Facebook
Reddit
Discord Invitation
basika ayto den to les hip hop se rap kanei pio poly tespa.
Coolio Gangsta's Paradise Lyrics
As I walk through the valley of the shadow of death
I take a look at my life and realize there's nothing left
Cause I've been blastin and laughing so long that
Even my mama thinks that my mind is gone
But I ain't never crossed a man that didn't deserve it
He be treated like a punk, you know that's unheard of
You better watch how you talking, and where you walking
Or you and your homies might be lined in chalk
I really hate to trip, but I gotta loc
As they croak I see myself in the pistol smoke, fool
I'm the kinda G that little homies wanna be like
On my knees in the night
Sayin' prayers in the street light
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
KEEP spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
KEEP spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
Forget the situation, they got me facin
I can't live a normal life, I was raised by the street
So I gotta be down with the hood team
Too much television watchin' got me chasin dreams
I'm a educated fool, with money on my mind
Got my ten in my hand and a gleam in my eye
I'm a loced-out gangsta, set-trippin banger
And my homies is down, so don't arouse my anger, fool
Death ain't nothing but a heart beat away
I'm livin life do-or-die ah, what can I say?
I'm twenty-three now, but will I live to see twenty-fo'?
The way things are goin I don't know
Tell me why are we -- so blind to see
That the ones we hurt -- are you and me
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
keep spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
keep spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
Power and the money, money and the power
Minute after minute, hour after hour
Everybody's running, but half of them ain't lookin
What's goin on in the kitchen, but I don't know what's cookin
They say I got ta learn, but nobody's here to teach me
If they can't understand it, how can they reach me?
I guess they can't -- I guess they won't
I guess they front; that's why I know my life is out of luck, fool
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
been spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
We keep spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
We keep spending most our lives
Living in a Gangster's Paradise
Tell me why are we -- so blind to see
That the ones we hurt -- are you and me
Tell me why are we -- so blind to see
That the ones we hurt -- are you and me
[Στίχοι/Video] Hip Hop (Ελληνικό/Ξένο)
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Μικρέ sky, το hip hop είναι "τρόπος ζωής". Το hip hop που λες, αποτελείται από τα 4 στοιχεία του: MC'ing (call me rap), Graffiti, Dj'ing, Breakdance. Hip Hop και Rap, δεν είναι 2 διαφορετικά είδη μουσικής, αλλά το rap είναι ένα στοιχείο του hip hop lifestyle.skywalker έγραψε:basika ayto den to les hip hop se rap kanei pio poly tespa.
Τώρα αν θες να κατηγοριοποιήσεις (aka ταμπελοποιήσεις) το Gangsta's Paradise, εγώ θα το ονόμαζα Gangsta Rap.
Coolio... A nigga from Compton 8)
A! Και το Gangsta's paradise, το έχει πάρει ο Θεός (=Weird Al Yankovic) το 1996 και το έκανε "Amish Paradise". Ρίξτε του μια ματιά
Lose Yourself - Eminem
Look, if you had one shot, or one opportunity
To seize everything you ever wanted-One moment
Would you capture it or just let it slip?
His palms are sweaty, knees weak, arms are heavy
There's vomit on his sweater already, mom's spaghetti
He's nervous, but on the surface he looks calm and ready
To drop bombs, but he keeps on forgettin
What he wrote down, the whole crowd goes so loud
He opens his mouth, but the words won't come out
He's chokin, how everybody's jokin now
The clock's run out, time's up over, bloah!
Snap back to reality, Oh there goes gravity
Oh, there goes Rabbit, he choked
He's so mad, but he won't give up that
Easy, no
He won't have it , he knows his whole back's to these ropes
It don't matter, he's dope
He knows that, but he's broke
He's so stagnant that he knows
When he goes back to his mobile home, that's when it's
Back to the lab again yo
This whole rap shit
He better go capture this moment and hope it don't pass him
[Hook:]
You better lose yourself in the music, the moment
You own it, you better never let it go
You only get one shot, do not miss your chance to blow
This opportunity comes once in a lifetime yo
The soul's escaping, through this hole that it's gaping
This world is mine for the taking
Make me king, as we move toward a, new world order
A normal life is borin, but superstardom's close to post mortem
It only grows harder, only grows hotter
He blows us all over these hoes is all on him
Coast to coast shows, he's know as the globetrotter
Lonely roads, God only knows
He's grown farther from home, he's no father
He goes home and barely knows his own daughter
But hold your nose cuz here goes the cold water
His hoes don't want him no mo, he's cold product
They moved on to the next schmoe who flows
He nose dove and sold nada
So the soap opera is told and unfolds
I suppose it's old partna', but the beat goes on
Da da dum da dum da da
[Hook]
No more games, I'ma change what you call rage
Tear this mothafuckin roof off like 2 dogs caged
I was playin in the beginnin, the mood all changed
I been chewed up and spit out and booed off stage
But I kept rhymin and stepwritin the next cypher
Best believe somebody's payin the pied piper
All the pain inside amplified by the fact
That I can't get by with my 9 to 5
And I can't provide the right type of life for my family
Cuz man, these goddam food stamps don't buy diapers
And it's no movie, there's no Mekhi Phifer, this is my life
And these times are so hard and it's getting even harder
Tryin to feed and water my seed, plus
Teeter totter caught up between being a father and a prima donna
Baby mama drama's screamin on and
Too much for me to wanna
Stay in one spot, another day of monotony
Has gotten me to the point, I'm like a snail
I've got to formulate a plot fore I end up in jail or shot
Success is my only mothafuckin option, failure's not
Mom, I love you, but this trailer's got to go
I cannot grow old in Salem's lot
So here I go is my shot.
Feet fail me not cuz maybe the only opportunity that I got
[Hook]
You can do anything you set your mind to, man
Σχόλιο: Το συγκεκριμένο είναι το γνωστό soundtrack της ταινίας "8 mile" (2002). Έμεινε γνωστό ως απλά το soundtrack ενός blogbuster. Αναρωτιέμαι αν έκατσε κανείς ποτέ να ακούσει τους στίχους.. Κρίμα, είναι πολύ καλό κομμάτι.
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Το τέλος είναι η μαγεία - Active Member
LP: Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
[BdFoxmoor]
Δίπλα στην πρώτη μας ανάσα η αυτή είναι χαραγμένη
βαθιά, δείχνει τον δρόμο κι επιμένει
να πάμε όλοι προς τα εκεί, δεν είναι απλά συμβουλή
είναι η πρώτη απ΄τη ζωή που συναντάμε προσταγή
κι απαιτεί υποταγή κι εμπιστοσύνη τυφλή
για να σου βάλει το πόδι πάνω στο πρώτο σκαλί
να σου λοιπόν κι ο πρώτος φόβος με το πάτημα
κι η πρώτη σκέψη για το τέλος είναι αμάρτημα.
[Sadahzinia]
Καλώς ήλθες στο ταξίδι αυτό το γνώριμο
κάθε σκαλοπάτι εδώ σε θέλει πιο ώριμο
ν' αγαπάς μια για πάντα και το ίδιο να μισείς
να γελάς δυνατά πριν προλάβεις να χαρείς
να ονειρεύεσαι το μακρινό το μέλλον σου
είναι λιγοψυχιά να σκέφτεσαι το τέλος σου
μονάχα εδώ η αρχή μοιάζει με σπάνια ευκαιρία
κι η ζωή, με μια γλυκειά ιστορία
[BdFoxmoor]
Όμως το τέλος είναι αυτό που σε μαθαίνει ν' αγαπάς
σου αφήνει μνήμη δε σου δείχνει που να πας
στο τέλος ερωτεύεσαι, χάνεις, νικάς
μετανιώνεις, σκέφτεσαι, ζητάς, διψάς
μαθαίνεις αποφεύγεις ζηλεύεις πονάς
ντρέπεσαι γιατρεύεσαι πεθαίνεις γυρνάς
έχεις κουράγιο και ψάχνεις στη μικρή σου ιστορία
να βρεις κρυμμένη εκεί όλη τη μαγεία.
Είναι παράξενη η ζωή και γλυκειά ιστορια
είναι ένα δώρο ή μια βαριά τιμωρία
είναι η αρχή της μια καλή ευκαιρία
όμως το τέλος είναι η μαγεία...
[BdFoxmoor]
Όλα τα ωραία κι αυτά κάποτε τελειώνουν
μπαίνουν στη μνήμη μας κι εκεί για πάντα στοιχειώνουν
και να σου πάλι ο φόβος όλος δικός σου
μια νέα αρχή μπερδεύει το δήθεν ριζικό σου
και νιώθεις πως σ' αδίκησε η ζωή τόσο πολύ
που πρέπει να αρχίσεις ξανά απ' το πρώτο σκαλί
δεν είναι έτσι αυτό σίγουρα αλλού σε βγάζει
φύγε μακριά αν το τέλος ακόμα σε τρομάζει
[Sadahzinia]
Μπες στο ψέμα αλλά κι αυτό κάποτε θα τελειώσει
κρύψου στ' όνειρο για μια στιγμή να σε γλιτώσει
κι αν σε φέρει σε σημείο γι' αυτό να ικετεύεις
που θα το βρεις και που θα πας να το γυρεύεις
εσύ που το κανες κι αυτό συνώνυμο του πόνου
και το βάφτισες κατάρα του χρόνου
πως θα ζητήσεις ξανά να σου φέρει ηδονή
πάνω στου έρωτα τη γλυκιά αναμονή
[BdFoxmoor]
Είδες λοιπόν, κρύβεις σπάνιο και τρανό μεγαλείο
είναι κι αυτό ένα βασικό της ζωής εργαλείο
δούλεψε το καλά, μη τ' αρνηθείς μη τ' αποφεύγεις
δε βαρέθηκες σαν έρχεται να φεύγεις
φτιάξ' το αγάπη, πάρ' το σαν νίκη
σαν μια που κέρδισες ακόμα κρίσημη δίκη
γράψ' το παράξενα κι ωραία σαν ιστορία
που έχει στο τέλος πάντα μαγεία...
