Περί των εξω-παραταξιακών πλαισίων

[marios]

Με αφορμή την γενική συνέλευση στις 16-03-2010 και την σχετική συζήτηση.

Καταθέτω την αποψάρα μου. Προσπάθησα να εντοπίσω που μπερδεύεται η ανταλλαγή απόψεων. Ας μην ξεχνάμε γιατί έγινε η συνέλευση. Όποιος βαριέται εκθέσεις ιδεών να πάει σε άλλο τόπικ.

Αρχικά, αφορμή συνέλευσης, τα μέτρα λιτότητας: είναι καταφανώς άδικα. Για να καλύψω ίσως κάποιους, ακόμα και αν κάποιοι από τον δημόσιο τομέα ευνοούνται, θα πληγεί η αγορά γενικότερα λόγω χαμηλότερης κατανάλωσης σε όλα τα αγαθά και θα ανέβει η ανεργία. Επίσης υπάρχει η παραδοχή ότι τα μέτρα πρέπει να είναι αρκετά αυστηρά έτσι ώστε το έλλειμα να μειωθεί χωρίς να ελπίζουμε σε μείωση φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, σε αυτό βασιζόταν το δεύτερο πακέτο μέτρων που δεν έγινε δεκτό από ΕΕ καθώς οι προηγούμενοι στόχοι κρίθηκαν μη ρεαλιστικοί. Πρέπει να υπάρξει κατακραυγή και να τροποποιηθούν δραστικά τα μέτρα. Να κόψουν το κεφάλι τους να βρούνε τρόπους οι της Κυβέρνησης και οι της ΕΕ που τους καίει όσο και μας,να μην πληρώσει η βάση, έξυπνοι είναι και εναλλακτικές υπάρχουν, πχ χρηματοδότηση χρέους από πηγές πέραν των financial markets, μακροπρόθεσμο πλάνο μείωσης του ελλείματος και όχι τριών χρόνων γιατί τώρα το θυμήθηκαν, αντιμετώπιση φοροδιαφυγής του κεφαλαίου και της διαφθοράς, ισορροπημένη επένδυση στην ανάπτυξη και στην δημιουργία θέσεων εργασίας. Το ξέρω πως δεν θα το κάνουν αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει να το δεχτούμε κιόλας.

Εδώ πρέπει να ειπωθούν πολλά κυρίως για την ανάγκη διαφύλαξης κάθε εργασιακού δικαιώματος είτε είναι ισορροπημένο είτε όχι, λόγω του γενικού παγκόσμιου κλίματος και κυρίως γιατί αυτό είναι πάντα δευτερεύων αιτία για χρηματοοικονομικά προβλήματα αλλά έυκολη λύση αντιμετώπισης τους.

Επόμενο σημείο: η κατάληψη είναι ένα ηχηρό συμβολικό μέτρο διαφωνίας όσο πιπίλα και αν έχει γίνει στις μέρες μας γι' αυτό και ήμουν υπέρ της κατάληψης στην συνέλευση.

Όμως στην σχολή μου, υπάρχει ένα άλλο ιδιαίτερο θέμα. Η αμιγώς παραταξιακή μορφή των ΓΣ είναι μάστιγα που απομακρύνει την πλειοψηφία από τις συλλογικές διαδικασίες και τους οδηγεί συχνά σε αντίθετες θέσεις από την δική μου ως αντίδραση στις παρατάξεις. Έτσι λοιπόν ζυγίζοντας την κατάσταση στο πλαίσιο της συγκεκριμένης σχολής η συμμετοχή στις καταλήψεις είναι μικρότερης σημασίας από την σημασία της ψήφισης ενός πλαισίου που δεν προέρχεται από παράταξη γιατί δίνει ελπίδα για το μέλλον του συλλόγου. Το παρόν, ως κοινωνία, το ξέρετε ότι το έχουμε χάσει, χρειάζεται επανάσταση τώρα αλλά αυτή αργεί γιατί δεν ξέρει ούτε το όνομα της ακόμα και τα διάφορα ονόματα που έχει αποκτήσει ακούγονται παρωχημένα. Η ουσιαστική συμμετοχή στα κοινά ,έτσι ώστε να νοιώσει ο καθένας ότι η άποψη του μετράει και συνεπώς φέρει ευθύνη για αυτά που πιστεύει, είναι εφαλτήριο σημείο κάθε μεγάλη κοινωνικής αλλαγής.

Το ότι το πλαίσιο βγήκε με την στήριξη της ΔΑΠ είναι λυπηρό για μένα, κρατάω ως ουσιαστική νίκη ότι υπήρχε μια 40αρα μη δαπίτων που το στήριξε. Θεωρώ ότι η τυπική νίκη της καταμέτρησης ψήφων είναι κίβδηλη, δηλαδή και να έχανε στην καταμέτρηση, εγώ θα το έβλεπα ως νίκη αυτών που δεν τους αρέσει να χρωματίζονται χοντροειδώς, είτε ήταν εκεί είτε όχι, ακόμα και αν συμφωνώ με τους αριστεριστές στο πρακτικό θέμα, δηλαδή του τι δράση ακολουθούμε ως σύλλογος.

