαφωνώ με τη γενίκευση που είναι έκδηλη στο κείμενο σου.
Φαίνεσαι πολύ απογοητευμένος...
Πιστεύω τραγικοποιείς τη πραγματικότητα...

Οπότε με αυτό το σχόλιο αρκούμαστε στο ότι υπερέβαλα και σταματούμε. Μπορεί εσύ να μην εκφράζεσαι ή σκέφτεσαι έτσι, αλλά δεν γράφω ένα κείμενο με τίτλο "Εθνική υπερηφάνεια" εννοώντας τους 10 που θα γράψουν εδώ μέσα και τους 100 ή 2.000 ακόμα που δεν συμπεριφέρονται έτσι. Αναφέρομαι σε αρκετά εκατομμύρια Νεοελλήνων που δυστυχώς είναι εξίσου υπερβολικοί και προσβλητικοί με το κείμενό μου.

[Ευ-Αγγελος]

Μάλλον τις ίδιες λέξεις θα χρησιμοποιήσω Confused Να δοκιμάσω όμως: "Αν θεωρήσω εξ'ορισμού κακό το να είναι κανείς υπερήφανος, τότε καταλήγω να διατυπώνω μια φοβία, κόμπλεξ"

Κατάλαβα.Συμφωνώ.

Οπότε με αυτό το σχόλιο αρκούμαστε στο ότι υπερέβαλα και σταματούμε. Μπορεί εσύ να μην εκφράζεσαι ή σκέφτεσαι έτσι, αλλά δεν γράφω ένα κείμενο με τίτλο "Εθνική υπερηφάνεια" εννοώντας τους 10 που θα γράψουν εδώ μέσα και τους 100 ή 2.000 ακόμα που δεν συμπεριφέρονται έτσι. Αναφέρομαι σε αρκετά εκατομμύρια Νεοελλήνων που δυστυχώς είναι εξίσου υπερβολικοί και προσβλητικοί με το κείμενό μου.

Όχι ρε , δεν το έκανα για να αρκεστούμε και να σταματήσουμε.
Απλά ήταν ένα συναίσθημα που ένιωσα διαβάζωντας το κείμενό σου.
Συμφωνώ εν γένει με όσα έχεις γράψει.Απλά η γενίκευση είναι αυτή με την οποία δε συμφωνώ.Γι'αυτό και δεν σχολίασα κάποιο άλλο μέρος.
Πράγματι υπάρχουν αρκετές υπερβολές απο πολλές μεριές και για πολλούς λόγους.Δεν αμφιβάλλω γι'αυτό.