Είναι παράξενη η ζωή και γλυκειά ιστορια
είναι ένα δώρο ή μια βαριά τιμωρία
είναι η αρχή της μια καλή ευκαιρία
όμως το τέλος είναι η μαγεία...
LP: Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες
[BdFoxmoor]
Δίπλα στην πρώτη μας ανάσα η αυτή είναι χαραγμένη
βαθιά, δείχνει τον δρόμο κι επιμένει
να πάμε όλοι προς τα εκεί, δεν είναι απλά συμβουλή
είναι η πρώτη απ΄τη ζωή που συναντάμε προσταγή
κι απαιτεί υποταγή κι εμπιστοσύνη τυφλή
για να σου βάλει το πόδι πάνω στο πρώτο σκαλί
να σου λοιπόν κι ο πρώτος φόβος με το πάτημα
κι η πρώτη σκέψη για το τέλος είναι αμάρτημα.
[Sadahzinia]
Καλώς ήλθες στο ταξίδι αυτό το γνώριμο
κάθε σκαλοπάτι εδώ σε θέλει πιο ώριμο
ν' αγαπάς μια για πάντα και το ίδιο να μισείς
να γελάς δυνατά πριν προλάβεις να χαρείς
να ονειρεύεσαι το μακρινό το μέλλον σου
είναι λιγοψυχιά να σκέφτεσαι το τέλος σου
μονάχα εδώ η αρχή μοιάζει με σπάνια ευκαιρία
κι η ζωή, με μια γλυκειά ιστορία
[BdFoxmoor]
Όμως το τέλος είναι αυτό που σε μαθαίνει ν' αγαπάς
σου αφήνει μνήμη δε σου δείχνει που να πας
στο τέλος ερωτεύεσαι, χάνεις, νικάς
μετανιώνεις, σκέφτεσαι, ζητάς, διψάς
μαθαίνεις αποφεύγεις ζηλεύεις πονάς
ντρέπεσαι γιατρεύεσαι πεθαίνεις γυρνάς
έχεις κουράγιο και ψάχνεις στη μικρή σου ιστορία
να βρεις κρυμμένη εκεί όλη τη μαγεία.
Είναι παράξενη η ζωή και γλυκειά ιστορια
είναι ένα δώρο ή μια βαριά τιμωρία
είναι η αρχή της μια καλή ευκαιρία
όμως το τέλος είναι η μαγεία...
[BdFoxmoor]
Όλα τα ωραία κι αυτά κάποτε τελειώνουν
μπαίνουν στη μνήμη μας κι εκεί για πάντα στοιχειώνουν
και να σου πάλι ο φόβος όλος δικός σου
μια νέα αρχή μπερδεύει το δήθεν ριζικό σου
και νιώθεις πως σ' αδίκησε η ζωή τόσο πολύ
που πρέπει να αρχίσεις ξανά απ' το πρώτο σκαλί
δεν είναι έτσι αυτό σίγουρα αλλού σε βγάζει
φύγε μακριά αν το τέλος ακόμα σε τρομάζει
[Sadahzinia]
Μπες στο ψέμα αλλά κι αυτό κάποτε θα τελειώσει
κρύψου στ' όνειρο για μια στιγμή να σε γλιτώσει
κι αν σε φέρει σε σημείο γι' αυτό να ικετεύεις
που θα το βρεις και που θα πας να το γυρεύεις
εσύ που το κανες κι αυτό συνώνυμο του πόνου
και το βάφτισες κατάρα του χρόνου
πως θα ζητήσεις ξανά να σου φέρει ηδονή
πάνω στου έρωτα τη γλυκιά αναμονή
[BdFoxmoor]
Είδες λοιπόν, κρύβεις σπάνιο και τρανό μεγαλείο
είναι κι αυτό ένα βασικό της ζωής εργαλείο
δούλεψε το καλά, μη τ' αρνηθείς μη τ' αποφεύγεις
δε βαρέθηκες σαν έρχεται να φεύγεις
φτιάξ' το αγάπη, πάρ' το σαν νίκη
σαν μια που κέρδισες ακόμα κρίσημη δίκη
γράψ' το παράξενα κι ωραία σαν ιστορία
που έχει στο τέλος πάντα μαγεία...
Είναι παράξενη η ζωή και γλυκειά ιστορια
είναι ένα δώρο ή μια βαριά τιμωρία
είναι η αρχή της μια καλή ευκαιρία
όμως το τέλος είναι η μαγεία...
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Το παρακάτω το ξέθαψα πριν λίγο από την music library μου... ένα από τα αγαπημένα μου ...frantux έγραψε:Αν θέλετε στίχο με νόημα...
Το πιο όμορφο τραγούδι μου – Social Waste
Το πιο όμορφο μου τραγούδι το ‘χω σε ένα συρτάρι
Μια λευκή είναι σελίδα μ’ ένα στυλό παραδίπλα
Στο μυαλό μου το φτιάχνω κι όταν θα έχω σαλτάρει
Θα ‘ρθω μπροστά σου και θα κάνω τη μεγάλη τη ντρίπλα
[x3]
Μαζεύω χρόνια, για τη σκακιέρα μου πιόνια
Μέσα στη νύχτα λαμπιόνια και για το κρύο σεντόνια
Μαζεύω λέξεις, να ‘χεις πολλές να διαλέξεις
Κι όλες τραγούδι τις φτιάχνω και θα το δεις, θα το προσέξεις
Θα βάλω μέσα, όλα της νύχτας τ’ αστέρια
Και μυρωδιά απ’ τα παιδικά μου καλοκαίρια
Τρελά νυχτέρια, και μόνο όπλο στα χέρια
Αυτά τ’ απίθανα του λόγου τα μαχαίρια.
Θα βάλω μια γλυκιά ανατολή από την Κρήτη
Κι απ’ τη Θεσσαλονίκη μελαγχολικό δειλινό
Θα ‘χει το πείσμα και την πίστη του ερημίτη
Θα ‘ναι πικρό σαν το αντίο το στερνό
Θα του φορέσω κουρέλια και ξυπόλυτο θα ‘ναι
Για να γνωρίζει τον πόνο και ν’ αγαπά όσους πεινάνε
Και θα το λέω τις νύχτες, μόνο τις νύχτες
Να ‘χουν παρέα οι μόνοι και οι ξενύχτες
Μα θα στο φέρω, θα το δεις, θα το ακούσεις σου λέω
Αν το γουστάρεις τιμή μου κι αν δε σ’ αρέσει θα φταίω
Δεν ξέρω πότε και πόσο καιρό θα μου πάρει
Όμως το πιο όμορφο τραγούδι μου το έχω σ’ ένα συρτάρι…
Το πιο όμορφο μου τραγούδι το ‘χω σε ένα συρτάρι
Μια λευκή είναι σελίδα μ’ ένα στυλό παραδίπλα
Στο μυαλό μου το φτιάχνω κι όταν θα έχω σαλτάρει
Θα ‘ρθω μπροστά σου και θα κάνω τη μεγάλη τη ντρίπλα
[x3]
Έχω μια ιδέα τρελή, κι αν ωριμάσει θα σπάσει
Τα σύνορα του μυαλού μου και θα το δεις θα σε φτάσει
Θα σου μιλήσει, όχι σ’ ανθρώπινη γλώσσα
Γιατί σ’ αυτή σου ‘χουνε πει τόσα και τόσα
Εμείς αλλιώς θα τα πούμε, αρκεί το χρόνο να δώσεις
Δε θα σου μείνουν κουβέντες, μόνος θα νιώσεις
Και θα ‘ναι ωραίο σα μυρωδιά απ’ ανοιξιάτικο λουλούδι
Θα μιλάει με τις καρδιές το πιο όμορφο μου τραγούδι
Θα ‘χει γκρίζα μαλλιά και στην καμπούρα τα χρόνια
Θα ‘χει του δέντρου τη γνώση κι επιμονή απ’ τα τριζόνια
Βροχές και χιόνια, δε θα λογαριάζει
Σα το νερό του ποταμού, όλο θ’ αλλάζει...
... Θ’ αλλάζει...
Χρώματα αρώματα στόματα χώματα
Σκέψεις και λέξεις, ιδέες καμώματα
Μόνα τα τείχη που λες πληγιασμένα (Όποιος μπορεί ας ραπάρει σε αυτά τα bpm's...)
Και κάτι από μένα μυαλά λυσσασμένα
Τα χέρια απλωμένα σε χέρια δοσμένα
Σε σένα από μένα, σε μένα από σένα...
Και θα στο φέρω όταν θα ‘χει πια βραδιάσει
Κι όλα τα μίζερα μου χρόνια να ρεφάρει
Κι όταν θα ξέρω λίγο τόπο πως θα πιάσει
Τότε και το τραγούδι μου θα βγει απ’ το συρτάρι!
Το πιο όμορφο μου τραγούδι το ‘χω σε ένα συρτάρι
Μια λευκή είναι σελίδα μ’ ένα στυλό παραδίπλα
Στο μυαλό μου το φτιάχνω κι όταν θα έχω σαλτάρει
Θα ‘ρθω μπροστά σου και θα κάνω τη μεγάλη τη ντρίπλα
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Χοχοχοχο... επίκαιρο
Είναι μόνο εκλογές - Ημισκούμπρια
Έφτασαν οι εκλογές εμπρός βήμα ταχύ
παιδιά για να ψηφίσουμε και πάλι βουλευτή
Όμως τι να ψηφίσω δεν έχω επιλογή
γιατί θέλω πάντα να 'μαι και με τον νικητή.
Να ψηφίσω Παπανδρέου ή Καραμανλή
(Καλά που ζεις ρε φίλε, σε μια άλλη εποχή; )
Όχι όχι υπάρχουνε ακόμα
κι οι δύο represent πάλι το ίδιο κόμμα
(Πωω πως το μιλάς το αμερικάνικο...)