Οπότε καταλήγω ότι κόντρα στην καταπιεστική υπερβολική κομματικοποίηση στην σχολή μου, πρώτιστα θα ψηφίζω τα ανεξάρτητα πλαίσια στην ελπίδα να βγαίνουν κάποτε χωρίς ανάγκη στήριξης από καμία ΔΑΠ. Ακόμα και αν τα πλαίσια αυτά δεν εκφράζουν αυτονόητες πολιτικές θέσεις όπως 'αφήστε τις συντάξεις ήσυχες', μια αρωστημένη διαδικασία ΓΣ έτσι κι' αλλιώς δεν έχει κάτι να πει επί του θέματος. Από αυτά που έχω δει στις μέρες μου στην ΣΕΜΦΕ εκτιμώ οτι η ορμή αυτή δεν θα κρατήσει για πολύ και η κατάσταση θα επιστρέψει στα συνηθισμένα. Ίσως και όχι.

Ελπίζω στο μέλλον αφού ξεπεραστεί η κυριαρχία των παρατάξεων στην ΓΣ να ξεπεραστεί και ο φόβος της κατάχρησης των καταλήψεων ως μέσου αντίδρασης στην αδικία, ένας φόβος που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες εξυπηρετώντας κατά καιρούς δικές τους σκοπιμότητες, και να υπάρξει απόφαση με πολιτικό νόημα πέρα από την ανοιχτή σχολή που να μην έχει υπογραφή παράταξης. Η οδός που ανοίχτηκε την τρίτη μ' αρέσει, έχει δρόμο ακόμα, προς το παρόν την δικιά μου στήριξη θα την έχει.

[O kanenas]

Αν κατάλαβα καλά, το ζουμί των δυο τελευταίων παραγράφων είναι ότι άσχετα από το περιεχόμενο ενός πλαισίου, εσύ θα το στηρίζεις (ψηφίζοντάς το) από τη στιγμή που θα είναι ανεξάρτητο. Είναι μια καλή σκέψη για να αρχίσουν να μπαίνουν μπροστά ανεξάρτητες πρωτοβουλίες. Ουσιαστικά μας λες ότι συγκεκριμένα η δική σου ψήφος δεν θα σημαίνει συμφωνία με το πλαίσιο, αλλά συμφωνία με τον τρόπο που κατέβηκε.

Κατά τη γνώμη μου, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε σ'αυτή τη κατεύθυνση, όσοι ενδιαφερόμαστε να αποκομματικοποιηθεί η ΓΣ, είναι να παραδειγματιστούμε από την κίνηση του lunatic και να κατεβάσουμε κι άλλα ανεξάρτητα πλαίσια. Προφανώς, όσοι συμφωνούσαν με το πλαίσιο του lunatic δεν χρειαζόταν να κατεβάσουν το δικό τους, αλλά θα μπορούσε να κατέβει ένα από κάποιον ή κάποιους ή κάποια ή κάποιες στην περίπτωση που δεν καλύπτονταν από το πρωτοβουλιακό πλαίσιο της προηγούμενης ΓΣ. Για μένα η ψήφος σε ένα πλαίσιο αποτελεί πολιτική στάση μέσα στη ΓΣ, κάτι που είναι θεμιτό, αλλά δεν παύει να είναι μια στάση παθητική. Πιστεύω ότι το να κατέβει άλλο ένα ανεξάρτητο πλαίσιο στην επόμενη ΓΣ είναι μια ενεργητική κίνηση για την αποκομματικοποίησή της. Μάλιστα, αν κάποτε κατέβουν δύο ανεξάρτητα πλαίσια αντιτιθέμενα το ένα στο άλλο και γίνει διάλογος μεταξύ των δύο αυτών πλαισίων, οπότε και θα "περιθωριοποιηθούν" τα παραταξιακά πλαίσια, αυτό θα είναι ένα βήμα παραπάνω.

Οπότε (πάντα κατά τη γνώμη μου), το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κατεβάσεις άλλο ένα πλαίσιο που να στηρίζει κατάληψη, αφού αυτή είναι η άποψή σου.

Όσον αφορά εμένα, όταν είδα ότι κατεβαίνει ανεξάρτητο πρωτοβουλιακό πλαίσιο, επειδή δεν με κάλυπτε είχα σκεφτεί να κατεβάσω κι εγώ ένα με τις δικές μου απόψεις, αλλά εκτός του ότι κωλώνω να βγω και να μιλήσω σε μια ΓΣ που κανείς δεν σε ακούει, έχω την εντύπωση ότι η φάτσα μου είναι συνδεδεμένη με τα ΕΑΑΚ (μιας και τόσο καιρό αυτούς στήριζα στις ΓΣ και γενικά κρατάω μια επαφή μαζί τους) και δεν θα γίνει κατανοητό από τους περισσότερους ότι κατεβάζω ένα δικό μου πλαίσιο, αλλά θα δωθεί η εντύπωση ότι παίζω παιχνίδια σε συνεργασία με τα ΕΑΑΚ προκειμένου να κλείσει η σχολή.