Αν ψηφίσω Παϊντέρη θα μιλώ και το τσιγγάνικο
Ή μήπως τον Φασούλα που το μπάσκετ αγαπώ
(Αν γουστάρεις μπασκετίνι να ψηφίσεις τον Ξανθό)
Να ψηφίσω Βασιλείου που διατάσσει Αένα λόγχο
(Ψήφισε την Κούρκουλα κατεβαίνει με το Χόχο)
Ο Γιωργάκης κάνει τζόγκινγκ το πρωί χωρίς αιτία
λες να τρέχω αν τον ψηφίσω όλη την τετραετία;
Ο Κωστάκης απ' την άλλη έχει όμορφη γυναίκα
είναι όμως αυτός λόγος να τον έχω για γκιλέκα
Τελικά ποιο απ' τα δύο ατομάκια να ψηφίσω
ρίχνω κορόνα γράμματα για να αποφασίσω
Αγαπημένη μου μην κλαίς...
Είναι μόνο εκλογές
όλα θα είναι εντάξει, τίποτα δε θ' αλλάξει
αυτοί θα φαν την πίτα, θα γλύψουνε το πιάτο
και 'μεις θα τρώμε σκύλο και ούτε καν χορτάτο.
Πυρετός το Κυριακόβραδο, προεκλογικός
και τον ρυθμό της disco δείχνουν τα exit-polls
υποψήφια γκομενάκια, των ματιών μας ευλογία
αντί να λέν' για Hondo λενε για τροπολογία
Τελικά ποιονανε ψήφισες μέσα από την λίστα
Καλά θέλει και ερώτημα; Τον Ντανιέλ Μπατίστα!
(Εκλογές... εκλογες.... Μπατίστας)
Την Ιωάννα Λίλη, να την ψηφίσω μάλιστα
εγώ ψήφισα Γκερέκου γαλανομάτα μάγισσα
εκτός απ' τους μιχάουζεν βαρόνους ποιοι είναι αστέρια
ν' αφήσουμε τη χώρα μας στα δικά τους χέρια
Αν κατέβαινε πχ η Τατιάνα με ένα κομμα
θα σου 'λεγά οι άλλοι δυο πως θα τρώγαν χώμα.
Κι ο Φοίβος υπουργός, κάτι θ' άλλαζε λιγάκι
εδώ έκανε ράπερ το Γιώργο Μαζωνάκη
Και τον Παπακαλιάτη, μα και τον Γεωργούλη
άμα κατεβαίνανε θα τους ψηφίζαν ούλοι
Αχ κάνε με μια μέρα, εμέ πρωθυπουργό
Να δεις τι υποψήφιους θα έβαζα εγώ
Τελικά σ' αυτή τη χώρα η ψήφος σου μετράει
γι' αυτό όλοι μαζί να ψηφίσουμε Ποπάυ
(να ψηφίσουμε Ποπάυ!)
Αγαπημένη μου μην κλαίς...
Είναι μόνο εκλογές
όλα θα είναι εντάξει, τίποτα δε θ' αλλάξει
αυτοί θα φαν την πίτα, θα γλύψουνε το πιάτο
και 'μεις θα τρώμε σκύλο και ούτε καν χορτάτο.
[Γεωργίου_voice] Ψηφίστε Ποπάυ, μάγκες.... [/Γεωργίου_voice]
Είναι μόνο εκλογές - Ημισκούμπρια
Έφτασαν οι εκλογές εμπρός βήμα ταχύ
παιδιά για να ψηφίσουμε και πάλι βουλευτή
Όμως τι να ψηφίσω δεν έχω επιλογή
γιατί θέλω πάντα να 'μαι και με τον νικητή.
Να ψηφίσω Παπανδρέου ή Καραμανλή
(Καλά που ζεις ρε φίλε, σε μια άλλη εποχή; )
Όχι όχι υπάρχουνε ακόμα
κι οι δύο represent πάλι το ίδιο κόμμα
(Πωω πως το μιλάς το αμερικάνικο...)
Αν ψηφίσω Παϊντέρη θα μιλώ και το τσιγγάνικο
Ή μήπως τον Φασούλα που το μπάσκετ αγαπώ
(Αν γουστάρεις μπασκετίνι να ψηφίσεις τον Ξανθό)
Να ψηφίσω Βασιλείου που διατάσσει Αένα λόγχο
(Ψήφισε την Κούρκουλα κατεβαίνει με το Χόχο)
Ο Γιωργάκης κάνει τζόγκινγκ το πρωί χωρίς αιτία
λες να τρέχω αν τον ψηφίσω όλη την τετραετία;
Ο Κωστάκης απ' την άλλη έχει όμορφη γυναίκα
είναι όμως αυτός λόγος να τον έχω για γκιλέκα
Τελικά ποιο απ' τα δύο ατομάκια να ψηφίσω
ρίχνω κορόνα γράμματα για να αποφασίσω
Αγαπημένη μου μην κλαίς...
Είναι μόνο εκλογές
όλα θα είναι εντάξει, τίποτα δε θ' αλλάξει
αυτοί θα φαν την πίτα, θα γλύψουνε το πιάτο
και 'μεις θα τρώμε σκύλο και ούτε καν χορτάτο.
Πυρετός το Κυριακόβραδο, προεκλογικός
και τον ρυθμό της disco δείχνουν τα exit-polls
υποψήφια γκομενάκια, των ματιών μας ευλογία
αντί να λέν' για Hondo λενε για τροπολογία
Τελικά ποιονανε ψήφισες μέσα από την λίστα
Καλά θέλει και ερώτημα; Τον Ντανιέλ Μπατίστα!
(Εκλογές... εκλογες.... Μπατίστας)
Την Ιωάννα Λίλη, να την ψηφίσω μάλιστα
εγώ ψήφισα Γκερέκου γαλανομάτα μάγισσα
εκτός απ' τους μιχάουζεν βαρόνους ποιοι είναι αστέρια
ν' αφήσουμε τη χώρα μας στα δικά τους χέρια
Αν κατέβαινε πχ η Τατιάνα με ένα κομμα
θα σου 'λεγά οι άλλοι δυο πως θα τρώγαν χώμα.
Κι ο Φοίβος υπουργός, κάτι θ' άλλαζε λιγάκι
εδώ έκανε ράπερ το Γιώργο Μαζωνάκη
Και τον Παπακαλιάτη, μα και τον Γεωργούλη
άμα κατεβαίνανε θα τους ψηφίζαν ούλοι
Αχ κάνε με μια μέρα, εμέ πρωθυπουργό
Να δεις τι υποψήφιους θα έβαζα εγώ
Τελικά σ' αυτή τη χώρα η ψήφος σου μετράει
γι' αυτό όλοι μαζί να ψηφίσουμε Ποπάυ
(να ψηφίσουμε Ποπάυ!)
Αγαπημένη μου μην κλαίς...
Είναι μόνο εκλογές
όλα θα είναι εντάξει, τίποτα δε θ' αλλάξει
αυτοί θα φαν την πίτα, θα γλύψουνε το πιάτο
και 'μεις θα τρώμε σκύλο και ούτε καν χορτάτο.
[Γεωργίου_voice] Ψηφίστε Ποπάυ, μάγκες.... [/Γεωργίου_voice]
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Σύγχρονοι Ιππότες - Μπλόφα
Σε βουνά και κορυφές οι μάχες έντονες, συχνές
παντού πολεμιστές μα δε σηκώνουν απειλές
έχει πέσει το σκοτάδι, μοιάζει ύπουλο το χάδι
ο φόβος κατατάχθηκε στο πιο δειλό κοπάδι
ιππότες απ' τα κάστρα σηκώνουνε πυρσούς
σύμμαχοι αγγέλοι, σε φίλους κι εχθρούς.
Θέλω απόψε να αγγίξω την ουράνια σιωπή
ψιθύριζαν τα στόματα κι άρχισε η βροχή
σηκώνονται τα κύματα, οι θύτες γίναν θύματα
αέρας που φυσά, φουντώνουν συναισθήματα
οι ρόλοι αντιστράφηκαν, γελούν όσοι πικράθηκαν
οι πειρατές τρελάθηκαν και χάθηκαν.
Ο λήθαργος γεμίζει μ' υπερένταση
αλλάζει η κατεύθυνση, μειώνεται η ένταση
οι πυξίδες κόλλησαν, τα πέλαγα υποχώρησαν
τα πλοία αναχώρησαν, ναυάγια συγχώρεσαν
ακούγονται συχνά αγνά, παιδικά
τρομαγμένα από το χάος ουρλιαχτά
και εσύ στάθηκες εκεί, να αγγίζεις την πληγή
μα ο ιππότης απαιτεί να γίνει τέλος κάθε αρχή...
Σύγχρονοι ιππότες κι ο λόγος γεμάτος με αίμα
ξεχασμένες ψυχές για ένα ανόητο ψέμα
ζωές χαθήκανε νωρίς σε μια μόδα εποχής
τρέξε φύγε, μακριά όσο μπορείς.
[Χ2]
Είναι ίδια η ιστορία, το κουπλέ μονάχα αλλάζει
άλλος ένας ιππότης την εικόνα σου χαράζει
βγαλμένος απ' τη λάσπη και με τρύπια στολή
του έχουν δώσει εντολή για μυστική αποστολή
δεν μιλάει σε κανέναν κι όλα άγνωστα τριγύρω
δεν ξέρει αν είναι στον πρώτο ή στον τελευταίο γύρο
ακούει πίσω του φωνές, μα δε γυρίζει να κοιτάξει
κι ένα χέρι τις σταγόνες του έχει στάξει
ακολουθεί, παίρνει από πίσω το αίμα
παραμυθένια τα κάστρα, μα τον ποτίζουν με ψέμα
δεν θέλει να φύγει από το μέρος που κατέληξε
να τρέξει δεν μπορεί κι εκεί παρέλυσε
Ισόβια καταδίκη ρίχνει στον εαυτό του
παλιές μάχες έχουν κολλήσει στο μυαλό του
τον πιο καλό του φίλο, τον έκανε εχθρό του
κρύβεται και χάνεται μέσα στο φόβητρο του
τα βλέπει όλα θολά κι αφήνεται στη ζάλη του
πολέμου αρχηγοί προσφέρονται για σκλάβοι του
του παίζουν μπλόφα κι αυτοί στις χαμένες αισθήσεις
μακριά από σύγχρονους ιππότες μπορώ και μπορείς να ζήσεις.
Σύγχρονοι ιππότες κι ο λόγος γεμάτος με αίμα
ξεχασμένες ψυχές για ένα ανόητο ψέμα
ζωές χαθήκανε νωρίς σε μια μόδα εποχής
τρέξε φύγε, μακριά όσο μπορείς.
[Χ2]
Σε βουνά και κορυφές οι μάχες έντονες, συχνές
παντού πολεμιστές μα δε σηκώνουν απειλές
έχει πέσει το σκοτάδι, μοιάζει ύπουλο το χάδι
ο φόβος κατατάχθηκε στο πιο δειλό κοπάδι
ιππότες απ' τα κάστρα σηκώνουνε πυρσούς
σύμμαχοι αγγέλοι, σε φίλους κι εχθρούς.
Θέλω απόψε να αγγίξω την ουράνια σιωπή
ψιθύριζαν τα στόματα κι άρχισε η βροχή
σηκώνονται τα κύματα, οι θύτες γίναν θύματα
αέρας που φυσά, φουντώνουν συναισθήματα
οι ρόλοι αντιστράφηκαν, γελούν όσοι πικράθηκαν
οι πειρατές τρελάθηκαν και χάθηκαν.
Ο λήθαργος γεμίζει μ' υπερένταση
αλλάζει η κατεύθυνση, μειώνεται η ένταση
οι πυξίδες κόλλησαν, τα πέλαγα υποχώρησαν
τα πλοία αναχώρησαν, ναυάγια συγχώρεσαν
ακούγονται συχνά αγνά, παιδικά
τρομαγμένα από το χάος ουρλιαχτά
και εσύ στάθηκες εκεί, να αγγίζεις την πληγή
μα ο ιππότης απαιτεί να γίνει τέλος κάθε αρχή...
Σύγχρονοι ιππότες κι ο λόγος γεμάτος με αίμα
ξεχασμένες ψυχές για ένα ανόητο ψέμα
ζωές χαθήκανε νωρίς σε μια μόδα εποχής
τρέξε φύγε, μακριά όσο μπορείς.
[Χ2]
Είναι ίδια η ιστορία, το κουπλέ μονάχα αλλάζει
άλλος ένας ιππότης την εικόνα σου χαράζει
βγαλμένος απ' τη λάσπη και με τρύπια στολή
του έχουν δώσει εντολή για μυστική αποστολή
δεν μιλάει σε κανέναν κι όλα άγνωστα τριγύρω
δεν ξέρει αν είναι στον πρώτο ή στον τελευταίο γύρο
ακούει πίσω του φωνές, μα δε γυρίζει να κοιτάξει
κι ένα χέρι τις σταγόνες του έχει στάξει
ακολουθεί, παίρνει από πίσω το αίμα
παραμυθένια τα κάστρα, μα τον ποτίζουν με ψέμα
δεν θέλει να φύγει από το μέρος που κατέληξε
να τρέξει δεν μπορεί κι εκεί παρέλυσε
Ισόβια καταδίκη ρίχνει στον εαυτό του
παλιές μάχες έχουν κολλήσει στο μυαλό του
τον πιο καλό του φίλο, τον έκανε εχθρό του
κρύβεται και χάνεται μέσα στο φόβητρο του
τα βλέπει όλα θολά κι αφήνεται στη ζάλη του
πολέμου αρχηγοί προσφέρονται για σκλάβοι του
του παίζουν μπλόφα κι αυτοί στις χαμένες αισθήσεις
μακριά από σύγχρονους ιππότες μπορώ και μπορείς να ζήσεις.
Σύγχρονοι ιππότες κι ο λόγος γεμάτος με αίμα
ξεχασμένες ψυχές για ένα ανόητο ψέμα
ζωές χαθήκανε νωρίς σε μια μόδα εποχής
τρέξε φύγε, μακριά όσο μπορείς.
[Χ2]
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Ποιος φταίει - Νέα Τάξη Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.)
Κυλάω στις ράγες μιας ζωής που δε διέσχισε κανείς
ανάλγητος και μόνος, σαν λυρικός ψυχοπαθής
μα στα μισά της διαδρομής σπάω το φράγμα της σιωπής
έφηβος και υποδοχέας της αστείρευτης οργής
Για ένα σύστημα που μ' εγκλωβίζει χωρίς καμία διαφυγή
το μυαλό μου αρρωσταίνει και η καρδιά μου χαράζεται
όμως παιδιά περνάνε από την πείνα στην Γη
αθώα πεθαίνουν, αλλά ποιος νοιάζεται;
Κανένας. Παραλογίζονται όλοι
Όλοι σ' αυτή την πόλη μου θυμίζουνε τη Dolly
υποταγμένοι κλώνοι που πάντα μένουνε μόνοι
Κι αδύνατον να πολεμήσουν αυτό που τους σκοτώνει
Και ο καθένας τους λιώνει σ' αυτή τη γη που πατάτε
ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
Σιωπή χιλιάδων πεσόντων νοητικά επικρατεί
γύρω απ' τις φλόγες του σκότους περιστρέφεται η Γη
δεν ακούγεται το μέλλον που χρόνια κλαίει σαν παιδί
το πιο μεγάλο επίτευγμα μια φωτεινή διαστροφή.
Απ' την αντίπερα όχθη ζουν μονάχα αυτοί
εγώ φοβάμαι να πάω, ασ' τους μονάχους εκεί.
Στο μέρος που όλα αλλάζουν, όλα μένουν ίδια
σ' ένα τόπο που τα φίδια σου κάνουν παιχνίδια.
Έχουν σκουπίδια για στολίδια τόσοι ανόητοι θνητοί
που αιώνια αγνοούν τη μέθη τους την τακτική
που είναι συνάμα ταραγμένοι γιατί γουστάρουν τη ζωή
και φοβούνται μη τους φύγει άθελα τους ένα πρωί
Ένα πρωί που ο καθένας σας για πάντα θα θυμάται.
Για πάντα θα θυμάται.
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
[bridge]
Άκουσα λοιπόν το πνεύμα...
Άκουσα λοιπόν το πνεύμα που με έφερε στη Γη
μου 'πε πως το ν' αγαπάς είναι μια τέχνη κι αυτή
και πως όσοι δε μάθανε ποτέ τους ν' αγαπάνε
με το αναίσθητο κρασί κάνουν τάχα πως μεθάνε
Μα δε μπορούν να μεθύσουν από μια γουλιά ψέμα
μα δεν μπορούν, κι ας προσπαθήσουν, ν' αγαπήσουνε κανένα
έτσι η πένα στάζει αίμα, νιώθει τόση ντροπή
Κατάντησε η αγάπη να 'ναι τόσο ακριβή
Δε μάθατε ποτέ σας, μα ποτέ σας ν' αγαπάτε
και αυτός είναι ο λόγος που ενδόμυχα πονάτε
και για τη λησμονιά του πόνου απ' τον Άδη πήρατε δάνειο
ποτίσατε τη γή μου με του θανάτου το Ουράνιο
Ουράνιο είν' το πνεύμα μου κι ουράνια η μαγκιά μου
ουράνια καταγωγή έχουν τα όνειρα μου [όνειρα μου]
Σκάβουν λάκκους ενώ χαζογελάνε
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας ν' αγαπάτε;
Κυλάω στις ράγες μιας ζωής που δε διέσχισε κανείς
ανάλγητος και μόνος, σαν λυρικός ψυχοπαθής
μα στα μισά της διαδρομής σπάω το φράγμα της σιωπής
έφηβος και υποδοχέας της αστείρευτης οργής
Για ένα σύστημα που μ' εγκλωβίζει χωρίς καμία διαφυγή
το μυαλό μου αρρωσταίνει και η καρδιά μου χαράζεται
όμως παιδιά περνάνε από την πείνα στην Γη
αθώα πεθαίνουν, αλλά ποιος νοιάζεται;
Κανένας. Παραλογίζονται όλοι
Όλοι σ' αυτή την πόλη μου θυμίζουνε τη Dolly
υποταγμένοι κλώνοι που πάντα μένουνε μόνοι
Κι αδύνατον να πολεμήσουν αυτό που τους σκοτώνει
Και ο καθένας τους λιώνει σ' αυτή τη γη που πατάτε
ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
Σιωπή χιλιάδων πεσόντων νοητικά επικρατεί
γύρω απ' τις φλόγες του σκότους περιστρέφεται η Γη
δεν ακούγεται το μέλλον που χρόνια κλαίει σαν παιδί
το πιο μεγάλο επίτευγμα μια φωτεινή διαστροφή.
Απ' την αντίπερα όχθη ζουν μονάχα αυτοί
εγώ φοβάμαι να πάω, ασ' τους μονάχους εκεί.
Στο μέρος που όλα αλλάζουν, όλα μένουν ίδια
σ' ένα τόπο που τα φίδια σου κάνουν παιχνίδια.
Έχουν σκουπίδια για στολίδια τόσοι ανόητοι θνητοί
που αιώνια αγνοούν τη μέθη τους την τακτική
που είναι συνάμα ταραγμένοι γιατί γουστάρουν τη ζωή
και φοβούνται μη τους φύγει άθελα τους ένα πρωί
Ένα πρωί που ο καθένας σας για πάντα θα θυμάται.
Για πάντα θα θυμάται.
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας να αγαπάτε;
[bridge]
Άκουσα λοιπόν το πνεύμα...