[papagalakos]

Διαφωνώ κι εξηγώ. Οποσδήποτε έχει μια παραπάνω... γοητεία ένα ανεξάρτητο πλαίσιο. Κυρίως νομίζω όμως επειδή όταν ακούμε κόμμα το μυαλό μας πάει στο ΚΚΕ-ΚΝΕ-ΠΚΣ-ΜΑΣ-ΠΑΜΕ-Επ.Αγ. και μια γραμμή από κάπου έξω, μακριά απ' τη σχολή. Που όντως ισχύει δηλαδή. Αν δούμε όμως λίγο... φιλοσοφικά και εξ ορισμού την έννοια του κόμματος και κατ' επέκταση και της παράταξης θα δούμε ότι αυτά δεν υπάρχουν χωρίς λόγο. Θα επικαλεστώ πάνω κάτω την τοποθέτηση ομιλητή της ΕΑΑΚ στη τελευταία συνέλευση. Οι παρατάξεις λοιπόν δεν υπάρχουν με μεταφυσικούς όρους. Υπάρχουν απ' την ανάγκη συλλογικής έκφρασης και την πραγματικότητα συγκλινουσών απόψεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ατομικότητες οργανώνονται σε συλλογικότητες το οποίο εξασφαλίζει ενώτητα δράσης και καλιέργια λόγου. Άνθρωποι με παρόμοιες αντιλήψεις συνθέτουν και καταλήγουν σε μια τομή των απόψεών τους. Τώρα το πόσο αυτή η απόφαση και σε τι βαθμό θα καλύπτει όλα τα μέλη του σχήματος αυτό αφορά τα μέλη του και όποιου δεν του αρέσει μπορεί να φύγει. Οι παρατάξεις λοιπόν δεν είναι εξ ορισμού κάτι κακό. Προσωπικά δεν ανήκω σε καμία παράταξη αλλά μπορώ να πω πάλι καλά που υπάρχουν. Φοβούμαι ότι χωρίς την υποχρεωτική πολιτικοποίηση (χωράει πολύ κουβέντα το τελευταίο) που επιβάλουν οι παρατάξεις οι φοιτητικοί σύλλογοι θα ήταν απολίτικα φοιτητώρια. Δεν είναι ευχάρηστω το γεγονός να σε υποχρεώνει κάποιος να πάρεις θέση για την επικαιρότητα και ούτε είναι ουσιαστική και γόνιμη πολιτικοποίηση. Αναρωτιέμαι όμως πόσο χειρότερα θα ήμασταν άνευ παρατάξεων. Βέβαια η λύση δεν είναι επανάπαυση. Δεν νομίζω δηλαδή ότι τώρα μπορούμε να πούμε ότι εντάξει, έχουμε τους άλλους να τρέχουν για μας, εμείς κάποια στιγμή θα κλιθούμε να ψηφίσουμε και να κράξουμε λίγο στο φόρουμ και έληξε. Αυτή είναι ακριβώς η λογική της ανάθεσης. Αυτή είναι και η λογική που ενισχύεται απ' τις φοιτητικές εκλογές όπου όλες οι παρατάξεις ξεχνούν τις μεταξύ τους διαφορές και σχηματίζουν ένα πανπαραταξιακό μέτωπο ενάντια στο άκυρο-αποχή. Εμείς καλό θα ήταν να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή. Πολύ αισιόδοξος φαίνομαι βέβαια λέγοντας αυτό αφού πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία έχει παραιτηθεί πλήρως και απλά περιμένει την κατάρευση. Δεν μπορώ όμως να μην γράψω και με αφορμή το θέμα να μην τοποθετηθώ όταν ακόμα έχω εμπιστοσύνη στον άνθρωπο. Για να μην πλατιάσω άλλο, πιστεύω ότι πρώτ' απ' όλα χρειάζεται πολιτικοποίηση. Ο καθένας να καταλάβει ότι τα όσα συμβαίνουν τον αφορούν άμεσα και ότι είναι και δική του υπόθεση. Νομίζω από 'κεί και πέρα όλα θα προχωρήσουν μόνα τους. Πολιτικές κουβέντες θα ξανανοίξουν στα τραπεζάκια του κυλικείου και του εστιατορίου και οι φοιτητές θα βρούν μόνοι τους το δρόμο τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν υπάρχει συνταγή. Υπάρχουν απόψεις όπως αυτή που γράφω τώρα και λύσεις που δίνει το ίδιο το φοιτηταριάτο.

[lunatic]

Παπαγαλακο ανοιγεις ωραιο θεμα... Θεωρω ομως οτι εχεις ενα λαθος.

Το λάθος σου βρίσκεται εδώ

Οι παρατάξεις λοιπόν δεν υπάρχουν με μεταφυσικούς όρους. Υπάρχουν απ' την ανάγκη συλλογικής έκφρασης και την πραγματικότητα συγκλινουσών απόψεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ατομικότητες οργανώνονται σε συλλογικότητες το οποίο εξασφαλίζει ενώτητα δράσης και καλιέργια λόγου. Άνθρωποι με παρόμοιες αντιλήψεις συνθέτουν και καταλήγουν σε μια τομή των απόψεών τους. Τώρα το πόσο αυτή η απόφαση και σε τι βαθμό θα καλύπτει όλα τα μέλη του σχήματος αυτό αφορά τα μέλη του και όποιου δεν του αρέσει μπορεί να φύγει. Οι παρατάξεις λοιπόν δεν είναι εξ ορισμού κάτι κακό.