Άκουσα λοιπόν το πνεύμα που με έφερε στη Γη
μου 'πε πως το ν' αγαπάς είναι μια τέχνη κι αυτή
και πως όσοι δε μάθανε ποτέ τους ν' αγαπάνε
με το αναίσθητο κρασί κάνουν τάχα πως μεθάνε
Μα δε μπορούν να μεθύσουν από μια γουλιά ψέμα
μα δεν μπορούν, κι ας προσπαθήσουν, ν' αγαπήσουνε κανένα
έτσι η πένα στάζει αίμα, νιώθει τόση ντροπή
Κατάντησε η αγάπη να 'ναι τόσο ακριβή
Δε μάθατε ποτέ σας, μα ποτέ σας ν' αγαπάτε
και αυτός είναι ο λόγος που ενδόμυχα πονάτε
και για τη λησμονιά του πόνου απ' τον Άδη πήρατε δάνειο
ποτίσατε τη γή μου με του θανάτου το Ουράνιο
Ουράνιο είν' το πνεύμα μου κι ουράνια η μαγκιά μου
ουράνια καταγωγή έχουν τα όνειρα μου [όνειρα μου]
Σκάβουν λάκκους ενώ χαζογελάνε
Ποιος φταίει που δε μάθατε ποτέ σας ν' αγαπάτε;
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Τι αξία - Flowjob
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
Για πες μου αλήθεια, πόσο αξίζεις νομίζεις αυτά που χτίζεις,
αύριο πρωί θα πέσουνε όσα σήμερα σου αρέσουν κάποια νύχτα τα χέρια σου θα σου δέσουν
κι όμως ας είναι ο δρόμος ανοιχτός, ξανά μπροστά σου κλειστός θα φαντάζει
πάντα κάτι το μονοπάτι θα φράζει
πόσο αξίζει μια αγάπη όταν γεννιέται αφού ποτέ δεν ωριμάζει
τι αξία έχει σε κάτι να πιστεύεις αφού δεν πεθαίνεις για κείνο αρά στ' αλήθεια δε σε εκφράζει
γιατί το χθες σου να θυμάσαι αφού αυτό σ' έχει ξεχάσει χρόνια
γιατί το αύριο να προσμένεις αφού την ίδια μέρα να σου φέρει περιμένεις
τι αξία έχει κάτι ν' αγαπάς αφού στο τέλος σε κάνει να πονάς, γι' αυτό να ντρέπεσαι
αφού τα χρόνια σου κενά, σαν την καρδιά σου, μοιάζουν
γιατί αλήθεις κυνηγάς αφού στο τέλος σε τρομάζουν
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
Τι αξία έχει η ζωή όταν γλιστράει από έναν βράχο και το χέρι που σε σώσει δεν μπορεί να σ' αγγίξει
τι αξία έχει η χαρά όταν στην επόμενη στροφή παραμονεύει πιο μεγάλη λύπη, πιο μεγάλος πόνος
τι αξία έχουν οι φίλοι αφού στον άλλο κοσμο φεύγεις μόνος
τι αξία έχει το μέλλον αφού το παρόν χωράει για να τελειώσε σ' ένα λεπτό
τι αξία ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν πω
τι αξία έχει το "τα λέμε" αφού ποτέ δε θα σε δώ
Τι αξία έχει η ζωή αφού έρχεται και φεύγει σε μια στιγμή
ποια η αξία του να θυμάσαι όταν αιώνια κοιμάσαι
Μόνη αξία: Να 'σαι καλά όπου και να 'σαι.
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
(Μόνος μου γράφω, αλλά γουστάρω...
)
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
Για πες μου αλήθεια, πόσο αξίζεις νομίζεις αυτά που χτίζεις,
αύριο πρωί θα πέσουνε όσα σήμερα σου αρέσουν κάποια νύχτα τα χέρια σου θα σου δέσουν
κι όμως ας είναι ο δρόμος ανοιχτός, ξανά μπροστά σου κλειστός θα φαντάζει
πάντα κάτι το μονοπάτι θα φράζει
πόσο αξίζει μια αγάπη όταν γεννιέται αφού ποτέ δεν ωριμάζει
τι αξία έχει σε κάτι να πιστεύεις αφού δεν πεθαίνεις για κείνο αρά στ' αλήθεια δε σε εκφράζει
γιατί το χθες σου να θυμάσαι αφού αυτό σ' έχει ξεχάσει χρόνια
γιατί το αύριο να προσμένεις αφού την ίδια μέρα να σου φέρει περιμένεις
τι αξία έχει κάτι ν' αγαπάς αφού στο τέλος σε κάνει να πονάς, γι' αυτό να ντρέπεσαι
αφού τα χρόνια σου κενά, σαν την καρδιά σου, μοιάζουν
γιατί αλήθεις κυνηγάς αφού στο τέλος σε τρομάζουν
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
Τι αξία έχει η ζωή όταν γλιστράει από έναν βράχο και το χέρι που σε σώσει δεν μπορεί να σ' αγγίξει
τι αξία έχει η χαρά όταν στην επόμενη στροφή παραμονεύει πιο μεγάλη λύπη, πιο μεγάλος πόνος
τι αξία έχουν οι φίλοι αφού στον άλλο κοσμο φεύγεις μόνος
τι αξία έχει το μέλλον αφού το παρόν χωράει για να τελειώσε σ' ένα λεπτό
τι αξία ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν πω
τι αξία έχει το "τα λέμε" αφού ποτέ δε θα σε δώ
Τι αξία έχει η ζωή αφού έρχεται και φεύγει σε μια στιγμή
ποια η αξία του να θυμάσαι όταν αιώνια κοιμάσαι
Μόνη αξία: Να 'σαι καλά όπου και να 'σαι.
Τι αξία έχουνε ρε φίλε τα πολλά
αφού στα λίγα ατόφιο μέσα πάντα κρύβεται χρυσάφι
τι αξία έχουνε αυτά που είναι σωστά
αφού το τέλιο γεννιέται από τα πιο μεγάλα λάθη
Τι αξία έχουνε του κόσμου όλου τα χρόνια
αφού την ευτυχία απρόσμενα στη φέρνει μια στιγμή
τι αξία έχουνε τα περιττά τα λόγια
αφού η πιο μεγάλη αλήθεια κρύβεται μες τη σιωπή
(Μόνος μου γράφω, αλλά γουστάρω...
)The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
O_Xamenos
- Δημοσιεύσεις: 1269
- Εγγραφή: Παρ Νοέμ 03, 2006 5:36 pm
- Real Name: Σαληγκαρι με Ητα που θυμιζει Ηττα
- Gender: Male
- Facebook ID: 682417817
- Τοποθεσία: Πλανητης Γη
- Επικοινωνία:
Με το Ζερβό
Active Member
Γεννήθηκα και πήγα σχολείο πάνω στη Χούντα
με δασκάλους και παπάδες δοχεία συγκοινωνούντα,
ψυχές σαβανωμένες, θεόρατες σκιές
στου έθνους του αθάνατου τις μυρμηγκοφωλιές.
Μαζική παραγωγή, κρέατα ντόπια στο τσιγκέλι,
όμως, μας φύλαγαν εξόριστοι αγγέλοι.
Ρόζοι στα παιδικά μας χέρια απ' του δασκάλου το ξύλο
που έβγαζε μίσος στον εχθρό και περηφάνια στο φίλο.
Η γραφή με το ζερβό άνοιγε τραύματα,
'ξομολογήσεις σε δοσίλογους παπάδες και θυμιάματα.
Τα προσκοπάκια με τα μπλε σωβρακάκια
γινήκαν μπάτσοι που ξεσπούσαν σε προσφυγικά σπιτάκια.
Είναι όλα ίδια, παππού, κι ας αλλάξαν όψη·
ντροπή μεγάλη στου σπαθιού την τρομερή την κόψη
που όσο κι αν κόψει κεφάλια, γλώσσες και χέρια
ποτέ του δε θα φτάσει να κόψει από τ' αστέρια.
Είναι όλα εδώ, παππού, τον ίδιο κύκλο κάνουν,
πλανιούνται οικτρά πως ποτέ δε θα πεθάνουν.
Σκέψη κοινόχρηστη, θαμμένη σε τόπο επώνυμο
κι έτσι το χώμα που έχεις μπει, δεν είναι γόνιμο.
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα
να τους πνίξω όλους μέσα στη δικιά τους σαπίλα.
Σου' πα να με κάνεις δράκο
να σας φυλάω απ' τους φασίστες, μονάχα εγώ.
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της "Αυγής" τα φύλλα.
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα για να τους τη σπάω,
να γράφω με το ζερβό.
Είναι όλα ίδια, μαστρο Μίκη, ίδια γελάνε οι φοβισμένοι.
Ίδιος ο λήθαργος, ίδιοι κι οι πλανεμένοι.
Ίδια κι εύκολα το τίποτα ακόμα αλλάζει χρώματα.
Ο χρόνος ράβει μ' ίδια λόγια τα στριφώματα.
Στα χώματα για λίπασμα οι πρώτοι νεκροί,
ζωντανοί οι πονηροί, βαλσαμωμένοι καιροί.
Ίδια ακούνε οι γειτόνοι τη φωνή σου.
Θα ξέχναγα ό,τι σκάρωσα για ένα κρασί μαζί σου.
Στο ίδιο μέρος που ξερνάν, πάνε και στέκονται,
δεν αντιστέκονται, τα πάντα δέχονται, τα ίδια φίδια έρπονται.
Αφορισμένοι οι άτακτοι κι οι πρόσφυγες
από τους άπληστους, νευρωτικούς αυτόχθονες.
Ίδια όπως τ' άφησες παππού, σφιχτά και αποπνικτικά,
ίδιο συμπεθεριό, ίδια ελαφρυντικά.
Μάτια στραμμένα σ' αποκλίνοντες κυκλώνες,
σάπιοι αιώνες με μπουντέλια αρχαίες κολώνες.