Όπως πολύ σωστά λες, οι παρατάξεις υπάρχουν για να ενώνουν ανθρώπους με κοινά πιστεύω. Εχεις σκεφτει όμως πόσους κινδύνους επιφέρει κάτι τέτοιο? Θα σου αναφέρω μερικούς.

1) Φανατισμός
Ας πάρουμε μια αθλητική παράταξη. Πχ τον συνδεσμο των οργανωμενων του Ολυμπιακου και του Παναθηναϊκού. Πόσες φορες εχει γίνει χαμός μεταξύ του συνδέσμου του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού?
Είναι τόσο φανατισμένοι που έχει πήξει το μυαλο τους κ δεν βλέπουν ότι σκοτώνονται για κάτι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΗΜΑΝΤΟ. (βλ. ταινία Green Street Hooligans)
To ίδιο κ με τις κομματικές παρατάξεις. Τρώγονται σαν τα κοκόρια μεταξύ τους όλη την ώρα.

2) Αποξένωση από την πραγματικότητα
Στο (1) είπα ότι τσακώνονται μεταξύ τους λόγω φανατισμού. Πού οδηγεί αυτό? Αυτό οδηγεί στο να κλείνουν τα αυτιά τους σε οποιονδήποτε δεν είναι στην παράταξη τους...
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα περιστατικό με ένα παιδί από την ΠΚΣ.
(Γενικά εγώ δεν κλείνω την πόρτα σε κανέναν κ συζητάω με όλους.)
Μιλούσαμε λοιπόν και για κάθε τι που έλεγε, στην αρχή της πρότασης του έλεγε "Όπως λέει και στον οδηγητή"....
Δηλαδή φαντάσου να τον ρωτάς κάτι κ να σου απαντάει "Όπως λέει κ στον οδηγητή + απάντηση (του οδηγητή φυσικά)"
Και του λέω σε μια φάση "Οκ αυτά τα λέει ο οδηγητής. Εσύ έχεις δική σου γνώμη-άποψη πάνω στο θέμα?"
Και με κοίταζε σα χάνος όταν το είπα αυτό.
Ο οδηγητής του είχε πιπιλήσει το μυαλό.Τραγική κατάσταση...

Φυσικά αυτός ήταν ένας. Πολλές φορές μιλάω με μια χαρά παιδιά απο την ΠΚΣ. Απλά σου λέω που μπορεί να οδηγήσει αυτή η "συλλογικότητα".

Επομένως η μόνη πραγματικότητα που βλέπουν οι του Ολυμπιακού είναι αυτά που γράφει το ΦΩΣ και ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ και δεν τους ενδιαφέρει τιποτα άλλο... => αλλοίωση της πραγματικότητας.

3) Διάλογος?
Σύμφωνα με το (2) βλέπεις ότι ο διάλογος που κάνουν δεν είναι και τόσο διάλογος.... Διάλογος σημαίνει ανταλλαγή απόψεων... Όταν κλείνεις την πόρτα σε όλους τους άλλους εκτός απ τους "δικούς" σου δεν ανταλλάζεις απόψεις.... Λένε όλοι τα ίδια πράγματα μεταξυ τους σαν ωραίες κασσετούλες κ δεν καταλήγουν σε τίποτα καινούριο. Τι είναι αυτό? Ένα συνεχόμενο πιπίλισμα των ίδιων και των ίδιων πραγμάτων που ουσιαστικά στο χωριό μου το λέμε "ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ"...

4) Πόσο ανοιχτόμυαλες είναι οι παρατάξεις?
Προφανώς όσο πιο φανατισμένος είναι κάποιος, τόσο ποιο στενόμυαλος γίνεται. Τόσο πιο πολύ βυθίζεται στην δική του πραγματικότητα.
Επίσης πόσο ανοιχτόμυαλη μπορεί να είναι μια παράταξη όταν το μόνο που κάνει είναι να αναπαράγει αυτά που λέει κ το κόμμα που είναι από πισω της...? Δεν χρειάζεται να πας σε ΓΣ να ακούσεις τις απόψεις των παρατάξεων αν έχεις δει ειδήσεις την προηγούμενη μέρα...

Επίσης να θυμίσω ότι τους έχουμε βαρεθεί όλους αυτους τους 300 (+τσιράκια) που μα έφεραν εδώ που είμαστε τώρα... Κ όμως αυτοι οι 300+τσιράκια κάνουν κουμάντο στα ελληνικά πανεπιστήμια...

5)
Ο συνδιασμός των προηγούμενων 4 μπορεί να δώσει αρκετά κακά των παρατάξεων ακόμα.... Οπότε δεν τα αναφέρω όλα....