Τρελοί χειμώνες, κι αυτή εδώ η πιο παράξενη ράτσα
κάνει την ίδια ειρωνική και βαριά γκριμάτσα
- δήθεν καπάτσα - τη βλέπω, και την είδες από παιδί·
ψάχνω ό,τι έψαχνες μια πορφυρένια γη.
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα....
Σου 'πα να με κάνεις δράκο...
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της "Αυγής" τα φύλλα.
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα να τους τη σπάω,
μάθε με να γράφω με το ζερβό.
Active Member
Γεννήθηκα και πήγα σχολείο πάνω στη Χούντα
με δασκάλους και παπάδες δοχεία συγκοινωνούντα,
ψυχές σαβανωμένες, θεόρατες σκιές
στου έθνους του αθάνατου τις μυρμηγκοφωλιές.
Μαζική παραγωγή, κρέατα ντόπια στο τσιγκέλι,
όμως, μας φύλαγαν εξόριστοι αγγέλοι.
Ρόζοι στα παιδικά μας χέρια απ' του δασκάλου το ξύλο
που έβγαζε μίσος στον εχθρό και περηφάνια στο φίλο.
Η γραφή με το ζερβό άνοιγε τραύματα,
'ξομολογήσεις σε δοσίλογους παπάδες και θυμιάματα.
Τα προσκοπάκια με τα μπλε σωβρακάκια
γινήκαν μπάτσοι που ξεσπούσαν σε προσφυγικά σπιτάκια.
Είναι όλα ίδια, παππού, κι ας αλλάξαν όψη·
ντροπή μεγάλη στου σπαθιού την τρομερή την κόψη
που όσο κι αν κόψει κεφάλια, γλώσσες και χέρια
ποτέ του δε θα φτάσει να κόψει από τ' αστέρια.
Είναι όλα εδώ, παππού, τον ίδιο κύκλο κάνουν,
πλανιούνται οικτρά πως ποτέ δε θα πεθάνουν.
Σκέψη κοινόχρηστη, θαμμένη σε τόπο επώνυμο
κι έτσι το χώμα που έχεις μπει, δεν είναι γόνιμο.
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα
να τους πνίξω όλους μέσα στη δικιά τους σαπίλα.
Σου' πα να με κάνεις δράκο
να σας φυλάω απ' τους φασίστες, μονάχα εγώ.
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της "Αυγής" τα φύλλα.
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα για να τους τη σπάω,
να γράφω με το ζερβό.
Είναι όλα ίδια, μαστρο Μίκη, ίδια γελάνε οι φοβισμένοι.
Ίδιος ο λήθαργος, ίδιοι κι οι πλανεμένοι.
Ίδια κι εύκολα το τίποτα ακόμα αλλάζει χρώματα.
Ο χρόνος ράβει μ' ίδια λόγια τα στριφώματα.
Στα χώματα για λίπασμα οι πρώτοι νεκροί,
ζωντανοί οι πονηροί, βαλσαμωμένοι καιροί.
Ίδια ακούνε οι γειτόνοι τη φωνή σου.
Θα ξέχναγα ό,τι σκάρωσα για ένα κρασί μαζί σου.
Στο ίδιο μέρος που ξερνάν, πάνε και στέκονται,
δεν αντιστέκονται, τα πάντα δέχονται, τα ίδια φίδια έρπονται.
Αφορισμένοι οι άτακτοι κι οι πρόσφυγες
από τους άπληστους, νευρωτικούς αυτόχθονες.
Ίδια όπως τ' άφησες παππού, σφιχτά και αποπνικτικά,
ίδιο συμπεθεριό, ίδια ελαφρυντικά.
Μάτια στραμμένα σ' αποκλίνοντες κυκλώνες,
σάπιοι αιώνες με μπουντέλια αρχαίες κολώνες.
Τρελοί χειμώνες, κι αυτή εδώ η πιο παράξενη ράτσα
κάνει την ίδια ειρωνική και βαριά γκριμάτσα
- δήθεν καπάτσα - τη βλέπω, και την είδες από παιδί·
ψάχνω ό,τι έψαχνες μια πορφυρένια γη.
Κάνε με σου 'χα πει μεγάλη μπόρα....
Σου 'πα να με κάνεις δράκο...
Πάντα σου ζήταγα να φτιάξεις ένα ασπρόμαυρο σακάκι
να φοράω με της "Αυγής" τα φύλλα.
Παππού, μάθε με, σου 'λεγα να τους τη σπάω,
μάθε με να γράφω με το ζερβό.
Γαμώ... τα κράτη, γενικώς...
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
-
O_Xamenos
- Δημοσιεύσεις: 1269
- Εγγραφή: Παρ Νοέμ 03, 2006 5:36 pm
- Real Name: Σαληγκαρι με Ητα που θυμιζει Ηττα
- Gender: Male
- Facebook ID: 682417817
- Τοποθεσία: Πλανητης Γη
- Επικοινωνία:
Στίχοι: Active Member
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member
Όταν χορταίνουν οι ποιητάδες,
αλλάζουν ρότα κι όλες οι αράδες
που ξεφουρνίζανε·
Κάποιοι βαθαίνουν στον μικρό τους εαυτό.
κρυφοαπαγκιάζουνε σε μέρη κρύα
και καλοπιάνουνε την ιστορίαμε όσα βρίζανε.
Κι είναι γνωστό το παιχνίδι αυτό…
Όταν σωπαίνουν τραγουδιστάδες,
σιχαίνομαι όλες τις Έλλάδες
που εσύ φαντάστηκες·
Μα τι να κάνω πια δε μπορώ.
κι αν σ’ αβαντάρουνε πάλι παράδες,
ζήτα συγνώμη απ’ τις μανάδες,
αφού ξεθάφτηκες.
Γύρω μου βλέπω σκουπίδια σωρό.
Όταν στεγνώνουνε τα πινέλα,
βγάζει ο χρόνος τη μασέλα
κι ανακουφίζεται -
Κι ο κόσμος μοιάζει τυφλός,
όσο ο ζωγράφος στη μοναξιά του
αγγίζει λίγο το μουσαμά του
κι αυνανίζεται.
απ’ το τίποτα λούζεται φως.
Όταν κλαίνε οι θεατρίνοι
πριν την αυλαία στο καμαρίνι,
η νύχτα σκιάζεται
το σκοτάδι σέρνει φόβο κι εκεί
και σου θυμίζει πως στο σανίδι,
ο έρωτας γίνεται μόνο παιχνίδι
- δε σε χρειάζεται.
ν’ άλλη μια φυλακή.
Όταν φαντάζονται οι γραφιάδες,
εγκαινιάζουν νέους καιάδες
- κράτα απόσταση.
Τα γραφούμενα τέρατα άφταστα
Όταν γεμίζουνε οι φυλλάδες,
κρύβεται πίσω απ’ τις συστάδες
ψέμα με υπόσταση.
κι όνειρα σκοτώνονται άπιαστα
Όταν ακούς στα ραδιόφωνα
δικαστές που έχουν μικρόφωνα,
φώναξε «ένοχος»!
μπροστά στις βρώμικες φωνές
Έτσι χαλιούνται για όσα σκάρωσαν
και ξενερώνουν που δε σε σταυρώσαν·
χάνεται ο έλεγχος -μ’ ακόμα φταις
Δεν αντέχω πια να σε βλέπω έτσι γείτονα – τα πάντα ανέχεσαι
Κάποτε ορκιζόμουν ότι θα σε γλίτωνα – και τώρα κλαίγεσαι
κι όμως λυγίσαμε, κοιτά πως γείραμε – όσο κι αν σε στρίμωχνα
Αντί δυο ζωές, δυο φάσκελα πήραμε – άμοιρε γείτονα
Όταν φοβάσαι το αφεντικό σου,
ξέρεις ποιο είναι το μερτικό σου,
γι’ αυτό μη βιάζεσαι
Είσαι σαν όλα τ’ άβουλα σώματα
Όταν αγγίζεις τον ουρανό σου,
γίνεσαι ένα με το θεό σου
κι εξουσιάζεσαι.
και πέφτεις – πέφτεις στα γόνατα.
Όταν του διάολου δεις το χέρι,
κάπου προσεύχονται καλογέροι
μόνο για πάρτη τους.
Με δανεικές προσευχές
Κι όταν μιλάνε οι δεσποτάδες,
σκάβουν στη κόλαση χαραμάδες,
βγάζουν το άχτι τους.
γεννιούνται μόνο ένοχες.
Όταν μιλάς για λευτεριά,
κοίτα και λίγο απ’ τη μεριά
εδώ που βρίσκεσαι.
Η σκέψη για ελευθερία είναι ανθός,
Μπορεί να σου ‘βγαλαν τις χειροπέδες,
όμως σου κρέμασαν τρεις τενεκέδες
κι ούτε που θίγεσαι.
η ελευθερία όμως, είναι καρπός.
Όταν στη γη σκάβονται αυλάκια,
κάποιοι θάβουν μέσα φαρμάκια
κι εσύ τα ρεύεσαι.
Τις ρίζες φαρμακώνουνε,
Κι όσο μολύνουνε το νερό σου,
διασκεδάζεις με τον καιρό σου
κι ονειρεύεσαι.
οι ίδιοι παντού σε στριμώχνουνε
Κι όταν θα μοιάζεις με τάφου πλάκα
να μη σ’ ακούσω ποτέ μ@λ@κ@
να μου κλαίγεσαι.
κι αναρωτιέμαι πως θα σε γλίτωνα,
Γιατί καυχιέσαι ότι έχεις τρόπο
να επιβιώνεις σ’ αυτόν τον τόπο
τα πάντα ανέχεσαι…
άμοιρε γείτονa
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member
Όταν χορταίνουν οι ποιητάδες,
αλλάζουν ρότα κι όλες οι αράδες
που ξεφουρνίζανε·
Κάποιοι βαθαίνουν στον μικρό τους εαυτό.
κρυφοαπαγκιάζουνε σε μέρη κρύα
και καλοπιάνουνε την ιστορίαμε όσα βρίζανε.
Κι είναι γνωστό το παιχνίδι αυτό…
Όταν σωπαίνουν τραγουδιστάδες,
σιχαίνομαι όλες τις Έλλάδες
που εσύ φαντάστηκες·
Μα τι να κάνω πια δε μπορώ.
κι αν σ’ αβαντάρουνε πάλι παράδες,
ζήτα συγνώμη απ’ τις μανάδες,
αφού ξεθάφτηκες.
Γύρω μου βλέπω σκουπίδια σωρό.
Όταν στεγνώνουνε τα πινέλα,
βγάζει ο χρόνος τη μασέλα
κι ανακουφίζεται -
Κι ο κόσμος μοιάζει τυφλός,
όσο ο ζωγράφος στη μοναξιά του
αγγίζει λίγο το μουσαμά του
κι αυνανίζεται.
απ’ το τίποτα λούζεται φως.
Όταν κλαίνε οι θεατρίνοι
πριν την αυλαία στο καμαρίνι,
η νύχτα σκιάζεται
το σκοτάδι σέρνει φόβο κι εκεί
και σου θυμίζει πως στο σανίδι,
ο έρωτας γίνεται μόνο παιχνίδι
- δε σε χρειάζεται.
ν’ άλλη μια φυλακή.
Όταν φαντάζονται οι γραφιάδες,
εγκαινιάζουν νέους καιάδες
- κράτα απόσταση.
Τα γραφούμενα τέρατα άφταστα
Όταν γεμίζουνε οι φυλλάδες,
κρύβεται πίσω απ’ τις συστάδες
ψέμα με υπόσταση.
κι όνειρα σκοτώνονται άπιαστα
Όταν ακούς στα ραδιόφωνα
δικαστές που έχουν μικρόφωνα,
φώναξε «ένοχος»!
μπροστά στις βρώμικες φωνές
Έτσι χαλιούνται για όσα σκάρωσαν
και ξενερώνουν που δε σε σταυρώσαν·
χάνεται ο έλεγχος -μ’ ακόμα φταις
Δεν αντέχω πια να σε βλέπω έτσι γείτονα – τα πάντα ανέχεσαι
Κάποτε ορκιζόμουν ότι θα σε γλίτωνα – και τώρα κλαίγεσαι
κι όμως λυγίσαμε, κοιτά πως γείραμε – όσο κι αν σε στρίμωχνα
Αντί δυο ζωές, δυο φάσκελα πήραμε – άμοιρε γείτονα
Όταν φοβάσαι το αφεντικό σου,
ξέρεις ποιο είναι το μερτικό σου,
γι’ αυτό μη βιάζεσαι
Είσαι σαν όλα τ’ άβουλα σώματα
Όταν αγγίζεις τον ουρανό σου,
γίνεσαι ένα με το θεό σου
κι εξουσιάζεσαι.
και πέφτεις – πέφτεις στα γόνατα.
Όταν του διάολου δεις το χέρι,
κάπου προσεύχονται καλογέροι
μόνο για πάρτη τους.
Με δανεικές προσευχές
Κι όταν μιλάνε οι δεσποτάδες,
σκάβουν στη κόλαση χαραμάδες,
βγάζουν το άχτι τους.
γεννιούνται μόνο ένοχες.
Όταν μιλάς για λευτεριά,
κοίτα και λίγο απ’ τη μεριά
εδώ που βρίσκεσαι.
Η σκέψη για ελευθερία είναι ανθός,
Μπορεί να σου ‘βγαλαν τις χειροπέδες,
όμως σου κρέμασαν τρεις τενεκέδες
κι ούτε που θίγεσαι.
η ελευθερία όμως, είναι καρπός.
Όταν στη γη σκάβονται αυλάκια,
κάποιοι θάβουν μέσα φαρμάκια
κι εσύ τα ρεύεσαι.
Τις ρίζες φαρμακώνουνε,
Κι όσο μολύνουνε το νερό σου,
διασκεδάζεις με τον καιρό σου
κι ονειρεύεσαι.
οι ίδιοι παντού σε στριμώχνουνε
Κι όταν θα μοιάζεις με τάφου πλάκα
να μη σ’ ακούσω ποτέ μ@λ@κ@
να μου κλαίγεσαι.
κι αναρωτιέμαι πως θα σε γλίτωνα,
Γιατί καυχιέσαι ότι έχεις τρόπο
να επιβιώνεις σ’ αυτόν τον τόπο
τα πάντα ανέχεσαι…
άμοιρε γείτονa
Γαμώ... τα κράτη, γενικώς...
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
-
O_Xamenos
- Δημοσιεύσεις: 1269
- Εγγραφή: Παρ Νοέμ 03, 2006 5:36 pm
- Real Name: Σαληγκαρι με Ητα που θυμιζει Ηττα
- Gender: Male
- Facebook ID: 682417817
- Τοποθεσία: Πλανητης Γη
- Επικοινωνία:
Πάμε (Guantanamo)
Active Member
Πάμε παρέα, αδερφέ μου, μη κάνεις κράτη
Το έχω άχτι να περάσω απ' τον συρμάτινο φράκτη
και τον ήλιο να θαμπώσω για λίγο
να μη μας πάρουν χαμπάρι όσο θ' ανοίγω και θα πνίγω
στης γης τα ρήγματα, τα πιο όμορφα κρίματα
ζωής θελήματα, της φτώχειας γεννήματα
μονάκριβα ποιήματα και δίπλα στα θύματα
η παρέα μου ίχνη αφήνει, και πατήματα
Πάμε...
Υο Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa
Non vogliamo questa guerra che e contro l'umanita
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera
Τρομάξτε τους ήδη φοβισμένους δεσμώτες
με λόγια και νότες κι οι ατσάλινες πόρτες
ραγίζουν κι οι ταπεινοί τα ουράνια αγγίζουν
δυο πύρινα μάτια και πύργους γκρεμίζουν
Πάμε...
A Guantanamo in gabbia c' e anche gente innocente
gente presa a caso che non c' entra niente
Dove sono i processi Le prove I diritti
Noi non stiamo zitti, non stiamo zitti
Falso, falso, falso, falso grande capo
sei un capo solo col fucile puntato
Non ti rispetta piu nessuno ormai nel mondo
Guantanamo e la guerra non nascondono il tramonto
Noi non vogliamo Bush e faraoni predatori
petrolieri ricoperti di rubini e ori
Noi non vogliamo Bush che coltiva il terrore -
ultima spiaggia e speranza per restare al potere
Schiacciati in fondo al mondo come sardine
eppure ancora vedi che l'umanita combatte e vive
Questo canto vola, oltre oceani e colline
dove un nuovo mondo sorge e per voi c' e scritto: Fine
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
How can we free the prisoners of war
from indefinite detention down in Cuba
I feel sorry for the innocent ones who suffer
so we dedicate this one to all world leader
If you live in a glass house, don't throw stones
What gives you the right to invade people's homes
Terrorism is something that we can't condone
but there is more than one reason why the towers came down
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos aser lo imposible
por una vez mas como embieja saga
con un tripulacion puro la roja armada
que viene de los sinquo orizontes del mundo
Curagaro deada da aqua
y ensima las barreras enredal istorias
nosostros quon allas de barro y las palabras ammos
libertaremos el fuego en Guantanamo
Je repense aux images des prisons de Guantanamo
Des hommes dans des cages, traites comme des animaux
En detention ... loin de Geneve et ses conventions
Certains sont innocents de toutes ces accusations
Faire subir aux autres ce qu'on n'aime pas subir
C'est comme ca qu'ils poussent les terroristes a agir
Je dis Attention Car je sens monter la tension
Ces provocations auront de graves repercussions
Nos dirigeants passent leur temps a semer le vent
Quand vient la tempete, les tours tombent en miettes
Et qui ramassent les pots casses C'est malheureusement
Nous ... toujours nous ... encore nous ... les innocents
Πάμε, φώναξε σ' όλους πως πάμε
μιλάμε, αγαπάμε, νοιώθουμε και τα δεσμά τους σπάμε
Ανταμώνουμε και σ' άλλη γλώσσα μιλάμε
στου ονείρου την άκρη περνάμε
Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa
Non vogliamo questa guerra che e contro l'umanita
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera
Non stiamo zitti...
Noi non vogliamo Bush...
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos como pajaros del fuego
en Guantanamo
libertaramos el fuego
Des oiseaux ... volent vers les terres
De Guantanamo ... l'ile de l'enfer
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Active Member
Πάμε παρέα, αδερφέ μου, μη κάνεις κράτη
Το έχω άχτι να περάσω απ' τον συρμάτινο φράκτη
και τον ήλιο να θαμπώσω για λίγο
να μη μας πάρουν χαμπάρι όσο θ' ανοίγω και θα πνίγω
στης γης τα ρήγματα, τα πιο όμορφα κρίματα
ζωής θελήματα, της φτώχειας γεννήματα
μονάκριβα ποιήματα και δίπλα στα θύματα
η παρέα μου ίχνη αφήνει, και πατήματα
Πάμε...
Υο Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa
Non vogliamo questa guerra che e contro l'umanita
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera
Τρομάξτε τους ήδη φοβισμένους δεσμώτες
με λόγια και νότες κι οι ατσάλινες πόρτες
ραγίζουν κι οι ταπεινοί τα ουράνια αγγίζουν
δυο πύρινα μάτια και πύργους γκρεμίζουν
Πάμε...