Συμπεράσματα
Να είμαι σε μια παράταξη? ΝΑΙ. Ο άνθρωπος ανέκαθεν είχε ανάγκη να μοιράζεται τα ενδιαφέροντα του μαζί με άλλους ανθρώπους.

Αλλά...
Θέλει προσοχή.. Δεν πρέπει να πέσεις στην παγίδα του φανατισμού και τις αποξένωσης... Δεν πρεπει να σε χρησιμοποιουν σαν πιονι κάποιοι ανώτεροι απο σενα....

Να υπάρχουν παρατάξεις στα πανεπιστήμια? Βεβαίως... Όχι όμως ΑΥΤΕΣ οι παρατάξεις που ουσιαστικα είναι τα κόμματα τα ίδια... Από που χρηματοδοτούνται όλες αυτές οι αφίσες που μιζεριάζουν τους χώρους μας?

Επομένως παπαγαλάκο όλα αυτα που λες για τις παρατάξεις σωστά είναι αλλά αφου δεν εφαρμόζονται στις κομματικές παρατάξεις των πανεπιστημίων....υπάρχει πρόβλημα!

[papagalakos]

1) Φανατισμός
Ας πάρουμε μια αθλητική παράταξη. Πχ τον συνδεσμο των οργανωμενων του Ολυμπιακου και του Παναθηναϊκού. Πόσες φορες εχει γίνει χαμός μεταξύ του συνδέσμου του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού?
Είναι τόσο φανατισμένοι που έχει πήξει το μυαλο τους κ δεν βλέπουν ότι σκοτώνονται για κάτι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΣΗΜΑΝΤΟ. (βλ. ταινία Green Street Hooligans)
To ίδιο κ με τις κομματικές παρατάξεις. Τρώγονται σαν τα κοκόρια μεταξύ τους όλη την ώρα.

Δεν μιλάμε όμως για αθλητικές παρατάξεις. Εκεί αυτό που τους ενώνει είναι το χρώμα της φανέλας τους. Στην ουσία αυτού που λες έχεις δίκιο. Οι παρατάξεις μπορεί και να φανατίζουν. Αφενός όμως αυτή δεν είναι μια άμεση συνέπεια της ύπαρξής τους. Αφετέρου τα κίνητρα είναι σημαντικά και ο φανατισμός πολλές φορές αναπόφευκτος. Αυτό όμως θα συνέβαινε και χωρίς παρατάξεις, αφού στην πολιτική οι παρατάξεις εκπροσωπούν τάσεις που υπάρχουν στην κοινωνία. Όταν δηλαδή διακυβεύονται ζητήματα μεγάλης σημασίας για την καθημερινότητα των ανθρώπων και ανάλογα τη βαρύτητά τους θα υπάρχουν και οι ανάλογες αντιδράσεις.

2) Αποξένωση από την πραγματικότητα
Στο (1) είπα ότι τσακώνονται μεταξύ τους λόγω φανατισμού. Πού οδηγεί αυτό? Αυτό οδηγεί στο να κλείνουν τα αυτιά τους σε οποιονδήποτε δεν είναι στην παράταξη τους...
Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα περιστατικό με ένα παιδί από την ΠΚΣ.
(Γενικά εγώ δεν κλείνω την πόρτα σε κανέναν κ συζητάω με όλους.)
Μιλούσαμε λοιπόν και για κάθε τι που έλεγε, στην αρχή της πρότασης του έλεγε "Όπως λέει και στον οδηγητή"....
Δηλαδή φαντάσου να τον ρωτάς κάτι κ να σου απαντάει "Όπως λέει κ στον οδηγητή + απάντηση (του οδηγητή φυσικά)"
Και του λέω σε μια φάση "Οκ αυτά τα λέει ο οδηγητής. Εσύ έχεις δική σου γνώμη-άποψη πάνω στο θέμα?"
Και με κοίταζε σα χάνος όταν το είπα αυτό.
Ο οδηγητής του είχε πιπιλήσει το μυαλό.Τραγική κατάσταση...

Φυσικά αυτός ήταν ένας. Πολλές φορές μιλάω με μια χαρά παιδιά απο την ΠΚΣ. Απλά σου λέω που μπορεί να οδηγήσει αυτή η "συλλογικότητα".

Επομένως η μόνη πραγματικότητα που βλέπουν οι του Ολυμπιακού είναι αυτά που γράφει το ΦΩΣ και ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ και δεν τους ενδιαφέρει τιποτα άλλο... => αλλοίωση της πραγματικότητας.

Άμα θες όχι απλά θα συμφωνήσω αλλά θα επαυξήσω πάνω σε αυτό. Δεν ήταν ένας. Ήταν όλα τα μέλη της ΠΚΣ. Αν κάποιος δεν εκφράζει την άποψη του οδηγητή (ή του ριζοσπάστη) αυτό είναι αιτία διαγραφής. Πρέπει να ξέρεις ότι πολλά μέλη της ΚΝΕ διαφωνούν σε πολλά σημία με τη γραμμή τους και στις ΚΟΒ τους διαφωνούν μεταξύ τους. Απλώς προς τα έξω προωθούν την εννιαία γραμμή γιατί έτσι πιστεύουν ότι είναι πιο αποτελεσματικοί απ' το να λέει ο καθένας το δικό του. Βέβαια πολλοί απ' αυτούς το κάνουν χωρίς επιλογή αφού δεν έχουν δική τους γνώμη.
Αυτό όμως ισχύει για την ΠΚΣ. Δεν νομίζω ότι οι υπόλοιπες παρατάξεις δεν βάζουν νερό στο κρασί τους. Χαρακτηριστηκό παράδειγμα είναι οι ΕΑΑΚ, ΑΡΕΝ που πολύ συχνά κατεβαζουν κοινό πλαίσιο παρόλο που διαφωνούν σε πολλά πράγματα.
Το να μιλά ο άλλος και να λέει "όπως λέει ο οδηγητής", "όπως λέει ο Λένιν" και δε συμαζεύεται είναι απλά αστείο και δεν θα πείσει κανέναν σοβαρό άνθρωπο. Οι επικλήσεις σε αυθεντίες καλό είναι να γίνονται με μέτρο. Και πάλι όμως βγάζεις θεσμικά συμπεράσματα από μια μόνο παράταξη. Και μάλιστα από τη μόνη παράταξη που κατεβαίνει ξεχωριστά από τις υπόλοιπες και δεν μπαίνει ποτέ σε μέτωπα.

3) Διάλογος?
Σύμφωνα με το (2) βλέπεις ότι ο διάλογος που κάνουν δεν είναι και τόσο διάλογος.... Διάλογος σημαίνει ανταλλαγή απόψεων... Όταν κλείνεις την πόρτα σε όλους τους άλλους εκτός απ τους "δικούς" σου δεν ανταλλάζεις απόψεις.... Λένε όλοι τα ίδια πράγματα μεταξυ τους σαν ωραίες κασσετούλες κ δεν καταλήγουν σε τίποτα καινούριο. Τι είναι αυτό? Ένα συνεχόμενο πιπίλισμα των ίδιων και των ίδιων πραγμάτων που ουσιαστικά στο χωριό μου το λέμε "ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ"...

Εμβολίμως να πω ότι κι εσύ κάνεις ένα λάθος. Εντοπίζεις σωστά τα προβλήματα αλλά βγάζεις λάθος συμπεράσματα. Λες για παράδειγμα ότι οι συνελεύσεις δεν γίνονται γόνιμα, στις συνελεύσεις συμμετέχουν παρατάξεις, η παράταξη ΠΚΣ δεν κάνει διάλογο, άρα φταίνε οι παρατάξεις. Μα να σου πω κάτι; Κι εσύ όταν κατέβηκες με τον συνάδελφο στο βήμα για να μιλήσεις παράταξη ήσασταν. Επειδή ήσασταν δύο; Και η ΑΡΕΝ είναι τρείς. Αλλού υπάρχουν παρατάξεις με ένα μόνο μέλος. Και μην μου πείς τώρα ότι αυτό είναι σχήμα κι όχι παράταξη. Αυτά είναι παιχνίδια με τις λέξεις όπως κάνουν οι εαακίτες που αυτοπροσδιορίζονται ανεξάρτητο σχήμα.
"Λένε όλοι τα ίδια πράγματα μεταξυ τους σαν ωραίες κασσετούλες κ δεν καταλήγουν σε τίποτα καινούριο."
Γι' αυτό και εγώ λέω ότι δεν πείθουν και υπάρχει η αναγκαιότητα για κάτι νέο. Νέες παρατάξεις; Νέες μορφές συνέλευσης; Δεν ξέρω. Χτες ήμουν στην αρχιτεκτονική και έπεσα πάνω σε μια συνέλευση (όχι ΓΣ) φοιτητών αρχιτεκτονικής όπου συμμετείχαν και παραταξιακοί, χωρίς σειρά ομιλητών ή διαδικασία ψήφισης πλαισίων, ερωτήσεων κ.λπ. Η μορφή των ΓΣ και γενικά της λειτουργίας του ΦΣ και του συντονισμού των φοιτητών είναι υπόθεση των ίδιων των φοιτητών και οι ίδιοι μόνο μπορούν να δώσουν λύση. Ούτε εγώ μπορώ ούτε εσύ μόνοι μας μπορούμε να φτιάξουμε μια ιδανική πλατφόρμα λειτουργίας και να τη σερβίρουμε στον ΦΣ, ούτε μπορούμε να ελπίζουμε ότι οι παρατάξεις θα φιλοτιμηθούν να κάνουν κάτι τόσο προωθημένο. Όσο οι φοιτητές δεν το παίρνουν απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Νομίζω.

4) Πόσο ανοιχτόμυαλες είναι οι παρατάξεις?
Προφανώς όσο πιο φανατισμένος είναι κάποιος, τόσο ποιο στενόμυαλος γίνεται. Τόσο πιο πολύ βυθίζεται στην δική του πραγματικότητα.
Επίσης πόσο ανοιχτόμυαλη μπορεί να είναι μια παράταξη όταν το μόνο που κάνει είναι να αναπαράγει αυτά που λέει κ το κόμμα που είναι από πισω της...? Δεν χρειάζεται να πας σε ΓΣ να ακούσεις τις απόψεις των παρατάξεων αν έχεις δει ειδήσεις την προηγούμενη μέρα...