A Guantanamo in gabbia c' e anche gente innocente
gente presa a caso che non c' entra niente
Dove sono i processi Le prove I diritti
Noi non stiamo zitti, non stiamo zitti
Falso, falso, falso, falso grande capo
sei un capo solo col fucile puntato
Non ti rispetta piu nessuno ormai nel mondo
Guantanamo e la guerra non nascondono il tramonto
Noi non vogliamo Bush e faraoni predatori
petrolieri ricoperti di rubini e ori
Noi non vogliamo Bush che coltiva il terrore -
ultima spiaggia e speranza per restare al potere
Schiacciati in fondo al mondo come sardine
eppure ancora vedi che l'umanita combatte e vive
Questo canto vola, oltre oceani e colline
dove un nuovo mondo sorge e per voi c' e scritto: Fine
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
How can we free the prisoners of war
from indefinite detention down in Cuba
I feel sorry for the innocent ones who suffer
so we dedicate this one to all world leader
If you live in a glass house, don't throw stones
What gives you the right to invade people's homes
Terrorism is something that we can't condone
but there is more than one reason why the towers came down
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos aser lo imposible
por una vez mas como embieja saga
con un tripulacion puro la roja armada
que viene de los sinquo orizontes del mundo
Curagaro deada da aqua
y ensima las barreras enredal istorias
nosostros quon allas de barro y las palabras ammos
libertaremos el fuego en Guantanamo
Je repense aux images des prisons de Guantanamo
Des hommes dans des cages, traites comme des animaux
En detention ... loin de Geneve et ses conventions
Certains sont innocents de toutes ces accusations
Faire subir aux autres ce qu'on n'aime pas subir
C'est comme ca qu'ils poussent les terroristes a agir
Je dis Attention Car je sens monter la tension
Ces provocations auront de graves repercussions
Nos dirigeants passent leur temps a semer le vent
Quand vient la tempete, les tours tombent en miettes
Et qui ramassent les pots casses C'est malheureusement
Nous ... toujours nous ... encore nous ... les innocents
Πάμε, φώναξε σ' όλους πως πάμε
μιλάμε, αγαπάμε, νοιώθουμε και τα δεσμά τους σπάμε
Ανταμώνουμε και σ' άλλη γλώσσα μιλάμε
στου ονείρου την άκρη περνάμε
Noi non vogliamo Bush, il figlio di papa
Non vogliamo questa guerra che e contro l'umanita
Noi prenderemo il sole, il sole e la liberta
sulla spiaggia di Guantanamo il vento ci portera
Non stiamo zitti...
Noi non vogliamo Bush...
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Vamos como pajaros del fuego
en Guantanamo
libertaramos el fuego
Des oiseaux ... volent vers les terres
De Guantanamo ... l'ile de l'enfer
Πάμε σαν διψασμένα πουλιά
μέχρι το Γκουαντανάμο
να πάρουμε τη φωτιά
Lets wonder, lets fly, lets find us
in Guantanamo and free the fire
Γαμώ... τα κράτη, γενικώς...
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
Θέλω να μην φθονουν την ευτυχία μου΄ μη σώσω και γίνω πορθητής΄ μη σώσω κουρσεμένη τη ζωή μου ν' αντικρίσω...
Θα παω στην κολαση γιατι τη νυχτα εκεινη μια γυναικα με περιμενε στο στρωμα της και εγω δεν πηγα
Ώρα για λίγη φαντασία... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ... Έχουμε φτερά!
ο χαμένος τα παίρνει όλα
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Kindness for Weakness - Dilated Peoples feat. Talib Kweli
[Intro/Chorus]
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 2X*}
"Don't you take.."
Dilated, yo, yo
[Rakaa Iriscience]
I might flip, but usually a calm individual
Armed with accountants, my lawyers and other criminals
Network with armies, street wars are critical
and revolutionaries so streets are more liveable
(C'mon) Fuck what your ego say
Don't take shit for granted homey we don't play
All's fair in love and war, piece of cake
But beef is rare like a bloody piece of steak
"Don't you take" your eyes off the quiet ones, the silent ones
With the assassin smile, the most violent
Train until their bleeding, crying, perspiring
And gun rings firing
"Don't you take" the wrong side, that's the wrong idea
Untangle it, we could get it on right here
Never back to broke, you get tapped or choked
I might smile, but I ain't no joke
[Chorus]
(Oh, yo look out, look out Rak')
[Evidence]
Love or fear, the fear last longer
But love is stronger, so I stay loyal to love with honor
You got those who wanna take that for weak
Be prepared, they'll test you in front of your peeps
Some easy advice, buy your way out my life
It's the principle, the pockets fat not flat
Some borrow dough and relax on payin that back?
C'mon cat
"Don't you take" me for weak, give an inch they take feet
Give 'em feet, they take the street
My city's called Everybody Eats
The operations don't skip a beat
"Don't you take" my squad as chumps, punks or fakes
Quick to dump, pop trunks on snakes
That's of course, push came to shove
Otherwise love is love so
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 4X*}
"Don't you take.."
[Interlude]
Ladies and gentlemen
We have a special guest tonight in the house
Talib Kweli
[Talib Kweli]
You'll never fit up in my shoes so don't try 'em on
I always tear it up, I'm 'bout as calm as a quiet storm
Legendary lyricist, nice guy persona
My songs celebrate life and you can play 'em for your momma
But don't make the mistake of tryin to play me
Unless you a DJ, don't get it twisted I'm still from B.K.
Wanna front? Better keep it in your mouth like Flavor Flav
Where I'm from even a chick spit razor blades
"Don't you take" me for a sucker or I'll take you back to school
Fool can't play the wise but the wise can act a fool
I stay cool and mild mannered and just put in my work
Don't push you don't know what's up, under my shirt
"Don't you take" me for soft, I got a heart that pump
like a twelve gauge shotty when it start to dump
Youse a mystery, cause you don't know who you runnin towards
And got history, that shit is told by those who won the war
[Outro]
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 4X*}
"Don't you take.."
{*"Don't you take" scratched to fade over ad libs*}
(13.000o post :supz: )
[Intro/Chorus]
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 2X*}
"Don't you take.."
Dilated, yo, yo
[Rakaa Iriscience]
I might flip, but usually a calm individual
Armed with accountants, my lawyers and other criminals
Network with armies, street wars are critical
and revolutionaries so streets are more liveable
(C'mon) Fuck what your ego say
Don't take shit for granted homey we don't play
All's fair in love and war, piece of cake
But beef is rare like a bloody piece of steak
"Don't you take" your eyes off the quiet ones, the silent ones
With the assassin smile, the most violent
Train until their bleeding, crying, perspiring
And gun rings firing
"Don't you take" the wrong side, that's the wrong idea
Untangle it, we could get it on right here
Never back to broke, you get tapped or choked
I might smile, but I ain't no joke
[Chorus]
(Oh, yo look out, look out Rak')
[Evidence]
Love or fear, the fear last longer
But love is stronger, so I stay loyal to love with honor
You got those who wanna take that for weak
Be prepared, they'll test you in front of your peeps
Some easy advice, buy your way out my life
It's the principle, the pockets fat not flat
Some borrow dough and relax on payin that back?
C'mon cat
"Don't you take" me for weak, give an inch they take feet
Give 'em feet, they take the street
My city's called Everybody Eats
The operations don't skip a beat
"Don't you take" my squad as chumps, punks or fakes
Quick to dump, pop trunks on snakes
That's of course, push came to shove
Otherwise love is love so
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 4X*}
"Don't you take.."
[Interlude]
Ladies and gentlemen
We have a special guest tonight in the house
Talib Kweli
[Talib Kweli]
You'll never fit up in my shoes so don't try 'em on
I always tear it up, I'm 'bout as calm as a quiet storm
Legendary lyricist, nice guy persona
My songs celebrate life and you can play 'em for your momma
But don't make the mistake of tryin to play me
Unless you a DJ, don't get it twisted I'm still from B.K.
Wanna front? Better keep it in your mouth like Flavor Flav
Where I'm from even a chick spit razor blades
"Don't you take" me for a sucker or I'll take you back to school
Fool can't play the wise but the wise can act a fool
I stay cool and mild mannered and just put in my work
Don't push you don't know what's up, under my shirt
"Don't you take" me for soft, I got a heart that pump
like a twelve gauge shotty when it start to dump
Youse a mystery, cause you don't know who you runnin towards
And got history, that shit is told by those who won the war
[Outro]
"Don't you take, my kindness for weakness" {*repeat 4X*}
"Don't you take.."
{*"Don't you take" scratched to fade over ad libs*}
(13.000o post :supz: )
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Για ένα λεπτό - Black 'n' White
Album: Escucha Lo (2007)
by Grand Royal Production
Track #4
[youtube]http://youtube.com/watch?v=oj6FV6aC958[/youtube]
Album: Escucha Lo (2007)
by Grand Royal Production
Track #4
[youtube]http://youtube.com/watch?v=oj6FV6aC958[/youtube]
Off Topic
Γεια σου ρε Γιώργο φωνάρα!!
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.
-
HeartDoc
- Δημοσιεύσεις: 955
- Εγγραφή: Σάβ Νοέμ 04, 2006 4:10 am
- Real Name: Νίκος Καραστάθης
- Gender: Male
- Τοποθεσία: Geneva, CH
Φεύγω - Xάρις Αλεξίου remake από Stereo Mike
Album: Xli3h (Εξέλιξη)
Στίχοι: Αντώνης Βαρδής & Χαρούλα Αλεξίου & Stereo Mike
Μουσική: Διασκευή Αντώνης Βαρδής & Stereo Mike
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Άλλες ερμηνείες: Αντώνης Βαρδής
Release Date: 8/10/2007
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=CUT1vRELYnM[/youtube]
Υπέροχο κομμάτι ήταν πάντα, όμορφες οι πινελιές του Μιχάλη!
Album: Xli3h (Εξέλιξη)
Στίχοι: Αντώνης Βαρδής & Χαρούλα Αλεξίου & Stereo Mike
Μουσική: Διασκευή Αντώνης Βαρδής & Stereo Mike
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου
Άλλες ερμηνείες: Αντώνης Βαρδής
Release Date: 8/10/2007
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=CUT1vRELYnM[/youtube]
Υπέροχο κομμάτι ήταν πάντα, όμορφες οι πινελιές του Μιχάλη!
The day Microsoft makes something that doesn't suck is the day they start making vacuum cleaners.