Επίσης να θυμίσω ότι τους έχουμε βαρεθεί όλους αυτους τους 300 (+τσιράκια) που μα έφεραν εδώ που είμαστε τώρα... Κ όμως αυτοι οι 300+τσιράκια κάνουν κουμάντο στα ελληνικά πανεπιστήμια...

Τώρα έφερες το πρόβλημα λίγο πιο κοντά στη σωστή του βάση. Δεν μιλάς δηλαδή απαραίτητα για ανατισμό αλλά για παροπιδισμό. Σύμφωνοι, μαζί παν αυτά. Αλλά φανατισμός από μόνος του δεν είναι απαραίτητο ότι θα υπάρχει. Η αναπαραγωγή των όσων λέει το κόμμα δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα. Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε εδώ ότι δεν υπάρχει παράταξη χωρίς κόμμα από πίσω και όποιος λέει το αντίθετο ή δεν βλέπει μπροστά του ή λαικίζει.
ΠΑΣΠ ΠΑΣΟΚ
ΔΑΠ ΝΔ
ΠΚΣ ΚΚΕ
ΕΑΑΚ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
ΑΡΕΝ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ
ΦΩΣ ΛΑΟΣ
Το κόμμα, όπως και η παράταξη είναι μια σύγκλιση ανθρώπων. Εκεί είναι ακόμα πιο αναγκαίο καθώς τα κόμματα ασχολούνται κυρίως με τα εργασιακά όπου βρίσκεται όλο το ζουμί. Εδώ εγώ βέβαια θα κάνω μια κατηγοριοποίηση με την οποί πολοί θα διαφωνήσουν και που ίσως χαώσει λίγο τη κουβέντα αλλά τη θεωρό σημαντική.

Διάκριση του πραγματικού και του φαινομενικού ρόλου των κομμάτων

Θεωρητικά ζούμε σε μια δημοκρατική κοινωνία όπου ο καθένας μπορεί να φτιάξει το κόμμα του, να πείσει και να εκπροσωπήσει το λαό στο κοινοβούλιο. Έτσι η ΝΔ είναι το νεοφιλελεύθερο κόμμα της προοδευτικής λαικής δεξιάς, το ΠΑΣΟΚ το κοινωνιστικό σοσιαλιστικό κίνημα, το ΚΚΕ ένα κόμμα που καταστατικά δεν μπορεί να υπάρξει (το καταστατικό του μιλά για ένοπλη κατάργηση του συστήματος. για να συμμετέχει στις εκλογές ο΄πως κάθε κόμμα έχει υπογράψει ότι δεν σκοπεύει να καταλύσει το καθεστώς με τη βία. ούτος ή άλλος αυτό το κάνει σαφές με κάθε ευκαιρία). Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα των αδικημένων νέων κ.λπ κ.λπ. υπάρχουν καμιά 50αριά κόμματα. Ποιά είναι όμως η ουσία όλων αυτών. Η διαιώνιση ενός παιχνιδιού, ενός φαύλου κύκλου. Είναι μια συμφωνία όπου ο καθένας παίρνει μια θέση και ως αντάλαγμα διατηρεί το σύστημα. Οι δύο μεγάλοι αποροφούν εναλάξ την κοινωνική αγανάκτηση/κοινωνική ελπίδα, οι ακροδεξιά εκτονώνει τα ένστικτα των συντιριτικότερων και η "άκρα" αριστερά πουλά επανάσταση και εκτονώνει τις επαναστατικές διαθέσεις ανατροπής. Όλοι βέβαια δεν παραλείπουν να κάνουν την επανάστασή τους συμετέχοντας στις εκλογές, το ύψιστο μέσω για τη δημοκρατία.
Αυτά είναι τα κόμματα για τα οποία έχω τοποθετηθεί αναλυτικότερα παλιότερα και αυτοί είναι οι φοιτητές τους. Αυτή είναι η εκπροσώπηση μες στα πανεπιστήμια και καλώς που υπάρχει γιατί διαφορετικά θα υπήρχε επιτροπή που θα οργάνωναι χωροεσπερίδες. Παλιότερα είχα επηρεαστεί κι εγώ απ' αυτό το κίμα της τσάμπα επανάστασης μες στο άσυλο. Τώρα που είδα λίγο καλύτερα τα πράγματα κατάλαβα ότι όσο κοροιδεύουμε τους εαυτούς μας στην κοινωνία δύο φορές κάνουμε τα ίδια στις σχολές. Γι αυτό και όσο δεν υπάρχει φοιτηταριάτο με ουσιαστική παρουσία, όσο ο ΦΣ θα σέρνεται πίσω από τη σαπίλα του εγώ θα χαβαλεδιάζω τη ΓΣ. Τη μια ψηφίζοντας ΠΑΣΠ, την άλλη κατεβάζοντας σχήμα ΑΡΦ... Κάτι θα σκεφτούμε και για την επόμενη. Δεν είναι σωστό πράγμα η παραίτηση. Αλλά όταν κάτι δεν προχωράει δεν μπορείς να το τραβάς απ' τα μαλιά. Θεωρώ λοιπόν ότι δεν είναι ώρα για πομπόδη καλέσματα και επαναστατική γυμναστική. Είναι ώρα για επαναπολιτικοποίηση. Για ιδεολογικό μπόλιασμα του κοιμησμένου φοιτηταριάτου.

5)



Συμπεράσματα
Να είμαι σε μια παράταξη? ΝΑΙ. Ο άνθρωπος ανέκαθεν είχε ανάγκη να μοιράζεται τα ενδιαφέροντα του μαζί με άλλους ανθρώπους.

Αλλά...
Θέλει προσοχή.. Δεν πρέπει να πέσεις στην παγίδα του φανατισμού και τις αποξένωσης... Δεν πρεπει να σε χρησιμοποιουν σαν πιονι κάποιοι ανώτεροι απο σενα....

Να υπάρχουν παρατάξεις στα πανεπιστήμια? Βεβαίως... Όχι όμως ΑΥΤΕΣ οι παρατάξεις που ουσιαστικα είναι τα κόμματα τα ίδια... Από που χρηματοδοτούνται όλες αυτές οι αφίσες που μιζεριάζουν τους χώρους μας?

Επομένως παπαγαλάκο όλα αυτα που λες για τις παρατάξεις σωστά είναι αλλά αφου δεν εφαρμόζονται στις κομματικές παρατάξεις των πανεπιστημίων....υπάρχει πρόβλημα!

Δεν έχω να διαφωνήσω σε κάτι με το τελευταίο. Επίλογος

Ο Αριστοτέλης λέει: Ο άνθρωπος είναι ζώον πολιτικόν

Ο papagalakos λέει: Ο άνθρωπος δεν είναι ζώον

[lunatic]

Δεν μιλάμε όμως για αθλητικές παρατάξεις. Εκεί αυτό που τους ενώνει είναι το χρώμα της φανέλας τους. Στην ουσία αυτού που λες έχεις δίκιο. Οι παρατάξεις μπορεί και να φανατίζουν. Αφενός όμως αυτή δεν είναι μια άμεση συνέπεια της ύπαρξής τους. Αφετέρου τα κίνητρα είναι σημαντικά και ο φανατισμός πολλές φορές αναπόφευκτος. Αυτό όμως θα συνέβαινε και χωρίς παρατάξεις, αφού στην πολιτική οι παρατάξεις εκπροσωπούν τάσεις που υπάρχουν στην κοινωνία. Όταν δηλαδή διακυβεύονται ζητήματα μεγάλης σημασίας για την καθημερινότητα των ανθρώπων και ανάλογα τη βαρύτητά τους θα υπάρχουν και οι ανάλογες αντιδράσεις.

Μα δεν μιλάω μόνο για αθλητικές παρατάξεις. Και στις κομματικές φανατίζονται...

Εμβολίμως να πω ότι κι εσύ κάνεις ένα λάθος. Εντοπίζεις σωστά τα προβλήματα αλλά βγάζεις λάθος συμπεράσματα. Λες για παράδειγμα ότι οι συνελεύσεις δεν γίνονται γόνιμα, στις συνελεύσεις συμμετέχουν παρατάξεις, η παράταξη ΠΚΣ δεν κάνει διάλογο, άρα φταίνε οι παρατάξεις. Μα να σου πω κάτι; Κι εσύ όταν κατέβηκες με τον συνάδελφο στο βήμα για να μιλήσεις παράταξη ήσασταν. Επειδή ήσασταν δύο; Και η ΑΡΕΝ είναι τρείς. Αλλού υπάρχουν παρατάξεις με ένα μόνο μέλος. Και μην μου πείς τώρα ότι αυτό είναι σχήμα κι όχι παράταξη. Αυτά είναι παιχνίδια με τις λέξεις όπως κάνουν οι εαακίτες που αυτοπροσδιορίζονται ανεξάρτητο σχήμα.

Καταρχάς να τονίσω κάτι γιατί θα πέσει η ΠΚΣ να με φάει... Δεν είπα ότι η ΠΚΣ δεν κάνει διάλογο. Είπα ότι κανείς τους δεν κάνει διάλογο... Στην τελευταία ΓΣ τσακώνονταν ΕΑΑΚ και ΠΚΣ για το ποιος ειναι ποιο αγωνιστής...Δηλαδή έλεος....
Ναι κ γω ήμουν μια παράταξη... Με την ΔΙΑΦΟΡΑ ομως ότι εγώ δεν παίρνω γραμμή από κανένα κόμμα κ είμαι ελεύθερος να λέω ότι θέλω και όχι ότι μου λέει το κόμμα. Επομένως δεν με χαλιναγωγεί κανένας...


Δεν λεω οτι φταίνει οι παρατάξεις. Λέω ότι φταίνε αυτές οι παρατάξεις που φέρουν τα χαρακτηριστικά που ανέφερα στο προηγούμενο ποστ.


Κρίμα που δεν συμμετέχουν κ άλλοι σε αυτήν την κουβέντα....